MENU

Με τον Απόλλωνα υπήρχε ο αστερίσκος του αντιπάλου. Ενός αντιπάλου που όσο κι αν φάνηκε να μην το φοβάται το ματς, αποδείχθηκε πως δεν ήταν για ασφαλή συμπεράσματα. Ο Βόλος ήταν κάτι διαφορετικό. Ίσως η πιο εντυπωσιακή ομάδα του πρωταθλήματος μέχρι να μπει στη Λεωφόρο. Ο Παναθηναϊκός, όμως, το άλλαξε αυτό. Γιατί κόντρα σε έναν δυνατό αντίπαλο, με την μεγαλύτερη ποιότητα ειδικά μεσοεπιθετικά απ’ αυτό το γκρουπ των ομάδων, με απίστευτα τρεξίματα, έδειξε κάτι που δεν είχε στα Γιάννινα και τη Θεσσαλονίκη.

Έδειξε να είναι νευριασμένος. Τσατισμένος. Θιγμένος. Λες και πήγαινε να ζητήσει το λόγο απ’ τον αντίπαλο και τον έπιασε απ’ το γιακά, τον κάθισε κάτω και… πάρε να έχεις (γκολ). Όχι δεν είναι απλό, ούτε πρέπει να περάσει έτσι γιατί μιλάμε για το Βόλο και εντός έδρας. Κάποτε σε ανάλογη κατάσταση και με καλό ρόστερ, έβλεπες τον Ολυμπιακό Βόλου να σου παίρνει διπλά. Πριν ένα χρόνο δε νίκησες το Βόλο. Δεν είναι συχνό φαινόμενο για τον Παναθηναϊκό να σημειώνει 5 γκολ και να λέει μπορούσα και παραπάνω!

Αυτή η ορμή, το νεύρο, είναι ακριβώς το ζητούμενο! Ναι, έγιναν λάθη για να έρθουν τα δύο πρώτα γκολ. Υπήρχε κάποιος εκεί που προκάλεσε το λάθος όμως. Τη μία ο Καρλίτος την άλλη ο φόβος του αμυντικού για τον Ιωαννίδη που πίεζε. Κάποιος πίεζε με απλά λόγια! Δεν κοιτούσε κάποια μέτρα πιο μακριά. Πίεζε. Έπιασε τον αντίπαλο… απ’ το λαιμό. Πρώτη φορά που συμβαίνει σε αυτές τις τέσσερις αγωνιστικές.

Με αν δε γίνεται δουλειά, αλλά αν αυτό είχε γίνει στα Γιάννινα, ίσως να μην είχε μπει το γρήγορο γκολ του ΠΑΣ. Αν είχε γίνει στη Θεσσαλονίκη, ίσως να μην το είχε βάλει το γκολ ο Άρης. Αν δεν είχαν μπει αυτά τα τέρματα, πόσο διαφορετικά θα κυλούσαν αυτά τα παιχνίδια. Δε σας κάνουμε σοφότερους με τέτοιες… θεωρίες της πλάκας, όμως είναι ένα γεγονός. Ο Παναθηναϊκός ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ έπιασε τον αντίπαλο απ’ το λαιμό. Έναν αντίπαλο ποιοτικό, που απ’ όσα είχε δείξει έπρεπε να έχεις στην άκρη του μυαλού σου μη φύγει στην πλάτη σου με 1-2 πάσες πάνω στην πίεση.

Όχι, δεν έγινε υπερομάδα ο Παναθηναϊκός. Δε θα παίξει με την Παρί και θα τη νικήσει. Ούτε θα πάει να βάλει πέντε στον Ολυμπιακό επειδή το έκανε με το Βόλο. Είναι μια αλλαγή προς τη σωστή κατεύθυνση. Αυτό το «βγάλτε μωρέ λίγο νεύρο», «εγωισμό δεν έχετε ρε σεις;», το είδαμε. Έγινε πράξη. Και νεύρο και εγωισμός. Εκεί αξίζει ένα μπράβο στους παίκτες και στον προπονητή. Μην αρχίσουμε τα «μα καλά τους λέμε μπράβο για τα αυτονόητα;». Ναι, επειδή πάντα η επιβράβευση λειτουργεί θετικά. Για ανθρώπους μιλάμε, όχι για ρομπότ.

Τώρα το λάθος θα είναι να νομίζει ο Παναθηναϊκός πως έλυσε όλα του τα προβλήματα. Σαφώς και δεν έγινε κάτι τέτοιο. Βελτίωσε τομείς σημαντικούς, όμως είναι ένα ματς. Ένα στα τέσσερα. Τα άλλα τρία ήταν διαφορετικά (ακόμη και αυτό που νίκησε με τον Απόλλωνα). Οπότε πρέπει να έρθουν οι αποδείξεις για την αλλαγή. Ειδικά εκτός έδρας, όπου το φαινόμενο του… soft, άνιωθου παιχνιδιού, φοβικού για άλλους, είναι αυτό που έχει κυριαρχήσει μέχρι τώρα.

