MENU

Πρώτα έπεσε στα γόνατα. Και όλοι από πάνω του για να πανηγυρίσουν μαζί του. Και μετά σηκώθηκε και κοίταξε προς τον ουρανό. Έδειξε ψηλά. Και η βροχή που έπεφτε ήταν λυτρωτική. Όπως το γκολ που είχε πετύχει λίγα λεπτά νωρίτερα. Ένα γκολ που μπορεί να είναι αυτό που θα στείλει τη Λίβερπουλ του χρόνου στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ένα γκολ για τον άνθρωπό του που χάθηκε πρόωρα, με τρόπο τραγικό, που δεν μπόρεσε καν να αποχαιρετήσει. 

«Το ποδόσφαιρο είναι η ζωή μου. Παίζω ποδόσφαιρο από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, μαζί με τον πατέρα μου. Εύχομαι να ήταν εδώ και να με δει, αλλά είμαι σίγουρος ότι με είδε από ψηλά με τον Θεό στο πλευρό του και πανηγυρίζει για μένα.

Είναι ένα γκολ για την οικογένειά μου, για τα παιδιά στην ομάδα, τι μάχη δίνουμε. Κάποιες φορές παλεύουμε σκληρά και απλά τα πράγματα δεν έρχονται όπως θα θέλουμε. Δεν θα μπορούσα να είμαι περισσότερο χαρούμενος από όσο είμαι τώρα» είπε με τα δάκρυα να έχουν γεμίσει τα μάτια του. 

Δεν είχε μιλήσει καθόλου τους τελευταίους μήνες ο Βραζιλιάνος τερματοφύλακας. Ήταν η πολύ δύσκολη φετινή σεζόν, η δυσκολότερη για τον ίδιο στα χρόνια που είναι στο «Άνφιλντ». Συνολικά τα αγωνιστικά προβλήματα που είχε να αντιμετωπίσει η ομάδα, οι δικοί του τραυματισμού, τα λάθη τα δικά του που κόστισαν και ο τραγικός θάνατος του πατέρα του. Τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτό. Το βάρος μέσα του ήταν μεγάλο. 

Αρχές του περασμένου Φεβρουαρίου, ο Ζοζέ Αγκοστίνο Μπέκερ είχε εξαφανιστεί και εντοπίστηκε νεκρός μερικές ώρες μετά από τους πυροσβέστες κοντά στο φράγμα του Λάβρας ντο Σουλ. Ο 57χρονος πατέρας του Άλισον κολυμπούσε σε τεχνητή λίμνη στο κτήμα της οικογένειας και όπως έδειξε η νεκροψία πνίγηκε. Στην κηδεία του στο Ρινκάο ντε Ινφέρνο, εκεί όπου γεννήθηκε, βρέθηκαν είκοσι συγγενείς. Μεταξύ αυτών δεν ήταν ο τερματοφύλακας της Λίβερπουλ, ο οποίος δεν μπόρεσε να ταξιδέψει στην πατρίδα του λόγω του πρωτοκόλλου που υπάρχει στην Αγγλία για τον κορωνοϊό. Ένα δράμα… 

Η ψυχολογική κατάσταση του Άλισον, έτσι κι αλλιώς, δεν ήταν καλή και το προηγούμενο διάστημα. Η εγκυμοσύνη της συζύγου του ήταν αυτό που τον κρατούσε. Το τρίτο παιδί του γεννήθηκε πριν από μερικές ημέρες, η αχτίδα της ελπίδας σε όσα περνούσε. 

Η Λίβερπουλ κάνει κακή σεζόν, ο ίδιος βρέθηκε αρκετές φορές στο στόχαστρο για γκάφες του με τον Τύπο να φτάνει ακόμα και σε σημείο να τον συγκρίνουν με τον Λόρις Κάριους! 

