MENU

Προσπαθώ εδώ και μέρες να καταλάβω. Ειλικρινά. Διαβάζω άρθρα, διαβάζω ρεπορτάζ, διαβάζω ανακοινώσεις, διαβάσω σχόλια του κοινού είτε κάτω από αναρτήσεις, είτε στα social media. Κλικ μετά το κλικ, σελίδα μετά τη σελίδα, αντί να βγάζω άκρη, μπερδεύομαι περισσότερο. Και κάπου εκεί είναι που αντιλαμβάνομαι ότι αν τα έχω χαμένα εγώ που στην τελική είναι και η δουλειά μου να παρακολουθώ την επικαιρότητα, τότε ο μέσος αναγνώστης μάλλον βρίσκεται σε απόλυτη σύγχυση. Γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό; Κοιτάξτε, δεν ξέρω πώς να το πω όσο πιο ευγενικά γίνεται. Ίσως γιατί το πιο εύκολο πράγμα στα media του 2020 είναι το να γράψεις μόνο τη μισή αλήθεια που σε βολεύει, όποτε σε βολεύει. Ίσως γιατί στα media του 2020 τα άλματα λογικής και οι πλάνες φαύλου κύκλου είναι η ευκολότερη μέθοδος για να παρουσιάσεις όσο πιο εμπεριστατωμένα και... επιστημονικά γίνεται και να αποδείξεις ως σωστή τη λύση ενός χ προβλήματος.

Για παράδειγμα, μια πλάνη φαύλου κύκλου που μπορεί να σας θυμίσει το πώς καταγράφεται η επικαιρότητα για ένα χ θέμα, είναι η εξής:

Α; Ο Στρατόπουλος έγραψε ότι δίκαια απονεμήθηκε ο τίτλος στον Ολυμπιακό στο χ σπορ.
Β: Γιατί δίκαια;
Α: Γιατί το ρεπορτάζ του λέει αυτό και ότι επίσης αυτό λένε όλοι.
Β: Και επειδή δηλαδή το λέει το ρεπορτάζ του;
Α: Το ρεπορτάζ του Στρατόπουλου είναι πάντα σωστό.
Β: Γιατί είναι σωστό;
Α: Γιατί αυτό λένε όλοι.
Β: Και ποιος το λέει αυτό;
Α: Το έγραψε ο Στρατόπουλος.

Μοιραία λοιπόν, από τη στιγμή που το τελευταίο διάστημα έχουμε αποφάσεις για αναθέσεις τίτλων ή για συνέχιση πρωταθλημάτων, έχουμε ανακοινώσεις, έχουμε ρεπορτάζ, έχουμε γνώμες και έχουμε επίσης μια παράξενη αίσθηση στην ατμόσφαιρα για το τι είναι δίκαιο και τι άδικο και κυρίως πότε είναι δίκαιο ή άδικο, ακολουθεί και η δική μου «απλή καταγραφή» της επικαιρότητας, μπας και βγει άκρη δηλαδή.

Έχουμε και λέμε...

Ο Ολυμπιακός στο βόλεϊ γυναικών ορίστηκε πρωταθλητής από την Ομοσπονδία που διοικείται από «γαύρο» πρόεδρο. «Χάρτινος» τίτλος στο βόλεϊ γυναικών κοινώς. Από την κατηγορία επίσης υποβιβάστηκαν οι ομάδες που δεν είχαν μαθηματικές ελπίδες παραμονής. Δηλαδή η βαθμολογία επικυρώθηκε με ίσα κριτήρια και «πάνω» και «κάτω» -όχι ότι φυσικά μπορεί να υπάρξει σπορ που θα γίνει κάτι διαφορετικό.

Έπειτα, το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός αρχικά ήταν η μοναδική ομάδα που ζήτησε να παιχτεί το πρωτάθλημα ως το τέλος και εν τέλει συντάχθηκε και αυτός με το προφανές, δηλαδή να γίνει απονομή τίτλου αντί να μπει «παύλα», μόνο όταν ο Παναθηναϊκός και ο ΠΑΟΚ δήλωσαν ότι δεν παίζουν, είναι ένα τυχαίο άβολο γεγονός που χαλάει την ωραία ιστορία -κατά το παλιό δημοσιογραφικό ρητό. Γιατί εδώ το «δεν παίζω» ερμηνεύεται μάλλον ως συμμόρφωση με τους κανόνες της δημόσιας υγείας και δεν έχει καμία σχέση με το ότι οι δύο σύλλογοι γνώριζαν ότι ακόμη αν παιχτούν τα ματς, οι πιθανότητές τους για κατάκτηση του τίτλου ήταν όσες με το να βραβευτεί ο Μπαράκ Ομπάμα από την Κου Κλουξ Κλαν για την προσφορά του στην αμερικανική κοινωνία. Όπως δεν μπορεί να έχει και καμία πιθανή σχέση με συμβόλαια που θα έπρεπε να πληρωθούν!

