MENU
Χρόνος ανάγνωσης 5’

Προσοχή: Η φετινή Μαρσέιγ… δέρνει!

0

Εδρεύει κι αυτή στο μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι της χώρας της. Η πλειοψηφία των όσων την υποστηρίζουν προέρχεται από την λαϊκή και εργατική τάξη και οι οπαδοί της είναι τρελοί για αυτήν. Είναι κι αυτή ένας… Ολυμπιακός, μόνο που εδρεύει στην Μασσαλία. Οι σημειολογικές συμπτώσεις δεν σταματούν εκεί, αφού η πόλη στην οποία ζει κι αναπνέει ιδρύθηκε πριν από 2600 χρόνια από Έλληνες εμπόρους που ξεκίνησαν το ταξίδι τους από την Φώκαια την αρχαία ιωνική πόλη στην δυτική ακτή της Ανατολίας, δύο τσιγάρα δρόμος από την Σμύρνη.

Είχε κι αυτή τον δικό της Κοσκωτά, μόνο που η εποχή του Μπερνάρ Ταπί στην Μαρσέιγ κράτησε μία ολόκληρη δεκαετία (1986-1996) και άφησε πίσω της εκτός από έναν υποβιβασμό και τα σκάνδαλα δωροδοκίας, ένα Κύπελλο Πρωταθλητριών και την αιώνια δόξα πως η Μαρσέιγ έγινε η πρώτη γαλλική ομάδα που σηκώνει το κύπελλο με τα… μεγάλα αυτιά.

Βέβαια, τίποτα από την σημερινή ομάδα δεν θυμίζει την πλειάδα αστέρων που έφερνε ο Μπερνάρ Ταπί στο παλκοσένικο του Βελοντρόμ, ούτε την ομάδα της Ligue 2, που με τον Τόνι Κασκαρίνο ως βαρύ πυροβολικό είχε κερδίσει εντός κι εκτός τον Ολυμπιακό του Νίκου Αλέφαντού το μακρινό 1994. Εδώ καλά - καλά δεν υπάρχει η παραμικρή ομοιότητα με την ομάδα που αντιμετώπισε τους ερυθρόλευκους του Ερνέστο Βαλβέρδε στους ομίλους του Champions League το 2011, με τις δύο ομάδες να κάνουν από ένα μεγάλο colpo grosso με το ίδιο σκορ (0-1) στην έδρα του αντιπάλου τους.

ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 6 ΧΡΟΝΙΑ!

Η ομάδα της Μασσαλίας επιστρέφει σε ομίλους του Champions League μετά από 6 χρόνια και είναι αλήθεια ότι για να… γυρίσει ο ήλιος χρειάστηκε δουλειά πολύ. Από το καλοκαίρι του 2016, ο σύλλογος πέρασε στα χέρια του Αμερικανού Φρανκ ΜακΚορτ και παρότι είχε μία τεράστια αναλαμπή με την συμμετοχή της στον τελικό του Europa League (2018) όπου ηττήθηκε από την Ατλέτικο Μαδρίτης, με τον Κώστα Μήτρογλου να έχει δοκάρι, εντούτοις το πρόσημο ήταν κόκκινο.

Όχι μόνο από πλευράς εγχώριων επιτυχιών (τελευταίος τίτλος εντός συνόρων είναι ένα Λιγκ Καπ το 2012), αλλά και από πλευράς χρημάτων. Οι αλόγιστες σπατάλες του Άντονι Θουμπιθαρέτα για παίκτες αμφίβολης αξίας, έφεραν τον σύλλογο στα όρια της ασφυξίας σε ότι αφορά το Financial Fair Play και μία υποχρεωτική… στάση εμπορίου.

Στην πραγματικότητα, η πιο πετυχημένη κίνηση των τελευταίων ετών ήταν η πρόσληψη του (αμφιλεγόμενου) Αντρέ Βίλας-Μπόας το καλοκαίρι του 2019. Μετά το αποτυχημένο πέρασμα από Τσέλσι, Τότεναμ και την αθόρυβη περιήγηση του σε Ρωσία (Ζενίτ) και Κίνα (Σανγκάη), ο Πορτογάλος τεχνικός συμμάζεψε σε μεγάλο βαθμό τους «φωκαείς», οι οποίοι μαζί του άλλαξαν εντελώς ταυτότητα, ύφος, στιλ.

Μία ομάδα που παραδοσιακά έπαιζε φουλ επίθεση με… ξαφνικές άμυνες, μία ομάδα που λάτρευε την αλεγρία, έγινε ένα τακτικό ρομπότ. Ο Βίλας-Μπόας έσφιξε τα λουριά, έφτιαξε μία σκληρή, κυνική, δυσκολοκατάβλητη ομάδα, που εκμεταλλεύτηκε τις ευρωπαϊκές σκοτούρες της Λιόν, την εποχή παρακμής της Μονακό και την ανωριμότητα Ρεν και Λιλ, με αποτέλεσμα να πάρει απευθείας εισιτήριο για τους ομίλους, ούσα δεύτερη την στιγμή της διακοπής της Ligue 1 στο -12 από την άνετη πρωταθλήτρια Παρί Σεν Ζερμέν.

