MENU

Με αφορμή την συμπλήρωση 50 ετών από το έπος του Γουέμπλεϊ στην 3η αφιερωματική εκπομπή του SDNA ο Βασίλης Βέργης φιλοξένησε τους  τους Σακκούλη, Ελευθεράκη, Τομαρά και Αθανασόπουλο, οι οποίοι αναφέρθηκαν στο ματς των ημιτελικών του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, που ήταν σαν σήμερα πριν μισό αιώνα.

Αναλυτικά όσα είπε ο Νίκος Σακκούλης:

 

Για την προσωπική του ιστορία και την ιστορία της οικογένειάς του: «Όλα τα παιδιά του χωριού μας τα πήραν  στις 10 Απριλίου του 1948 για την Αλβανία για περίπου 10 μήνες και μετά μέσω Γιουγκοσλαβίας μεταφερθήκαμε στην Ουγγαρία και στην Γερμανία. Εκεί έζησα μέχρι το καλοκαίρι του 1957. Τότε αποφασίσαμε με τον αδερφό μου να επαναπατριστούμε. Οι γονείς μου και η γιαγιά μου μεταφέρθηκαν στην Αλβανία το 1949. Ο πατέρας μου πέθανε σε ένα στρατόπεδο συγκεντρώσεως στην Αλβανία. Η μητέρα μου για 4 χρόνια δούλευε εκεί πέρα σε καταναγκάστηκα έργα και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη Ρουμανία. Η γιαγιά μου ήταν  στην Ουγγαρία στο χωριό «Μπελογιάννης» σε μια απόσταση από τον παιδικό σταθμό που ζούσαμε εμείς 25-30 χλμ. Εγώ και αδερφός μου δεν γνωρίζαμε ότι η γιαγιά μας ήταν εκεί και για το θάνατο της το πληροφορηθήκαμε όταν επαναπατριστήκαμε.»

Για το πότε επέστρεψε στην Ελλάδα και πότε ήταν η πρώτη γνωριμία με το ελληνικό ποδόσφαιρο: «Επέστρεψα το καλοκαίρι του 1957. Όταν ήρθα στην Ελλάδα πέρασα από ανακρίσεις στην ΚΥΠ για 20 ημέρες στην Αγία Παρασκευή. Μετά και καθώς κατέβαινα στην πλατεία είδα μια εφημερίδα που έγραφε κάτι για Ούγγρο προπονητή στον Ολυμπιακό. Πήγα στην προπόνηση του Ολυμπιακού και τον βρήκα και αμέσως προσλήφθηκα ως προπονητής από τον Ανδριανό Ντάνο, που ήταν έφορος του Ολυμπιακού. Μετά ακολούθησαν και άλλοι προπονητές πέραν του Φέρεντς Πούσκας. Με τον Πούσκας  το καλοκαίρι του 1970 με κάλεσε ο Μιχάλης Κίτσιος να περάσω από το ξενοδοχείο «Ηλέκτρα» στην Ερμού για να πάμε με τον Φέρεντς Πούσκας στη λέσχη του Παναθηναϊκού. Έτσι έγινε και ξεκίνησε η συνεργασία μου και η φιλία μου με τον Φέρεντς Πούσκας»

Για τι άνθρωπος ήταν ο Πούσκας: «Δεν έχω γνωρίσει πιο αγαπητό, πιο τίμιο και πιο ντόμπρο άνθρωπο από αυτόν. Πιο καλοσυνάτο. Εμείς δεθήκαμε από την πρώτη στιγμή με τον Πούσκας. Γίναμε αδερφικοί φίλοι, διότι έφυγε κάποια στιγμή από την Ελλάδα αλλά συνεχίσαμε να έχουμε επαφή. Είχαμε συνεχής αλληλογραφία αλλά και τηλεφωνικές επικοινωνίες. Μέχρι την τελευταία ημέρα ήμασταν μαζί. Φανταστείτε ότι η γυναίκα του η Ελισάβετ με θεωρούσε αδερφό της. Όταν ο Πούσκας αρρώστησε και πήγε στο νοσοκομείο οι πρώτοι που τον επισκεφθήκαμε ήταν ο Μίμης (που είχε την θρυλική ταβέρνα στο Χαλάνδρι) και εγώ».

Για το ποιες ήταν οι σχέσεις του Πούσκας με τον Διαμαντή Πατέρα και τους παίκτες της ομάδας: « Ο Παναθηναϊκός όταν ήρθε ο Πούσκας ήταν ήδη πρωταθλητής Ελλάδας. Είχε μια καλοδουλεμένη ομάδα από τον αείμνηστο Λάκη Πετρόπουλο. Όταν ήρθε ο Πούσκας πρωτοτύπησε στο εξής: Συνεννοήθηκε με την Ρεάλ Μαδρίτης και ο Παναθηναϊκός έκανε προετοιμασία στις εγκαταστάσεις της. Έτσι δόθηκε η ευκαιρία και στον Πούσκας και να γνωρίσει καλύτερα τους παίκτες του και στους ποδοσφαιριστές να δουν ποιος είναι. Είδαν την λατρεία που είχαν οι Ισπανοί φίλαθλοι. Έγινε μια άρτια προετοιμασία χωρίς προβλήματα και χωρίς δυσκολίες. Όλοι ασχολούνταν με το ποδόσφαιρο. Όταν τελείωσε η προετοιμασία μας και πριν πάμε για την Ζενές Ες. Έπαιξε ο Παναθηναϊκός με την Ρεάλ Μαδρίτης. Πρώτος αγώνας του Παναθηναϊκού και τελευταίος της προετοιμασίας της Ρεάλ. Έπαιξε τόσο καλά, που στο τέλος εκτός από τον Πούσκας χειροκρότησαν οι φίλαθλοι της Ρεάλ. Τότε τους είπε ο Πούσκας πριν βγουν και παίξουν το γνωστό «11 εμείς 11 αυτοί». Εδώ θέλω να πω ότι ο Παναθηναϊκός ήταν τυχερός που βρήκε απέναντί του την Ζενές Ες. Ήταν μια αδύναμη ομάδα και προκρίθηκε ο Παναθηναϊκός με δύο νίκες. Αυτό έδωσε χρόνο για προετοιμασία στην ομάδα».

 

Για το γεγονός πως όταν γινόταν προπόνηση ο Πούσκας έβαζε μια μπάλα ποδοσφαίρου στο κέντρο του Τάφου του Ινδού: « Σε αυτό το γήπεδο έπαιζαν οι Νέοι,η δεύτερη ομάδα και κάναμε και τις προπονήσεις. Ήταν… χωράφι που λέμε. Όταν έβρεχε δυνατά δεν μπορούσαμε να πάμε στο κανονικό γήπεδο και κάναμε τις προπονήσεις στον Τάφο του Ινδού. Ακόμα ήταν τσιμέντο. Παίρνει ο Πούσκας την μπάλα στο κέντρο ρίχνει τρία σουτ και το τελευταίο είναι εύστοχο. Του λέει ο Δομάζος: «Έλα μίστερ τυχερός είσαι». Εκεί του λέει ο Πούσκας: « Βάζεις στοίχημα ένα τραπέζι;». Ο Δομάζος απαντάει θετικά και ο Πούσκας ξανακάνει το ίδιο και με το πόδι στέλνει την μπάλα στο καλάθι. Ο Πούσκας της μπάλας της μιλούσε».