Επίσης, ουδέποτε τέθηκε θέμα ως προς το επικοινωνιακό κομμάτι του να μην θέλουν οι δύο ομάδες να παίξουν αλλά ούτε και να οριστεί πρωταθλητής. Αντιστοίχως, δεν ήταν καθόλου βολικό επικοινωνιακά για τους δύο συλλόγους να απονεμηθεί ο τίτλος στις «ερυθρόλευκες», όπως φαίνεται και από τις ανακοινώσεις τους.

Ερασιτέχνης ΠΑΟ: «Ένας τίμιος Ολυμπιακός, λοιπόν, για να μην αδικήσει την ομάδα του που είναι στην πρώτη θέση της βαθμολογίας επέλεξε να αδικήσει τις υπόλοιπες έντεκα και τον ιδρώτα όλων των κοριτσιών. Τίμιος ο πρόεδρος…».

Ερασιτέχνης ΠΑΟΚ: «Ο πρόθυμος πρόεδρος της ΕΟΠΕ και οι σύμβουλοί του όρισαν πρωταθλητή τον Ολυμπιακό».

Σύνοψη: στο βόλεϊ γυναικών έχουμε α) χάρτινο τίτλο β) γαυροομοσπονδία που αδίκησε τον ιδρώτα των υπολοίπων ομάδων και γ) δύο μόνο συλλόγους καθαρούς με τη συνείδησή τους παρότι ούτε θέλησαν να διεκδικήσουν τίτλο στο γήπεδο, ούτε συμφώνησαν με την ανάδειξη πρωταθλητή όπως όλοι οι υπόλοιποι.

Στο πρωτάθλημα βόλεϊ ανδρών αντίθετα, τα πράγματα είναι πιο απλά αφού «δεν πέρασε για χάρτινο πρωτάθλημα» στον Ολυμπιακό και το «τραστ» του και ο τίτλος θα κριθεί σε φάιναλ-φορ. Στο αντρικό βόλεϊ υπάρχει «ερυθρόλευκη» μασονία λοιπόν, ασχέτως αν για μια λευκή ψήφο δεν της βγήκε αυτό που ήθελε. Επιπροσθέτως, θα ήταν σκάνδαλο αν το πρωτάθλημα είχε την ίδια τύχη με αυτά σε χάντμπολ και βόλεϊ γυναικών καθότι από τους γνώστες του σπορ αξιολογήθηκε και καταμετρήθηκε με απόλυτα επιστημονικά κριτήρια ότι η διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στους διεκδικητές ήταν «μικρή», σε αντίθεση π.χ. με το βόλεϊ γυναικών, άρα θα ήταν και άδικο να κριθεί εκτός γηπέδων. Κοινώς, όποτε η «ανάθεση τίτλου» στο βόλεϊ γυναικών βολεύει για να χρησιμοποιηθεί σαν επιχείρημα, αυτομάτως αποτελεί μια λογική απόφαση. Για όλες τις υπόλοιπες χρήσεις, περιπτώσεις παραμένει ένας χάρτινος τίτλος που χαρίστηκε από τη γαυρο-ΕΟΠΕ.

Επίσης, για αυτό το πρωτάθλημα που τελικά θα κριθεί εκεί που πρέπει -εντός γηπέδου- δεν χρήζει αναφοράς το ότι οι τρεις άλλες ομάδες που θα έχουν την ευκαιρία να τον διεκδικήσουν θα έχουν και το αβαντάζ της ουδέτερης έδρας στον ημιτελικό. Κάτι με το οποίο επίσης συμφώνησε ο Ολυμπιακός αλλά όχι και ο σύλλογος που θα πρέπει να χρεωθεί ταξίδια ως την Αθήνα. Ο ίδιος σύλλογος φυσικά δεν θα βγάλει ανακοίνωση για το ότι «ξεχνούν την ψήφο μας» όπως σε άλλο σπορ, αφού εδώ το να θυμάσαι τι ψήφισε και το αν ήθελε να μπει στο γήπεδο, δεν βολεύει την εξέλιξη της ιστορίας.

