MENU

Τον ΠΑΟΚ εύκολα τον καταλαβαίνεις. Χρειάζονται πέντε λεπτά να δεις πως παίζει για να καταλάβεις αν θα είναι ένα ευχάριστο απόγευμα ή θα σου βγει η ψυχή. Χθες τα δύο λάθη του Βαρέλα στα πρώτα τρία λεπτά, μας έδωσαν το στίγμα για το τι θα ακολουθήσει.

Υπάρχουν δύο δεδομένα που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν στον ΠΑΟΚ. Δέχεται εύκολα γκολ και δεν έχει σέντερ φορ σημείο αναφοράς. Το ότι καμιά φορά παραμυθιάζεται μέσα των αγώνων του ελληνικού πρωταθλήματος πως έχει, είναι το λάθος. Ο Σφιντέρσκι είναι μία πολύ καλή περίπτωση για να δίνει βάθος, όχι για να είναι στη πρώτη γραμμή.

Φταίει ο Σφιντέρσκι για το χθεσινό. Σίγουρα όχι, αλλά το ότι σε αγώνα 21 τελικών προσπαθειών, ο φορ σου δεν έχει καμία, είναι προϊόν κουβέντας.

Ο ΠΑΟΚ όμως δέχεται εύκολα γκολ. Σίγουρα η εικόνα των στόπερ του ήταν κακή. Ο Βαρέλα και ο Κρέσπο μεγαλώνουν και αυτό φαίνεται, στο 6 ακόμη αναζητάμε την σταθερά, στα μπακ επικρατεί ένα μικρό χάος.

Για να μη το κουράζουμε λοιπόν, μία ομάδα που δέχεται εύκολα γκολ και δεν έχει τον φορ του να παίζει κανέναν ρόλο, είναι λογικό εκεί που παίζεται το κανονικό ποδόσφαιρο να εκτεθεί. Στην Ευρώπη, ακόμη και ομάδες σαν την Ομόνοια, δεν κρύβουν έναν Μπάμπη Τεννέ που θα σου δώσει την ευκαιρία να κερδίσεις κρύβοντας τα κουσούρια σου.

Η χθεσινή σφαλιάρα δεν με αιφνιδίασε είναι η αλήθεια. Και με την Βίντι ίδια ήταν. Μία ομάδα που βασίζεται ουσιαστικά σε τέσσερις παίκτες συν έναν 18χρονό, όταν φορτωθεί μεγάλο όγκο αγώνων, ούτε διάρκεια θα έχει, ούτε καθαρό μυαλό. Ο ΠΑΟΚ από τον Αύγουστο παίζει Κυριακή – Τετάρτη, Πέμπτη και περιμένει από τον Ζίφκοβιτς, τον Γιαννούλη, τον Καντουρί, τον Σβαμπ και τον Τζόλη, να κάνουν τη διαφορά. Πίσω από αυτούς επικρατεί ένα κενό, μία ησυχία, μία αδυναμία κάλυψής τους.

Ο ΠΑΟΚ θα πρέπει να αποδεχτεί αρχικά μέσα του και στη συνέχεια να παραδεχτεί δημοσίως, πως βρίσκεται σε ένα μεταβατικό στάδιο σε όλους τους τομείς. Οικονομικά το καταλάβαμε με τον πλέον εμφατικό τρόπο και δεν μπορεί να διαφωνήσει κανένας. Προπονητικά, ο Πάμπλο είναι ένα πρότζεκτ που θα στηριχτεί. Θα κάνει και λάθη όπως η χθεσινή βιαστική αλλαγή σχηματισμού όταν ο ΠΑΟΚ είχε βρει τα πατήματά του στο δεύτερο μισό του πρώτου ημιχρόνου. Ποδοσφαιρικά, με δέκα τουλάχιστον παίκτες προοπτικής στο ρόστερ του που ψάχνουν παραστάσεις. Δε μπορεί να μην υπάρχει κόστος μέσα από αυτή την επιλογή. Το ζητούμενο είναι το πως θα έχεις μακροπρόθεσμα κέρδος.

Και βέβαια δεν γίνεται να μην έχεις κόστος όταν επιλέγεις να αφήσεις σταθερές σου να φύγουν γιατί έφτασες σε αδιέξοδο και να τις καλύπτεις με παίκτες που ή δεν έχουν βοηθήσει ακόμη ή δεν έχει κατανοήσει κανείς τι είδες και τους απέκτησες δίνοντας τεράστια ποσά.

