MENU

Ο Άρης δεν έμοιαζε να θέλει να διεκδικήσει και να πάρει πολλά πράγματα στην Τούμπα με την συνολική του εικόνα, αλλά αυτό δεν δίνει το δικαίωμα στον κάθε… απίθανο Λευκορώσο με τα σφυρίγματα-εκτρώματα να διαμορφώνει ξεκάθαρα το αποτέλεσμα δικαιώνοντας τους φόβους που υπήρχαν από τον ορισμό του κιόλας. Και σε καμία περίπτωση η αγωνιστική εικόνα κόπωσης του Άρη δεν παρέχει άλλοθι στους… εμπνευστές μιας ακόμη φαρσοκωμωδίας στο ελληνική Σούπερ Λιγκ υπό τον μανδύα της υποτιθέμενης εξυγίανσης.

Ένα πέναλτι εφεύρημα του VAR του Σάσα και ένα εξόφθαλμο φάουλ στον Γκάμα που δεν σφυρίχτηκε ποτέ, έβγαλαν από την δύσκολη θέση τον ΠΑΟΚ και του χάρισαν το τρίποντο που ισοδυναμεί με την 2η θέση. Γιατί όσο κακός και αν παρουσιάστηκε σε ένα ακόμη παιχνίδι των πλει-οφ ο Άρης, δεν κινδύνευσε ιδιαίτερα από τον αντίπαλό του που χρειάστηκε το… σπρώξιμο του Κουλμπάκοφ για να φτάσει στη νίκη. Ότι πάνω- κάτω συνέβη και στο παιχνίδι με την ΑΕΚ με τον ίδιο διαιτητή να διεκπεραιώνει σφυρίζοντας δυο πέναλτι και δίνοντας μια κόκκινη κάρτα σε ένα ημίχρονο.

Έλα όμως που βρίσκουν και κάνουν αφού ο ιδανικός αυτόχειρας Άρης τους δίνει όλο το δικαίωμα με τις εμφανίσεις του το τελευταίο δίμηνο. Αντί να έχει «κόψει» τον βήχα στον ΠΑΟΚ κερδίζοντάς τον στο ματς της κανονικής διάρκειας (αντί για 0-3, έγινε 2-2) και σπαταλώντας από εκεί και πέρα μια σειρά από ευκαιρίες να καθαρίσει μαθηματικά την ευρωπαϊκή έξοδο (μόνο το πέναλτι με τον Ολυμπιακό να έβαζε ο Γκάμα θα αρκούσε), συνέχιζε να… φλερτάρει έντονα με το ατύχημα, ρισκάροντας να πετάξει στο καλάθι μια από τις καλύτερες σεζόν της σύγχρονης ιστορίας του. Όλα αυτά έλαβαν τέλος με την νίκη της ΑΕΚ επί του Παναθηναϊκού, ο Άρης διασφάλισε την ευρωπαϊκή έξοδο που τόσο πολύ άξιζε φέτος, έχοντας το 1/12 του μπάτζετ του Ολυμπιακού, το 1/8 του ΠΑΟΚ, το 1/5 της ΑΕΚ και το 1/3 του Παναθηναϊκού.

Για να επανέλθω στην κωμωδία που σκηνοθέτησε ο Λευκορώσος το μεσημέρι της Κυριακής, από την ξαφνική και απρόσμενη αλλαγή σχηματισμού του Μάντζιου φάνηκε ξεκάθαρα ότι ο Άρης μπήκε στην Τούμπα με στόχο να μην χάσει θέλοντας με αυτό τον τρόπο να καμουφλάρει την έλλειψη δυνάμεων και ενέργειας αλλά και το σοβαρό τραυματισμό Τζέγκο. Η αν προτιμάτε να το πάει το παιχνίδι, low-low. Μη έχοντας παίξει ποτέ με τρεις στην άμυνα, ο Έλληνας τεχνικός επέλεξε να το κάνει κόντρα στον ΠΑΟΚ του ίδιου το τελευταίο διάστημα σχηματισμού ώστε ουσιαστικά να κουμπώσει πάνω του.

Να κρατήσει την ομάδα του χαμηλά σε ρυθμό. Δεν του βγήκε αφού στο πρώτο ημίχρονο ήταν φανερό ότι οι παίκτες του απορρυθμίστηκαν. Έχασαν τον προσανατολισμό τους και αυτό που ξέρουν να κάνουν ολόκληρη τη σεζόν. Μπήκαν σε μια λογική να αλλάξουν τον αγωνιστικό τους χαρακτήρα. ΟΚ δεν απειλήθηκαν καθόλου αλλά αυτό είχε ως συνέπεια να μην μπορούν να κρατήσουν μπάλα (στην 3η πάσα γινόταν λάθος), ενώ ο Σίλβα δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στον ρόλο του φορ, εξού και η μια μόλις τελική σε αυτό το διάστημα η οποία ωστόσο ήταν η μοναδική κλασσική ευκαιρία εντός περιοχής και των δυο ομάδων στο πρώτο ημίχρονο.

Το ίδιο μοτίβο συνεχίστηκε και στην επανάληψη και η αλήθεια είναι ότι αν δεν ανακάλυπτε πέναλτι ο Κουλμπάκοφ στο 70΄ το παιχνίδι δύσκολα θα ξεκολλούσε από την ισοπαλία. Μετά το 1-0 ο Άρης αναγκάστηκε να ρισκάρει, να ανοιχτεί αλλά το δεύτερο ατόπημα του Λευκορώσου του στέρησε το δικαίωμα να κυνηγήσει την ισοφάριση ως το τέλος.