Τέλος, στο βόλεϊ αντρών, για τις ομάδες που ζήτησαν «παύλα» είναι απολύτως φυσιολογικό να πανηγυρίζεται επικοινωνιακά ως «φάπα στον Ολυμπιακό» το ότι θα κριθεί στο γήπεδο παρότι οι ίδιες ήταν οι μοναδικές που αποδεδειγμένα δεν θέλησαν να μπουν σε αυτό. Και σε αυτή την περίπτωση, το ότι η εξαρχής κοινή θέση του Ολυμπιακού -την οποία ανακοίνωσε και δημόσια- ήταν να παιχτούν όλα τα πρωταθλήματα στο γήπεδο αν αυτό κριθεί δυνατό και αν πάλι όχι τότε να γίνει απονομή τίτλου στους πρωτοπόρους, είναι μια απλή σύμπτωση που δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προβολή.

Σύνοψη: στο βόλεϊ αντρών έχουμε α) πρωτάθλημα με «γαυροπαραρτήματα» β) παραλίγο «χάρτινο» τίτλο και γ) δύο τίμιους συλλόγους που θα διεκδικήσουν τον τίτλο σε φάιναλ φορ αφού η Ελπίδα Αμπελοκήπων αποφάσισε κάτι τέτοιο.

Πάμε στο πρωτάθλημα μπάσκετ αντρών. Εδώ, ο Παναθηναϊκός που ήταν η ξεκάθαρα καλύτερη ομάδα, χειροτονήθηκε πρωταθλητής από τον πρόεδρο Αρθούρο Πεντραγκονόπουλο μετά από λαϊκή απαίτηση, ενώ οι «πράσινοι» επέμεναν μέχρι την τελευταία στιγμή να ψάχνουν τρόπο ώστε ο τίτλος να κριθεί μέσα στα παρκέ. Στο αντρικό μπάσκετ η Ομοσπονδία δεν είναι φυσικά «βαζελοομοσπονδία» όπως αυτή του γυναικείου βόλεϊ. Αντιθέτως, διοικείται από έναν ανεξάρτητο, αντικειμενικό πρόεδρο που επί δεκαετίες δεν παίρνει αποφάσεις οι οποίες εναρμονίζονται πλήρως με τις θέσεις και τις επιδιώξεις μιας συγκεκριμένης ομάδας. Μιας ομάδας που επίσης ουδέποτε υποστήριξε ή υπήρξε αθλητής της.

Επίσης, στο ίδιο πρωτάθλημα, ο ΠΑΟΚ και ο Άρης δεν υποβιβάστηκαν γιατί «μαθηματικά είχαν ελπίδες σωτηρίας». Στο ίδιο πρωτάθλημα που για την δεύτερη ΑΕΚ, με δύο νίκες λιγότερες, κρίθηκε ως αστείο το ότι είχε την παραμικρή ελπίδα να διεκδικήσει κάτι ως το τέλος. Όπως ως αστεία κρίθηκε και η πρότασή της για φάιναλ-8. Βέβαια, η ΑΕΚ που είχε έννομο συμφέρον να ζητήσει κάτι που θα της επέτρεπε να διεκδικήσει τίτλο στο παρκέ, δεν θα διαβάσει πουθενά για τον εαυτό της ότι «έφαγε φάπα», ότι «δεν της πέρασε», ότι ζήτησε κάτι «επικίνδυνο για τη δημόσια υγεία» ή ότι όπως καλή ώρα ο Ολυμπιακός στο αντρικό χάντμπολ «ζήτησε να παιχτεί ο τίτλος στο γήπεδο μόνο εκεί που τη βόλευε αφού ήταν πίσω στη βαθμολογία».

Στο πρωτάθλημα μπάσκετ επίσης υπάρχει απόλυτη διαφάνεια, παρότι από τις 14 ομάδες της λίγκας, αυτή τη στιγμή περίπου οι 13 λένε ότι συνέβησαν διαφορετικά πράγματα κατά το τελευταίο Δ.Σ. του ΕΣΑΚΕ. Είναι το ίδιο πρωτάθλημα που επικύρωσε τη μισή βαθμολογία που δίνει τίτλο στον Παναθηναϊκό επειδή μπακαλίστικα το -2 της ΑΕΚ «που να τρέχεις να το ανατρέπεις τώρα», ενώ δεν επικυρώθηκε η ίδια βαθμολογία στην ουρά αφού ΠΑΟΚ και Άρης «νομότυπα δεν έχουν υποβιβαστεί και θα μπορούσαν να καλύψουν τη διαφορά».