Για τραπέζια που έκανε ο Πούσκας τόσο στους φίλους του όσο και στους παίκτες του Παναθηναϊκού στο μαγαζί του Μίμη στο Χαλάνδρι: « Το καλοκαίρι ο Πούσκας βρισκόταν εδώ χωρίς την οικογένεια του κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας της ομάδας. Μου λέει τότε: «Ρε Νίκο πρέπει να βρούμε μια ταβέρνα να πάμε». Συζητώ με τον Νίκο τον Τσουνάκο και του λέω ότι πρέπει να τον πάμε κάπου. Τότε μου απαντάει ο Νίκος ότι ξέρει πως το μαγαζί του Μίμη στο Χαλάνδρι έχει πολύ καλό ψητό γουρουνόπουλο. Πήγαμε και πραγματικά ήταν υπέροχα. Από κει και έπειτα κάθε βράδυ ο Πούσκας ήταν εκεί. Κάθε βράδυ».

Για το αν ο Πούσκας πίστευε πως ο Παναθηναϊκός μπορεί να κάνει κάτι στην Ευρώπη: «Το πίστευε γιατί στην προετοιμασία είδε τα προσόντα των παικτών και κέρδισε την εμπιστοσύνη των παικτών. Δεν αρκεί να έχεις μεγάλο όνομα ως ποδοσφαιριστής πρέπει να σε σέβονται και ως προπονητή. Αυτό βοήθησε ώστε να αποδώσουν το καλύτερο που μπορούν».

Για το πως αντιμετώπισε την κλήρωση με την Σλόβαν Μπρατισλάβας: «Δεν θυμάμαι να είπε κάτι το ιδιαίτερο. Μας προετοίμασε όπως έκανε σε κάθε ματς. Την Σλόβαν δεν μπορούσε να πάει να την παρακολουθήσει καθ΄ ότι βρισκόταν στο κομμουνιστικό μπλόκο. Στάθηκε και αυτός και η ομάδα τυχερή που στο πρώτο παιχνίδι η ομάδα πήρε μια τόσο εκτενής νίκη. Τότε μου είπε: «Νικολάκη μου περάσαμε πάει τελείωσε». Χαρακτηριστικό ήταν ο σοβαρός τραυματισμός του Αριστείδη Καμάρα 10 λεπτά πριν το ημίχρονο, με τον Πούσκας να περιμένει να δει την κατάσταση του. Όταν κατάλαβε ότι είχε πρόβλημα τον έκανε αλλαγή και έβαλε τον Μητρόπουλο. Στο τέλος χάσαμε 2-1 αλλά εντυπωσιάσαμε τους τσεχοσλοβάκους. Η νίκη αυτή και η πρόκριση έκανε πολύ θόρυβο στην Ευρώπη, όχι μόνο επειδή δεν ήταν συνηθισμένο για ελληνική ομάδα να παίρνει τέτοιες προκρίσεις, αλλά επειδή ήταν και ο Παναθηναϊκός του Πούσκας».

Για το πόσο σημαντική ήταν η κίνηση του Φέρεντς Πούσκας να πάρει τον Καμάρα από κέντρο της άμυνας και να τον βάλει σε θέση αμυντικού χαφ: «Αυτό έγινε αργότερα. Έγινε με την Έβερτον, διότι είχε τον Τζο Ρόιλ που ήταν ένα ψηλό σέντερ φορ. Επειδή λοιπόν δεν είχαμε πολλούς ψηλούς παίκτες, ο Πούσκας αποφάσισε να βάλει τον Καψή, που ήταν πιο ψηλός. Τον Καψή τον προετοίμαζε για μέρες. Του μιλούσε συνεχώς για να τον προετοιμάσει. Επίσης πήγε και παρακολούθησε τον προηγούμενο αγώνα της Έβερτον».

Για την αυτοπεποίθηση που έδωσε στον Άνθιμο Καψή ο Πούσκας: « Όταν τραυματίστηκε στην Μπρατισλάβα ο Καμάρας, ο Άνθιμος περίμενε να πάρει αυτός τη θέση του, αλλά ο Πούσκας προτίμησε να βάλει τον Μητρόπουλο. Ο Καψής είχε στεναχωρηθεί τότε, αλλά μετά τον έπιασε και του εξήγησε».

Για την προπόνηση στο γήπεδο της Λίβερπουλ και την υποδοχή του Μπιλ Σάνκλι: «Όταν πήγαμε εκεί μας υποδέχτηκαν λες και ήμασταν στην έδρα μας. Όλοι οι φίλαθλοι της Λίβερπουλ ήταν φανατικοί με τον Παναθηναϊκό. Ζητήσαμε το γήπεδο και οι άνθρωποι της Έβερτον δεν μας το έδωσαν. Το μαθαίνει ο Σάνκλι και καλεί τον Πούσκας στις εγκαταστάσεις της Λίβερπουλ και εκεί και στο δρόμο όλοι οι φίλαθλοι της Λίβερπουλ ήταν φανατικοί Παναθηναϊκοί».

Για το αν πίστευε ο Πούσκας ότι ο Παναθηναϊκός θα μπορέσει να περάσει την Έβερτον στη ρεβάνς: «Το πίστευε απόλυτα. Τους είδε και είδα και τα δικά μας παιδιά. Οι παίκτες μας πήραν θάρρος από το πρώτο ματς. Η Έβερτον μας έπαιξε δυνατά και ίσως ήταν και πιο δύσκολος αντίπαλος από τον Άγιαξ. Ήμασταν τυχεροί στο πρώτο ματς με την Έβερτον, αλλά στο ποδόσφαιρο χρειάζεται και η τύχη. Ο Πούσκας δεν είχε καμία αμφιβολία ότι ο Παναθηναϊκός θα προκριθεί».

Για το παιχνίδι με τον Ερυθρό Αστέρα στο Βελιγράδι: « Εκεί ήταν όλα εις βάρος μας. Ο Τάκης είχε μια πληροφορία από την Αθήνα και τον στεναχώρησε. Ο Τάκης είναι ευαίσθητο παιδί. Τον έκανε να μην έχει τη συνηθισμένη απόδοσή του. Το ότι δεχθήκαμε ένα γκολ που δεν είχε περάσει τη γραμμή. Όλα αυτά συνέτειναν, ώστε να δεχτούμε 4 γκολ. Το ευτύχημα ήταν ότι ο Αριστείδης έβαλε το γκολ και έγινε το 4-1. Αισθανθήκαμε ότι είχαμε αδικηθεί από τον διαιτητή. Ο Πούσκας δεν είχε φτάσει στο σημείο ποτέ να φωνάξει τόσο για την διαιτησία. Μάλιστα στο αεροδρόμιο με τον διαιτητή αυτού του ματς συναντηθήκαμε και αν δεν συγκρατούσαμε τον Πούσκας θα τον έδερνε. Δεν τον έχω ξαναδεί έτσι. Αισθάνθηκε πολύ αδικημένος».

Για το αν πίστευε ο Πούσκας  μετά το 4-1 ότι ο Παναθηναϊκός μπορούσε να κάνει την ανατροπή: «Παρά το 4-1 και παρά του ότι όλοι μας είχαν καταδικάσει πίστευε ότι ο Παναθηναϊκός είχε πιθανότητες να προκριθεί. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν να πετύχει εγκαίρως το πρώτο γκολ και αυτό ήρθε πολύ νωρίς».