Στο παιχνίδι κόντρα στη Μάντσεστερ Σίτι, στις 7 Φεβρουαρίου, ο Βραζιλιάνος τερματοφύλακας έκανε μια από τις χειρότερες εμφανίσεις του με τη φανέλα των «κόκκινων», δίνοντας ουσιαστικά έτοιμα δύο γκολ μέσα σε τρία λεπτά στην ομάδα του Πεπ Γκουαρδιόλα. Στο 73′, ο Άλισον έστειλε την μπάλα στον Φόντεν, ο οποίος έδωσε στον Γκουντογκάν για να κάνει το 1-2 για τη Σίτι, ενώ στο 76′ έκανε ακόμη μια λάθος πάσα, αυτή τη φορά μέσα στην περιοχή του, με τον Μπερνάντο Σίλβα να παίρνει την μπάλα και τον Στέρλινγκ να τη σπρώχνει στα δίχτυα. Την επόμενη ημέρα ήταν το βασικό πρόσωπο στα αθλητικά πρωτοσέλιδα με λογοπαίγνιο το όνομα του και την ταινία «Alice in Wonderland», γράφοντας χαρακτηριστικά «Alisson Blunderland» (Ο Άλισον στη χώρα της γκάφας). 

Μερικές ημέρες μετά, ο Άλισον ήταν ξανά ο μοιραίος για την Λίβερπουλ, χαρίζοντας αυτή τη φορά γκολ στην Λέστερ ύστερα από «τρακάρισμά» του εκτός περιοχής με τον Καμπάκ , για να φτάσει η μπάλα στον Βάρντι που έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα μπροστά σε άδεια εστία!

Ο Άλισον είχε επηρεαστεί από τον θάνατο του πατέρα του, του ανθρώπου που τον έκανε να αγαπήσει το ποδόσφαιρο, αλλά έκανε ό,τι μπορούσε για να το ξεπεράσει, να σταθεί στα πόδια του, να στηρίξει τη Λίβερπουλ, που έβλεπε την τετράδα να απομακρύνεται. Δεν πίστευε, φυσικά, ούτε ο ίδιος ότι θα έφτανε ακόμα και να σκοράρει, ο πρώτος τερματοφύλακας που το κάνει στα 127 χρόνια ιστορίας των «κόκκινων». 

Στα αποδυτήρια της Λίβερπουλ, μετά τη νίκη επί της Γουέστ Μπρομ, οι πανηγυρισμοί ήταν έξαλλοι και αυτός ήταν το κεντρικό πρόσωπο. Τον αποθέωσαν όλοι οι συμπαίκτες του. Έτσι κι αλλιώς, είναι εξαιρετικά αγαπητός σε όλους από την πρώτη ημέρα, από το καλοκαίρι του 2018, όταν αποκτήθηκε για να ενισχύσει την άμυνα της ομάδας με την επιβλητική παρουσία του. 

«Υπάρχουν πολλά πράγματα στη ζωή που δεν μπορούν να εξηγηθούν. Για εμένα η μοναδική απάντηση είναι ο Θεός. Αυτός έβαλε το χέρι του στο κεφάλι μου σήμερα (σ.σ. χθες) και το έκανε να συμβεί. Το τελευταίο διάστημα έχω λάβει πρωτοφανή στήριξη. Από άλλους συλλόγους, από την Έβερτον, τον κύριο Αντσελότι, τη Μάντσεστερ Σίτι, την Τσέλσι, από τους οπαδούς μας, από τους ανθρώπους του συλλόγου, από άλλους που τώρα ξεχνάω. 

Θέλω να τους ευχαριστήσω όλους. Λόγω της πανδημίας έχω μείνει μακριά από τους δικούς μου ανθρώπους, αλλά έχω τη μητέρα μου και τη γυναίκα μου, που είναι φανταστικές, τα παιδιά μου που μου δίνουν ενέργεια. Είμαι ευλογημένος» είπε, επίσης, μετά το γκολ του. Kαι με τα μάτια υγρά, χαμογέλασε. 

Ένας ευλογημένος άνθρωπος. Ένας ποδοσφαιριστής που πέρασε τόσες δυσκολίες. Ένας άνθρωπος που βίωσε ένα δράμα και προσπάθησε να το αφήσει πίσω του. Η αξία του ως τερματοφύλακας είναι αδιαμφισβήτητη και ας αμφισβητήθηκε. Και είναι αυτές οι στιγμές που κάνουν το ποδόσφαιρο «το κάτι άλλο» στη ζωή. Αυτές οι στιγμές που στέλνουν έναν παίκτη από τη χώρα της γκάφας στη χώρα της λύτρωσης και της εξιλέωσης. 
 

SDNA Google news
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
«Δεν θυμάμαι το ποδόσφαιρο χωρίς τον πατέρα μου»: ο Άλισον είχε ανάγκη την λύτρωση
EVENTS