Θα χυθεί πολύ μελάνι για την έμπνευση του Μάντζιου να εμπιστευτεί σε ένα κρίσιμο ματς ένα σχηματισμό που έχει δουλέψει μόνο σε κάποιες προπονήσεις. Έτσι συμβαίνει όμως με αυτές τις αποφάσεις. Σου βγαίνουν, τις καρπώνεσαι και παίρνεις την… κρέμα, χάνεις και είσαι υποχρεωμένος να δεχθείς την κριτική. Αν δεν ήταν ο «καμικάζι» Λευκορώσος και ο Άρης δεν έχανε όλοι θα μιλούσαν για την απόφαση του Έλληνα τεχνικού. Τώρα φταίνε όλα…

Εγώ δεν θα σταθώ τόσο σε αυτό όσο στο γεγονός ότι ο Άρης συνεχίζει να μην πατάει καλά στα πλει-οφ. Κινδυνεύει να χαλάσει την εικόνα της απόλυτα ισορροπημένης ομάδας που ήξερε να παίρνει το αποτέλεσμα και φυσικά θέτει σε κίνδυνο ακόμη και την ευρωπαϊκή του συμμετοχή. Έχει χάσει την ηρεμία του ως ομάδα, το καθαρό του μυαλό. Μοιάζει λιγάκι φοβικός, αποπροσανατολισμένος και δίχως την πίστη που διέκρινες σε όλους. Λογικό ως ένα σημείο, καθώς η κόπωση και οι τραυματισμοί έφθειραν μια ομάδα που δυστυχώς δεν έχει χείρα βοηθείας από διαιτητές καρμανιόλες, Έλληνες και εισαγόμενους.

Φυσικά για να φτάσουμε εδώ που φτάσαμε, οι εγχώριοι και εισαγόμενοι Λευκορώσοι έπαιξαν κομβικό ρόλο και δυστυχώς διαμορφώνουν την τελική κατάταξη. Τελικώς τα play off διεξάγονται κατά πως φαίνεται για να αλλοιωθεί η βαθμολογία της κανονικής διάρκειας και να μοιράσει η ΚΕΔ της ΕΠΟ τις θέσεις κατά το δοκούν, έτσι όπως διαμορφώνεται και ο συσχετισμός δυνάμενων στην ΕΠΟ. Τι πιστόλι από την Λευκορωσία έκανε δυο φορές το καθήκον του, σφύριξε τρία πέναλτι και 1 αποβολή όλως «τυχαίως» σε αγώνες του Άρη εναντίον του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ, των δυνάμενων δηλαδή της εξυγίανσης, και φυσικά την ευθύνη την φέρει ακέραια ο Κλάτεμπεργκ που ανέχτηκε αν όχι μεθόδευσε την παρουσία αυτού του διαιτητή.

Για τον Άρη οι αγώνες που απομένουν έχουν διαδικαστικό χαρακτήρα αν και επειδή πολλά έχουν δει τα μάτια μας καλό είναι να κερδίσει την Τετάρτη τον Παναθηναϊκό για να έχει μαξιλαράκι δέκα πόντων και να παίξει στο ΟΑΚΑ την 3η θέση την τελευταία αγωνιστική. Δίχως άγχος θα αγωνιστεί για τη νίκη φυσικά, αλλά είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να αξιολογηθούν και ποδοσφαιριστές που δεν είχαν χρόνο συμμετοχής, να δοκιμασθεί το σύστημα 3-4-3 με άλλη σύνθεση όμως και γενικώς να βγουν συμπεράσματα για την επόμενη χρονιά. Και φυσικά αν είναι στα ελληνικά γήπεδα να βλέπουμε εισαγόμενες καρμανιόλες, δεν υπάρχει πλέον λόγος να ξοδεύεται η ΚΕΔ της ΕΠΟ που εσχάτως άλλαξε βιτρίνα και πλέον την προθήκη της διακοσμεί ο Ζαγοράκης έναντι του Γραμμένου.

ΥΓ.  Κατανοητή η πρεμούρα των ευνοημένων από τους εγχώριους και ντόπιους Λευκορώσους να ανακαλύψουν αδικίες και κόκκινες κάρτες στον Γκάμα στην προσπάθεια του να πασάρει σε συμπαίκτη (ούτε τάκλιν, ούτε διεκδίκηση μπάλας, πάσα έκανε ο Γκάμα πριν πατήσει τον Βιερίνια). Όταν έχεις μάθει να σε χαϊδεύουν οι διαιτητές, του Γκάμα είναι απευθείας κόκκινη, του Σβαμπ το τάκλιν στα γεννητικά όργανα του Ματίγια ενδεχομένως ούτε κίτρινη, τα τάκλιν του Αγκουστο παθιασμένο παιχνίδι και το τάκλιν με δύο πόδια στον Γκάμα "βρήκε μπάλα". Όταν ζεις σε προστατευμένο περιβάλλον αισθάνεσαι ότι επειδή έτσι στήνεις το παραμύθι, έτσι είναι κιόλας.

SDNA Google news
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Αντί να κόψει το βήχα του ΠΑΟΚ ο Αρης, ρίσκαρε...
EVENTS