MENU

Το πρώτο ματς κυπέλλου στο ζευγάρι του Άρη με τον Αστέρα Τρίπολης δεν μας έκανε δα και σοφότερους. Το καθαρό 2-0 δίνει ένα σαφέστατο προβάδισμα πρόκρισης στους κιτρινόμαυρους προσφέροντας παράλληλα μια αποσυμπίεση από τα τελευταία άσχημα αποτελέσματα στην ομάδα του Μάντζιου και ταυτόχρονα επιβεβαίωσε κάποιες σταθερές.

Πρώτα και καλύτερα ότι το πρόβλημα με τους φορ τείνει να αποκτήσει και ψυχολογική διάσταση. Ο Μάνος που ξεκίνησε σε ένα ακόμη παιχνίδι λες και βάλθηκε να τα κάνει όλα λάθος. Δεν είναι μόνο ότι έχασε την ευκαιρία στο 23΄ από την πάσα, πάρε-βάλε του Γκάμα σημαδεύοντας το κεφάλι του Τσιφτσή. Ήταν η εν γένει παρουσία του. Ενός φορ που πλέον έχει σαφέστατο ψυχολογικό πρόβλημα απέναντι στον τερματοφύλακα στην προσπάθειά του να αποδείξει ότι είναι υπεροβολική η κουβέντα που γίνεται για την αναγκαιότητα απόκτησης ενός επιθετικού. Θέλει, προσπαθεί, έχει διάθεση, φιλότιμο, όλοι του τα αναγνωρίζουν.

Πλην όμως δεν του βγαίνει και αδικεί τον εαυτό του. Χθες για πρώτη φορά τόσο έντονα έβγαλε και εκνευρισμό, απόρροια και της συσσωρευμένης κούρασης αφού ξαφνικά βρέθηκε να παίζει όλα τα ματς βασικός. Έχω την αίσθηση ότι εφόσον έρθει το… ιππικό θα του κάνει καλό. Θα τον αποσυμφορήσει αφού κλήθηκε να σηκώσει βάρος παραπάνω από όσο του αναλογούσε.

Το δεύτερο που επιβεβαιώθηκε είναι η αδυναμία του Ματέο να θυμίσει τον παλιό Ματέο. Σαν να έχει μπει στο σώμα του κάποιος άλλος ένα πράγμα. Χωρίς ουσιαστική βοήθεια, ιδίως στο επιθετικό κομμάτι που τον χρειάζεται περισσότερο ο Αρης. Με χαιλάιτ 1-2 περίτεχνες ντρίμπλες που θυμίζουν ότι κάπου υπάρχει ξεχασμένος ο παλιός του εαυτός αλλά αρνείται πεισματικά να εμφανιστεί. Κάνοντας τον Άκη Μάντζιο και όλο τον οργανισμό να έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά.

Το χθεσινό ματς επιβεβαίωσε ακόμη πόσο έλλειψε από τα τρία προηγούμενα παιχνίδια ο Μπερτόγλιο η επίδραση του οποίου στο παιχνίδι του φετινού Άρη είναι τόσο έντονη που μάλλον δεν το περίμενε ούτε ο ίδιος. Μπήκε και έφερε αμέσως πιο κοντά τις γραμμές καθώς είναι ο μοναδικός που μπορεί να αγωνιστεί στα μεσοδιαστήματα και να σκοράρει στη μια φάση που θα του δοθεί, κάνοντάς το να φαίνεται απλό. Έχοντας ως συμπαραστάτη ένα συμπατριώτη του. Τον Ντάνιελ Μαντσίνι.

Ο ορισμός της τιμιότητας. Του παίκτη εργάτη. Που θα μπει και θα δώσει τα πάντα γνωρίζοντας ότι δεν θα γίνει ποτέ ο ηγέτης. Η κίνησή του στο γκολ που ξεκλείδωσε το ματς είναι καθαρά σεντερφορίσια όπως και το τελείωμα. Το έχω ξαναγράψει. Για μένα είναι από τους πιο αδικημένους του ρόστερ. Ένας ρολίστας πολυτελείας. Χρήσιμος και ας μην είναι πολυδιαφημισμένος.

Φάνηκε και κάτι ακόμη. Η δυσκολία που αντιμετωπίζει ο Μάντζιος να δώσει ανάσες στον Γκάμα. Την μεγαλύτερη προσωπικότητα της ομάδας με διαφορά. Παίζοντας δίχως ανάσα ο πορτογάλος ήταν και χθες συγκινητικός και παράδειγμα προς μίμηση. Κάποια στιγμή πρέπει όμως κι αυτός να αποφορτιστεί και για αυτό οφείλουν να φροντίσουν οι συμπαίκτες του. Ο Σίλβα για παράδειγμα που έχει κάποιες εκλάμψεις αλλά στερείται ουσίας.

Άλλο ένα συμπέρασμα που προέκυψε χθες; Η αδυναμία των μπακ να προσφέρουν στο επιθετικό κομμάτι. Ο Σάκιτς είναι καλός αμυντικά αλλά στερείται φαντασίας στο δεύτερο μισό του γηπέδου, ο δε Γκάνεα σου έδινε την αίσθηση ότι είχε… νάρκη στην πλευρά του και προς την αντίπαλη περιοχή. Πρόβλημα για μια ομάδα που συχνά της κλείνουν τον άξονα αναγκάζοντάς την να απλώσει το παιχνίδι στα άκρα. Το έκανε η ΑΕΚ, ο Παναθηναϊκός, το επιδίωξε χθες και ο Αστέρας που τέλειωσε το ματς δίχως να κάνει τελική.

Πάμε τώρα και στο θέμα που καίει. Μήτρογλου ή Μπαράλες; Άλλο στυλ ο ένας, διαφορετικό ο άλλος. Πιο πλήρης ο Έλληνας φορ, πιο έτοιμος ο αργεντινός που είναι ήδη έτοιμος να πάρει φανέλα εφόσον έρθει. Ποιος μπορεί όμως να ξεγράψει ένα φορ όπως ο Μήτρογλου που έχει βάλει 200 και γκολ σε πάνω από 400 παιχνίδια; Και που είναι διψασμένος να αποδείξει ότι δεν στέρεψε από κίνητρα και ότι χρειάζεται μια ευκαιρία και το κατάλληλο περιβάλλον. Και που ως όνομα… πουλάει πιο πολύ.

Όποιος και να έρθει καλό θα ήταν να έρθει άμεσα αφού οι αγώνες συνεχίζονται ανά τρεις μέρες και ο Μάντζιος χρειάζεται νέο αίμα. Για να μην πως ότι χρειάζεται και ένα ακόμη παίκτη που να παίζει σε όλο το πλάτος της επίθεσης.

ΥΓ. Ειλικρινά αδυνατώ να καταλάβω την νέα επίθεση του Παναθηναϊκού στον Καρυπίδη για την πρωτοβουλία του να πάρει τηλέφωνο τον Εμμανουηλίδη. Καταλαβαίνω την επικοινωνιακή διάσταση του θέματος αλλά δεν όλα εντυπώσεις. Υπάρχει και η ανθρώπινη πλευρά και αυτό προσπάθησε να κάνει ο ισχυρός άνδρας του Άρη που έχει βιώσει απώλεια στην ίδια περίπου ηλικία με τον παίκτη του Παναθηναϊκού που έχει ένα κάρο άλλα θέματα να λύσει από το να ασχολείται με ήσσονος σημασίας ζητήματα.

SDNA Google news
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Το πρόβλημα με τους φορ είναι... ψυχολογικό
EVENTS