MENU

Το ίδιο όσο και οι άλλοι του big-5, ο ΠΑΟΚ εφέτος στο πρωτάθλημα θα παίξει δεκαέξι ντέρμπι, οκτώ στην κανονική περίοδο και οκτώ στα πλέι-οφ. Με την ΑΕΚ ήταν, μόνον, το πρώτο. Η ερώτηση δεν είναι, τι καθόρισε. Γιατί αυτό, το πρώτο ντέρμπι της σεζόν, δεν καθόρισε τίποτα. Η ερώτηση είναι, τι μάθαμε. Γιατί πράγματι, κάτι μάθαμε. Ολοι. Μάθαμε πως στην "υψηλή στιγμή" οι άντρες του ΠΑΟΚ είναι εκεί. Εφάμιλλοι. Στηρίγματα, για τον συνολικό σκοπό.
     
Το έμαθαν, εν πρώτοις οι ίδιοι. Το έμαθε επίσης, ο περίγυρος της ομάδας. Το έμαθε, και ο ανταγωνισμός. Από την προτέρα α(το)νία, από εκείνη τη φάση κατά την οποία τα πάντα κυλούσαν αργά, "νυσταγμένα και βαριά", απ' όταν δεν σταύρωναν κερδισμένη διεκδίκηση στις φίφτι-φίφτι μπάλες και οι άλλοι ανά πάσα στιγμή έμοιαζαν πιο γρήγοροι και πιο δυνατοί, εδώ η περίσταση-ντέρμπι τους έβγαλε τον πιο αγκρέσιβ εαυτό.
     
Και τούτη η ένταση διαχύθηκε σαν καλός ιός, σε ολόκληρο τον κορμό. Ξεκινώντας από ψηλά, με Σβιντέρσκι/Ζίβκοβιτς/Ντάγκλας Αουγκούστο. Περνώντας από τη μεσαία γραμμή, στην οποία η σύγκριση (των κεντρικών χαφ) ήταν για την ΑΕΚ όπως ο πανηγυρισμός του Τσούμπερ. Να κλείνεις τα μάτια, για να μη το βλέπεις. Φτάνοντας ως τα χαμηλά, στο ντουέτο Μιχα-Μιχα. Οταν κάτι αρχίζει όπως πρέπει, τότε αυτή είναι η καλύτερη πιθανότητα και για να ολοκληρώνεται όπως πρέπει. Ο "πρώτος και καλύτερος" αμυντικός του ΠΑΟΚ δεν ήταν ούτε ο Μίχαϊ ούτε ο Μιχαηλίδης. Ηταν ο Σβιντέρσκι.
     
Ο,τι απέμεινε πέραν τούτων, ήταν η δουλειά που τελείωσε ο μοναδικός Μπίζεσβαρ. Η προσοχή της όλης ΑΕΚ, άλλη μία φορά ήταν επάνω στον Μπίζεσβαρ. Ολ' αυτά τα χρόνια, πριν τα ματς με τον ΠΑΟΚ, στην ΑΕΚ κανένα δεν λογαριάζουν όσο λογαριάζουν τον one-of-a-kind Μπίζεσβαρ. Το γνωρίζω από πρώτο χέρι. Εχει συμβεί, ν' ακούσω συζητήσεις. Και όπως πάντοτε στο ποδόσφαιρο συμβαίνει, αυτό που υπολογίζεις, ακριβώς αυτό είναι που στο τέλος το παθαίνεις κιόλας.
     
Στην ΑΕΚ, τον ρόλο του Ντάγκλας Αουγκούστο τον είχε ο Γέβτιτς. Καμία σχέση! Ο Γέβτιτς εμφάνισε στην Τούμπα εικόνα, σαν την εικόνα του Καγκάουα που ούτ' ο Λουτσέσκου δεν μπορεί, παρά την ειλικρινή και επίμονη προσπάθειά του, να την κάνει καλή. Φαντάζεται έστω ένας εχέφρων άνθρωπος πως ο ΠΑΟΚ, με τον Καγκάουα κοντά στον σέντερ-φορ, θα πίεζε έτσι όπως πίεσε με τον Ντάγκλας Αουγκούστο; Η μοναδική ανταγωνιστική αντιστοίχιση του Ντάγκλας Αουγκούστο που θα μπορούσα να σκεφτώ για την ΑΕΚ, είναι ο Γαλανόπουλος. 'Η, από τους διαθέσιμους, ο Τσούμπερ στο δέκα. Οπως Ηράκλειο.
     