Για το αν ήταν το μεγαλύτερο ματς στην καριέρα του Πούσκας: «Τώρα τι να σας πω. Ήταν ένα πολύ σημαντικό ματς. Όταν χάνεις 4-1 και προκρίνεσαι. Είναι μεγάλο γεγονός».

Για το κάποιοι προσπάθησαν να σπιλώσουν την πρόκριση του Παναθηναϊκού στον τελικό του Γουέμπλεϊ: «Κατ΄ αρχήν αυτή η σπίλωση ήρθε αργότερα. Τότε όλοι πανηγύριζαν. Και οι Ολυμπιακοί και οι πάντες . Αυτό θεωρήθηκε μια Εθνική επιτυχία. Μάλιστα τότε έγινε και η πρώτη διαδήλωση στην Αθήνα μετά  το θάνατο και την ταφή του Παπανδρέου. Όλοι ξεχύθηκαν στους δρόμους και πανηγύριζαν. Κάποτε άρχισαν να δημιουργούνται κουτσομπολιά. Ο Παναθηναϊκός δεν είχε καν λεφτά τότε να δώσει στους ποδοσφαιριστές του. Εξάλλου μια ομάδα σαν τον Ερυθρό Αστέρα, που ήταν οργανωμένη, έδινε αρκετούς αγώνες από τους οποίους εισπράταν. Ανάλογα με τη φήμη τους ήταν και τα λεφτά που παίρνανε. Δεν μπορούσε ο Παναθηναϊκός να καλύψει αυτές τις ανάγκες τους και δεν είχε λεφτά. Τώρα αυτά που λένε ότι η Χούντα έδωσε λεφτά έχω να πω: Η Χούντα φέρθηκε όπως όλες οι κυβερνήσεις. Όλες οι κυβερνήσεις όταν υπάρχει μια επιτυχία θέλουν να την οικειοποιηθούν. Όταν κέρδισε η Εθνική Ελλάδος πήγε και ο αρχιεπίσκοπος και μίλησε. Η Χούντα θα έλεγε όχι; Φυσικά και το εκμεταλλεύτηκε».

Για τον τελικό με τον Άγιαξ: «Οι παίκτες ήξεραν ποιος είναι ο Άγιαξ. Τα αποτελέσματα μιλούσαν από μόνα τους. Όσα λεφτά ξόδευαν εκεί για έναν ποδοσφαιριστή, εδώ σε μας ήταν όλη η ομάδα. Δεν είχαμε δεύτερη εμφάνιση. Θυμάμαι πως όταν περιμέναμε να βγούμε στον αγωνιστικό χώρο, οι παίκτες του Άγιαξ παρατηρούσαν τι παπούτσια φορούσαν οι παίκτες του Παναθηναϊκού. Και ο ένας φορούσε το άλφα και ο άλλος το βήτα. Οι άλλοι φορούσαν τα πάντα ίδια».

Για το πως ήταν το κλίμα πριν από τον τελικό: « Νομίζω χάλασε λιγάκι η ατμόσφαιρα διότι μέναμε στο Κέσιγκτον και ερχόταν πολύς κόσμος και μιλούσε στους παίκτες. Προσπαθούσαμε να τους απομονώσουμε αλλά αυτό ήταν αδύνατο. Αυτό πιστεύω ότι αποσπούσε την προσοχή από το παιχνίδι. Ο Παναθηναϊκός δεν πιστεύω ότι είχε πιθανότητες να κερδίσει τον Άγιαξ και αυτό το λέγαμε και με τον Πούσκας. Παίξαμε αξιοπρεπέστατα. Το αποτέλεσμα δεν ήταν τόσο απογοητευτικό. Τότε ο Άγιαξ άλλαξε το παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Για να το κάνει αυτό είχε και τους ανάλογους ποδοσφαιριστές και μπορούσε να το κάνει».

Για το σε ποιους παίκτες του Παναθηναϊκού είχε αδυναμία ο Πούσκας: «Αδυναμία είχε στον Δομάζο,τον Αντωνιάδη τον πείραζε γιατί φορούσε μεγάλα παπούτσια και του έλεγε «Αντώνη δεν φταις εσύ που βάζεις τα γκολ αλλά τα παπούτσια. Αλλού περιμένουν οι τερματοφύλακες να πάει η μπάλα και αλλού πηγαίνει λόγω παπουτσιού». Γενικά τους αγαπούσε όλους και δεν είχε ιδιαίτερες προτιμήσεις, αλλά είχε βάλει και μία αξιολόγηση στους παίκτες ανάλογα με την αξία τους. Δεν νομίζω να υπάρχει παίκτης που να αισθάνθηκε αδικημένος».

Για την γραβάτα που φοράει ο ίδιος: «Αυτή η γραβάτα είναι από τα 100 χρόνια του Παναθηναϊκού. Έχει και το σήμα. Δέθηκα με τον Παναθηναϊκό λόγω της θέσης μου. Η Ουγγαρία μου αναγνώρισε το ότι έχω προσφέρει στον ουγγρικό αθλητισμό. Όταν πέθανε ο Πούσκας και προέκυψε το να γίνει ένα τουρνουά της Κ-17, στο οποίο θα συμμετέχουν η Ακαδημία Πούσκας, η Χόνβιντ, την Ρεάλ Μαδρίτης εγώ κατάφερα να είναι μόνιμα ο Παναθηναϊκός. Κάθε χρόνο είναι δεκτός ο Παναθηναϊκός. Μάλιστα τα πρώτα χρόνια κατόρθωσα να είναι καλεσμένοι τα παιδιά του Πούσκας (σ.σ. Αντωνιάδης, Δομάζος και άλλοι παίκτες του τότε Παναθηναϊκού)».

Για τις σχέσεις του με τους ήρωες του Γουέμπλεϊ: « Αυτή η ομάδα είχε κάτι ξεχωριστό. Είμαστε ακόμα δεμένοι. Παίρνουμε τηλέφωνα μεταξύ μας και έχουμε συχνή επικοινωνία. Δυστυχώς από το γκρουπ των τεσσάρων στο τεχνικό τιμ ( σ.σ. Γαζής, Μεταλληνός, Πούσκαας και Σακκούλης) ζω μόνο εγώ. Οπότε έχω καθήκον να αναφέρω την προσφορά όλων των παιδιών».

Για το αν πικράθηκε που έφυγε το 1974 από τον Παναθηναϊκό: « Όχι δεν είχε πικραθεί, διότι όταν έφυγε ο Πούσκας είχε αλλάξει όλη η διοίκηση. Είχε έρθει ο Μαντζαβελάκης και δεν υπήρχε περίπτωση να συνεργαστεί μαζί του. Δεν υπήρχε περίπτωση ο Πούσκας να δεχτεί να του λέει οποιοσδήποτε έφορος το ποιον θα βάλει. Δεν υπήρχε η μεγάλη σύνδεση. Με τον Μιχάλη Κίτσιο, τον οποίο χάσαμε τώρα, ο Πούσκας είχε δεθεί. Ο Μιχάλης του έλεγε να κάνει ότι νομίζει και τον άφηναν να λειτουργήσει όπως νόμιζε».

