MENU

Αν στο ημίχρονο του χθεσινού αγώνα του Άρη με τον ΠΑΣ ρωτούσες τους φίλους των γηπεδούχων, αν θα έπαιρναν μια πιθανή ισοπαλία στο τέλος, έχω την αίσθηση ότι οι περισσότεροι θα απαντούσαν καταφατικά. Ορμώμενοι κατά κύριο λόγο από την εικόνα του πρώτου ημιχρόνου και το… σοκαριστικό 0-2 που ξεγύμνωσε για μια ακόμη φορά τα αμυντικά προβλήματα του Άρη.

Για να ήμαστε ειλικρινείς, λειτούργησε ως μεγεθυντικός φακός και η επιλογή να ξεκινήσουν δίπλα-δίπλα, Ντάτκοβιτς και Δεληζήσης, δυο ποδοσφαιριστές με πανομοιότυπα χαρακτηριστικά που είναι φανερό ότι δεν ταιριάζουν και είχαν πρόβλημα επικοινωνίας. Έπαιξε ρόλο και η απουσία του Τζέγκο από τα χαφ. Ο Αυστραλός είναι αυτή τη στιγμή ο πιο φορμαρισμένος από τους τρεις χαφ και έλειπαν πολύ τα τρεξίματά του και ο όγκος που δίνει στη μεσαία γραμμή του Άρη. 

Οι γηπεδούχοι… πέταξαν ουσιαστικά ένα ολόκληρο ημίχρονο που λειτούργησε κάπως ως μια επώδυνη γνωριμία του Άκη Μάντζιου με την καινούργια του ομάδα και τις αδυναμίες της. Η διαφορά  φάνηκε με μια απλή κίνηση του έλληνα τεχνικού στην επανάληψη που έφερε μια ισορροπία στην κιτρινόμαυρη ενδεκάδα. Μέσα ο Τζέγκο, έξω ο αρνητικός Ντάτκοβιτς, δεξί μπακ ο Σάσα (αναγκαστικά), παρτενέρ του Δεληζήση που πήγε στη φυσική του θέση ως αριστερός στόπερ, ο Ροζ και ο Τζέγκο δίπλα στον Ματίγια. Το γρήγορο γκολ του Φετφατζίδη αναπτέρωσε τις ελπίδες, ο Ματίγια ισοφάρισε γρήγορα στο 68΄ και το μομέντουμ έδειχνε ανατροπή. Φευ. Από το σημείο εκείνο και έπειτα ο Άρης βραχυκύκλωσε. Θόλωσε. Χάλασε το μυαλό του και αντί να επιδιώξει με ηρεμία στα 25΄ λεπτά που είχε στη διάθεσή του και ένα τρίτο γκολ, δεν έκανε μισή ευκαιρία. Προσπαθούσε ανορθόδοξα και μπορεί να πει κανείς ότι κινδύνεψε κιόλας από τις αντεπιθέσεις του ΠΑΣ. 

Στο διάστημα αυτό εμφανίστηκαν όλες οι φετινές παθογένειες του Άρη. Έλλειψη πλάνου, κατεύθυνσης, κίνησης δίχως τη μπάλα, τρεξίματα, αντοχή στο physical game του αντιπάλου. Φανερώθηκε και η απουσία αξιόπιστων εναλλακτικών επιλογών όταν κατέστη φανερό ότι στέρεψαν τα κουράγια των Γκάμα και Μπερτόλιο (ο τελευταίος κρατούσε μόνος του τον Άρη στο πρώτο ημίχρονο) από τη στιγμή που ο Μαντσίνι χρειάστηκε να παίξει δεξί μπακ.

Ο Άρης μπορεί να έβγαλε αντίδραση, να έσωσε ένα ματς που έμοιαζε στο πρώτο ημίχρονο χαμένο αλλά έδειξε στον νέο του προπονητή, ότι έχει να ανέβει μια πραγματική ανηφόρα ώστε να φέρει την ομάδα στα μέτρα του (ο Σάββας Παντελίδης χρειάστηκε σχεδόν δυο μήνες να το καταφέρει). Αυτή τη στιγμή δεν ωφελεί η παρελθοντολογία. Ο Άρης χρειάζεται, ηρεμία, πολύ δουλειά, ανασύνταξη και διορθωτικές κινήσεις. 

Είναι αναγκαίο στο ρόστερ να μπουν τουλάχιστον τρεις έτοιμοι για την ενδεκάδα παίκτες. Ένας κεντρικός αμυντικός που να είναι και «μαλακός» με την μπάλα, ένας χαφ που να προωθεί το παιχνίδι και ένας μπακ αν και χθες ο Γκάνεα δεν ήταν ο αδύναμος κρίκος και επέστρεψε και ο Σούντγκρεν τον οποίο ο Μάντζιος προσπαθεί να ξανακερδίσει. Ο Ματέο θα προσφέρει λύσεις και το απρόβλεπτο στην επίθεση, συν φυσικά κάποια γκολ που έχει ανάγκη ο Άρης. Η επικείμενη αποχώρηση του «Φέτφα» ίσως δημιουργήσει την ανάγκη και για έναν ακόμη winger.

Αυτό όμως που… φωνάζει είναι ότι όσο παραμένει εκτός επιθετικής εξίσωσης ο Λόπεθ αναλωνόμενος σε μάχες δίχως ουσιαστικό αντίκρισμα, τα γκολ θα έρχονται δύσκολα και μόνο από την ατομική ποιότητα. Όπως του Φετφατζίδη και του Ματίγια χθες. Το Σάββατο στο ΟΑΚΑ, κόντρα στον Παναθηναϊκό, θα είναι ένα πρώτο κρας τεστ χαρακτήρα και δυνατοτήτων της ομάδας που έρχεται πριν από μια ευεργετική για το νέο προπονητή διακοπή.

Η ισοπαλία φανέρωσε τα προβλήματα που έκρυβαν οι νίκες
EVENTS