ΕΛΛΕΙΨΗ ΧΡΗΜΑΤΩΝ... ΣΤΑΣΗ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

Και να ήθελε, δεν μπορούσε να αλλάξει πολλά αυτό το καλοκαίρι. Οι δαγκάνες του FFP ήταν εκεί για να της υπενθυμίζουν ότι οι κινήσεις είναι μετρημένες. Δύο δανεισμούς από ομάδες της Bundesliga (Μπαλέρντι από Ντόρτμουντ, Κουιζάνς από Μπάγερν Μονάχου), ελεύθερος ο Ιάπωνας μπακ Ναγκατόμο και μόνο μία επένδυση, ο 18χρονο Βραζιλιάνος επιθετικός Λουίς Ενρίκε έναντι 8 εκατομμυρίων ευρώ, ακριβώς τα λεφτά που πήρε από την Μπάγερν Μονάχου για την παραχώρηση του Μπούνα Σαρ.

Ως εκ τούτου, η ομάδα είναι ίδια με πέρσι. Σκληρή, κυνική, ζόρικη. Η Μαρσέιγ είναι μία ομάδα που δεν φοβάται να δείρει τον αντίπαλο της και να κάνει ροντέο το γήπεδο. Στις 13 Σεπτεμβρίου άλωσε το Παρκ ντε Πρενς και κέρδισε την Παρί Σεν Ζερμέν, σε ένα παιχνίδι με 5 αποβολές και 14 κίτρινες! Με αρκετό ξύλο ήρθαν και οι ισοπαλίες με το ίδιο σκορ (1-1) απέναντι σε Λιλ και Λιόν. Στα δύσκολα, εκεί που πρέπει να παίξει πίσω από την μπάλα, η Μαρσέιγ είναι καλή. Το πρόβλημα ξεκινάει όταν καλείται εκείνη να φτιάξει παιχνίδι και να διασπάσει κλειστές άμυνες.

ΞΥΛΟ ΚΑΙ... ΣΤΗΜΕΝΑ

Όποια στατιστική κατηγορία κι αν κοιτάξεις, θα δεις μία ομάδα που έχει πρόβλημα στην παραγωγή, μα η οποία είναι εξαιρετική στην αναχαίτιση. Είναι η δεύτερη πιο αντιαθλητική ομάδα στην Ligue 1, αφού μετά από 7 αγωνιστικές στον πειθαρχικό έλεγχο μετρά 20 κίτρινες και 3 αποβολές! Δεν παράγει πολύ, σχεδόν καθόλου. Είναι μόλις 16η σε τελικές προσπάθειες, έχει σκοράρει μόλις 10 τέρματα εκ των οποίων τα 3 στο πιο πρόσφατο 3-1 επί της Μπορντό.

Δεν βολεύεται με την μπάλα στα πόδια, είναι μόλις 14η σε κατοχή με το φτωχό 48%, αφού επιλέγει το reactive ποδόσφαιρο ακόμα και με τους «μικρούς». Ξέρει όμως να είναι κυνική. Τα 5 από τα 10 φετινά της τέρματα έχουν προέλθει από στατικές φάσεις (κορυφαία ομάδα στην Γαλλία σε αυτή την κατηγορία), αφού τα μαγικά πόδια των Παγέτ και Τοβάν εγγυώνται φαρμακερές εκτελέσεις από οποιαδήποτε θέση.

Αυτοί οι δύο κύριοι είναι οι μόνοι που έχουν την ελευθερία από τον Βίλας-Μπόας να κάνουν το κάτι παραπάνω, μία «ποικιλία» περισσότερη. Συνήθως παίρνουν τις δύο πλευρές στο 4-3-3 του Πορτογάλου, αφήνοντας όλη την υπόλοιπη ομάδα να δουλεύει για αυτούς. 

Πλην αυτών, η Μαρσέιγ δεν έχει καμία ιδιαίτερη γλύκα στο παιχνίδι της. Ο εμβληματικός Στιβ Μανταντά είναι εγγύηση ακόμα και στα 35 του κάτω από τα δοκάρια, έχοντας μία αμυντική τετράδα μπροστά του (Σακάι, Τσαλέτα-Τσαρ, Άλβαρο, Αμαβί) που δεν φοβάται να στείλει την μπάλα στα χόρτα όποτε απαιτείται. Η τριάδα των χαφ έχει πάντα δύο χαμάληδες (Καμαρά ή Γκέιγ, Ρονζιέ) δίπλα στον ορισμό του οκταριού Μοργκάν Σανσόν, ενώ ο μεγάλος καημός της Μαρσέιγ είναι η απουσία ενός εννιαριού που να τα κολλάει.

Παρότι πίστευαν ότι πήραν από την Μπόκα Τζούνιορς έναν μικρό Τέβες, ο μαχητικός και φιλότιμος Ντάριο Μπενεντέτο είναι απλώς… αξιοπρεπής. Βάθος από τον πάγκο δίνουν ο «Σέρβος Κριστιάνο» Νεμάνια Ράντονιτς, ο εύθραυστος Ολλανδός Κέβιν Στρούτμαν και κάπου εκεί τελειώνουν όλα.

Η Μαρσέιγ έρχεται στην Ελλάδα με έναν και μόνο σκοπό. Να χαλάσει, να πειράξει το μυαλό του Ολυμπιακού, κάτι που ξέρει να κάνει καλά μέσα στο γήπεδο. Αν το καταφέρει, θα έχει πετύχει την μισή δουλειά...

 

Προσοχή: Η φετινή Μαρσέιγ… δέρνει!
EVENTS