MENU

Όταν τον Μάιο του 2016 ο Αρτέτα ανακοίνωσε την απόφασή του να «κρεμάσει» τα ποδοσφαιρικά παπούτσια του, είχε προτάσεις από τρεις αγγλικούς συλλόγους για να πάρει μια θέση στο τεχνικό επιτελείο. Ο ίδιος δεν αποκάλυψε ποιοι ήταν αυτοί που ενδιαφέρθηκαν γι' αυτόν, αλλά τα αγγλικά ΜΜΕ ξέρουν ότι η Άρσεναλ ήταν σίγουρα εξ αυτών. Η Μάντσεστερ Σίτι και η Τότεναμ ήταν οι άλλες δύο. 

Δύο χρόνια μετά, όταν ο Αρσέν Βενγκέρ έκανε γνωστό ότι μετά από δύο δεκαετίες είχε έρθει η ώρα για να κλείσει ο κύκλος του στον πάγκο των «Κανονιέρηδων», η διοίκηση προσέγγισε ξανά τον Ισπανό, ο οποίος στο μεταξύ είχε διαλέξει τη Σίτι και δούλευε στο πλευρό του Πεπ Γκουαρδιόλα. 

Ενώ όλα έδειχναν ότι ο Αρτέτα ήταν φαβορί για να διαδεχθεί τον Βενγκέρ, η διοίκηση αποφάσισε να προσλάβει τελικά τον Ουνάι Έμερι, ο οποίος είχε αποχωρήσει από την Παρί Σεν Ζερμέν. Θεωρήθηκε πιο σίγουρη λύση ο έμπειρος Έμερι. Κυρίως για να διατηρήσει την ισορροπία μετά τον Βενγκέρ. Και τελικά ήταν αυτός που... έχασε τη μπάλα! 

Ενάμισι χρόνο μετά, η Άρσεναλ και ο Αρτέτα συναντήθηκαν (ξανά). Μετά την απομάκρυνση του Έμερι, ο οποίος απέτυχε παταγωδώς με την ομάδα να μην έχει καμία εξέλιξη στην μετά Βενγκέρ εποχή, ο νεαρός συμπατριώτης του, του οποίου η προπονητική εμπειρία περιοριζόταν στα τρεισήμισι χρόνια ως βοηθός του Γκουαρδιόλα ήταν τελικά ο αντικαταστάτης του. 

Ρίσκο; Φυσικά. Λίγες ημέρες πριν από την ανακοίνωση της πρόσληψής του υπήρξαν δημοσιεύματα που ανέφεραν ότι πιο έμπειροι παίκτες της Άρσεναλ εξέφρασαν στη διοίκηση την αντίθεσή τους στην επιλογή του Αρτέτα και... υπέδειξαν τον Κάρλο Αντσελότι, ο οποίος μόλις είχε φύγει από τη Νάπολι. 

Γιατί τον Αρτέτα, λοιπόν; Ένας προφανής λόγος είναι ότι επρόκειτο για έναν άνθρωπο που είχε αγωνιστεί στην ομάδα ως παίκτης και άρα γνώριζε το εσωτερικό της. Την είχε ζήσει και μπορούσε να την βοηθήσει να ξαναβρεί την ταυτότητά της. Μια ομάδα που έπαιξε το τελευταίο παιχνίδι της στο Τσάμπιονς  Λιγκ σχεδόν πριν από τέσσερα χρόνια. 

Στο τελευταίο παιχνίδι του έβαλε τα κλάματα. Κρατούσε τον γιο του στην αγκαλιά και φίλησε συγκινημένος τη φανέλα της Άρσεναλ, το έμβλημά της. 