Για τη σχέση που είχε ο Πούσκας με τον Διαμαντή Πατέρα: « Ο Διαμαντής Πατέρας ήταν έφορος και ερχόταν εκεί πέρα. Είχε καλή επαφή και με τον Διαμαντή».

Για τη συνεργασία του με τον Δομάζο στην ΑΕΚ: «Ναι βρέθηκε στην ΑΕΚ και εκεί δεν του φερθήκανε καλά. Ενώ πήγαινε καλά η ομάδα προς το τέλος ήθελαν να φύγει για να μην δώσουν το πριμ του πρωταθλήματος. Μετά από μία ήττα του ζήτησαν να φύγει και πήγε στην Ισπανία. Όταν τελείωσε το πρωτάθλημα πήγαμε και κάναμε την αγωγή και πληρώθηκε κανονικά τα χρήματα που έπρεπε να πάρει».

Για το αν ήταν δεμένος με τον Πούσκας μέχρι το τέλος της ζωής του: «Ο Πούσκας είχε δεθεί με την Ελλάδα. Μετά το θάνατο του κάλεσα την Ελισάβετ Πούσκας στην Ελλάδα και όταν πάτησε το πόδι της εδώ μου είπε: «Νίκο μου γύρισα στο σπίτι μου». Εδώ αισθανόταν ξεχωριστά. Τέτοια αγάπη δεν την πήρε πουθενά. Οι Ούγγροι δεν του έδωσαν αυτή την αγάπη. Μόνο στην Ισπανία και εδώ. Ο Πούσκας είχε δεθεί με τον ελληνισμό. Πέρα από τον Παναθηναϊκό έχει πετύχει μεγάλες επιτυχίες με την Ελλάς Μελβούρνης. Με τους παίκτες του Παναθηναϊκού είχε δεθεί. Όπου και να εργαζόταν περνούσε μια βόλτα από την Αθήνα και συναντούσε τους παλιούς του παίκτες».

Για το τι ήταν ο Φέρεντς Πούσκας και το Γούμπλεϊ για τη ζωή του: « Η φωτογραφία που οι τέσσερις πηγαίνουμε στον πάγκο μας είναι η κορυφαία στιγμή της αθλητικής μου ζωής. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Τώρα μπορούμε να πεθάνουμε».

Στη συνέχεια ο Νίκος Σακκούλης περιέγραψε κάποιες φωτογραφίες από το προσωπικό του αρχείο.

Για την φωτογραφία που φαίνεται να διαλέγει υφάσματα: «Ο Πούσκας καθιέρωσε για πρώτη φορά την εμφάνιση. Κάναμε δηλαδή δύο κουστούμια. Ένα σπορ και ένα επίσημο σκούρο με γραβάτα κτλπ. Ο Μίμης που είχε την ταβέρνα ακολουθούσε παντού τον Πούσκας».

Για τη φωτογραφία πριν από τον αγώνα με τη  Νασιονάλ: «Αυτή η φωτογραφία είναι από το Χίλτον. Είναι συνέντευξη Τύπου».

Για την φωτογραφία στο προαύλιο της Βουλής: « Αυτή είναι πριν φύγουμε για το Γουέμπλεϊ. Μάλιστα τότε μας κάλεσαν δύο φορές. Ο Παπαδόπουλος μας έκανε μια διάλεξη περί ποδοσφαίρου τότε. Η Χούντα άρχισε να ενδιαφέρεται για τον Παναθηναϊκό μετά τον αγώνα με την Σλόβαν. Πριν ήμασταν αδιάφοροι εντελώς. Μάλιστα είχαν πει τότε στον Πούσκας να διαλέξει όποιον επιθετικό ήθελε για τον τελικό. Εκεί του ζήτησε τον Κρητικόπουλο από τον Ολυμπιακό και έναν  παίκτη του Ηρακλή. Η απάντηση ήταν αρνητική καθώς από τη μία δεν ήθελαν να στεναχωρηθεί ο Ολυμπιακός και από την άλλη δεν μπορούσε να πάρει παίκτη από τον Ηρακλή, διότι ήταν η ομάδα του. Ο Παναθηναϊκός στον τελικό έπαιξε με τους δικού του παίκτες. Δεν είχε καμία βοήθεια».

Για την φωτογραφία από το Χάιντ Παρκ: « Εδώ είναι από το Λονδίνο. Κάναμε βόλτες από το ξενοδοχείο και είναι αυτές οι καρέκλες που για να καθίσεις πληρώνεις».

Για την φωτογραφία όπου ο Πούσκας δίνει συνέντευξη στην Απογευματινή: «Εδώ είναι στα γραφεία της Απογευματινής. Είναι ο Χάρης ο Λυμπερόπουλος. Σπουδαίος δημοσιογράφος. Μου άρεσε. Πάντα τους δημοσιογράφους τους κρίνω από τι ερωτήσεις κάνουν».

Για τη φωτογραφία από την προπόνηση του Παναθηναϊκού στην Μπρατισλάβα: « Είναι από εκεί όντως. Είναι μια ελαφρά προπόνηση».

Για την φωτογραφία με τους άλλους τρεις: « Εκεί καθόμασταν πάντα και λίγο πιο δίπλα μας ήταν οι υπόλοιποι παίκτες. Ήμασταν τυχεροί που έβγαζαν και αυτές τις καρέκλες».

Για την φωτογραφία από το καλοκαίρι του 1970 από τις εγκαταστάσεις της Ρεάλ Μαδρίτης: « Ήταν από τότε αυτή η φωτογραφία. Εκεί ξεκίνησαν όλα διότι ο Πούσκας είχε υπο ιδανικές συνθήκες να εκτιμήσει τα προσόντα και τις δυνατότητες των παικτών του και οι ποδοσφαιριστές είχαν την ευκαιρία να δουν ότι ο Πούσκας δεν ήταν μόνο μεγάλος ποδοσφαιριστής αλλά και σπουδαίος προπονητής».

Για την φωτογραφία που φαίνεται ο Πούσκας μπροστά από όλους: « Ναι και εγώ είμαι λίγο πιο πίσω. Εγώ δεν ήμουν διερμηνέας της γραβάτας. Σε όλες τις ομάδες έτρεχα δίπλα από τον προπονητή γιατί ήμουν καλός δρομέας με διακρίσεις στην Ουγγαρία. Έδινε τις εντολές ο Πούσκας και εγώ τις επαναλάμβανα στα ελληνικά. Τότε ήμουν τυχερός διότι όλοι οι παίκτες ήταν Έλληνες. Ήξερες με ποιους είχες να κάνεις».

Για την φωτογραφία από το αεροδρόμιο: «Ο Φέρεντς Πούσκας ήταν έξω καρδιά γενικά. Κάποιος πρέπει να τον πείραξε εδώ. Δεν θυμάμαι τι είχε γίνει ακριβώς. Τον πειράζανε κιόλας».

Για την φωτογραφία που φαίνεται ο Πούσκας να τρώει ηλιόσπορο: «Ο Πούσκας έπινε το κρασάκι του με σόδα. Δεν κάπνιζε όμως και το άγχος και την ένταση τα υπερνικούσε με τον ηλιόσπορο. Μετά το τέλος του αγώνα είχε ένα μικρό λοφάκι ανάμεσα στα πόδια του».

