MENU

Προχωράει και με το παραπάνω το «πράγμα» στα μεταγραφικά του Παναθηναϊκού. Και μόνο που αρχές Αυγούστου σε τούτο εδώ το site παίζει poll «ποια είναι η καλύτερη μεταγραφή του Παναθηναϊκού;» φτάνει και περισσεύει για να επιβεβαιωθεί ότι έχει γίνει «δουλειά». Και κατά γενική ομολογία, άσχετα αν καθρέφτης για ΟΛΟΥΣ είναι το γήπεδο, μέχρι τώρα έχει γίνει όχι μόνο γρήγορα αλλά και καλά…

Υπάρχει όμως και δρόμος ακόμη καθώς για την ώρα ο σχεδιασμός γέρνει προς τα… εμπρός. Δεν ανακαλύπτουμε την Αμερική με το συμπέρασμα αυτό και για να μην παρεξηγηθούμε δεν υπάρχει και περίπτωση εκείνο που βλέπουμε όλοι μας να μην το βλέπουν οι αρμόδιοι. Απλώς ως πρώτο συμπέρασμα μπορεί κανείς να πει ότι ο Παναθηναϊκός έχει γεμίσει σε μεγάλο βαθμό και ποιοτικά και ποσοτικά από τη μέση και μπροστά, στα μετόπισθεν ωστόσο υπάρχουν (για την ώρα) σοβαρές ελλείψεις. Και μόνο το γεγονός ότι σε δυο μέρες ξεκινάς προετοιμασία χωρίς να έχεις πλάγιους μπακ δείχνει ότι εκεί έχεις μείνει πίσω.

Προφανώς επειδή δεν σου έκατσαν κάποιες περιπτώσεις ή επειδή το πας με υπομονή για να ψωνίσεις με τους δικούς σου όρους. Επιπροσθέτως υπάρχει και ένα ζήτημα που ναι μεν χρονικά δεν σε καίει αλλά δεν είναι να το αφήνεις καιρό να ρισκάρεις. Αναφερόμαστε στην περίπτωση Σένκεφελντ ο οποίος κατά γενική ομολογία πρέπει να ανανεώσει ΧΘΕΣ. Κατανοητό ότι ο Ολλανδός ήρθε με δυο κατοστάρικα, αυτή τη στιγμή κάνει λόγο για πέντε και μπορεί να τα βρεις και στα τέσσερα (επομένως υπάρχει διαφορά) ωστόσο με βάση αυτά που έχουμε δει μέχρι τώρα στο γήπεδο τέτοιο παίκτη δεν βρίσκεις εύκολα. Και δεν έβρισκες ούτε και παλιότερα που το χρήμα έρρεε άφθονο. Όπως συνέβη και με τον Μολέδο, έτσι και με τον Σένκεφελντ ο Παναθηναϊκός κατάφερε στην πιο δύσκολη φάση της ιστορίας του να βρει στόπερ που δεν έβρισκε ούτε στα καλύτερά του και δεν λέει να τους χάσει έτσι… Με δεδομένο λοιπόν ότι οι κινήσεις στα μετόπισθεν θα γίνουν, όπως πιθανότατα θα έρθει και ένας παίκτης δίπλα στον Κουρμπέλη και τον Αλεξανδρόπουλο, να επιστρέψουμε σε όσα έχουν γίνει μέχρι τώρα.

Οι μεταγραφές Καρλίτος, Βέλεθ, Αϊτόρ και Σαβιέρ, με εξαίρεση τον τελευταίο, έχουν σχολιαστεί καιρό τώρα ενώ αμφίβολα το κερασάκι στην τούρτα είναι ο Βιγιαφάνες. Ο πήχης των απαιτήσεων από τον Λούκας έχει ανέβει πολύ, αφενός επειδή τον αγαπάει η εξέδρα από το πρώτο του πέρασμα, αλλά και επειδή το παιδί έδειξε και με το παραπάνω ότι ήθελε να γυρίσει. Δεν το «έπαιξε» για να βρει κάτι καλύτερο, Παναθηναϊκό είχε στοχεύει εξ αρχής κι ας μπορούσε να βρει καλύτερο συμβόλαιο.

Για να το κλείσουμε αν υπάρχει έως τώρα κάποιο αγωνιστικό ερωτηματικό (από τα άλλα έχουμε κάμποσα…) για τον Παναθηναϊκό της νέας περιόδου αυτό δεν θα έχει να κάνει με το ρόστερ του αλλά με τον προπονητή. Είναι δεδομένο το ρίσκο του Ρόκα με τον Πογιάτος, θα μπορούσε να πάει σε μια πιο safe επιλογή, αλλά όλα αυτά είναι σχετικά και οι απαντήσεις δίνονται στο χορτάρι.

Ώρα για της… αμύνης τα παιδιά!
EVENTS