MENU

Έχοντας στα χέρια μας πλέον το σκεπτικό της απόφασης που αφορά τον ποδοσφαιριστή- πέρασα και δεν ακούμπησα- Ιμπε, το μοναδικό μέχρι στιγμής σκεπτικό απόφασης για πρώην ποδοσφαιριστή του Άρη που έχει εκδοθεί από την ΦΙΦΑ, είναι χρήσιμο να επανέλθουμε για τελευταία φορά στο θέμα που πρόσφατα ανέκυψε σχετικά με τις οφειλές της πτωχευμένης ΠΑΕ ΑΡΗΣ.

Καταρχήν να υπερτονίσω και από την πλευρά μου την παραίνεση της ΠΑΕ, μέσω ανακοίνωσης, προς του φίλους του Άρη «…να κλείσουν τα αυτιά τους σε ό,τι λέγεται ή γράφεται καθημερινά αναφορικά με το ban της FIFA και να μην δίνουν σημασία στις απόψεις των "ειδικών", που βρίσκουν ευκαιρία να διαφημιστούν δωρεάν στην πλάτη του Άρη». Και για να καταδείξω το μέγεθος των ψεμάτων που επιτηδευμένα λέγονται ή γράφονται, η υπόθεση Ιμπε είναι η πρώτη και μοναδική για την οποία η ΦΙΦΑ εξέδωσε σκεπτικό απόφασης αφού το ζήτησε το νομικό τμήμα του Άρη. Συνεπώς όσοι ισχυρίζονται όσοι τάχα δήθεν διάβασαν ΣΚΕΠΤΙΚΟ απόφασης για τις υποθέσεις Σιστόν, Ούμπιντες,Πορτίγια, κ.λπ., και εντόπισαν διαφορές μεταξύ Άρη και Πάρμα, είναι το λιγότερο επιπόλαιοι. Απλά τα πράγματα.

Η υπόθεση  Άρη-Ιμπε, σε σύγκριση με την αντίστοιχη της Πάρμα, δεν είναι απλώς ενδεικτικές ότι κάτι δεν συνέβη όπως θα έπρεπε στις τάξεις της ΦΙΦΑ και στην ανταλλαγή εγγράφων μεταξύ ΦΙΦΑ και ΕΠΟ, αλλά κατά την ταπεινή μου γνώμη η αιτία που ο Άρης έχει πλέον ισχυρές πιθανότητες να ανοίξει εκ νέου όλες τις υποθέσεις. Δεν θα κουράσω παραπάνω, παράθεση κειμένων θα κάνω, επισημαίνοντας ότι τα όποια λάθη δεν είναι δικά μου:

«Τhere are sufficient elements to establish that Athlitikos Syllogos Thessalonikis o Αris Podosferiki Anonymi Etaria has been the same club as PAE throughout its history, despite the alleged change of owners, board of directors, etc.; Moreover, by using the same name (“Aris FC”), logo, stadium and, in particular, the history, it is evident that the new club had the intention to maintain the identity and image of PAE in order to be considered the same club. In view of the foregoing conclusions, the DRC unanimously decided that AST is the sporting successor of PAE and it is therefore liable to pay ….».

Αυτό είναι η κατάληξη του σκεπτικού για τον Άρη από την ΦΙΦΑ. «Παρά την υποτιθέμενη αλλαγή ιδιοκτητών και διοικητικών συμβουλίων, παλιά και νέα ΠΑΕ είναι το ίδιο και το αυτό. Επιπροσθέτως, χρησιμοποιώντας το ίδιο όνομα, σήμα, γήπεδο και την ιστορία, το νέο κλαμπ δείχνει πρόθεση να διατηρήσει την ταυτότητα και εικόνα της παλιάς εταιρίας (ως PAE αναφέρεται την απόφαση η προηγούμενη εταιρία) ώστε να θεωρούνται το ίδιο κλαμπ, συνεπώς η νέα ΠΑΕ (AST) είναι ο αθλητικός διάδοχος της παλιάς και υπόλογη (liable) να πληρώσει…». Λες και η παλιά και η νέα ΠΑΕ άλλαξαν ιδιοκτήτη και διοικητικά συμβούλια και αυτό είναι όλο ό, τι μεσολάβησε. Κυριακή βράδυ ο Άρης άλλαξε όνομα στην εταιρία, άλλαξε ιδιοκτήτη και διοικητικό συμβούλιο και Δευτέρα πρωί εμφανίστηκε κούκλος. Δεν μεσολάβησε πτώχευση, δεν μεσολάβησαν δικαστικές αποφάσεις, δεν μεσολάβησε διαδικασία εγγραφής πτωχευτικών πιστωτών, δεν εφαρμόστηκε μια σειρά από κώδικες και νομοθεσίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ στην απόφαση της Πάρμα αναφέρεται μια ντουζίνα φορές η λέξη bankruptcy (πτώχευση), στην υπόθεση του Άρη ούτε μια. Ούτε καν στον ιστορικό της υπόθεσης. Απούσα η πτώχευση, δεν συνέβη ποτέ.