Για την φωτογραφία από τον τελικό που πηγαίνουν στον πάγκο: «Θέλω να δείτε τον φυσικοθεραπευτή τι εμφάνιση έχει. Πόσο φτωχή είναι η ομάδα. Να πηγαίνεις τελικό πρωταθλητριών και να έχεις αυτή τη φόρμα και αυτή τη ζακέτα. Δεν είχε λεφτά ο Παναθηναϊκός τότε. Καλούς παίκτες είχε, αλλά οικονομικές δυνατότητες δεν είχε».

Για την φωτογραφία από την ταβέρνα του Μίμη στο Χαλάνδρι: «Ο Πούσκας ερχόταν μονίμως. Το μαγαζί του Μίμη ήταν το δεύτερο σπίτι του. Δίπλα στην ψησταριά που καθόμασταν είχε περάσει η μισή καλλιτεχνική οικογένεια. Μουσικοσυνθέτες μεγάλοι. Δεν έτρωγε ο Πούσκας τόσο γουρουνόπουλο. Ο Πούσκας προτιμούσε τα φαγητά της αδερφής του Μίμη που έκανε για το προσωπικό».

Για τη φωτογραφία από τη συνέντευξη στο MEGA« Εκεί καθίσαμε 8-10 ώρες. Εκεί ο Πούσκας ήταν ήδη άρρωστος. Εκεί έκανα τη χειρότερη μετάφραση της ζωής μου, διότι άλλα τον ρωτούσαν και άλλα απαντούσε. Επειδή εγώ ήξερα το τι συνήθως λέει έλεγα αυτά. Ήταν αρκετά άρρωστος και πως οι Ούγγροι γιατροί δεν τον είδαν. Αυτή η φωτογραφία είναι από την τελευταία του επίσκεψη».

 

Στο δεύτερο κομμάτι της εκπομπής ο Βασίλης Βέργης μίλησε με τους Κώστα Ελευθεράκη, Γιάννη Τομαρά και Κώστα Αθανασόπουλο.

Αναλυτικά όσα είπαν:

Για το τι θυμάται πριν από το παιχνίδι με τον Ερυθρό Αστέρα ο Κώστας Ελευθεράκης ανέφερε:

 «Για να χτιστεί μία τέτοια ομάδα, μια παρέα που ήμασταν, δουλέψαμε πολύ σκληρά. Ήμασταν με τον Λάκη Πετρόπουλο πάρα πολύ δεμένοι. Είχαμε και την τύχη μάλλον εμείς οι νεότεροι που μας υποδέχτηκαν παιδιά όπως ο Τάκης, ο Αριστείδης, ο Μίμης, ο Φράγκος. Οι παλιοί οι οποίοι ήταν καταπληκτικοί χαρακτήρες και μεγάλοι ποδοσφαιριστές, έτσι δέθηκε αυτή η ομάδα. Η ομάδα είχε πολύ ταλέντο και όταν ήρθε ο Πούσκας μας άπλωσε αυτό το ταλέντο, μας άφησε να παίξουμε αυτό που θέλουμε. Δεν ήταν τυχαίο οτι εκείνα τα χρόνια είχε κοινή αποδοχή από όλους μας και από όλο το φίλαθλο κόσμο οτι ο Παναθηναϊκός είχε την καλύτερη ομάδα».

 Για το γεγονός πως η ομάδα απαρτιζόταν μόνο από Έλληνες ο Γιάννης Τομαράς ανέφερε:

«Δεν ήταν τυχαία αυτή η ομάδα. Ο προπονητής ήταν πολύ σκληρός απέναντί μας, σε εμάς τους μικρότερους και η δουλειά που έκανε δεν ξέρω αν υπάρχει στα σημερινά δεδομένα τόσο πολύ προπόνηση. Ο Πούσκας είχε μια ομάδα έτοιμη, το μόνο που έβαλε ήταν η προσωπικότητά του. Ήταν τεράστια μορφή ο Πούσκας και όλο αυτό το μετέφερε στην ομάδα και έπαιξε μεγάλο ρόλο. Από την πρώτη προπόνηση μέχρι και την τελευταία άφησε έντονα την προσωπικότητά του. Όταν πηγαίναμε έξω δεν μας έλεγαν Παναθηναϊκό αλλά η ομάδα του Πούσκας».

 Για το αν η ομάδα αυτή άρχισε να χτίζεται το καλοκαίρι σε φιλικό με τη Ρεάλ Μαδρίτης, ο Κώστας Αθανασόπουλος ανέφερε:

«Η ομάδα αυτή ήταν έτοιμη από τον Λάκη Πετρόπουλο. Κάποια εποχή μας έκλεινε στο ξενοδοχείο από τη Δευτέρα. Δεν είχαμε καμία μέρα κενή. Κάναμε δύο φορές τη μέρα προπόνηση. Κάποιοι είχαν πει οτι μετά από λίγο καιρό η ομάδα θα περπατάει και θα έμενε από δυνάμεις. Εμείς στη Λεωφόρο θυμάμαι, που άφηνε και το χόρτο λίγο πιο παχύ ο Λάκης ο Πετρόπουλος, μετά το 70΄ πετάγαμε και οι αντίπαλοι περπατάγανε».

 Για το ποιες ήταν οι προσδοκίες τους στο ματς με τον Ερυθρό Αστέρα στο Βελιγράδι, όπου τους συνόδευσαν 30.000 Έλληνες ο Κώστας Αθανασόπουλος ανέφερε:

«Το όνειρο του τελικού είχε αρχίσει και πιο μπροστά μπορώ να πω. Ο Πούσκας μας έλεγε 11 αυτοί 11 εμείς, αν χάσουμε από την Έβερτον δεν θα έχουμε πρόβλημα, αν όμως αποκλείσουμε την Έβερτον αυτοί θα έχουν το πρόβλημα. Δεν μας υπολογίζανε οι Άγγλοι. Εκείνη η μέρα ήταν κακή για τον Τάκη Οικονομόπουλο. Σε εκείνα τα τρία γκολ που φάγαμε δεν μας κάνανε ευκαιρίες».

 Για το δοκάρι που είχε όταν το ματς ήταν στο 0-0 ο Κώστας Ελευθεράκης ανέφερε:

 «Από οτι θυμάμαι έπαιξα το 1-2 με τον Άρη, βγήκα μπροστά, έκανα το σουτ και πήγε στο δεξί κάθετο δοκάρι. Ήταν στην αρχή. Αν έμπαινε αυτό το γκολ ίσως να άλλαζε και όλο το παιχνίδι. Όμως αυτό δεν μου λέει τίποτα εμένα. Είναι άδικο αυτό που γράφανε για τον Οικονομόπουλο. Μπορεί να βρέθηκε σε μία άσχημη μέρα ο Τάκης, σε όλους έχει συμβεί».

 Για το παιχνίδι με τον Ερυθρό Αστέρα ο Κώστας Ελευθεράκης ανέφερε:

«Πιστεύαμε οτι ο Ερυθρός Αστέρας ήταν η ομάδα που είχε το πλεονέκτημα, αλλά πιστεύαμε πως μπορούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο. Στο πρώτο γκολ, στο κέντρο του γηπέδου είχα τη μπάλα και με έπιασε ένας αντίπαλος από τα μαλλιά, με έριξε κάτω, πήρε τη μπάλα, ο διαιτητής δεν σφύριξε φάουλ και στη συνέχεια δεχτήκαμε το γκολ. Βρεθήκαμε σε άσχημη στιγμή και δεχθήκαμε άλλα τρία γκολ».