«Δεν θα ξεχάσω ποτέ πώς συμπεριφέρθηκαν σε μένα και στην οικογένειά μου αυτά τα πέντε χρόνια. Ήταν ένα ένα όνειρο. Φοβόμουν πολύ αυτήν την ημέρα. Δεν μπορώ καν να μιλήσω. Ήταν μεγάλη τιμή να παίξω γι' αυτό το σύλλογο και να είμαι αρχηγός. Αυτό το κλαμπ είναι κλάση και θα είναι δύσκολο να φύγω. Δεν μπορούσε να είχε γραφτεί καλύτερο τέλος στο σενάριο» έλεγε τότε. 

Ναι, αλλά ήταν άπειρος. «Θα γίνει ένας από τους καλύτερους προπονητές, όταν αποφασίσει να γίνει πρώτος. Έχει την ικανότητα και την ποιότητα, Ήταν 17 ετών, αλλά υπέροχος λόγω του ταλέντου, της ωριμότητας, της ηγετικής ικανότητας, της γνώσης του για το ποδόσφαιρο και της ευχέρειάς του να συζητά ως 30χρονος» έχει πει γι' αυτόν ο Μαουρίσιο Ποτσετίνο, οι δυο τους υπήρξαν συμπαίκτες στην Παρί Σεν Ζερμέν. 

Η πρόσληψη του Έμερι είναι η απάντηση στο επιχείρημα περί απειρίας του Αρτέτα. Δυστυχώς για την Άρσεναλ είναι σε μια κατάσταση στη μετά Βενγκέρ εποχή πια που δεν θεωρείται ιδιαίτερα ελκυστική για τους καλύτερους προπονητές στον κόσμο. 

«Η φιλοσοφία μου θα είναι ξεκάθαρη. Θα έχω τον καθέναν αφοσιωμένο στο 120%. Αυτό είναι το πρώτο. Αν δεν είσαι, δεν θα παίζεις για μένα. Όταν είναι ώρα για δουλειά, είναι ώρα για δουλειά. Όταν είναι η στιγμή για πλάκα, εγώ θα κάνω πρώτος. Αλλά αυτή η δέσμευση είναι ζωτική. Μετά θέλω το ποδόσφαιρο να είναι εκφραστικό, διασκεδαστικό. Δεν μπορώ να δεχθώ την ιδέα ενός ποδοσφαίρου όπου το καθετί είναι βασισμένο στο αντίθετο. Πρέπει να επιβάλλουμε το παιχνίδι, πρέπει να είμαστε αυτοί που θα έχουμε την πρωτοβουλία και θα πρέπει να διασκεδάζουμε όσους έρχονται να μας δουν. Έχω 100% πίστη σε αυτά τα στοιχεία και πιστεύω ότι θα μπορούσα να το κάνω» έλεγε ο Αρτέτα το 2014 απαντώντας σε υποθετική ερώτηση σε συνέντευξη στη «Daily Mail» για το πως θα ήταν ως προπονητής.

Ως βοηθός του Γκουαρδιόλα είχε πολύ σημαντικό ρόλο στις προπονήσεις, στην προετοιμασία της τακτικής και στη βελτίωση των νέων μεταγραφικών αποκτημάτων. Ο Λερόι Σανέ και ο Ραχίμ Στέρλινγκ τον έχουν αποθεώσει δημόσια σημειώνοντας πόσο ουσιαστική ήταν δική του βοήθεια στην αγωνιστική «μεταμόρφωσή» του. «Ο κόσμος πάντα με ρωτάει για την προπόνηση με τον Πεπ, αλλά όσα έχω μάθει είναι από τον Μικέλ Αρτέτα. Είναι ένας φανταστικός τύπος, ένας λαμπρός προπονητής και έχει πάντα δίκιο» είναι τα λόγια του Σανέ. 

Αυτό ήταν το βιογραφικό του. Ήταν ρίσκο και για τον ίδιο να αναλάβει να συμμαζέψει μια ομάδα που δείχνει αποσύνθεση. Δεν είναι ούτε ο Λάμπαρντ, ούτε ο Σόλσκιερ, ούτε ο Ζιντάν. Όλοι τους είχαν κοουτσάρει μόνοι τους πριν αναλάβουν.  

