MENU

«Νομίζω ότι ο καλύτερος ήταν ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο, ήταν ανώτερος από όλους - ακόμα και από εμένα. Ο Πελέ δεν θέλει να αναγνωρίσει το ταλέντο του Ντι Στέφανο» έχει απαντήσει ο Ντιέγο Μαραντόνα στην ερώτηση για τον κορυφαίο όλων των εποχών.

«Ποιός είναι αυτός ο άνθρωπος; Παίρνει τη μπάλα από τον τερματοφύλακα. Ο ίδιος λέει στο πλήρες πλάνο τι πρέπει να κάνει. Οπουδήποτε βρίσκεται στον αγώνα είναι σε θέση να πάρει την μπάλα. Μπορείτε να δείτε την επιρροή του σε όλα όσα συμβαίνουν ... Δεν είχα δει ποτέ έναν τόσο ολοκληρωμένο ποδοσφαιριστή. Ήταν σαν να είχε δημιουργήσει το δικό του κέντρο εντολών στην καρδιά του παιχνιδιού. Ήταν τόσο δυνατός όσο ήταν λεπτός. Ο συνδυασμός των ιδιοτήτων ήταν μαγευτικός» ήταν το σχόλιο του Μπόμπι Τσάρλτον. 

«Ο καλύτερος. Ψηλός, γρήγορος, ευκίνητος, ενεργητικός, επιδέξιος, ένας μεγάλος τελειωτής. Μεγάλη ικανότητα με τα πόδια και το κεφάλι του. Κατά τη γνώμη μου, ένας παίκτης ήταν ο πιο πλήρης: ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο. Ο Ντι Στεφάνο το είχε όλα» τον αποθέωσε ο Εουσέμπιο. 

«Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται πάντα είναι ποιοι ήταν οι καλύτεροι παίκτες. Προφανώς υπάρχει μια λίστα με μεγάλους όπως οι Κρόιφ, Μαραντόνα, Πελέ και, φυσικά, ο Πούσκας και ο Ντι Στέφανο, που για μένα ήταν ο καλύτερος. Είχε μεγάλη αρμονία» υποκλίθηκε ο σερ Άλεξ Φέργκιουσον.

«Αν ο Πελέ ήταν ο κύριος βιολιστής, ο Ντι Στέφανο ήταν ολόκληρη η ορχήστρα» ήταν τα λόγια του Ελένιο Ερέρα.

Ο σπουδαίος Αργεντινός ήταν το αστέρι της δοξασμένης ομάδας της «βασίλισσας» τη  δεκαετία του 1950, με τις πέντε συνεχόμενες κατακτήσεις του Κυπέλλου Πρωταθλητριών μέχρι το 1960. Αυτός που άφησε ανεξίτηλα το σημάδι του και στους πέντε τελικούς! 

Ο Ντι Στέφανο έκανε τα πάντα μέσα στο γήπεδο, στα έντεκα χρόνια που αγωνίστηκε στη Ρεάλ σημείωσε 418 γκολ σε 510 αγώνες και κατάκτησε την «Χρυσή Μπάλα» το 1957 και το 1957. Και ήταν ο προπονητής που ανέδειξε την «πεντάδα του Γύπα». Στην ιστορία έχει μείνει η υπόθεση της μεταγραφής του στη Ρεάλ και το σίριαλ ανάμεσα στην ομάδα της Μαδρίτης και τη Μπαρτσελόνα, που, μετά από περιπετειώδεις εξελίξεις και αρκετή παρασκηνιακή ίντριγκα, έληξε με νικήτρια την πρώτη. 

Αρχικά, έπειτα από διαμεσολάβηση ακόμα και της ίδιας της FIFA, είχε προταθεί η λύση να αγωνιστεί ο Ντι Στέφανο εναλλάξ δύο χρονιές με τα λευκά της Ρεάλ και δύο με τη φανέλα της καταλανικής ομάδας, πριν γίνει η τελική επιλογή. Στο τέλος, η Μπαρτσελόνα παραιτήθηκε από τη διεκδίκηση του παίκτη και άνοιξε ο δρόμος για να γράψει ο Ντι Στέφανο χρυσές σελίδες στην ιστορία της «βασίλισσας». 

Γεννημένος τον Ιούλιο του 1924 στο Μπουένος Άιρες ήταν γιος του Αλφρέδο και εγγονός του Μισέλ, Ιταλού που μετανάστευσε από το Κάπρι. Ο πατέρας του ήταν και αυτός ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε για δύο χρόνια στη Ρίβερ Πλέιτ, αλλά ένας σοβαρός τραυματισμός στο γόνατο τον ανάγκασε να αποχωρήσει πρώιμα από την ενεργό δράση. Η μητέρα του, Εουλάια, έχει ιρλανδική και γαλλική προέλευση.  

Το προσωνύμιο του Ντι Στέφανο ήταν «saeta rubia» (ξανθό βέλος), λόγω της ξανθής κόμης και της μεγάλης ταχύτητας των κινήσεων του. Διέθετε τακτική παιδεία μέσα στο γήπεδο και μπορούσε να παίξει σε όλες τις θέσεις. Τυπικά αγωνιζόταν ως σέντερ φορ, αλλά οι τεχνικές του ικανότητες, η ταχύτητα, η εξαιρετική φυσική κατάσταση και η διορατικότητά του στο γήπεδο του έδιναν μεγάλη ευελιξία στην παρουσία του, τη δυνατότητα να αναλαμβάνει την πρωτοβουλία στην ανάπτυξη του παιχνιδιού και έτσι να είναι αυτός η αρχή των επιθέσεων διευκολύνοντας άλλους συμπαίκτες του να γίνουν αυτοί οι τελικοί αποδέκτες της μπάλας.

Σε όλη την ποδοσφαιρική καριέρα του συμμετείχε σε 1.126 επίσημους και φιλικούς αγώνες σε Αργεντινή , Κολομβία και Ισπανία και σημείωσε 893 γκολ.

Ακολούθησε και προπονητική καριέρα, από το 1967 ως το 1991, και κάθισε. μεταξύ άλλων, στον πάγκο της Μπόκα Τζούνιορς, της Ρίβερ Πλέιτ και της Ρεάλ Μαδρίτης. 

 

Yπήρξαν ποδοσφαιριστές και υπήρξε και ο πιο ολοκληρωμένος όλων, ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο (vids)
EVENTS