MENU

Το ελληνικό πρωτάθλημα είναι για εμάς που ασχολούμαστε με αυτό κάτι σαν κακός εθισμός: ξέρουμε την καταστροφική του επίδραση στον οργανισμό μας αλλά όταν δεν το έχουμε παθαίνουμε στερητικό σύνδρομο.

Η πανδημία ως γνωστόν έκλεισε και το ποδόσφαιρο. Και ενώ αρχικά αυτό φαινόταν και ήταν ήσσονος σημασίας, όσο περνούσε ο καιρός απέκτησε ξανά μια κάποια βαρύτητα. Προφανώς εξακολουθεί να είναι πολύ λιγότερο σημαντικό από όσο ήταν. Και προφανέστατα το περιβάλλον του ελληνικού ποδοσφαίρου παραμένει υψηλά μολυσματικό με τον ιό της χυδαιότητας.

Είναι επίσης δεδομένο ότι το -έτσι κι αλλιώς μέτριο- επίπεδο του πρωταθλήματός μας θα πέσει κι άλλο μετά από τρεις μήνες διακοπής – οι δε άδειες εξέδρες σίγουρα δεν θα βοηθήσουν να βρουν ρυθμό οι σκουριασμένες ομάδες. Επιπλέον, με τα σημερινά δεδομένα, τα πλέι – οφ ξεκινούν με ένα μόνο διακύβευμα: την δεύτερη θέση. Ακόμα και οι εφτά βαθμοί διαφοράς Ολυμπιακού – ΠΑΟΚ δύσκολα θα καλύπτονταν σε δέκα αγώνες, πόσο μάλλον οι 14 (αν ισχύσει η τιμωρία του «Δικεφάλου»). Οι θέσεις της Ευρώπης είναι καπαρωμένες από ΟΦΗ και Άρη αφού ο Παναθηναϊκός παραμένει τιμωρημένος, άρα μονάχα οι βλέψεις της ΑΕΚ να προσπεράσει τον ΠΑΟΚ δίνουν στην διαδικασία κάποιο ενδιαφέρον.

Κι ωστόσο, παρά τα παραπάνω και πολλά ακόμα που δεν αναφέρω, οφείλω να πω ότι περιμένω την πρεμιέρα πώς και πώς!

Αφενός έχω μεγάλη περιέργεια να δω πως θα ανταποκριθούν οι ομάδες στις πρωτόγνωρες συνθήκες που καλούνται να προσαρμοστούν. Θα παραμείνει ο Ολυμπιακός καλός και άνετος; Ο ΠΑΟΚ μέτριος και χωρίς ταυτότητα; Η ΑΕΚ του Καρέρα θα συνεχίσει την ανοδική της πορεία; Ο ΟΦΗ, χωρίς άγχος, θα εξακολουθήσει να αποτελεί την ευχάριστη έκπληξη της σεζόν, προσπαθώντας να παίξει το δικό του, επιθετικό ποδόσφαιρο παντού; Ο Άρης και ο Παναθηναϊκός πόσο θα επηρεαστούν από όσα γίνονται εξωαγωνιστικά (τιμωρίες, Δώνης κ.λπ.); Οι ποδοσφαιριστές θα έχουν στο μυαλό τους την μπάλα, την πανδημία, τα συμβόλαια, το αύριο;

Πρόκειται για ένα ενδιαφέρον πείραμα με παραμέτρους που ξεφεύγουν των αγωνιστικών.

Αφετέρου και τουλάχιστον για εμένα , το μεγαλύτερο όφελος της επανέναρξης του πρωταθλήματος είναι το ψυχολογικό.

Μέχρι τις αρχές Μαρτίου ζούσαμε σε μια χαρούμενη πραγματικότητα όπου ο κορωνοϊός ήταν κάτι μακρινό. Μέσα σε ελάχιστες μέρες μας χτύπησε απειλητικά την πόρτα και μας έκλεισε στο σπίτι έντρομους. Στις αρχές Απριλίου, το να ξεκινήσει ο πλανήτης ξανά να παίζει μπάλα ακουγόταν περίπου σαν μαύρο χιούμορ. Εδώ κινδυνεύαμε να πεθάνουμε όλοι, ποιο ποδόσφαιρο και ποια Σούπερ Λίγκα;

Το γεγονός λοιπόν ότι το Σάββατο το τόπι θα κυλήσει και πάλι στο χορτάρι είναι μια νίκη της ζωής!

Ναι, το ξέρω, όταν αρχίσει τις δηλώσεις ο κυρ – Σάββας δεν θα φαίνεται τέτοια. Αλλά είναι.

Το επόμενο στάδιο, να νικήσει οριστικά το αληθινό ποδόσφαιρο την ασχήμια με την οποία το αμπαλάρουμε στην Ελλάδα, αργεί ακόμα. Θα συνεχίσουμε να μαχόμαστε για αυτό. Ωστόσο προς το παρόν θα μου επιτρέψετε να απολαύσω όσα έχω: την υγεία μου και μια συνδρομή για το ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός.


 


 


 

Απολαμβάνοντας την ασχήμια
EVENTS