MENU

 

Και εκεί που νομίζεις ότι τα έχεις δει όλα, έρχεται η γκάφα του αιώνα του Κουέστα για να σε αποτελειώσει και να σε αναγκάσει να πεις, ποτέ μην λες ποτέ. Πάντα θα υπάρχει κάτι να σε εκπλήσσει. Όσο επιεικής όμως και να θέλεις να είσαι με τον τερματοφύλακα του Άρη και να μην ξύσεις κι άλλο την πληγή οφείλεις να παραδεχτείς ότι αυτό το λάθος δεν το κάνει ούτε ερασιτέχνης. Είναι από αυτά που γίνονται μια φορά και σε σημαδεύουν.

Γίνονται viral και σε ακολουθούν μια ζωή. Θέλει απίστευτη δύναμη και από τον ίδιο και εξαιρετική διαχείριση από το ίδιο το club για να μην υποθηκευτεί η φετινή χρονιά και πάνε στράφι οι προηγούμενοι έξι μήνες από μια στιγμή όσο τραγική και να ήταν. Μια συγκυρία, μια αλληλουχία λαθών στέρησαν από τον Άρη την διεκδίκηση του βασικού φετινού στόχου.

Ο Κουέστα, όπως οφείλει να κάνει ο τερματοφύλακας δεν κοίταξε πίσω του και δεν αντιλήφθηκε το καρτέρι που του έστησε ο Μπουχαλάκης, κανείς από τους συμπαίκτες του δεν του φώναξε, έστω κάποιος από την κερκίδα με τέτοια ησυχία, αντί να επιλέξει ένα βολέ τρία λεπτά πριν από την συμπλήρωση των 90΄ επιλέγει να παίξει με τα πόδια αφήνοντας την μπάλα κάτω από την πλευρά που παραμόνευε ο Μπουχαλάκης… και συνέβη το μοιραίο. Απίστευτο πραγματικά. Δεν συμβαίνει ούτε στα πιο ευφάνταστα σενάρια επιστημονικής φαντασίας.

 

Δεν τον άξιζε τέτοιο αποκλεισμό ο Άρης. Όχι με αυτό το νοσηρό τρόπο σε ένα ματς που ο πρωταθλητής Ελλάδας με την καλύτερη επίθεση, ο πρεσβευτής της χώρας φέτος στην Ευρώπη, σου κάνει μια μόλις ευκαιρία. Που το ματς πηγαίνει καλύτερα και από το πλάνο που είχε εκπονηθεί από τον προπονητή. Σε χαμηλό τέμπο, δίχως φάσεις.

Ο Άρης ήθελε να κρατήσει το μηδέν πίσω και να βρει ένα γκολ πρόκρισης. Το πρώτο το κατάφερε σχετικά εύκολα και με άριστη τακτική προσήλωση. Το γκολ το βρήκε με ένα πέναλτι και απέμεναν λίγα λεπτά πριν την πρόκριση που θα έβαζε το κερασάκι στην τούρτα μιας ούτως ή άλλως εξαιρετικής χρονιάς διατηρώντας ζωντανό και με πολλές ελπίδες το όνειρο της συμμετοχής σε ένα τελικό.

Η ζημιά έγινε όμως και το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω, όπως δεν ωφελεί να κλαις πάνω από το χυμένο γάλα. Η συμπεριφορά του Άρη ως οργανισμός (διοίκηση, προποινητές, παίκτες, δημοσιογράφοι, κόσμος) θα καθορίσουν το μέγεθος και τις προεκτάσεις της ζημιάς. Η ομάδα… άδειασε μετά το χθεσινό, είναι ανθρώπινο, αλλά η σεζόν δεν έχει τελειώσει και απαγορεύεται να ρίξει λευκή πετσέτα.

Θα αδικήσει τον εαυτό της και θα δώσει άλλοθι σε αυτούς που περιμένουν στη γωνία για να ρίξουν νερό στο μύλο της εσωστρέφειας και να πλήξουν την υστεροφημία του club. Ας μην τους κάνουν το χατίρι. Ας στηρίξουν όλοι πιο λυσσασμένα από ποτέ. Άλλωστε για να είσαι Άρης θέλει γερό στομάχι. Τον Άρη δεν τον διαλέγεις εσύ, αυτός σε διαλέγει.

Όσο για τον Κουέστα αγωνιστικά άλλοι είναι οι αρμόδιοι για να τον κρίνουν. Αν κάνει ή όχι. Υπάρχει όμως και το βαθιά ανθρώπινο κομμάτι της υπόθεσης. Κανείς δεν θα ήθελε σήμερα να κουβαλάει το σταυρό που κουβαλάει ο Ισπανός τερματοφύλακας. ‘Όσο βλέπω όμως τον Θόδωρο Καρυπίδη να είναι ο πρώτος που απλώνει ομπρέλα προστασίας πάνω από την ομάδα, όσο βλέπω τους υπόλοιπους ποδοσφαιριστές παρά την πίκρα του αποκλεισμού, να πέφτουν πάνω στον συμπαίκτη τους, αισθάνομαι μια βεβαιότητα ότι για τον Άρη δεν υπάρχει επιστροφή. Εδώ άντεξε μια τετραετή περιδίνηση στις χαμηλότερες κατηγορίες, δεν θα απορροφήσεις τους κραδασμούς ενός- ναι- τραγικού λάθους που κόστισε;

ΥΓ . Το λες πάντως και κατάρα αυτό που συμβαίνει. Πέρσι η ΑΕΚ στα ημιτελικά φέτος ο Ολυμπιακός με αυτό τον τρόπο. Ένας αποκλεισμός πιο… Άρης πεθαίνεις!

SDNA Google news
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Το είδαμε και το ζήσαμε και αυτό
EVENTS