MENU

Είναι μέσα καλοκαιριού του 2019. Βραδάκι Πέμπτης, 11 Ιουλίου. Πολλή ζέστη. Μιλάμε για πολλή ζέστη. Αποφασίζεις να πας στο καφενείο. Μπαίνεις μέσα και βλέπεις όλη την παρέα να σε περιμένει χαμογελώντας. «Τι έγινε ψηλέ; Και τώρα πώς θα τη βγάλει με τα γερόντια ο Θρύλος σου;», έρχεται η πρώτη επίθεση χαβαλέ από το τραπέζι, πριν ακόμη καθίσεις. Στο υπόλοιπο της βραδιάς, όσο προσπαθείς να διαχειριστείς τη ζέστη, προσπαθείς να διαχειριστείς και τα νεύρα σου με όσα ακούς. Με κάποια ενδόμυχα συμφωνείς, κάποια άλλα πάλι τα έχεις συνηθίσει όλα αυτά τα χρόνια.

Έχει κανείς deja vu;

Λίγες ώρες πριν, ο Ολυμπιακός έχει ανακοινώσει ότι ο Κώστας Φορτούνης έχει υποστεί ρήξη χιαστών στο φιλικό με το Αμβούργο την Τετάρτη. Λίγες μέρες νωρίτερα, στις 6/7, ο σύλλογος έχει ανακοινώσει και την απόκτηση του βασικού του σέντερ φορ για την επόμενη σεζόν. Δεν είναι ο Μάρκους Μπεργκ -που ήθελε ο κόσμος- αλλά ένας άγνωστος στο ευρύ κοινό Μαροκινός, ετών 32 προς 33 που έρχεται... ξεχασμένος από την ποδοσφαιρική ζωή, αφού αγωνιζόταν για πολλά χρόνια κάπου στην αραβική χερσόνησο.

Είναι βεβαίως ο παίκτης που ήθελε ο προπονητής.

Η απώλεια του Φορτούνη λίγο πριν ξεκινήσουν τα επίσημα ματς -σε μια αγωνιστική περίοδο που τώρα γνωρίζουμε ότι θα διαρκούσε 13 μήνες- σημαίνει πρακτικά το εξής: σε μια εξαιρετικά κρίσιμη σεζόν, κατά την οποία θα προσπαθούσε να μην μείνει μακριά από τους τίτλους για τρίτη διαδοχική χρονιά και που παράλληλα θα επιχειρούσε να περάσει τρεις προκριματικούς γύρους μέσα στο κατακαλόκαιρο για να αγωνιστεί ξανά στο Champions League, ο Ολυμπιακός έχανε τον αρχηγό του και καλύτερο παίκτη του. Στη θέση του, ο Πέδρο Μαρτίνς θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει τον 35άρη Ματιέ Βαλμπουενά που ναι μεν ήρθε σαν μεγάλο όνομα αλλά όχι για να αναλάβει ρόλο ηγέτη και βασικού «πλέι-μέικερ», αγωνιζόμενος 90λεπτο μετά το 90λεπτο. Πάνω στον Γάλλο, ο Πορτογάλος θα έπρεπε να «κολλήσει» τον νέο σέντερ φορ του και να στηρίξει πια πάνω σε αυτό το δίδυμο την επιθετική λειτουργία της ομάδας. Πιθανότατα κόντρα σε ότι είχε προγραμματίσει λίγους μήνες πριν.

Αυτές τις μέρες του περασμένου καλοκαιριού, οι δυο τους, αλλά και η διοίκηση του Ολυμπιακού είχε ακούσει και διαβάσει τα... πάντα για τις συγκεκριμένες επιλογές. Τι «φτηνιάρικες λύσεις με ελεύθερους», τι «τελειωμένοι παίκτες που ήρθαν για τα τελευταία ένσημα», τι «ξεχασμένοι από την ποδοσφαιρική ζωή, ο ένας έπαιζε στην Τουρκία ο άλλος στην Αραβία», τι «ξεζουμισμένοι παίκτες που δεν μπορούν να κάνουν τη διαφορά σε ευρωπαϊκό επίπεδο», τι «πειράματα της διοίκησης εν μέσω καλοκαιριού ενώ γνωρίζει ότι υπάρχουν τρεις προκριματικοί γύροι». Στην κυριολεξία τα πάντα.

