MENU

Το έγραψα και νωρίτερα εδώ σήμερα, πως το ματς στην Τρίπολη δεν ήταν κάτι παραπάνω από τρεις πολύτιμοι βαθμοί για την ΑΕΚ. Κι όχι κάποιο …διαγώνισμα για τον προπονητή της. Κι αν ήταν τέτοιο βέβαια, ο Καρέρα το πέρασε εύκολα. Κάνοντας κάτι απλό αυτή την φορά. Παρατάσσοντας την ομάδα με τα καλύτερα συστατικά της, σε ρόλους που τους ταιριάζουν. Δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη και η ελευθερία που είχαν στην κίνηση, τόσο ο Λιβάγια, όσο και ο Τάνκοβιτς. Για να μην αδικούμε τον Ιταλό τεχνικό, δεν είναι κάτι που δεν έχει γίνει ξανά. Απλώς είναι οι φορές που το ανατρέπει με κάποιες αποφάσεις του, που δημιουργούν θέμα. Θέλει λίγο περισσότερη εμπιστοσύνη η ομάδα. Και κυρίως την επίγνωση πως προς το παρόν τουλάχιστον, η επιθετική της ποιότητα είναι που μπορεί να της δίνει το πάνω χέρι.

  Οι τρεις πολύτιμοι βαθμοί όμως, είναι πραγματικά …πολύτιμοι. Η ΑΕΚ κατάφερε κι άφησε πίσω της με συνοπτικές διαδικασίες μια μεγάλη τρικυμία που προκάλεσε το βράδυ της Πέμπτης. Και το κατάφερε αυτό, γιατί έχει μεγάλη ποιότητα από την μέση και μπροστά πλέον. Ποιότητα που μπορεί να την πάει μακριά, με προϋπόθεση να ακολουθήσει τους ρυθμούς και η άμυνα. Γιατί ήταν ένα ακόμη ματς στο οποίο θα πάθαινες ζημιά με τον αντίπαλο να έχει κάνει ελάχιστα πράγματα στο γήπεδο.

 Είναι αξιοσημείωτο πως η ΑΕΚ αμυντικά δεν αντιμετώπιζε κανένα πρόβλημα σε «σετ» παιχνίδι, αλλά έφτασε να τρέμει το φυλλοκάρδι με τις σέντρες. Κρύο γκολ με τέτοιο τρόπο όπως και στην Μπράγκα, στο ίδιο χρονικό σημείο και στο δεύτερο ημίχρονο, μόνο από τις σέντρες ένιωθες κίνδυνο. Αλλά ως εδώ με τα αρνητικά, γιατί η νίκη είναι πολύ μεγάλη και πολύ σημαντική για να τα αφήσεις να σου πάρουν πολύ χώρο.

 Οι παλμοί έχουν ξεφύγει, σε ένα ματς για 1-4 ή 1-5. Η ΑΕΚ μπήκε σαν τον άσπρο σίφουνα στο γήπεδο και χάθηκε η μπάλα. Ο Μάνταλος δεν σταματάει με τίποτα, ο Λιβάγια απόψε συνδέθηκε πάλι με μια σημαντική νίκη και ας είναι πολλές φορές …ο παράδεισος και η κόλαση μαζί. Αλλά είναι φανερό πως ανάμεσα σε Λιβάγια και Μάνταλο, που υπήρχαν, πλέον υπάρχει …το άγγιγμα που έλειπε. Του Μουαμέρ Τάνκοβιτς. Όπως φυσικά και η πολυτέλεια μπροστά τους να μπορείς να αλλάζεις ανάμεσα σε δύο φορ μεγάλης κλάσης, Καρίμ και Ολιβέιρα. Γενικά είδαμε μεγάλη μπάλα κυρίως στο πρώτο μισό κάθε ημιχρόνου αντίστοιχα. 

 Δεν χρειάζονται ιδιαίτερη ανάλυση οι λόγοι για τους οποίους η ΑΕΚ χρειαζόταν οπωσδήποτε αυτή την νίκη. Με την παρένθεση της Πέμπτης, χτίζει πλέον ένα σερί στο πρωτάθλημα μετά το ματς με τον ΠΑΟΚ. Κερδίζουν οι άλλοι ναι. Αλλά κερδίζει και η ΑΕΚ, Πέρσι τέτοιο καιρό κέρδιζαν πάλι οι άλλοι, αλλά δεν κέρδιζε η ΑΕΚ. Το κυριότερο; Επειδή πλέον υπάρχει …μυρωδιά διεκδίκησης τίτλου, η ομάδα δείχνει πως μπορεί να διαχειρίζεται και την πίεση που αυτό φέρνει. Γιατί εκτός των άλλων, έχει προσθέσει και προσωπικότητες.