Ο ΠΑΟΚ καλείται να σοβαρευτεί. Αναφέρθηκα πριν σε κάποιους παίκτες που σηκώνουν το βάρος και δύο εξ αυτών – Καντουρί και Γιαννούλης – δεν είναι ξεκάθαρο αν θα συνεχίσουν μετά το τέλος της σεζόν, ίσως και νωρίτερα.

Αυτό που στα μάτια μου είναι εφικτό και πρέπει να κάνει ο ΠΑΟΚ, είναι να ισχυροποιήσει τον Γκαρσία δίνοντάς του καλύτερα όπλα και την ευχέρεια να στήσει έναν κορμό που του χρόνου θα είναι πιο επαρκής.

Μία τόσο σύνθετη μετάβαση σε όλους τους τομείς δεν είναι εύκολο πράγμα και θα φέρει και λάθη. Άλλα δικαιολογημένα, άλλα αδικαιολόγητα. Να αποκτήσει πιο ξεκάθαρες ποδοσφαιρικές ιδέες, να αποφασίσει σε ποιους παίκτες θα επενδύσει και εννοείται να δομήσει ένα ρόστερ που μπορεί να τους υποστηρίξει.

Η Ευρώπη είναι ο καθρέφτης των αδυναμιών και σε αυτή ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε να κάνει το βήμα παραπάνω. Στη τελική μάλιστα εκτέθηκε γιατί αποκλείστηκε χάνοντας πέντε βαθμούς από την αδύναμη του ομίλου.

Αν το δούμε συνολικά βέβαια, όλες οι ελληνικές ομάδες το ίδιο πράγμα έχουν πάθει στην Ευρώπη. Απλά ο Ολυμπιακός είναι ένα κλικ πάνω γιατί επένδυσε στην εμπειρία και τις παραστάσεις και εννοείται πως παίζει σε μία πιο δύσκολη διοργάνωση. Αλλά και για τα δικά του στάτους, αποτυχία είναι αυτό που έπαθε.

Η ΑΕΚ λειτούργησε απλά για να μας δείξει πως υπάρχουν χειρότερα από εμάς. Ο Ολυμπιακός το έριξε στη διαιτησία. Εμείς την πάθαμε από την Ομόνοια. Μάλλον στραβά αρμενίζουμε.

Αν θέλουμε να το δούμε λίγο σοβαρά, θα διαπιστώσουμε πως σε ένα προϊόν που αυτό περνά σε δεύτερη μοίρα για να πρωταγωνιστήσει το παρασκήνιο και οι ποταπές προσωπικότητες που βγαίνουν στη βιτρίνα του, δεν υπάρχει μέλλον.

Αν εξαιρεθεί ο ΟΦΗ, ξεκάθαρο ποδοσφαιρικό πρότζεκτ δεν υπάρχει πουθενά στο προσκήνιο. Άρα καλό θα ήταν, να μην έχουμε απαιτήσεις διάκρισης εκεί που το ποδόσφαιρο είναι η βιτρίνα, εκεί που το προϊόν προστατεύεται, έχει αρχές και οι ποταπές προσωπικότητες δεν έχουν ρόλο.

Έχουν παρασυρθεί όλοι σε μία μη ποδοσφαιρική ατζέντα, η οποία οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στις ευρωπαϊκές σφαλιάρες.

ΥΓ Είναι λογικό ο Αυγενάκης να είναι έξαλλος που δεν μπόρεσε να ανακατασκευάσει το Παγκρήτιο για ψηφοθηρία με τις πλάτες της ΕΠΟ. Πόσο λογικό είναι το αίτημα να μπει ο φάκελος του ερειπίου για τον τελικό του Κόνφερενς Καπ, για να κάνει το κομμάτι του ο Υπουργός που δεν έχει αλλάξει ένα ταρτάν στο Καυτανζόγλειο. Επίσης, είναι λογικό να θίγεται το ύφος του που ο τελικός πήγε στην … Αλβανία. Αν έχεις μεγαλώσει στο Μπάντεν Μπάντεν και οδηγείς την Άστον Μάρτιν, κάτι τέτοιες αποφάσεις σου γυρίζουν το μάτι. Ξέχωρα αν οι Αλβανοί έχουν επενδύσει για να στήσουν ένα εκπληκτικό νέο γήπεδο.

Μία ποδοσφαιρικά ορθόδοξη σφαλιάρα
EVENTS