Τέλος, κάτι ακόμη που δεν μπορεί να τονιστεί αρκετά, είναι ότι ο Παναθηναϊκός, σε μια κίνηση που αποκλείεται να είναι επικοινωνιακή, αλλά παίρνοντας ένα τεράστιο, σχεδόν θανάσιμο για την ευημερία του συλλόγου, γνήσιο ρίσκο, αποφάσισε να ψηφίσει λευκό στο αν πρέπει να του απονεμηθεί ο τίτλος. Άλλωστε, στο πρωτάθλημα μπάσκετ, σε αντίθεση με αυτό του αντρικού βόλεϊ, δεν υπάρχει «τραστ» που μανατζάρεται από έναν σύλλογο. Δηλαδή θα μπορούσε για παράδειγμα να δημιουργηθεί τελευταία στιγμή ένα blitzkrieg τραστ από τον Προμηθέα, το Περιστέρι, το Λαύριο, τον Ήφαιστο, τον Ηρακλή και τη Λάρισα -δηλαδή τις 6 από τις 8 ομάδες της 8άδας- και να έλεγαν οι άνθρωποι «όχι ρε, θα διεκδικήσουμε στα ίσα τον τίτλο μέσα στο παρκέ» και μετά να ψήφιζαν ανάλογα υπέρ της πρότασης της ΑΕΚ. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν συνέβη και η Δημοκρατία επικράτησε. Στο τέλος, ναι μεν αποδόθηκε ένας τίτλος που δεν παίχτηκε ποτέ εντός παρκέ, ωστόσο το μόνο που έχει σημασία από όλη αυτή την ιστορία, το μόνο δηλαδή που πρέπει να κρατήσει ως ιστορική παρακαταθήκη το αθλητικό κοινό της χώρας είναι ότι ο Παναθηναϊκός έκανε την καρδιά του πέτρα και αποδέχθηκε τον τίτλο, μένοντας μέχρι το φινάλε «πιστός στις αξίες του».

Σύνοψη: στο πρωτάθλημα μπάσκετ αντρών α) δεν υπάρχει απολύτως τίποτα το σκιώδες ως προς τις αποφάσεις που παίρνονται β) δεν υπάρχει τραστ γ) η μοναδική ομάδα που ζήτησε να παιχτεί ο τίτλος στο παρκέ έχει «λιγότερες» αξίες από αυτή που ψήφισε λευκό δ) δεν εκλάπη ο ιδρώτας καμίας άλλης ομάδας ε) ο τίτλος επουδενί δεν είναι χάρτινος και το γεγονός ότι δεν υπάρχει πουθενά η παραμικρή ανάρτηση που να περιλαμβάνει ταυτόχρονα τις λέξεις-κλειδιά, οφείλεται σε νέο, ειδικό software της Google που αναγνωρίζει συκοφαντικές προθέσεις και όχι σε κάποια επικοινωνιακή γραμμή που επιβάλλεται από αρχαιοτάτων χρόνων.

Συνεχίζοντας, φτάνουμε στα πρωταθλήματα χάντμπολ ανδρών και γυναικών. Σε αυτά, εννοείται πως ο πρόεδρος της ΟΧΕ, Κώστας Γκαντής, δεν «έδωσε τον τίτλο σε ΑΕΚ και ΠΑΟΚ». Στο αντρικό πρωτάθλημα, η ΑΕΚ που ήταν «η καλύτερη ομάδα» το πήρε δίκαια, σε αντίθεση με το γυναικείο βόλεϊ όπου ο Ολυμπιακός των 8 πρωταθλημάτων, 9 Κυπέλλων και 1 ευρωπαϊκού Challenge Cup κατά την τελευταία δεκαετία, ήταν η ομάδα που «έκλεψε τον ιδρώτα των υπολοίπων». Στο δε γυναικείο πρωτάθλημα, ο πρωταθλητής ΠΑΟΚ, αισθάνθηκε την ανάγκη να θυμίσει με ανακοίνωσή του ότι δεν ψήφισε υπέρ της απονομής του τίτλου σε αυτόν, σε αντίθεση δηλαδή με τα υπόλοιπα σπορ που είτε δεν θέλησε καν να μπει στο γήπεδο ζητώντας παύλες ή σώθηκε με α λα καρτ ερμηνεία της βαθμολογίας.

