MENU

Αυτά τα παιχνίδια σαν το σημερινό, μόνο να χάσεις έχεις. Μία πρωτοεμφανιζόμενη ομάδα από το Γιβραλτάρ, με παίκτες που το πρωί μπορεί να δουλεύουν οικοδομή, ζει το όνειρό της και καλείσαι εσύ να μην είσαι ο τσομπάνης που θα την πατήσει. Δεν ήθελε και πολύ είναι η αλήθεια.

Λίγο να αναγκαστικό ροτέισον, λίγο ο συνθετικός χλοοτάπητας, πήγε να γίνει η ζημιά. Απλά ο Πασχαλάκης αυτή τη φορά δήλωσε παρών και έδωσε τον χρόνο στους συμπαίκτες του για να βρούνε τις φάσεις να πάρουν το παιχνίδι.

Βεβαίως και είναι θετικό πως δύο νέοι παίκτες σκόραραν και μάλιστα μεσοεπιθετικοί που τρέφονται πνευματικά από τα νούμερα, αλλά κάπου εκεί η κουβέντα για τα οφέλη της σημερινής αναμέτρησης ολοκληρώνονται.

Ως θεατής πάντως, ενδιαφέρον απέκτησα στο 73΄. Ήταν το σημείο που πέρασε στο παιχνίδι ο Γιάννης Κωνσταντέλιας. Πρώτη του ευρωπαϊκή εμφάνιση, έτσι για να το θυμόμαστε.

Χωρίς να κάνω υποδείξεις σε κανέναν, πόσο μάλιστα στον Ράζβαν Λουτσέσκου που γνωρίζει καλά πόσο τον σέβομαι, θα γράψω περισσότερο με το συναίσθημα και όχι με τον κυνισμό που συνηθίζω. Περισσότερο ως υποστηρικτής του ΠΑΟΚ και λιγότερο ως δημοσιογράφος.

Την ώρα που μπήκε μέσα ο «Ντέλιας», είδα ένα παιδί με επαφές καλύτερες από οποιονδήποτε άλλον έπαιζε στην ομάδα σήμερα, είδα ένα παιδί με αέρα, είδα έναν παίκτη που το ταλέντο και οι βάσεις του είναι για μεγάλα πράγματα.

Εντελώς ασυναίσθητα, αναρωτιόμουν ποιο ακριβώς είναι το κέρδος του ΠΑΟΚ αν ποντάρει κυρίως στην εμπειρία του Μπίσεσβαρ ή του Καγκάβα και όχι στην φρεσκάδα του Κωνσταντέλια.

Προφανώς και ο μικρός δεν είναι έτοιμος ακόμη. Πιθανότατα αν παίξει την Κυριακή στη Τρίπολη, θα αντιμετωπίσει πολύ σοβαρότερα προβλήματα από αυτά που του έβαλαν οι «τελωνιακοί» σήμερα. Αλλά στο βάθος, στη ζυγαριά μίας απόφασης, τι είναι προτιμότερο για το κλαμπ. Να ρισκάρει με κάποια έμπειρα παιδιά που αγαπάμε γιατί προσέφεραν, αλλά είναι στο κύκνειο άσμα της καριέρας τους ή σε κάποιον νέο που η ποδοσφαιρική του βάση είναι σπάνια και πρέπει άμεσα να αναδειχτεί;

Δεν είμαι από αυτούς που λένε να παίξουν πέντε και έξι παιδιά των ακαδημιών. Σε ομάδα πρωταθλητισμού αυτό είναι αδύνατο. Αλλά επιτρέψτε μου να πιστεύω πως τον σημερινό ρόλο του Καγκάβα, εύκολα μπορεί να τον πάρει ο Κωνσταντέλιας. Και πως στους φορ, ο Κούτσιας μπορεί να είναι πολύ πιο ενεργός στο ροτέισον. Αυτοί οι δύο τουλάχιστον, είναι τόσο σπάνια ταλέντα που θα έπρεπε να είναι σαφές τι θέλει να κάνει με αυτά το κλαμπ.

Σαν θεατής επαναλαμβάνω, είναι κάπως κουραστικό να βλέπω μονίμως παίκτες που ξέρω τι θα κάνουν πριν πάρουν τη μπάλα. Που αντιλαμβάνομαι πως η ταχύτητά τους, επιτρέπει συγκεκριμένες συμπεριφορές. Υπάρχουν φάσεις που ξέρω πως θα πλασάρουν και που θα πάει η μπάλα.

Πραγματικά δεν θέλω να μειώσω κανέναν. Ειδικά τον Μπίσε που είναι μία αξιαγάπητη μορφή. Ούτε τον Ράζβαν που ποντάρει περισσότερο σε αυτούς που ξέρει τι θα του δώσουν, παρά σε αυτούς που λόγω απειρίας, έχουν μεγαλύτερες διακυμάνσεις στην απόδοσή τους. Ίσως αν ήμουν στη θέση του να έκανα το ίδιο.

Απλά καμιά φορά, το ρίσκο μπορεί να γίνει πιο ελεγχόμενο και στο τέλος του τούνελ να είναι άπαντες χαρούμενοι. Ο ΠΑΟΚ που θα έχει δημιουργήσει υπεραξία και συνέχεια, ο προπονητής που έδωσε ρόλους σε τοπ ταλέντα και τα ματάκια μας που είχαν την τύχη να δούνε αυτά τα παιδιά στο ξεκίνημα της καριέρας τους. 

SDNA Google news
ΜΑΘΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Η ζυγαριά γέρνει προς το ελεγχόμενο ρίσκο
EVENTS