MENU

Καλώς ήρθατε στο Σααλφέλντεν… Τον παράδεισο του χόκεϊ επί πάγου, του διάθλου, του σκι και του αρχηγού της Ραπίντ Βιέννης. Η κλασική μπλε ταμπέλα δεν καλωσορίζει έτσι ακριβώς τους επισκέπτες της, όμως σε αυτή τη μικρή, ορεινή πόλη των 16.000 κατοίκων ο Στέφαν Σβαμπ – μαζί με τον παλαίμαχο διεθνή αμυντικό Βόλφγκανγκ Φεϊερσίνγκερ και την κόρη του, Λάουρα – είναι η ποδοσφαιρική εξαίρεση στον κανόνα των χειμερινών σπορ. Εκεί, το συνηθέστερο δεν είναι να βρίσκεσαι στο χορτάρι, αλλά στις πλαγιές ενός βουνού. Εκεί, η λίμνη χρησιμεύει για μπάνιο το καλοκαίρι και για πατινάζ επί πάγου το χειμώνα. Εκεί, τα τέσσερα αγόρια της οικογένειας Σβαμπ έδιναν τις δικές τους αθλητικές μάχες, με τον Ρόλαντ να δίνει το παράδειγμα στο μικρότερο αδερφό του και να πρέπει να βρει τρόπο να τον κρατήσει… αρτιμελή.

«Ήταν τόσο άγριος, που πραγματικά φοβόμασταν για την υγεία του», διηγείται ο Ρόλαντ, ο οποίος θα μπορούσε να κάνει σπουδαία καριέρα στο ποδόσφαιρο, αλλά ένας τραυματισμός τον έστρεψε στο βόλεϊ. Έκανε καριέρα ως παίκτης και σήμερα είναι προπονητής και μάνατζερ του αδερφού του. Δικαιολογημένα, αφού – όπως περιγράφει – αν δεν έβρισκαν τρόπο να τον μαζέψουν, σήμερα θα ήταν σε καμιά πλαγιά στα ορεινά της Αυστρίας. «Δε σταματούσε πουθενά. Ήταν εκπληκτικός σκιέρ και έκανε ανάποδες τούμπες. Είχαμε μεγάλο άγχος ότι κάποια μέρα θα χτυπήσει και θα τραυματιστεί σοβαρά».

Ο Στέφαν δεν το έβλεπε έτσι… Αλίμονο, δηλαδή. Στόχος του από παιδί ήταν να δοκιμάσει όσα είχε να του προσφέρει το περιβάλλον του και η αθλητικότητα του κορμιού του οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ποικιλία των σπορ που ακολούθησε. «Εννοείται ότι τα κάναμε όλα. Πάντα έβρισκες κόσμο να παίξεις χόκεϊ επί πάγου στη λίμνη. Ξεκινήσαμε με σκι και η προπόνηση ήταν πολύ δύσκολη. Είτε στο σλάλομ, είτε στα άλματα, που φυσικά ήταν το αγαπημένο μας ως αγόρια. Ακολούθησα αυτό το πρόγραμμα για τρία χρόνια, όμως κάποια στιγμή έπρεπε να διαλέξω».

Όπως και ο Ρόλαντ, ο Στέφαν έπαιζε ποδόσφαιρο. Ξεκίνησε από την ηλικία των έξι ετών και στην εφηβεία πήρε τη μεγάλη απόφαση. «Ήρθε ο μπαμπάς και μου το ξεκαθάρισε: Αν σε ενδιαφέρει ο αθλητισμός, πρέπει τώρα να κάνεις μια επιλογή και να αφοσιωθείς σε ένα άθλημα. Διάλεξα το ποδόσφαιρο. Είχε περισσότερη πλάκα, γιατί το καλοκαίρι δεν είχε χιόνι και ήταν βαρετά. Περνούσα καλά στο ποδόσφαιρο, διασκέδαζα. Επίσης, παρακολουθούσε τον αδερφό μου, ήταν το πρότυπό μου, και δεν είχα χάσει αγώνα του».