Η υποψία "εκ των προηγουμένων" ότι στην ΑΕΚ η βάση δεν υποστηρίζει με ασφάλεια το ρετιρέ, πέραν πάσης αμφιβολίας επιβεβαιώθηκε. Πάλι όμως, και με αυτή την υποψία δεδομένη, πίσω ο ΠΑΟΚ δεν ένιωσε ό,τι είχαμε σκεφτεί πως, έστω έτσι, θα το περνούσε απέναντι στην κίτρινη φροντ-λάιν. Οταν κάτι δεν αρχίζει όπως πρέπει, δεν γίνεται και να ολοκληρώνεται όπως πρέπει. Ο ΠΑΟΚ πίεσε. Η ΑΕΚ περίμενε.
     
Φυσικά η περίσταση-ντέρμπι, δεν αρκεί. Μετράνε όταν συζητάμε για ένταση, οι ηλικίες. Ο ΠΑΟΚ από τον Βαρέλα (34) και τον Κρέσπο (34), εξ ανάγκης πήγε στον Μίχαϊ (23) και στον Μιχαηλίδη (21). Από τον Ροντρίγκο Σοάρες (29) και τον Βιεϊρίνια (35), πήγε στον Λούκας Τέιλορ (26) και στον Σίντκλι (28). Από τον Ελ Καντουρί (31), στον Ντάγκλας Αουγκούστο (24). Από τον Νέλσον Ολιβέιρα (30), στον Σβιντέρσκι (24). Από τον δε πάγκο, έρχονται ο Ακπομ (26), ο Μουργκ (27), ο Μιτρίτσα (26), ο Εσίτι (27). Μία-μία περίπτωση, μπορεί να μη φαίνεται. Πολλαπλασιαστικά ωστόσο, κάνει διαφορά. Ο,τι και να λέει ο Ραζβάν, δεν είναι το ίδιο, ενδεκάδα με οκτώ τριάντα-άνω (όπως ήταν η ενδεκάδα του ΠΑΟΚ μέχρι πρότινος) και ενδεκάδα με επτά τριάντα-κάτω (η ενδεκάδα που ξεκίνησε με την ΑΕΚ).
     
Ευτυχώς για την ΑΕΚ, αυτή δεν ήταν (άλλη) μία νύχτα πρόσφορη για να κάνει το κλαμπ, την επόμενη μέρα, politics. Δεν έχω κάτι με τα politics στο πρωτάθλημα, ειλικρινά. Τα βαριέμαι, αλλά μπορώ να αποδεχθώ πως είναι "μέρος της δουλειάς". Αρκεί να είναι τα πράγματα, ξεκάθαρα. Οτι τα politics είναι δουλειά του κλαμπ. Οπως το ποδόσφαιρο είναι δουλειά της ομάδας, του γκρουπ. Το λεπτό σημείο παραβιάζεται, όπου τα politics διεισδύουν (από το κλαμπ) στην ομάδα.
     
Στην προηγούμενη έξοδό της, η ΑΕΚ αντιμετώπισε το πραγματικό γεγονός ότι ήταν στο 3-0 ως το 78' κι έφερε 3-3. Αυτό, δεν συζητείται. Συζητήσιμα, είναι όλα τα άλλα. Το κλαμπ-ΑΕΚ στράφηκε σε "όλα τα άλλα". Προσβλέποντας, όπως όλοι οι διαμαρτυρόμενοι, σε μελλοντικό πάτσι. Πολύ φοβάμαι όμως, πως δεν υπάρχει στην πράξη τρόπος, να το κάνεις αυτό δίχως ταυτόχρονα να βάζεις την εύκολη δικαιολογία μες στα αποδυτήρια. "Δεν φταίμε εμείς, μας αδίκησε ο διαιτητής, το λέει κι ο πρόεδρος".
     
Απ' όσα σπέρνεις και πρόκειται να τα βρεις μπροστά, αυτό (η δικαιολογία) είναι το χειρότερο.    

SDNA Google news
ΜΑΘΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Από οκτώ τριάντα-ένα, επτά τριάντα-κάτω
EVENTS