Ποιοτικά ο Παναθηναϊκός είναι δεδομένα καλύτερος. Ο Βιτάλ μοιάζει ευλογία. Ο Καρλίτος απέδειξε πως πρέπει να παγιωθεί. Είτε με τον τρόπο που έπαιξε κόντρα στον Βόλο, είτε ως ο μόνος επιθετικός. «Εκτελεστικά» είναι ξεκάθαρα το καλύτερο που διαθέτει ο Παναθηναϊκός στο ρόστερ του. Να μπει σιγά-σιγά κι ο Παλάσιος. Οκ, ίσως να μην έχει προσαρμοστεί όπως ακούγεται, όμως για να γίνει αυτό πρέπει να παίζει. Ακόμη και στα δύσκολα με τον Ολυμπιακό, γιατί όχι; Θα αναφέρουμε το κλισέ, αλλά τόσο σωστό κάπου εδώ: Ο προπονητής ξέρει καλύτερα από εμάς. Όμως ο Αργεντινός μην ξεχνάμε πως είναι ο τύπος που αποκτήθηκε για να αλλάξει τα δεδομένα.

Όποιοι παίξουν στο Φάληρο στο ντέρμπι, πρέπει να γνωρίζουν καλά πως είναι η ώρα για το step up. Είναι η ώρα να δείξουν πως άλλαξαν. Κόντρα στον Ολυμπιακό σε ένα ντέρμπι που όλοι τους περιμένουν χαμένους, επειδή έχει επικρατήσει αυτή η γνώμη πως η συγκεκριμένη ομάδα πάντα νικά. Από που δεν ξέρουμε, όμως η ουσία είναι πως ο Παναθηναϊκός στο Φάληρο επιβάλλεται να αποτινάξει το μπαίνω… κοιμισμένος εκτός έδρας. Αν το κάνει, θα χάσει και ευκολότερα απ’ όσο στα προηγούμενα εκτός έδρας. Αν αποδείξει πως ο Βόλος ήταν απλά η αρχή κάτι καλού, τότε σαφώς και μπορεί να πάρει το ματς. Όμως υπάρχουν ακόμη μέρες για το ντέρμπι. Να δούμε τα δεδομένα, υπάρχει ενδιάμεσο ματς για τον ΟΣΦΠ, ποιοι θα είναι διαθέσιμοι για τις δύο ομάδες κτλ.

Ας κρατήσει ο Παναθηναϊκός την οργή, το νεύρο, το… σιχτίρισμα αγανάκτησης που έβγαλαν ποδοσφαιρικά οι «πράσινοι» στην αρχή του αγώνα με τον Βόλο. Με αυτά ως «ασπίδα» θα διορθωθούν και όσα θέλουν χρόνο σε επίπεδο αγωνιστικής ανταπόκρισης της ομάδας.

Τέλος, είναι απίστευτη η αύρα της Λεωφόρου. Είναι απίστευτο πως μετά από δύο… χαστούκια, δεν έβγαλε μιζέρια το γήπεδο. Προφανώς τα δύο γρήγορα γκολ μέτρησαν, αλλά την ατμόσφαιρα την αντιλαμβάνεται κανείς απ’ το πρώτο σφύριγμα, ακόμη κι αν δεν είναι γήπεδο και βλέπει το ματς απ’ την τηλεόραση. Ως κόρη οφθαλμού να το προσέξει αυτό το «τριφύλλι». Να σκεφτεί και να αντιληφθεί πόσο θα γιγαντωθεί το συγκεκριμένο στοιχείο, με νίκη στο ντέρμπι…

Υ.Γ. Ήταν μια Παναθηναϊκά όμορφη Κυριακή. Τρόπαιο στο μπάσκετ για 27η σερί σεζόν και θα το λέμε όσο κι αν ενοχλεί κάποιους. Πεντάρα στο ποδόσφαιρο. Φυσικά η εκδήλωση απόσυρσης της φανέλας ενός εκ των κορυφαίων αθλητών στην ιστορία του συλλόγου. Έχει ανάγκη ο σύλλογος τέτοιες Κυριακές. Να τις μονιμοποιήσει, να τις αυξήσει, να τις συνδυάσει με περισσότερους στόχους!

SDNA Google news
ΜΑΘΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Αν κρατήσει το νεύρο, τότε ναι ελπίζει!
EVENTS