«Είμαι υποστηρικτής της Άρσεναλ. Αυτή τη στιγμή στηρίζω τον τωρινό προπονητή και προπονητής είναι ο Λιούνγκμπεργκ. Όταν θα είναι ο Αρτέτα, θα υποστηρίζω τον Αρτέτα. Είναι έξυπνος, έχει πάθος και τεχνογνωσία. Θεωρώ πως ο Αρτέτα έχει τεράστιο μέλλον και πως έχει μάθει πολλά ως βοηθός προπονητή. Πέρα από αυτό όμως, θα πρέπει να συμβιβαστεί με το γεγονός πως δεν έχει εμπειρία σε αυτό το επίπεδο και θα πρέπει να στηριχτεί σωστά» ήταν τα λόγια του Βενγκέρ για τον νέο προπονητή. 

Το πρόβλημα του Αρτέτα δεν ήταν η απειρία του. Ήταν ότι ανέλαβε μια ομάδα που «βυθιζόταν». Επομένως, αυτή η στήριξη στην οποία αναφέρθηκε ο Βενγκέρ, αυτή που δεν είχε ο Έμερι διότι η υπομονή με τον Ισπανό εξαντλήθηκε τελικά, έπρεπε να δοθεί στον Αρτέτα. 

Η ομάδα δεν κατάφερε να τερματίσει στην πρώτη εξάδα της Πρέμιερ Λιγκ φέτος και η κατάκτηση του Κυπέλλου ήταν μονόδρομος για να πάρει ένα εισιτήριο για του χρόνου στην Ευρώπη. 

Η αμφισβήτηση προς τον Αρτέτα τους τελευταίους μήνες υπήρξε, αλλά ήταν… χλιαρή. Οι οπαδοί της ομάδας τα έβαζαν με την διοίκηση αναγνωρίζοντας πως με τον 38χρονο Ισπανό στον πάγκο η ομάδα έδειξε σημεία βελτίωσης. Ο δρόμος είναι μακρύς μπροστά, αλλά τουλάχιστον με τον Αρτέτα δείχνει να βρίσκει τον δρόμο της η Άρσεναλ. 

Η κατάκτηση του Κυπέλλου είναι ο πρώτος τίτλος στο βιογραφικό του Αρτέτα, αλλά φυσικά αυτός θα κριθεί όταν θα έχει ολοκληρώσει την καριέρα του. Ωστόσο, τις τελευταίες εβδομάδες η ομάδα έδειξε σημαντική ανάκαμψη και κατάφερε ακόμα και κόντρα στον… δάσκαλό του να δείξει ότι μπορεί: στον ημιτελικό η Άρσεναλ επικράτησε με 2-0 της Μάντσεστερ Σίτι και την απέκλεισε αν και είχε μόνο το 29% κατοχής της μπάλας. 

Βοήθησε τον Τσάκα να αναγεννηθεί, ειδικά μετά την κόντρα που άνοιξε με τους οπαδούς της ομάδας, συνέβαλε καταλυτικά όπως φαίνεται στο να πείσει τον Ομπαμεγιάνγκ ότι αξίζει να μείνει, «έσωσε» ακόμα και τον γκελαδόρο Νταβίντ Λουίζ. 

Για 25η συνεχόμενη σεζόν η Άρσεναλ θα είναι παρούσα του χρόνου στην Ευρώπη. Όχι στο Τσάμπιονς Λιγκ, άλλη μια υπενθύμιση πως ο δρόμος για την επιστροφή είναι μεγάλος. Ωστόσο, η ομάδα είναι προς τη σωστή κατεύθυνση για να γυρίσει εκεί. Και αυτός που το πέτυχε είναι ο Αρτέτα. 

Photo Credits: Getty Images
 

To… παιδί του Πεπ
EVENTS