Το ωραίο της υπόθεσης είναι ότι η κριτική για τις δύο συγκεκριμένες προσθήκες, ειδικά από τη στιγμή που θα συνδυάζονταν στην ενδεκάδα για να δημιουργήσουν τον επιθετικό κορμό της σεζόν 2019-20, δεν γινόταν μόνο από τον ανταγωνισμό, που είναι και λογικό και αναμενόμενο και σύνηθες για δεκαετίες στην τελική. Πολλές από τις συγκεκριμένες ατάκες ακούστηκαν και από κόσμο του Ολυμπιακού. Τον πάντα απαιτητικό αλλά και μονίμως ανικανοποίητο, γκρινιάρη και κακομαθημένο κόσμο του Ολυμπιακού, κάτι που μεγεθύνεται κυρίως στις νεότερες γενιές.

Προσδοκία εναντίον πραγματικότητας

Η αλήθεια είναι ότι το έργο των δύο παικτών ήταν εξ αρχής εξαιρετικά δύσκολο μόνο και μόνο στη θεωρία του: ο Βαλμπουενά θα έπρεπε να μπει στα νεότερα παπούτσια ενός Φορτούνη που ήταν ό,τι καλύτερο είχε να επιδείξει το ελληνικό ποδόσφαιρο, ενός Φορτούνη που οδηγούσε τον Ολυμπιακό με γκολ και ασίστ, ενός Φορτούνη που έμοιαζε να ανεβαίνει level μετά από ορισμένες τρομερές σεζόν και να γίνεται ένας παίκτης που πλέον απασχολεί και τους «μεγάλους» της Ευρώπης. Όλα αυτά, ενώ η φυσική θέση του Γάλλου δεν ήταν καν η ίδια με του Τρικαλινού.

Αντίστοιχα, ο Ελ Αραμπί ερχόταν στο Λιμάνι για να κουβαλήσει την επίθεση της ομάδας μετά από αμέτρητα -συνήθως αποτυχημένα- πειράματα στη θέση του φορ και ένα σταθερό πρόβλημα στο σκοράρισμα, ειδικά την περασμένη σεζόν. Επίσης σε προχωρημένη ποδοσφαιρικά ηλικία ο Μαροκινός και χωρίς πρόσφατες παραστάσεις από ποδόσφαιρο υψηλού επιπέδου.

Η προσδοκία στην αρχή της σεζόν ήταν ότι ο Ολυμπιακός θα είναι και πάλι μετρίως μέτριος αν στηριχθεί πάνω στους δύο συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές. Η προσδοκία όσων δεν... γνώριζαν βεβαίως. Γιατί η πραγματικότητα είναι ότι για τον μεν Βαλμπουενά, ο Φρανσουά Μοντεστό έσκιζε τα ρούχα του και... χάριζε τα υπάρχοντά του ώστε να αποκτηθεί πάση θυσία, έστω και για ένα χρόνο, όπως και τελικά έγινε. Ακολούθως, για τον Ελ Αραμπί, ο Πέδρο Μαρτίνς εξ αρχής τον είχε βάλει στην κορυφή της μεταγραφικής λίστας του. Αυτόν ήθελε ο Πορτογάλος και όχι τον Μπεργκ και αυτό είναι ήδη καταγεγραμμένη Iστορία. Βλέποντας την εξέλιξη των δύο και την πορεία της σεζόν, τώρα ξέρουμε ποιος από τους δύο επιθετικούς ήταν περισσότερο... τελειωμένος και ποιος μπόρεσε να σταθεί και να αποδώσει σε υψηλό επίπεδο.

Όταν πια τραυματίζεται και ο Φορτούνης, ο Μαρτίνς εξακολουθεί να πιστεύει στα «υλικά» που έχει στα χέρια του. Εκτός από την ατάκα του για τον Ελ Αραμπί -«τον προτιμώ από τον Μπεργκ»- την οποία ο ανταγωνισμός υποδέχθηκε με καχυποψία και ειρωνεία ως ένα φτηνό επικοινωνιακό τρικ του Ολυμπιακού μετά το «όχι» του Σουηδού, ο Μαρτίνς εξ αρχής επέμεινε και για τον Βαλμπουενά. Όλη την εβδομάδα που ακολούθησε τον τραυματισμό του Φορτούνη, ο Πορτογάλος απαντούσε στην ερώτηση για το αν θα εισηγηθεί την άμεση απόκτηση δεκαριού-ηγέτη με το εξής απλό: «έχουμε τον Βαλμπουενά».