Τι ίσχυσε στην περίπτωση της Πάρμα για την ΦΙΦΑ; Αναγνωρίστηκε ότι είναι μεν υπόλογη να πληρώσει (liable to pay) ως αθλητικός διάδοχος, αλλά όχι υπεύθυνη να πληρώσει (responsible to pay) καθώς η προηγούμενη εταιρία πτώχευσε και οι πιστωτές δεν ακολούθησαν την πτωχευτική διαδικασία που περιγράφεται στην ιταλική νομοθεσία και η οποία είναι εντελώς αντίστοιχη με την ελληνική. Γιατί λοιπόν δυο μέτρα και δυο σταθμά;

Η υπόθεση Ιμπε είναι ενδεικτική της αλήθειας. Ο παίκτης έφυγε τον Δεκέμβριο του 2013 καταθέτοντας προσφυγή για οφειλές 27.000. Σε αυτό το ποσό οι επιτήδειοι της ΦΙΦΑ προσέθεσαν 188.000 ευρώ αποζημίωση μετά την προσφυγή που κατέθεσε ο ποδοσφαιριστής, χρήματα που προφανώς ουδέποτε «δουλεύτηκαν» και αφορούσαν τον 1,5 χρόνο συμβολαίου που ακολουθούσε. Στο δε σύνολο 27.000 + 188.000 = 215.000 ευρώ, προστέθηκαν και τόκοι 5% κατ’ έτος από το 2013, ωσάν τα χρήματα να φυτρώνουν σε δέντρα, και έτσι το ποσό κατέληξε στις 290.000 ευρώ. Μια πραγματική οφειλή δεδουλευμένων 27.000 ευρώ, έφτασε στις 290.000 ευρώ. Καθώς ο Ιμπε είναι η πλέον πρόσφατη περίπτωση (αγωνίστηκε το 2013), κατανοεί κανείς τους τόκους και τις προσαυξήσεις ποδοσφαιριστών που αγωνίστηκαν το 2009 και το 2011 (Σιστόν, κ.λπ.). Σε όσους αρέσκονται να μιλάνε για πρωτογενή κεφάλαια, αυτό του Άρη δεν υπερβαίνει τις 400.000 ευρώ.

Ο Θοδωρής Καρυπίδης φυσικά δεν έχει καμία υποχρέωση σε όλα αυτά τα ποσά. Ο κόσμος κατανοεί ότι είναι ο μοναδικός που δεν φταίει σε αυτήν την ιστορία. Αντιθέτως, κάποιοι που του κουνάνε το δάχτυλο από μικρόφωνα αθλητικών εκπομπών και επιδιώκουν τον πανικό στον κόσμο του Άρη, ήταν δίπλα, πιο δίπλα δεν γίνεται, σε προέδρους που υπέγραφαν συμβόλαια όπως αυτό του Ίμπε.

Η ηρεμία και οι χαμηλοί τόνοι είναι χαρακτηριστικό του δρόμου που θα ακολουθήσει ο Άρης. Όταν έχεις δίκιο, αρκεί να βρεις τον τρόπο να το επιβάλεις. Ούτε απειλές χρειάζονται, ούτε κινήσεις που κραυγάζουν ενοχή. Η πολιτεία έχει προφανώς αναγνωρίσει ότι η ελληνική νομοθεσία καλύπτει πλήρως τον Άρη και αν χρειαστεί να μιλήσει και να αιτιολογήσει τους λόγους που στέκεται αρωγός, θα κόψει πολλές λαλίστατες γλώσσες. Διότι έγραψα και στο προηγούμενο κείμενο, από εκεί που δεν το περιμένεις καμιά φορά έρχονται καταιγιστικές εξελίξεις. Σε αυτήν την περίεργη ιστορία όπως εξελίσσεται, εκτιμώ ότι ο Άρης θα βρει συμμάχους πέρα και πάνω από κάθε προσδοκία (και δεν αναφέρομαι σε άλλες ΠΑΕ). Διότι έσφιξαν τα γάλατα … Πώς το λέει εκείνη η παροιμία για λάκκους που προορίζονται για άλλους αλλά καταλαμβάνονται στο τέλος από τους σκαπανείς;

«Κάποιο λάκκο έχει η φάβα...
EVENTS