MENU

Οι παίκτες του Μπουτάν και της Μονσεράτ, των δύο ομάδων με την χαμηλότερη βαθμολογία στην FIFA εκείνη την... στιγμή, την ίδια ημέρα με τον μεγάλο τελικό τις διοργάνωσης, που διεξήχθη στις 30 Ιουνίου 2002 (σ.σ. Βραζιλία-Γερμανία 2-0), αγωνίσθηκαν σε αυτόν τον... ιδιαίτερο τελικό.

«Το Μπουτάν και η Μονσεράτ ήταν ένας ασυνήθιστος συνδυασμός δύο χωρών που δεν έχουν τίποτα κοινό. Πόσο υπέροχο θα ήταν εάν έπαιζαν η μία εναντίον της άλλης»; αναρωτήθηκε ο Κράμερ μιλώντας στην ιστοσελίδα της FIFA.

Οι δύο σκηνοθέτες έστειλαν φαξ και στις δύο ομοσπονδίες, προκειμένου να εκτιμήσουν το ενδιαφέρον τους να παίξουν ένα τέτοιο παιχνίδι. 

Από την Μονσεράτ απάντησαν με ενθουσιασμό την ίδια ημέρα, ενώ στο Μπουτάν το σκέφθηκαν για περίπου τρεις εβδομάδες», αποκάλυψε ο Κράμερ.

Ο Ντε Γιονγκ, ο οποίος έγινε παραγωγός του ντοκιμαντέρ, ήταν ασκούμενος βουδιστής και είχε πάει στο Μπουτάν πριν, οπότε είχε χρήσιμες επαφές για να εξηγήσει πολύ καλά την ιδέα.
 
Η ιδέα γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 2001, ενώ στο ντοκιμαντέρ, συνδυάζονται μερικά φανταστικά στοιχεία μαζί με την πραγματικότητα. Υπάρχουν σκηνές που απεικονίζουν τα όνειρα και των δύο αρχηγών τη νύχτα πριν από τον αγώνα.

Το Μπουτάν επιλέχθηκε ως έδρα του αγώνα, επειδή ήταν υψηλότερα στην κατάταξη της FIFA, αλλά και επειδή είχε γίνει πρόσφατα έκρηξη σε ένα ηφαίστειο στο Μονσεράτ.
 
Η FIFA βοήθησε αποφασιστικά για τον ορισμό διαιτητή στον αγώνα, ο οποίος ήταν ο πρώην διαιτητής της Premier League, Στιβ Μπένετ, ενώ εξασφάλισε επίσης ότι ο αγώνας θα μετρήσει στην κατάταξη της FIFA.

«Για εμένα ήταν συγκλονιστικό να βλέπεις πόση προσπάθεια έκαναν οι παίκτες. Τους θαύμασα. Νομίζω ότι σε πολλούς ανθρώπους που δεν τους αρέσει το ποδόσφαιρο, τους αρέσει το ντοκιμαντέρ, επειδή είναι περισσότερο μια ανθρώπινη ιστορία παρά μια ιστορία για το ποδόσφαιρο. Σχολεία στο Μπουτάν και στην Μονσερράτ έκαναν κοινές δράσεις. Αυτή είναι η ομορφιά του ποδοσφαίρου. Τους συνδέει όλους. Είναι η παγκόσμια γλώσσα. Για εμένα, είναι το πιο όμορφο παιχνίδι που έχω δει ποτέ», διηγήθηκε ο Κράμερ.
 
Το Μπουτάν, με την... εύνοια και του υψόμετρου, νίκησε με 4-0, ενώ όλα τα γκολ, είχαν την υπογραφή του αρχηγού Ντορζί. 

«Ο μισός πληθυσμός του Θίμπου πήγε στο παιχνίδι», τόνισε ο Κράμερ και πρόσθεσε: «Αυτό που συνέβη στο δεύτερο ημίχρονο ήταν πραγματικά εκπληκτικό. Το Μπουτάν κέρδιζε, αλλά το κοινό αισθάνθηκε λίγο ένοχο γι 'αυτό, επειδή στο μυαλό τους, ως Βουδιστές, δεν θα έπρεπε να υπάρχει νικητής. Μια κλήρωση θα ήταν το καλύτερο σκορ για αυτούς, οπότε άρχισαν τις επευφημίες για τον αντίπαλο».

Αργότερα, εκείνη την ημέρα στην πρωτεύουσα, οι ομάδες συγκεντρώθηκαν για να παρακολουθήσουν τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου FIFA 2002 μεταξύ Βραζιλίας και Γερμανίας στην τηλεόραση, όπου η Selecao πανηγύρισε τον 5ο -και τελευταίο έως τώρα- παγκόσμιο τίτλο της, νικώντας 2-0 με δύο γκολ του Ρονάλντο. 

«Ήταν τρομακτικό για εμένα προσωπικά γιατί όταν τελείωσε ο αγώνας, οι άνθρωποι μου είπαν ότι θα μπορούσα να σταματήσω τώρα να κάνω ο,τιδήποτε άλλο, επειδή θα είναι το πιο ξεχωριστό έργο της ζωής μου. Δεν ήθελα να το ακούσω εκείνη την στιγμή, γιατί ήθελα να κάνω πολλές ταινίες. Αλλά κοιτάζοντας πίσω 18 χρόνια αργότερα, νομίζω ότι είχαν δίκαιο. Είναι το πιο ιδιαίτερο έργο που έχω κάνει», κατέληξε ο Ολλανδός σκηνοθέτης.

Όπως αναφέρει η ιστοσελίδα της FIFA, ο Κράμερ πλησίασε την παγκόσμια ομοσπονδία, με την ιδέα να αναπαράγει το... σχέδιο του «The Other Final» κάθε λίγα χρόνια. 

Ετσι, δεν αποκλείεται στις 18 Δεκεμβρίου 2022, την ημέρα του τελικού στο Μουντιάλ του Κατάρ, να δούμε έναν τελικό μεταξύ της Ανγκουίλα και του Σαν Μαρίνο...

 

«Ο άλλος τελικός»: αντιμέτωπες οι δύο χειρότερες εθνικές ομάδες του κόσμου (pics)
EVENTS