Ένα ακριβώς χρόνο αργότερα λοιπόν, πριν... καταγραφούν τα πεπραγμένα του τρομερού διδύμου που οδήγησε φέτος τον Ολυμπιακό, αξίζει να πιστωθεί ένα ακόμη μεγάλο credit στον Πέδρο Μαρτίνς, τον άνθρωπο που το δημιούργησε, το συνδύασε επί χόρτου και το εμπιστεύθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος.

Το απόλυτο «1-2» στο κυνήγι μιας ιστορικής σεζόν

Το δίδυμο Βαλμπουενά – Ελ Αραμπί πλέον βάζει πλώρη για να γίνει το πιο επιδραστικό, το πιο επιτυχημένο «1-2» των «ερυθρόλευκων», τουλάχιστον στη σύγχρονη ιστορία τους, δηλαδή τα χρόνια της καταγεγραμμένης στατιστικής και φυσικά της εικόνας. Οι δυο τους οδηγούν εκ του ασφαλούς τον Ολυμπιακό σε μια χρονιά με αφόρητη πίεση λόγω της αποχής από τους τίτλους επί μια διετία και τον οδηγούν σε ένα αήττητο πρωτάθλημα στην κανονική του διάρκεια! Και με στόχο να γίνει συνολικά το πρώτο αήττητο πρωτάθλημα στην ιστορία της ομάδας στα χρόνια της Α' Εθνικής, αφού υπάρχουν και έξι αήττητοι τίτλοι νωρίτερα (1937, 1938, 1948, 1951, 1954, 1955). Αν το καταφέρει στα επόμενα 9 ματς των πλέι-οφ, ο Ολυμπιακός θα «απαντήσει» στο περσινό αήττητο του ΠΑΟΚ. Μαζί με τον Παναθηναϊκό της σεζόν 1963-64 είναι οι μόνες δύο ομάδες με αντίστοιχο επίτευγμα από τη σεζόν 1959-60, όταν δηλαδή θεσπίστηκε η Α' Εθνική και το ποδόσφαιρο της χώρας πήρε εν πολλοίς την τωρινή του μορφή.

Προς ώρας, ο ερχόμενος με φόρα από πέρσι Ολυμπιακός του Μαρτίνς, με τον Βαλμπουενά να δημιουργεί και τον Ελ Αραμπί να σκοράρει, μετράει 37 αγώνες χωρίς ήττα (30/6/0) στο πρωτάθλημα, 19 μακριά από το σπίτι του και 24 σε αυτό. Ξεχωριστά κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, o Ελ Αραμπί είναι ο πρώτος σκόρερ της ομάδας (25) και τρίτος σε ασίστ (6). Ο Βαλμπουενά είναι αντίστοιχα πρώτος σε ασίστ (22) και δεύτερος σκόρερ (8) της. Παράλληλα, διψήφιος είναι ο αριθμός των φετινών αγώνων που είτε ο ένας είτε ο άλλος έχουν αναδειχθεί MVP ή συνέβαλλαν σε μεγάλες νίκες και προκρίσεις με γκολ και ασίστ, εντός και εκτός συνόρων.

Το κορυφαίο δίδυμο στην ιστορία της Super League

Μετά την τελευταία φορά που συνδυάστηκαν, με τον Γάλλο να βγάζει την ασίστ για το γκολ νίκης του Μαροκινού στην Τούμπα, ο Ολυμπιακός ουσιαστικά σφράγισε την επιστροφή του στην κορυφή του ελληνικού πρωταθλήματος. Μια μέρα μετά μάλιστα, η επίσημη ιστοσελίδα της Super League έκανε ένα μίνι αφιέρωμα στις επιδόσεις του ντουέτου, το οποίο είναι το πιο επιτυχημένο στα χρόνια του συνεταιρισμού, δηλαδή από τη σεζόν 2006-07 και έπειτα. Και για να γίνει αυτό, οι δυο τους κατάφεραν να φτάσουν σε νούμερα που ξεπερνούν αυτά «ερυθρόλευκων» θρύλων!

