MENU

Έπρεπε να παραμείνει ο Γιώργος Δώνης στον πάγκο του Παναθηναϊκού; Το έχω γράψει πάμπολλες φορές, το επαναλαμβάνω ακόμα μία: Ναι. Όχι μόνο επειδή μπήκε μπροστά στα δύσκολα πριν από δύο χρόνια αναλαμβάνοντας μια ομάδα στο -6, με απαγόρευση μεταγραφών και με υποχρέωση να μεγαλώσει ποδοσφαιρικά μια σειρά από «παιδιά», όχι μόνο επειδή λατρεύει αυτό τον σύλλογο, αλλά γιατί το αξίζει ως προπονητής. Είναι δουλευταράς και στον Παναθηναϊκό «έφτιαξε», δεν «κατέστρεψε». Μαζί με τον Νταμπίζα κατάφεραν να συμβάλλουν τα μέγιστα ώστε να συρρικνώσει η ΠΑΕ το χρέος της. Κι αυτό αναμφισβήτητα το πιστώνονται.

Τον Δώνη, τον αγαπούν οι παίκτες του, τον πιστεύει και τον εκτιμά ο κόσμος, αλλά πέρα από αυτό είχε τη γνώση για να καθοδηγήσει τον Παναθηναϊκό στην 3η σεζόν μέσα από τις δύσκολες συνθήκες της «εποχής πανδημίας» και ό,τι αυτή έφερε μαζί της.

Είχε το δικαίωμα ο Γιάννης Αλαφούζος να βάλει τέλος σε αυτή τη συνεργασία; Προφανώς, ναι. Ιδιοκτήτης της ΠΑΕ είναι, εκείνος έχει τον τελευταίο λόγο. Κι επειδή το έπραξε λόγω «έλλειψης εμπιστοσύνης στον Δώνη» μετά από όσα είχαν συμβεί με την δημοσιοποίηση από πλευράς προπονητή –προ μηνών- όσων του είχε μεταφέρει η διοίκηση (σύμφωνα με την οποία το έπραξε άκομψα και λανθασμένα), είναι φανερό ότι το είχε αποφασίσει από την πρώτη στιγμή. Και δεν άλλαξε στάση.

Κι εδώ μπαίνει το μεγάλο ερώτημα: γιατί ΤΩΡΑ λίγες ημέρες πριν την πρεμιέρα των πλέι οφ; Γιατί όχι όταν συνέβη ό,τι συνέβη; Γιατί όχι κατά τη διάρκεια της καραντίνας (όπου οι κραδασμοί θα ήταν λιγότεροι καθώς τότε δεν γνωρίζαμε αν ξανάρχιζε το πρωτάθλημα) όταν θα είχε χρόνο να ψάξει χωρίς πίεση ο Ρόκα τον επόμενο; Γιατί έπρεπε να περάσουν τρεις μήνες; Γιατί με επιστολή και όχι δια ζώσης; Με μια απλή, ανθρώπινη συζήτηση μεταξύ τους η οποία θα έβαζε ένα βελούδινο τέλος…

Ετσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ποιο θα είναι το φινάλε. Μπορεί οι δύο πλευρές να πάνε σε σκληρό μπρα ντε φερ για τα οικονομικά και να αλληλοπληγωθούν. Κάτι που δεν αξίζει ούτε στον προπονητή ούτε στη διοίκηση του Παναθηναϊκού.

Πάμε τώρα στην επόμενη μέρα, η οποία όμως δεν γίνεται να μην «προκύπτει» με βάση όσα μας διδάσκουν τα προηγούμενα της εποχής του Γιάννη Αλαφούζου στον Παναθηναϊκό.

Αφήνω έξω τον Ζεσουάλδο Φερέιρα, τον οποίο βρήκε ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ όταν πήγε στον Παναθηναϊκό και τον στήριξε. Οι άλλες δύο επιλογές σε ξένους τεχνικούς υπήρξαν, η μία τραγελαφική η άλλη ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ. Ο ένας, Φάμπρι, χαρακτηρίστηκε «προπονητής κλόουν». Μαζί του… γέλασαν και τα τσιμέντα. Ο άλλος, Στραματσόνι, ήταν ο άνθρωπος –γιατί προπονητή δεν τον λες- που ΔΙΕΛΥΣΕ τον Παναθηναϊκό και τον Αλαφούζο. Αυτός που, επειδή του το επέτρεψαν, εκτόξευσε το χρέος σε δυσθεώρητα ύψη και από την εποχή του ακόμη προσπαθεί να μαζέψει τα οικονομικά ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ Παναθηναίκός.