Για το γκολ του Γιάνκοβιτς που δεν πέρασε τη γραμμή αλλά μέτρησε ο Γιάννης Τομαράς ανέφερε:

«Πριν φτάσουμε στο δεύτερο γκολ, ο διαιτητής ήταν τελείως απαράδεκτος από πριν. Εκεί έδειξε τις προθέσεις του. Είχαν προηγηθεί τα ματς με Σλόβαν και Έβερτον και εκεί που δυσκολευτήκαμε ήταν με την Έβερτον στο Γκούντισον Παρκ. Στη Λεωφόρο ήταν σαν να μην υπάρχει για εμάς η Έβερτον. Σε δύο παιχνίδια δεν βάλαμε μόνο γκολ, με την Έβερτον στη Λεωφόρο και με τον Άγιαξ στον τελικό. Στο γήπεδο του Ερυθρού Αστέρα υπήρχε τρομοκρατία. Τεράστια τρομοκρατία. Βγαίνοντας από τα αποδυτήρια για ζέσταμα υπήρχαν κάτι τεράστια σκυλιά. Ο Τάκης μπήκε στο γήπεδο φοβισμένος και για αυτό νομίζω οτι έκανε και εκείνα τα λάθη. Η ομάδα γενικά δεν πήγε καλά στο πρώτο ημίχρονο. Δεν ήταν μόνο ευθύνη του Τάκη, είναι ομαδικό. Του Τάκη απλά μετρούσε παραπάνω το λάθος».

 Για το πέναλτι που ζήτησε ο Παναθηναϊκός και δεν δόθηκε, σε ανατροπή του Καμάρα ο Κώστας Ελευθεράκης ανέφερε:

«Ο διαιτητής είχε δείξει τι είναι από την αρχή. Δεν μας είχε πάρει με καλό μάτι. Τα σφυρίγματά του ήταν λίγο περίεργα στην αρχή, οπότε δημιούργησε και έναν εκνευρισμό σε εμάς. Το αποκορύφωμα ήταν πως μετά το τέλος του αγώνα, καθόμουν με τα υπόλοιπα παιδιά στην άιθουσα αναμονής και πέρασε από μπροστά ο διαιτητής. Εκεί ήταν εξαγριωμένος ο Πούσκας και του μίλαγε στα Γερμανικά πολύ άγρια. Θυμάμαι οτι μέχρι γουρούνι τον έλεγε. Πιστεύαμε οτι ήταν άδικο αυτό που συνέβη σε εκείνο το ματς. Πετάχτηκα μαζί με τον Μίμη και πήγαμε πάνω του. Τον έσπρωξε ο Μίμης από πίσω και εγώ του έριξε μια κλωτσιά και γύρισε και μας είδε. Μετά από μία εβδομάδα μάθαμε οτι τιμωρούνται οι δύο ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού, Δομάζος και Ελευθεράκης. Μας έγραψε στο φύλλο αγώνα γιατί λέει οτι του κάναμε επίθεση στο αεροδρόμιο. Εκεί μεσολάβησε ο κύριος Πούσκας μήπως μπορούσε να γλυτώσει ένας από τους δύο. Τελικά έμεινα εγώ τιμωρημένος και έπαιξε ο Δομάζος. Μετά το τέλος του παιχνιδιού ήμασταν τόσο στεναχωρημένοι και μας λέει ο κύριος Γαζής, να πάμε στο δωμάτιο του Αριστείδη να μιλήσουμε όλοι. Συζητάγαμε τα θετικά και τα αρνητικά του Ερ. Αστέρα και λέγαμε οτι έχουμε τη δυνατότητα να το καλύψουμε αυτό το σκορ. Μέσα στη Λεωφόρο πιστεύαμε πως έχουμε τη δυνατότητα. Όλος ο Ελληνικός φίλαθλος κόσμος μας στήριζε εκείνη την εποχή. Εγώ το έζησα από τον πάγκο το δεύτερο ματς. Πω πω Θεέ μου τι τράβηξα εκεί! Φώναζα σε όλους. Όταν έβαλε και την γκολάρα ο Αριστείδης την 3η έγινε χαμός. Αυτό ήταν μεγάλο επίτευγμα».

 Για την καθοριστική απόφαση του Πούσκας να βάλει τον Καψή βασικό και να προωθήσει τον Καμάρα ο Κώστας Αθανασόπουλος ανέφερε:

«Ναι. Τον προβλημάτισαν πολύ πιστεύω ο Ρόιλ και ο σέντερ μπακ που ήταν πανύψηλοι και οι δύο, 1,95 ο καθένας και θα είχαμε πρόβλημα. Έκανε αυτή την αλλαγή και ο Καψής τα πήγε πάρα πολύ καλά. Από εκεί και μετά ο Άνθιμος έγινε αναντικατάστατος και ο Αριστείδης έμεινε στο κέντρο».

Για το αν τον αιφνιδίασε η αλλαγή του Πούσκας, που έβγαλε τον Οικονομόπουλο στο 72'  και έβαλε τον Βασίλη Κωνσταντίνου ο Γιάννης Τομαράς ανέφερε: «Οχι. Εγώ έχω την εντύπωση μάλιστα πως τον έβαλε στο ημίχρονο. Ο Πούσκας δεν ήταν προπονητής των αλλαγών. Στη Μπρατισλάβα ο Καμάρας χτύπησε, γύρω στο 35' . Ήμασταν ένα τέταρτο με 10 παίκτες. Αν μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει γιατί δεν έκανε αλλαγή. Στο δεύτερο ημίχρονο μπήκε ο Μητρόπουλος. Δεν θυμάμαι να έπαιξε άλλος παίκτης, 15-16 παίκτες».

 Για την δήλωση του Δομάζου, που είχε πει θα κερδίσουμε με 3-0 όπως με τη Σλόβαν και θα περάσουμε ο Κώστας Ελευθεράκης ανέφερε: «Πιστεύαμε πως μπορούσαμε ναι. Είπαμε οτι μπορούμε να περάσουμε. Ο Δομάζος δεν ήθελε να χάνει, ήταν εκτός πραγματικότητας. Όταν έχεις τέτοιους συμπαίκτες που σου δίνουν ώθηση και εμείς νέα παιδιά πέρναμε θάρρος. Θεωρώ οτι εκείνη την εποχή μπορούσαμε να κερδίσουμε και στον τελικό. Παίζαμε με μία ομάδα που είχε τελείως διαφορετικό στυλ. Έπαιζε το καλύτερο και πιο σύγχρονο ποδόσφαιρο παγκοσμίως. Όμως και εμείς ήμασταν μια ομάδα που τα κατάφερνε στα δύσκολα».