Κάτι άλλο που τονίστηκε ιδιαίτερα ως προς τα πρωταθλήματα χάντμπολ, σε αντίθεση π.χ. με το πρωτάθλημα βόλεϊ γυναικών, είναι ότι οι δύο ομάδες «δεν πανηγύρισαν τους τίτλους τους», όπως έκαναν τα κορίτσια του Ολυμπιακού. Το γεγονός ότι αυτά είχαν καθαρή τη συνείδησή τους για το ποια ήταν με χαοτική διαφορά η καλύτερη ομάδα σε αντίθεση π.χ. με ομάδα που της απονεμήθηκε τίτλος ενώ ισοβαθμούσε με τον άλλον διεκδικητή, μένει και αυτό στη λίστα με τις ασήμαντες λεπτομέρειες. Όπως επίσης λεπτομέρεια είναι και το γλέντι που στήθηκε στα social media των συγκεκριμένων συλλόγων, τα οποία όποιος τα επισκεφθεί θα τους δει να μην πανηγυρίζουν, πανηγυρίζοντας.

Σύνοψη: στο πρωτάθλημα χάντμπολ ανδρών α) η καλύτερη ομάδα που ισοβάθμησε με τον συνδιεκδικητή, πήρε δίκαια τον τίτλο και δεν το χάρηκε καθόλου β) ο Ολυμπιακός ζήτησε να συμβεί πάνω-κάτω ότι θα συμβεί και στο αντρικό βόλεϊ αλλά «δέχθηκε φάπα» για το ότι δεν θα παιχτεί το πρωτάθλημα στο γήπεδο, την ίδια ώρα που «δεχόταν φάπα» για το ότι στο βόλεϊ θα παιχτεί το πρωτάθλημα στο γήπεδο. Στο πρωτάθλημα χάντμπολ γυναικών α) ο ΠΑΟΚ τίμησε την ιστορία του ψηφίζοντας «λευκό», την ώρα που στα υπόλοιπα σπορ τιμούσε την ιστορία του ζητώντας «παύλες».

Καταλήγοντας τη σύνοψη της επικαιρότητας, φτάνουμε στον βασιλιά των σπορ. Στο ποδόσφαιρο, το σενάριο είναι ξανά διαφορετικό. Εδώ, η μοναδική ομάδα που ήθελε εξ αρχής να παιχτούν κανονικά τα play-off δεν είχε «τίμια και αντρίκια στάση» όπως οι δύο ομάδες χάντμπολ των Δικεφάλων, αλλά εδώ ήταν «επικίνδυνη», «έθετε σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία από την πρεμούρα της να πάρει έναν ακόμη τίτλο» και «γνώριζε εξ αρχής ότι είχε μεγάλο πλεονέκτημα». Αντιθέτως, η ΠΑΕ που πρωτοστάτησε με την επικοινωνία της παύλας, μια λέξη που το τελευταίο τρίμηνο εμφανίστηκε στο ίντερνετ περισσότερες φορές από τον «κορωνοϊό», είχε την πραγματικά τίμια στάση «αφού ο κόσμος υπέφερε από την πανδημία και δεν είχε πια καιρό για μπάλα».

Επίσης, όπως καλή ώρα αποφασίστηκε να παιχτεί το πρωτάθλημα του αντρικού βόλεϊ σε αντίθεση με το γυναικείο λόγω... ανταγωνισμού, έτσι και στο ποδόσφαιρο ο Ολυμπιακός του +14 με την ξεκάθαρη αγωνιστική υπεροχή επί των αντιπάλων του στα ντέρμπι και στα κρίσιμα σημεία της σεζόν, προφανώς και θα μπορούσε κάλλιστα να χάσει 5 περισσότερα ματς από τον δεύτερο ΠΑΟΚ σε μίνι-πρωτάθλημα 10 αγωνιστικών. Οπότε εδώ το επιχείρημα της «ξεκάθαρης υπεροχής» και της «έλλειψης ανταγωνισμού», μένει ανενεργό μέχρι την επόμενη βολική συγκυρία.