Για τον Γιουσέφ Ελ Αραμπί:

  • Τα 25 γκολ είναι τα περισσότερα της 20ετίας για παίκτη του Ολυμπιακού πίσω μόνο από τον Αλέκο Αλεξανδρή (31 το 2000/01 και 32 το 2001/02). Άφησε πίσω του Τζιοβάνι (2003/04) και Ντάρκο Κοβάσεβιτς (2007/08) που στις καλύτερες σεζόν τους είχαν πετύχει 24.
  • Τα 25 γκολ είναι ρεκόρ για παίκτη του Ολυμπιακού στα χρόνια της Super League (2006/07 και έπειτα), ξεπερνώντας τον Ντάρκο Κοβάσεβιτς (24 το 2007/08).
  • Τα 25 γκολ είναι τα περισσότερα για ξένο παίκτη του Ολυμπιακού τα τελευταία 25 χρόνια πίσω μόνο από τον Ίλια Ίβιτς (26 το 1997/98).

Για τον Ματιέ Βαλμπουενά:

  • Οι 12 ασίστ είναι η καλύτερη επίδοση στην ιστορία της Super League (2006/07 και έπειτα) ισοφαρίζοντας Κώστα Φορτούνη (2015/16) και Ριβάλντο (2007/08).
  • Οι 22 ασίστ του σε όλες τις διοργανώσεις είναι ρεκόρ για παίκτη του Ολυμπιακού στα χρόνια της Super League (2006/07 και έπειτα) και οι περισσότερες την τελευταία 20ετία, πίσω μόνο από τις 23 του Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς τη σεζόν 2002/03.

Το...70% του φετινού Ολυμπιακού!

Συνολικά κατά τη φετινή σεζόν, ο Ολυμπιακός μετράει σε 47 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις 87 γκολ (με 17 διαφορετικούς σκόρερ) και 67 ασίστ (με 15 διαφορετικούς δημιουργούς). Από τα 87 γκολ, το γαλλόφωνο «ντουέτο» έχει πετύχει τα 33, δηλαδή κάτι παραπάνω από το 1/3 (37,9%). Αντίστοιχα, από τις 67 ασίστ, έχει μοιράσει τις 28, δηλαδή ξανά κάτι περισσότερο από τα 2/5 τους (41,8%). Αν πάλι καταμετρηθεί το σύνολο των γκολ που ένας από τους δύο έχει ενεργή συμμετοχή με γκολ ή ασίστ, τότε το στατιστικό που προκύπτει είναι ακόμη πιο εντυπωσιακό. Μιλάμε για τα 61 από τα 87 γκολ της ομάδας, δηλαδή ακριβώς το 70% τους!

Όσον αφορά δε στην αποκλειστική μεταξύ τους συνεργασία, έχει αποφέρει καρπούς 8 φορές, με ασίστ του Γάλλου και γκολ του Μαροκινού. Αυτό αντίστοιχα σημαίνει ότι ο πρώτος προσφέρει στον δεύτερο το 1/3 των γκολ που φτιάχνει μέσα στη σεζόν (8/22) έως τώρα, ενώ ο δεύτερος σκοράρει από δημιουργία του πρώτου σε σχεδόν αντίστοιχο ποσοστό (8/25).

Το κορυφαίο «ερυθρόλευκο» δίδυμο στην Ιστορία!

Το μέγεθος της επιτυχίας της συνεργασίας των δύο παικτών, ωστόσο, δεν σταματά μονάχα σε μία χρονιά ή αποκλειστικά στα χρόνια της Super League. Κάθε άλλο. Ματιέ Βαλμπουενά και Γιουσέφ Ελ Αραμπί πλέον «απειλούν» ορισμένα θρυλικά δίδυμα του παρελθόντος και είναι μάλλον μονάχα θέμα λίγων εβδομάδων για να γίνουν το πιο αποδοτικό, το πιο παραγωγικό και το πιο επιδραστικό σε βάθος μιας σεζόν «ερυθρόλευκο» ντουέτο στη σύγχρονη ιστορία της ομάδας!