 Για τις προσπάθειες πολλών να σπιλώσουν τη νίκη του Παναθηναϊκού με 3-0 ανέφεραν

Ο Γιάννης Τομαράς: «Αυτές οι φήμες που ακόμη και σήμερα ακούγονται, εμείς ξέρουμε πως αντιμετωπίσαμε αυτή την ομάδα μέσα στο γήπεδο. Τους ξανασυναντήσαμε μετά την επόμενη χρονιά στην Ισπανία. Εκεί μας είπαν οτι ήταν καθαρό το παιχνίδι, χάσαμε γιατί σας είχαμε σίγουρους, οτι λεει μια ομάδα όταν χάνει. Ο Όστοϊτς που έπαιξε τελικά, μας έβαλε τρία γκολ. Εγω το είχα πάρει βαρέως γιατί είχε βάλει τρία γκολ ο παίκτης που ήταν στη θέση μου. Ένα πράγμα ήταν σίγουρο για εμάς. Δώσαμε υπόσχεση μεταξύ μας και είπαμε πως αυτή η ομάδα θα φύγει ηττημένη από το γήπεδο. Είχαμε περάσει τα πάνδεινα στο πρώτο ματς. Τεράστια τρομοκρατία. Αυτή η φήμη έχει προέλθει περισσότερο από αυτούς που καθόταν στα επίσημα τότε. Μην αναφέρουμε ονόματα τώρα. Ήταν εκει κάτι κύριοι και κυρίες της  κυβέρνησης και από εκεί βγήκε».

 Ο Κώστας Ελευθεράκης: «Είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοιος φθόνος και κακία; Όταν τα ίδια παιδιά, συμπαίκτες από Ολυμπιακό, ΠΑΟΚ κτλ. να μας δίνουν συγχαρητήρια και να βγαίνουν τώρα και να λένε τέτοιες βλακείες. Το ίδιο παραδέχθηκαν και στον Ερυθρό Αστέρα, βρεθήκανε σε μια άσχημη στιγμή, μας υποτίμησαν. Λέγαμε με τα παιδιά τότε πριν τον αγώνα «θα τους φάμε τα λαρύγγια». Είναι δυνατόν  να λένε τέτοια πράγματα; Πρέπει να σεβαστούν τον ιδρώτα και τις μάχες που δώσαμε για έναν σύλλογο μεγάλο όπως είναι ο Παναθηναϊκός. Είναι ντροπή αυτά τα πράγματα».

 Για το αν τους άγχωνε η παρουσία 30.000 Ελλήνων στο Βελιγράδι ο Κώστας Αθανασόπουλος ανέφερε: «Όχι. Μας έδινε δύναμη, χαρά και μεγάλη συγκίνηση, που ήρθε τόσος κόσμος για να μας στηρίξει. Αν δεν είχαν γίνει εκείνα τα λάθη με τα γκολ, πιστεύω θα περνάγαμε πιο εύκολα τον Ευρυθρό Αστέρα. Στην Αθήνα, όταν μπήκαν στο γήπεδο δεν πίστευαν πως θα έχουν αντίπαλο έναν τόσο καλό Παναθηναϊκό, με τόση δύναμη. Μπορούσε να γίνει μάλιστα στο 10ο λεπτό το 2-0».

 Για το γεγονός πως άλλοι από αυτοί την ομάδα ακόμη και σήμερα αναφέρονται στους συμπαίκτες τους ως αδέρφια ανέφεραν:

 Ο Γιάννης Τομαρας: «Έτσι είναι. Κοιμόμασταν μαζί, ζούσαμε μαζί, κάναμε πάρα πολλά πράγματα μαζί. Μεταγενέστερα δεν νομίζω οτι οι ομάδες τα κάνανε. Μέναμε 6 μέρες την εβδομάδα μαζί, τρώγαμε, παίζαμε, κοιμόμασταν μαζί. Αφομοιώσαμε ο ένας τον άλλον. Γίναμε πράγματι αδέρφια και φαινόταν στο γήπεδο αυτό».  

Ο Κώστας Ελευθεράκης: «Ήταν μια ομάδα πολύ δεμένη. Θέλω να δώσουμε έναν φόρο τιμής σε αυτούς που έχουν «φύγει» πλέον, ήταν μέλη και είναι ακόμη μέσα στην καρδιά μας και τους σκεφτόμαστε».

Για το στους ήταν ανάμεσα στους 16 υποψήφιους για τη Χρυσή Μπάλα ο Κώστας Ελευθεράκης ανέφερε: «Τι να πω; Έγινε μια ψηφοφορία που και εγω έμεινα άναυδος. Με συμπεριέλαβαν στους 16 καλύτερους της χρονιάς. Αν θυμάμαι καλά το πήρε τελικά ο Μπέκενμπάουερ. Ήταν τεράστια ονόματα που να τους θυμάμαι».

 Για το αν θεωρεί πως από εκείνη την ομάδα μπορούσαν κάποιοι να παίξουν στο εξωτερικό ο Κώστας Ελευθεράκης ανέφερε: «Και βέβαια ναι. Δεν μπορούσε να παίξει ο Δομάζος; Δεν μπορούσε να παίξει ο Καμάρας; Ο Αντώνης που ήταν σέντερ φορ; Δεν θέλω να πω συγκεκριμένα έναν έναν. Ο Ένας ήταν καλύτερος από τον άλλον. Ήμασταν μια ομάδα, έπαιζε ο ένας για τον άλλον. Το ίδιο πάθος είχαμε όλοι, ο ένας ενθάρρυνε τον άλλον. Δεν είχαμε αντιζηλίες».

 Για τον τραυματισμό του Γιάννη Τομαρά στο διηπειρωτικό ανέφεραν:

 Ο Γιάννης Τομαράς:

«Είναι πολύ δύσκολο για εμένα. Το μόνο που δεν θέλω είναι να μιλάω για αυτή τη στιγμή. Ο Άγιαξ δεν πήγε γιατί είχε προηγηθεί το πάθημα της Μίλαν δύο χρόνια πριν. Είχε πάει η Μίλαν στη Νότια Αμερική και όλοι γύρισαν σακατεμένοι. Γνωρίζοντας αυτό ο Άγιαξ δεν πήγε. Η απόφαση ήταν να πάμε εμείς στη θέση του Άγιαξ. Η απόφαση να παίξουμε στο Καραϊσκάκης, κακώς παίξαμε εκεί. Την Νασιονάλ την παίξαμε δύο φορές σε φιλικά πιο πριν, την ξέραμε. Τα λάθη ξεκίνησαν από τον τελικό του Γουέμπλεϊ και συνεχίστηκαν στον τελικό του παγκοσμίου ας πούμε. Κακώς φύγαμε από τη Λεωφόρο. Τη νύφη τελικά την πλήρωσα εγω που μου έκοψε την καριέρα. Ήταν ένα χτύπημα που δεν μπορείς να το διανοηθείς. Δεν είναι δυνατόν ποδοσφαιριστής να κάνει τέτοιο χτύπημα. Δεν μπορούσες να το φανταστείς για να προφυλαχτείς. Δύο πράγματα ειδα τότε, τον Κώστα που είχε πιάσει το κεφάλι του και τον διαιτητή με την κόκκινη στο χέρι».

 Ο Κώστας Ελευθεράκης: «Δίπλα ήμουν και το είδα με τα μάτια μου. Τον πάτησε από άνω στο καλάμι. Τρελάθηκα μόλις το είδα».

 Ο Κώστας Αθανασόπουλος: «Δεν τον περίμενε ο Τομαράς, με τα δύο πόδια σηκώθηκε».