Σε κάθε περίπτωση, μετά από όλα αυτά τα ωραία στην ελληνική αθλητική επικαιρότητα και όπως τα... έφερε η ζωή, ο μοναδικός τίτλος που πραγματικά καίει τους πάντες και τα πάντα, ο μοναδικός τίτλος που θα έχει αξία σε αντίθεση με αυτούς σε μπάσκετ, βόλεϊ ή χάντμπολ, όποιο όνομα κι αν γραφτεί δίπλα στο «Πρωταθλητής 2019-20» είναι ο μοναδικός τίτλος για τον οποίο άπαντες θα χάριζαν όλους τους ορισμένους από τις Ομοσπονδίες φετινούς τίτλους των ερασιτεχνικών τμημάτων τους, αρκεί να μην ολοκληρωθεί και να μην γραφτεί κανονικός πρωταθλητής στην Ιστορία. Είναι επίσης και ο μοναδικός που θα απονεμηθεί στο γήπεδο μετά από την ολοκλήρωση μιας πλήρους σεζόν.

Και θα απονεμηθεί σε ιδρωμένες ερυθρόλευκες φανέλες.

Γενική σύνοψη

Όταν είσαι ΠΑΕ, ΚΑΕ ή οποιοδήποτε ερασιτεχνικό τμήμα και ξέρεις ότι οι πιθανότητές σου για τίτλο είναι εξ αρχής λιγοστές έως ανύπαρκτες, λες «παύλα» και καθάρισες. Όπου πάλι οι πιθανότητές σου είναι καλές ή έστω υπαρκτές, είτε ζητάς να μπεις κανονικά στο γήπεδο, είτε ψηφίζεις εκ του ασφαλούς «λευκό» -γνωρίζοντας ότι κανείς άλλος δεν πρόκειται να μπει στη διαδικασία- και σου απονέμεται ο τίτλος. Αν τα τμήματα που απονέμεται τίτλος ανήκουν σε οποιαδήποτε άλλη ομάδα πλην Ολυμπιακού, ο τίτλος πηγαίνει στην «καλύτερη ομάδα», καθαρά και τίμια. Στα σπορ που τμήμα του Ολυμπιακού κατακτά τον τίτλο με τον ίδιο τρόπο, πρόκειται για ανάθεση από διεφθαρμένες ομοσπονδίες και σε συνεργασία με γκρουπ άλλων ομάδων που λειτουργούν ως υποχείριά του.

Αφού ο παραπάνω... αλγόριθμος καταχωρήθηκε στο σύστημα, το ρεζουμέ των φετινών πρωταθλημάτων είναι το εξής: Στα πρωταθλήματα που ο Ολυμπιακός ήταν πρώτος, με εξαίρεση το γυναικείο βόλεϊ όπου ο μοναδικός πραγματικός διεκδικητής ήταν η εξωτική Σαντορίνη, θα συμβεί το δίκαιο, δηλαδή να παιχτούν ως το τέλος μέσα στα γήπεδα. Στα πρωταθλήματα που προηγούνταν άλλοι σύλλογοι, οι απονομές ήταν αστραπιαίες, τίμιες, ντόμπρες και καραμπουζουκλήδηκες.

Στο φινάλε της τρέχουσας σεζόν, ο Ολυμπιακός, ο μοναδικός σύλλογος με κοινή στάση σε όλα τα σπορ, δηλαδή το να παιχτούν στο γήπεδο και αν δεν γίνεται αυτό να απονεμηθεί τίτλος στον πρωτοπόρο, είναι και το φαβορί για να μετρήσει τους μοναδικούς δύο που θα έχουν αξία. Βεβαίως, επειδή ο υπογράφων έχει και κληρονομικό χάρισμα, όταν πια έχουν ολοκληρωθεί αυτά τα δύο πρωταθλήματα, θα επανέλθει με νέα ανάρτηση που θα συνοψίζονται όλα τα σκάνδαλα που ίσως έχουν εμφανιστεί αν καταλήξουν οι τίτλοι στον Πειραιά.

Μέχρι τότε, με τη βοήθεια ειδικών αθλητικών μετεωρολόγων που αξιολογούν κατά που φυσάει κάθε φορά ο άνεμος, παρακολουθούμε και καταγράφουμε την επικαιρότητα. Πολύ σχολαστικά.

Μια σύνοψη της επικαιρότητας για όσους έχουν μπερδευτεί
EVENTS