MENU

Ενώ διαβάζω τη λίστα με τα ΜΜΕ που έλαβαν χρήμα από την κυβέρνηση για να προβάλουν πως πρέπει για κάποιο διάστημα να τα ξύνουμε στο σπίτι, αναπολώ τις εποχές που έπαιζε τον ΠΑΟΚ ο Κομίνης.

Τι να πρωτοθυμηθείς από αυτό το πράμα. Το κλεμμένο πρωτάθλημα; Τα κλωτσομπούνια από τα πρώτο λεπτό στο Κλεάνθης Βικελίδης, την ημέρα που μας συστήθηκε; Το παιχνίδι με το κουτάκι στον Ίβιτς που έχοντας δώσει αυστηρή κόκκινη στον Τζόρβα αν θυμάμαι καλά, μπήκε στο δεύτερο ημίχρονο για να με ξεφτιλίσει αποβάλλοντας τον Ουάρντα;

Να θυμηθώ το χέρι του Χουλτ μπροστά στα μάτια του στον ημιτελικό του 2017 στη Λεωφόρο; Τον τελικό του Βόλου που κάνει πως δεν βλέπει το τράβηγμα του Σιμόες στον Κρέσπο μπροστά στα μάτια του, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει η φάση του Καλφόγλου και το οφσάιντ – γκολ του Ενρίκε;

Ο τύπους είναι προβληματικός και σίγουρα η παρουσία του στους πίνακες φωτογραφίζει πως η ΚΕΔ δεν είναι και τόσο ανεξάρτητη. Μήπως ήρθε να μας αποχαιρετήσει;

Η ΚΕΔ του έχει δώσει και τα περισσότερα παιχνίδια. Δεν θυμάμαι και κανένα που να μην δημιουργήθηκε πρόβλημα. Είναι και τραγικός διαιτητής. Και άλλοι ήταν διαπλεκόμενοι αλλά το είχαν. Αυτός είναι και ανίκανος.

Η κοινή γνώμη βέβαια και τα ΜΜΕ, δείχνουν έξαλλα με τη χθεσινή συμπεριφορά του απέναντι στον Παναθηναϊκό που θα μπορούσε να σπάσει το αήττητο του Ολυμπιακού αν δινόντουσαν τα αυτονόητα.

Σε αυτό το κομμάτι βέβαια υπάρχει μία υποκρισία. Το πρόβλημα δεν είναι πρόβλημα όταν χτυπά εσένα. Είναι από πριν και καλό θα ήταν να το αντιμετωπίζεις στο σωστό τάιμινγκ.

Αυτός ο τύπος, με τον τρόπο που χειρίστηκε το γκολ του Βαρέλα, στέρησε από μία ομάδα ένα πρωτάθλημα και στιγμάτισε έναν από τους μεγαλύτερους επενδυτές που έχουν εμφανιστεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Το ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο, η ΕΠΟ, η ΚΕΔ, οι παράγοντες που τον στηρίζουν παρασκηνιακά, αποδέχονται την παρουσία του σε αυτό, είναι δείγμα πως ακόμη έχουμε δρόμο.

Αφήνουμε αυτό το έκτρωμα και ήρθε η ώρα να πιάσουμε τα δικά μας. Προπονητολογία, το αγαπημένο σπορ σε περίοδο κρίσης.

Το ότι ο Αμπέλ Φερέιρα δεν έχει και πολλές πιθανότητες να παραμείνει στην ομάδα είναι γεγονός. Μαθαίνω πως ο ατζέντης του ήδη έχει ξεκινήσει τις επαφές με άλλες ομάδες έτσι ώστε να βρει την επόμενή του στέγη.

Θέμα αντικατάστασής του από τον Ίβιτς δεν υπάρχει. Απορώ κιόλας από που προκύπτει αυτή η φημολογία, αφού για την περίπτωση του Σέρβου, στον ΠΑΟΚ είναι ξεκάθαροι.

Υπάρχει και η περίπτωση Πάμπλο Γκαρσία που είναι πολύ διαφορετική. Πρώτα απ όλα υπάρχει το τυπικό σκέλος, το οποίο δεν επιτρέπει στον Πάμπλο να καθίσει τώρα στον πάγκο. Θα πρέπει να αποκτήσει το δίπλωμα ΟΥΕΦΑ pro, έτσι ώστε να καλυφθεί αυτό το κομμάτι.

Όμως το θέμα με τον Πάμπλο δεν είναι τόσο το τυπικό, όσο το ουσιαστικό. Είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο για τον ΠΑΟΚ και όταν θα αναλάβει στο μέλλον, θα πρέπει η ομάδα να έχει αποβάλει τις αμαρτίες της.

Ο Γκαρσία είναι και καλός προπονητής, αλλά και ταιριάζει με το κλαμπ. Και ο ΠΑΟΚ είναι αποφασισμένος να του δώσει τον ρόλο του ηγέτη, αφού πρώτα δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες για αυτόν.

Όταν θα έχει κλείσει ο κύκλος της σημερινής ομάδας και θα έχει μπει στις ράγες η επόμενη. Όταν θα υπάρχει στόχευση για συγκεκριμένους ρόλους των παιδιών που πέρασαν από τα χέρια του στη πρώτη ομάδα και αποκτήσουν τις εμπειρίες που πρέπει. Όταν θα στηθεί ένα τιμ υψηλών προδιαγραφών, χωρίς κενά, έτσι ώστε να τον υποστηρίξει όπως πρέπει.

Στη περίπτωση του Γκαρσία είναι προτιμότερη η αναμονή παρά η ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας μετά από μία κάκιστη χρονιά που εμφάνισε πολλές παθογένειες. Κάπως έτσι το σκέφτεται ο ΠΑΟΚ και εκτιμώ πως καλά κάνει.

Τέλος, την ώρα που γράφω το κείμενο δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία στο CAS. Έχουμε πάει με έντεκα εκπροσώπους, περισσότερους από τους παίκτες που θα τελειώσει ο Άρης τη σεζόν, όμως εκτίμηση δεν μπορεί να γίνει.

ΥΓ Τα χρήματα που δόθηκαν στα ΜΜΕ για μία καμπάνια που θα έπρεπε ουσιαστικά να παρέχουν δωρεάν, είναι εξωφρενικά. Ακόμα πιο εξωφρενικό είναι το που και πως δόθηκαν. Το τέλος της αξιοπιστίας των ΜΜΕ ήταν αυτή η μοιρασιά. Πλέον, άπαντες γνωρίζουν πως ένα τεράστιο ποσοστό τους δεν είναι κριτές της εξουσίας, αλλά συνέταιροί της.

Και για την χώρα, αυτή η κατάσταση είναι επικίνδυνη. Άνθρωποι χωρίς ηθικούς φραγμούς, ελέγχουν την ενημέρωση 100%. Και δημιουργούν μία φοβική αντιπολίτευση που αδυνατεί να προκαλέσει πίεση στην εξουσία.

Το διαιτητικό έκτρωμα και η υπόθεση Γκαρσία
EVENTS