 Για τον Πούσκας που έκανε τους παίκτες του Παναθηναϊκού να φαντάζουν ισοδύναμοι με κάθε αντίπαλο ο Κώστας Αθανασόπουλος ανέφερε:

 «Ο Πούσκας μας άφησε να παίξουμε ελεύθερα. Μας έκανε να πιστέψουμε στη δυνατότητές μας. Με τον Λάκη τον Πετρόπουλο, εγώ και ο Γιάννης που παίζαμε μπακ, δεν ήθελε να χαθεί η μπάλα από εμάς και να κινδυνέψουμε. Ή μεγάλη μπαλιά ή σέντρα και έτσι. Ο Πούσκας μας έλεγε, κάτω από τη σέντρα αυτοσχεδιάζετε, είστε επιθετικοί, δεν φοβάστε. Αυτό μας βοήθησε πολύ. Μας έδωσε άλλη ψυχολογία. Το μόνο μειονέκτημα για εμένα είναι οτι ήταν πολύ σκληρός με πράγματα».

 Για το τι ήταν το Γουέμπλεϊ στη ζωή τους ανέφεραν:

Ο Κώστας Ελευθεράκης: «Ένας σταθμός στην καριέρα μου. Ίσως ο σημαντικότερος. Δύο πράγματα είχα να κάνω. Όταν έπαιζα με την εθνική, που ήταν η τιμή μου που άκουγα τον εθνικό ύμνο και με τον Παναθηναϊκό που πήγα στον τελικό. Μένουν χαραγμένα στη μνήμη σου αυτά τα δύο. Είναι ιστορία. Και η ιστορία είναι πολύ δύσκολο να επαναληφθεί, πάρα πολύ δύσκολο. Σε συλλογικό επίπεδο έβγαλε ο Παναθηναϊκός τον κόσμο τότε και η Ελλάδα ξανά το 2004. Αυτό είναι το σημαντικό, να βγει ο κόσμος στους δρόμους».

 Ο Γιάννης Τομαράς: «Τελικός Ευρώπης. Δεν είναι εύκολο πράγμα αυτό. Πόσες ομάδες το έχουν πετύχει αυτό σήμερα; Όχι πάρα πολλές. Η ομάδα είχε εκπληκτικούς ποδοσφαιριστές. Τα προσόντα του Κώστα Ελευθεράκη δεν τα βρίσκεις. Να χτυπάει κατά πρόσωπο την άμυνα, δεν το βρίσκεις. Ο Κώστας Αθανασόπουλος ήταν ένα εκπληκτικό αριστερό μπακ, αδικήθηκε πάρα πολύ. Δεν έπρεπε να αδικηθεί τόσο πολύ. Ο Γιαννούλης και ο Τσιμίκας που είναι οι καλύτεροι τώρα έναν Αθανασόπουλο δεν τον κάνουνε. Στον τελικό αν είχαμε άλλον προπονητή ίσως φεύγαμε με το κύπελλο στα χέρια. Ξεκίνησε ένα διάστημα μετά το Ερ. Αστέρα που η διαχείριση ήταν απίστευτα άσχημη. Πήγαμε και κάναμε τουρισμό δηλαδή στο Λονδίνο. Την ευθύνη πρώτα την είχε ο Πούσκας».

 Ο Κώστας Αθανασόπουλος: «Πλήρωσα ένα λάθος που έκανα με τον Πούσκας και το κράτησε για χρόνια. Τον επόμενο χρόνο έγινα βασικός με κάποια καλά παιχνίδια στην Ισπανία. Παίζαμε ένα παιχνίδι Λιμενικό - Παναθηναϊκός, ήμουν μόνιμος εγώ στο Λιμενικό. Ήταν διαιτητής ο Πούσκας και άφησε δύο γκολ που κατά τη γνώμη μου ήταν οφσάιντ. Εγω έφυγα από την ομάδα του Λιμενικού στο ημίχρονο και δεν συνέχισα και από τότε ήμουν το μαύρο πρόβατο. Για να παίξω έπρεπε να χτυπήσει ή να τιμωρηθεί κάποιος άλλος. Για έναν χρόνο, τον επόμενο ήμουν ξανά βασικός, αλλά αυτός ο χρόνος ήταν της πορείας προς το Γουέμπλεϊ. Στο ξεκίνημα της πορείας είχα κάτσει τερματοφύλακας. Μου λέει ο Πούσκας «Κωστάκη πήγαινε τρέξε λίγο» και δεν πρόλαβα να φτάσω τη σέντρα. Μπήκε το πόδι μου σε μια τρύπα και έπαθα διάστρεμμα 15 μέρες στον γύψο και πήγε όλο στραβά μετά. Όλα καλά πήγαν γιατί ήμασταν μία ομάδα. Δεν είχαμε πρόβλημα αν έπαιζε ο ένας και όχι ο άλλος. Αυτό που λένε, ναι τον υπνωτίσαμε τον Ερ. Αστέρα με την απόδοσή μας μέσα στο γήπεδο».

Για το αν θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι διαφορετικά για τον Παναθηναϊκό στον τελικό ο Κώστας Ελευθεράκης ανέφερε: «Ουδέν σχόλιο από αυτά που λέει ο Γιάννη. Μπορούσαμε να ήμασταν εμείς αυτοί που σήκωσαν την κούπα. Γίνανε ορισμένα λάθη, αλλά πάνε αυτά».

 Ο Κώστας Αθανασόπουλος ανέφερε: «Είναι κάποια πράγματα που δεν γίνεται να τα ξεχάσω ποτέ. Όπως δεν πρόκειται να ξεχάσω αυτό που έζησα με τον Δημήτρη Δημητρίου το τελευταίο εξάμηνο. Πήγαινα κάθε μέρα στο νοσοκομείο «Σωτηρία». Είχε βαφτίσει και την κόρη μου ο Δημήτρης. Θυμάμαι που μου έλεγε «κοίτα τα χέρια μου. Θα μου φέρεις τίποτα βαράκια;» γιατί είχε μείνε πετσί και κόκκαλο. Του λέω κάτσε να βγεις να πάμε σπίτι. Όταν πήγε σπίτι κατέβηκα Αθήνα να τον δω και λέει δεν θέλω να δω κάποιον τώρα, πιο μετά. Κατάλαβε πως πέθαινε και μετά από δύο ώρες είχε «τελειώσει».»

 Για τη δήλωση του Φυλακούρη που είχε πει οτι το Γουέμπλεϊ είναι ο Παναθηναϊκός και ο παράδεισος ο Γιάννης Τομαράς ανέφερε: «Εγω λέω είναι ο τελικός Ευρώπης. Εγω θέλω να σας ευχαριστήσω που το κάνετε αυτό. Που μας κάνετε την τιμή να μας θυμηθείτε. Εγω δεν το πιστεύω οτι έχουν περάσει 50 χρόνια από τότε και δόξα τω Θεώ οι περισσότεροι είμαστε ζωντανοί ακόμη».

 Ως επίλογο ο Κώστας Ελευθεράκης ανέφερε: «Συμφωνώ 100% σε αυτά που λένε τα παιδιά, οι φίλοι μου, τα αδερφάκια μου. Ήταν μία ιστορική αναδρομή και σε ευχαριστούμε πάρα πολύ. Για να θυμούνται οι παλιοί και οι νέοι να γνωρίζουν τι σύλλογος μεγάλος είναι ο Παναθηναϊκός». 

 

SDNA Google news
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
«Τραβήξαμε τα πάνδεινα στο Βελιγράδι από τρομοκρατία και διαιτησία - "Γουρούνι" φώναζε ο Πούσκας!» (vid)
EVENTS