MENU

Είναι από τις στιγμές που τελειώνει το ματς και κάθεσαι αποσβολωμένος και κοιτάζεις το κενό. Αναρωτιέσαι τι είναι αυτό που σε χτύπησε. Τα πως και τα γιατί αλλά είσαι τόσο θολωμένος που αδυνατείς να βάλεις σε μια λογική σειρά τις σκέψεις σου. Γιατί πραγματικά θέλει πολύ μεγάλη προσπάθεια και φυσικά… καντάρια ψυχραιμίας, αφενός να αρχίσεις να χωνεύεις αυτό τον τραγικό αποκλεισμό από την Κόλος και αφετέρου να βρεις το κουράγιο να συνεχίσεις. Αφού φυσικά αναλύσεις τα αίτια που οδήγησαν στο Βατερλό της χθεσινής βραδιάς που ο αρειανός θα ήθελε να τη διαγράψει από τον σκληρό του δίσκο.

Να ξεχάσει ότι η ομάδα του, στο γήπεδό της, αποκλείστηκε από ένα ουκρανικό χωριό 1200 κατοίκων που αγωνιζόταν για παρθενική φορά στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και δεν έχει ιστορία ζωής ούτε μια δεκαετία. Ασφαλώς και στο ποδόσφαιρο υπάρχει πάντα έδαφος για να αναβιώσει ο μύθος του Δαυίδ με τον Γολιάθ, αλλά δεν έπρεπε να συμβεί στην καμπούρα του Άρη. Αυτόν τον γύρο τουλάχιστον, ο Άρης όφειλε να τον περάσει. Για την ιστορία του, την υστεροφημία του, το ελληνικό ποδόσφαιρο. Επομένως οφείλουν όλοι να ζητήσουν αρχικά μια τεράστια συγγνώμη που δεν είχε το θάρρος να ζητήσει ο Ενινγκ στη συνέντευξη τύπου. Από το ίδιο το ποδόσφαιρο για την… κακομεταχείρισή του, από τον κόσμο του Άρη που καλείται για μια ακόμη φορά να καταπιεί το πικρό ποτήρι της στεναχώριας και της καζούρας. Θα το κάνει αλλά ως πότε…

Από χθες το βράδυ το εξιλαστήριο θύμα ως είθισται είναι ο γερμανός τεχνικός. Καμία πρωτοτυπία. Απολύτως αναμενόμενο και προβλέψιμο. Κάποιος έπρεπε να πληρώσει το μάρμαρο και αυτός ήταν ο πιο αδύναμος κρίκος. Μουρμούρα υπήρχε για αυτόν από τα φιλικά ήδη και κακά τα ψέματα, ποτέ ο Θόδωρος Καρυπίδης δεν τον περιέβαλε με απόλυτη εμπιστοσύνη. Η χθεσινή του απόφαση μάλλον δείχνει ότι κατάλαβε το λάθος να τον ανανεώσει πρώτο και ενώ ακόμη η ομάδα είχε τα ban της ΦΙΦΑ. Προφανώς τότε δεν ήθελε να βάλει ένα ακόμη πρόβλημα και τις παρενέργειες που θα είχε, στο κεφάλι του.  Η κακή εικόνα της ομάδας και ο οδυνηρός αποκλεισμός επίσπευσε τις διαδικασίες. Κάποιος θα πει ότι δεν του δόθηκε χρόνος αλλά και τον χρόνο που είχε δεν τον εκμεταλλεύτηκε. Του δόθηκε η δυνατότητα μαζί με τον Χαριστέα να φτιάξουν την ομάδα σύμφωνα με τα αγωνιστικά θέλω του και τουλάχιστον στο ξεκίνημα παρουσίασε ένα σύνολο δίχως αρχή, μέση και τέλος. Χωρίς ξεκάθαρο αγωνιστικό πλάνο. Χωρίς ρόλους, με φοβερά αμυντικά προβλήματα και απόλυτα προβλέψιμη και… δυσκοίλια ανάπτυξη. Χθες είδαμε μια μέτρια ομάδα (Κόλος) να κάνει αυτό που μπορεί στο γήπεδο και να τιμωρεί τα λάθη και από την άλλη είδαμε τον Άρη να μην κάνει τίποτα.