Αντίθετα με την επιλογή και των τριών Ελλήνων κόουτς, ο Αλαφούζος είδε να γίνεται ΔΟΥΛΕΙΑ. Με τον Αναστασίου πήρε το κύπελλο. Με τον Ουζουνίδη έφτιαξε την καλύτερη ομάδα επί εποχής του. Την οποία αν δεν διέλυε, με την πώληση Μπεργκ και Ζέκα και εν συνεχεία με την παύση πληρωμών, ήταν πολύ πιθανό να έπαιρνε και το πρωτάθλημα. Παρεμπιπτόντως: από την «παύση πληρωμών» και μετά, ο Γιάννης Αλαφούζος έχει βάλει στον Παναθηναϊκό επιπλέον 38 εκατ. ευρώ! Απίστευτο κι όμως αληθινό. Και τα χρέη έχουν «κατέβει» από τα 20 εκατ. ευρώ. Τέλος με τον Δώνη, κατάφερε και ξεπέρασε τον πολύ δύσκολο σκόπελο της σεζόν 2018-19, αξιοποίησε παιδιά από τις Ακαδημίες, δημιούργησε μια ομάδα η οποία άρχισε να ξαναβρίσκει «πατήματα Παναθηναϊκού». Καθώς ψηλότερα, σε διεκδίκηση του τίτλου δηλαδή, με μπάτζετ 5 εκατ. ευρώ απέναντι σε Ολυμπιακό, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ δεν μπορούσε να πάει.

Τώρα, λοιπόν, ο Ρόκα θα επιλέξει τον επόμενο και ο Αλαφούζος θα τον εγκρίνει. Είναι η πιο κρίσιμη στιγμή, το πιο κομβικό σταυροδρόμι για τον Παναθηναϊκό. Μια λάθος επιλογή, πόσο μάλλον μια νέα «Στραματσονιά», θα επιστρέψει τον σύλλογο στον «όλεθρο». Και ουδείς γνωρίζει αν θα μπορέσει να ορθοποδήσει ξανά.

Ακούω και διαβάζω τις τελευταίες ώρες για τον Παούνοβιτς. Τον Σέρβο που ήθελε ο Γιάννης Αλαφούζος και το 2015 προ Στραματσόνι. Αναρωτιέμαι γιατί προέκυψε εκ νέου στη ζωή του Παναθηναϊκού, ένας τεχνικός ο οποίος από τότε έχει δουλέψει ΜΟΝΟ στις ΗΠΑ και μάλιστα είναι άνεργος από τον περασμένο Νοέμβριο. Επειδή έπαιξε μπάλα στην Πριμέρα και έχει «ισπανική κουλτούρα;» Ε, και γιατί δεν τον έχει προσλάβει τόσα χρόνια κάποιος ισπανικός σύλλογος μπορεί εύκολα να αναρωτηθεί ο καθένας;

Θα μου πείτε «Ο Πογιάτος που δουλεύει στις Ακαδημίες της Ρεάλ έχει τα εχέγγυα για μια ομάδα σαν τον Παναθηναϊκό;» Ποιος ξέρει; Για κάποιους ίσως «κολλάει» περισσότερο καθώς αν πάει στο «Γ. Καλαφάτης» θα πρέπει να δουλέψει πολύ με τις ακαδημίες. Επίσης θα έχει έρθει από ένα εκ των κορυφαίων κλαμπ στον κόσμο.

Από την άλλη λέγεται ότι ο Ρόκα θα ήθελε περισσότερο από κάθε άλλον τον Ιραόλα, όμως αυτός φαίνεται να είναι η πιο δύσκολη περίπτωση.

Όπως κι αν έχει πάντως, ΑΥΤΗ η επιλογή, επαναλαμβάνω, είναι κομβική για τον Παναθηναϊκό. Αν γίνει λάθος δεν θα «μαζεύεται» με τίποτα. Αν αποδειχθεί κακή, η κατάσταση δεν θα μαζεύεται αγωνιστικά ενδεχομένως και οικονομικά. Οσο κι αν ο αντίλογος είναι πως γι αυτό υπάρχει ο Ρόκα, για να βάζει «φρένο».

Μην λησμονούμε πως όποιος κι αν είναι ο επόμενος (ξένος), δεδομένα δεν θα έχει συναισθηματική σύνδεση με τον Παναθηναϊκό όπως ο Δώνης.

Τέλος, υπάρχει επίσης κάτι πολύ σοβαρό. Ο νέος προπονητής του Παναθηναϊκού θα πρέπει να διαχειριστεί μια ομάδα από την οποία θα έχει φύγει η μισή, ίσως και παραπάνω, ενδεκάδα της: Γιόχανσον, Ινσούα, Χρήστος Δώνης, Ζαχίντ, Ανουάρ, Νάγκι, ενδεχομένως να πουληθεί ο Μακέντα ή ο Χατζηγιοβάνης συν τους δύο νεαρούς Αποστολάκη, Βαγιαννίδη.

Δεν το λες και απλό όλο τούτο και μάλιστα σε αποδυτήρια που ήδη αρνήθηκαν πρόταση για μείωση 40%…

Αν κάνει νέα «Στραματσονιά» θα επιστρέψει στον «όλεθρο»!
EVENTS