 Και μιας που λέμε για προσωπικότητες, να αφιερώσω δυο τρεις σειρές πάλι στον Εβγέν Σάκχοφ. Συνεχίζει να σπάει τα κοντέρ. Είναι παντού. Δημιουργικά, ανασταλτικά, ό,τι θέλεις. Ο παίκτης που κάνει την διαφορά στο παιχνίδι της ΑΕΚ μαζί με τον Τάνκοβιτς και πλαισιώνει τέλεια ή μάλλον αναδεικνύει την ποιότητα που ήδη υπήρχε, αλλά περίμενε τα κατάλληλα συμπληρώματα. Παίζει συνεχώς και στην διακοπή πέρασε και Covid 19!

 Η ΑΕΚ δεν έχει το μεγάλο της πλεονέκτημα στα άκρα της άμυνας, αλλά απόψε από τα δεξιά έπαιξε ο Βασιλαντωνόπουλος, που με τον Μπακάκη να δείχνει σε περίεργη ψυχολογική κατάσταση, η αλήθεια είναι πως αποτελεί ό,τι πιο ισορροπημένο διαθέτει η ΑΕΚ εκεί. Και πρέπει να παίζει περισσότερο, για να εξαντλήσει τα όρια του.

Από αριστερά τώρα, απόψε δεν υπήρχε κανένα ερωτηματικό. Ο Ινσούα έκανε μια ολοκληρωμένη εμφάνιση και καλό είναι να μετριάσουμε λίγο την πίεση που του ασκείται. Γιατί σίγουρα έχει περισσότερα να δώσει από αυτά που έχουμε δει μέχρι τώρα. Και στην Τρίπολη η ΑΕΚ ήταν γεμάτη από την πλευρά που κάλυπτε εκείνος. Επίσης, πρέπει να ληφθεί υπόψη πως κάνει κι αυτός μια μετάβαση σε μια ομάδα που τα τελευταία χρόνια η πίεση είναι μεγαλύτερη από αυτήν στην οποία έπαιζε.

Να ξεχάσω την διαιτησία; Είμαι περίεργος να δω τι επιχειρήματα θα ακούσω για να πειστώ πως δεν υπήρξε πέναλτι στον Τάνκοβιτς στο ξεκίνημα του ματς. Προφανώς εκεί που είχε κατοχή της μπάλας κι έμπαινε μέσα με αμυντικό πίσω του, είπε να πέσει κάτω. Και δεν τον καταπλάκωσε ο αντίπαλος. Ναι, δεν έβγαλε αίμα ίσως, αλλά μήπως πρέπει να μπει αυτό ως προϋπόθεση τελικά κι επίσημα, για να παίρνει τα σφυρίγματα που δικαιούται η ΑΕΚ.

Ούτε για τις κάρτες του Παπαδόπουλου να πω …Που ΔΕΝ έδωσε στους αντιπάλους της ΑΕΚ και ειδικά στον Μπαράλες, αλλά όχι μόνο. Συνεχίζεται το πανηγύρι με τους διαιτητές να αγχώνονται μήπως δώσουν τίποτα στην ΑΕΚ. Πανηγύρι, που όμως γίνεται και πρόβλημα.

 Απέναντι σε μια ομάδα που έχασε τελευταία φορά στην έδρα της πριν από ένα χρόνο, αντιλαμβάνομαι πως οι αντίπαλοι της ενδεχομένως θα περίμεναν …την χαριστική βολή μετά την ανακατωσούρα λόγω Ζόρια. Ωστόσο κι από την Τρίπολη, απέκτησαν πολλούς λόγους να ανησυχούν. Το κρατάμε κι αυτό. Γενικά το μήνυμα κι απόψε, είναι πως θα την φάτε παιδιά στην μάπα την ΑΕΚ φέτος. Αρκεί να μη βγάζει μόνη της τα μάτια της.

Και κάτι τελευταίο. Το βράδυ της Πέμπτης η ΑΕΚ έπαθε μια μεγάλη ζημιά. Κανείς δεν θέλει να ασχολείται αρνητικά με ανθρώπους της ομάδας, αλλά η σημασία κάποιων ηττών, της εικόνας της ομάδας και της διαχείρισης, κάποιες φορές είναι αδύνατο να μην επισημανθεί, ακόμη και να σηκώσει ένταση. Η ΑΕΚ πρέπει να ζει με αυτή την ένταση και την πίεση και χαίρομαι που ο Μάσιμο Καρέρα και οι παίκτες του, έδειξαν απόψε πως μπορούν να την βάλουν από κάτω κι όχι το αντίθετο.

 Α, να μην το ξεχάσω. Λίγο περισσότερη απλότητα δεν είναι κακό. Δεν χρειάζεται τόσες φορές να θέλουμε μια μπάλα μόνοι μας και για να μη βιαστείτε να πιστέψετε πως το λέω για έναν μόνο συγκεκριμένο, απόψε το έκαναν αρκετοί. Βασικά, μόνο ο Μάνταλος δεν το έκανε.

 

Θα την φάτε στη μάπα την ΑΕΚ φέτος παιδιά …
EVENTS