Ο Βαλμπουενά πλέον κυνηγάει μόνο τον Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς για τις περισσότερες ασίστ σε μια σεζόν και ο Ελ Αραμπί κυνηγάει τον Αλέκο Αλεξανδρή στα γκολ! Οι δυο τους ως δίδυμο, μετά το 0-1 της Τούμπας για την 1η αγωνιστική των πλέι-οφ, έπιασαν στη δεύτερη θέση της σχετικής λίστας τα δύο «ερυθρόλευκα» ντουέτα της σεζόν 2001/02, φτάνοντας συνολικά τα 61 γκολ και ασίστ, όπως ακριβώς είχαν κάνει τότε Τζόρτζεβιτς – Αλεξανδρής και Τζιοβάνι – Αλεξανδρής. Πλέον, κυνηγούν μονάχα το ιστορικό και ίσως κλασσικότερο δίδυμο στη σύγχρονη ιστορία του Ολυμπιακού, από τη σεζόν 2002-03, όταν Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς και Στέλιος Γιαννακόπουλος είχαν προσφέρει συνολικά 65 γκολ και ασίστ. Κοινώς, για να περάσουν στην κορυφή, χρειάζονται 5 γκολ ή/και ασίστ στους μίνιμουμ 11 επίσημους αγώνες που απομένουν ως το φινάλε, τις 9 αγωνιστικές των πλέι-οφ, τον επαναληπτικό ημιτελικό Κυπέλλου και τη ρεβάνς στους «16» του Europa League.

Σε ατομικό επίπεδο πια, Ελ Αραμπί και Βαλμπουενά βρίσκονται στην 7η και 8η θέση της λίστας των πιο παραγωγικών «ερυθρόλευκων» σε μία χρονιά, τα τελευταία 20 χρόνια και είναι επίσης θέμα χρόνου το πότε θα μπουν στο top-5.

Τα πιο παραγωγικά «δίδυμα» της 20ετίας

Σεζόν Δίδυμο Σύνολο
2002/03 Τζόρτζεβιτς & Γιαννακόπουλος 65 (41+24)
2001/02 Τζόρτζεβιτς & Αλεξανδρής 61 (28+33)
2001/02 Τζιοβάνι & Αλεξανδρής 61 (28+33)
2000/01 Αλεξανδρής & Τζόρτζεβιτς 60 (34+26)
2015/16 Φορτούνης & Ιντέγε 58 (38+20)
2008/09 Γκαλέτι & Ντιόγκο 56 (29+27)
2003/04 Τζιοβάνι & Τζόρτζεβιτς 54 (30+24)
2006/07 Ριβάλντο & Καστίγιο 53 (29+24)
2012/13 Τζιμπούρ & Μήτρογλου 53 (27+26)
2014/15 Ντομίνγκες & Μήτρογλου 53 (33+20)
2007/08 Τζόρτζεβιτς & Κοβάσεβιτς 51 (23+28)
2018/19 Φορτούνης & Ποντένσε 50 (33+17)
2017/18 Φορτούνης & Ανσαριφάρντ 49 (25+24)
2011/12 Μιραλάς & Τζιμπούρ 47 (28+19)

Οι πιο παραγωγικοί «ερυθρόλευκοι» της 20ετίας

# Παίκτης Σεζόν Σύνολο (γκολ/ασίστ)
1. Τζόρτζεβιτς 2002/03 41 (18/23)
2. Φορτούνης 2015/16 38 (21/17)
3. Αλεξανδρής 2000/01 34 (31/3)
4. Αλεξανδρής 2001/02 33 (32/1)
--- Ντομίνγκες 2014/15 33 (18/15)
--- Φορτούνης 2018/19 33 (17/16)
7. Ελ Αραμπί 2019/20 31 (25/6)
8. Βαλμπουενά 2019/20 30 (8/22)
--- Τζιοβάνι 2003/04 30 (24/6)
10. Ριβάλντο 2006/07 29 (17/12)
--- Γκαλέτι 2008/09 29 (18/11)
12. Τζόρτζεβιτς 2001/02 28 (16/12)
--- Τζιοβάνι 2001/02 28 (14/14)
--- Τζόρτζεβιτς 2001/02 28 (16/12)
--- Κοβάσεβιτς 2007/08 28 (24/4)
--- Μιραλάς 2011/12 28 (20/8)
Ματιέ Τζόρτζεβιτς και Αλέκος Ελ Αραμπί: Ντουέτο που γράφει Ιστορία
EVENTS