Τα βήματά τους ήταν παρόμοια. Ξεκίνησαν από την Saalfeldner SK, έπαιξαν σε μικρές εθνικές ομάδες και σύμφωνα με τον άσο του ΠΑΟΚ θα έκαναν και παρόμοια καριέρα. Ο τραυματισμός, όμως, κράτησε το Ρόλαντ πίσω και ο Στέφαν προχώρησε να φτάσει να γίνει αρχηγός της Ραπίντ Βιέννης. «Η προσωπικότητά του και η αντίληψή του, τον καθιστούν υπόδειγμα αρχηγού και ανθρώπου», θα πει ο Ρόλαντ για τον μικρό του αδερφό. «Έχει θέληση να πετύχει και 100% αφοσίωση σε αυτό που κάνει», προσθέτει. Κάτι που αποδεικνύεται από την ποδοσφαιρική του πορεία.

Στη σκιά του COVID-19!

Είναι γνωστό ότι όταν ο άνθρωπος κάνει πλάνα, το… 2020 χαμογελάει. Βασικά, ξεκαρδίζεται με όσα έχει φέρει μέχρι τώρα στη ζωή μας και η ζωή του Στέφαν Σβαμπ δεν αποτελεί εξαίρεση. Μετά από έξι χρόνια στη Ραπίντ Βιέννης, το πλήρωμα του χρόνου είχε φτάσει. Από τον Ιανουάριο φαινόταν ότι ο 30χρονος μέσος θα πρέπει να πάρει μια σημαντική απόφαση για το μέλλον του. Θα ακούσει τις σειρήνες από την Αγγλία ή θα ανανεώσει το συμβόλαιό του, συζητήσεις για το οποίο είχαν ξεκινήσει. Το όνειρό του, δεν ήταν απαραίτητα να παίξει στο εξωτερικό, παρότι γνώριζε ότι αν ήταν να το πράξει κάποια στιγμή, τούτη εδώ θα ήταν η στιγμή.

«Όταν ήμουν πιο μικρός, μου άρεσε πολύ να βλέπω παίκτες να μένουν σε μια ομάδα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Θαύμαζα τον Ντελ Πιέρο, τον Μαλντίνι, τον Ζανέτι», είχε πει και οι αναφορές στο ιταλικό ποδόσφαιρο μόνο συμπτωματικές δεν είναι, καθότι γνωρίζει ιταλικά και η σύζυγός του είναι Ιταλίδα. «Θα ήθελα να έχω κι εγώ μια παρόμοια πορεία, αλλά για να συμβεί αυτό πρέπει να συνδυάζονται πολλά πράγματα».

Η διακοπή των πρωταθλημάτων λόγω του ιού άλλαξε τα πάντα. Πάγωσε το ενδιαφέρον από την Αγγλία και τις συζητήσεις ανανέωσης με τη Ραπίντ. Ο Στέφαν Σβαμπ, ο οποίος πήρε μεταγραφή ως παιδί ακόμα στη Red Bull Saltzburg, αλλά κατάφερε να φτιάξει το όνομά του στην Αντμίρα – απ’ όπου μεταγράφηκε στη Ραπίντ το 2014 – αξιολόγησε τα πάντα από την αρχή. Στη Βιέννη είχε όλα όσα ήθελε. Δόξα, καλό συμβόλαιο, ήταν αρχηγός, πόστερ στους δρόμους της πόλης και είχε τον σεβασμό όλων. Αν δεν το έκανε τώρα, όμως, δε θα το έκανε ποτέ.

Η Θεσσαλονίκη μπορεί να του προσφέρει πολλά ποδοσφαιρικά και μια καινούργια πρόκληση στην καριέρα του. Κι αν κάποια στιγμή νιώθει να πνίγεται, μπορεί πάντα να κάνει ένα ταξίδι στο Σααλφέλντεν. «Το καλοκαίρι παίζω μπιτς βόλεϊ. Πάω για hiking. Κάνω mountain bike. Εδώ, δεν έχει προτεραιότητα το ποδόσφαιρο και αυτό το απολαμβάνω». Το καλοκαίρι τελείωσε… Σειρά έχει ο ΠΑΟΚ.

Παιδί από σπίτι...
EVENTS