Στο πρώτο ημίχρονο ήταν εντελώς άνευρος και χωρίς την παραμικρή δυνατότητα να βάλει την μπάλα με κάποιο τρόπο στην περιοχή και να σπάσει το αμυντικό τείχος των Ουκρανών. Κανείς δεν είχε το καθαρό μυαλό πλην ίσως του Μπερτόλιο αφού Γκάμα και Φετφατζίδης ήταν στα χαμένα, ο Γκάνεα κακός σε άμυνα και επίθεση και η τετράδα πίσω εμφάνιζε αστάθεια και δεν ενέπνεε σιγουριά αφού είχαν χαθεί και τα πολύτιμα τρεξίματα του Σάσα στη μεσαία γραμμή από την στιγμή που ξαφνικά χρησιμοποιήθηκε δεξιός μπακ.

Στο δεύτερο ημίχρονο η τραγική αμυντική λειτουργία φάνηκε στο πρώτο γκολ. Σε ένα στημένο δεν βρέθηκε ένας να βάλει το πόδι του. Αποθεώθηκε δε στο δεύτερο γκολ των ουκρανών που στο transition με τέσσερις παίκτες εναντίον έξι έφτασαν στο τέρμα μαχαιριά. Εύκολη σέντρα με τον Γκάνεα παρατηρητή, καμία κάλυψη στο δεύτερο δοκάρι και κανείς στόπερ να βγει πρώτος στην ασταθή απόκρουση του Κουέστα.  Και όλα αυτά ενώ ο Άρης χάρη στην ποιότητα του Γκάμα είχε βρει γρήγορο γκολ ισοφάρισης και είχε 35΄ ολόκληρα λεπτά μπροστά του. Ακόμη και η αντίδραση στο τελευταίο 25΄ ήταν σπασμωδική. Αλχημείες παντού και ο Ντάτκοβιτς να γεμίζει (και να εκθέτει τον Γκάνεα) μπας και πάρουν καμία κεφαλιά ο Λόπεθ με τον Μάνο.

Η διαχείριση της επόμενης μέρας είναι εξίσου σημαντική ώστε να μην υποθηκευτεί όλη η χρονιά. Το όνειρο της ευρωπαϊκής διάκρισης έσβησε πρόωρα, οικονομική ζημιά υπάρχει, το πισωγύρισμα είναι δεδομένο, το ίδιο και οι συγκρίσεις αλλά η χρονιά μόλις ξεκίνησε και δεν πρέπει να χαθεί. Όλα θα εξαρτηθούν από την επιλογή του επόμενου προπονητή και της ικανότητάς του να αλλάξει γρήγορα πράγματα. Να βάλει κάποιες αγωνιστικές σταθερές στην ομάδα και να βελτιώσει ποδοσφαιριστές που αποκτήθηκαν για να δώσουν το κάτι παραπάνω από τους προκατόχους του και στο ξεκίνημα ψάχνονται. Να αλλάξει την ψυχολογία του γκρουπ. Δεν θα είναι εύκολο. Η ομάδα έχει αρκετές αγωνιστικές ανορθογραφίες, ψυχολογία στα τάρταρα και ελλοχεύει πάντα και ο κίνδυνος να βυθιστεί στην εσωστρέφεια αν δεν σηκώσει άμεσα κεφάλι.

ΥΓ: Ο Άρης αυτή τη στιγμή δεν χρειάζεται πειράματα και μαθητευόμενους μάγους. Χρειάζεται έναν κανονικό προπονητή με το επιτελείο του και γνώση της ελληνικής πραγματικότητας…

Συγγνώμη από το ποδόσφαιρο
EVENTS