MENU

Δύσκολες οι μέρες χωρίς ποδόσφαιρο. Απρίλη μήνα που κορυφώνεται το ενδιαφέρον για την πορεία της Super League, των ευρωπαικών πρωταθλημάτων και των δυο ευρωπαικών διοργανώσεων, εμείς περιμένουμε κάθε απόγευμα, το διάγγελμα Τσιόρδα για τις εξελίξεις με τον αναθεματισμένο τον κορωνοτέτοιο, που λέει και ένας φίλος μου.

Αλήθεια με πόση λαχτάρα περιμένουμε να ξαναδούμε μπάλα. Το ποδόσφαιρο τελικά είναι γιατρικό για όσους το αγαπούν και το παρακολοθούν. Φτωχό, ξε-φτωχό, βρώμικο ή καθαρό, καθοδηγούμενο ή απαξιωμένο, έχει το ενδιαφέρον του.

Μέσα από τα πάθη και τις μικρότητες του, μέσα από την καθολική αμφισβήτηση και τις αντεγκλήσεις, αυτή η αντιπαλότητα, οι κόντρες, οι καβγάδες για το παραμικρό, η απόλυτη ασυνεννοησία, όλο και την προκαλούν μια ένταση και μια κινητικότητα .

Έχουμε βρε αδερφέ κάτι να κουβεντιάσουμε, έχουμε κάτι να μαλώνουμε, κάτι για να κρατιόμαστε.. ζωντανοί. Χωρίς πλάκα, το φαγητό έστω και ξαναζεσταμένο, άνοστο και ξεπερασμένο, όλο και μια τροφή σου δίνει, μια ενέργεια στην προσφέρει.

Δεν μιλάμε τώρα για τα ξένα πρωταθλήματα και ειδικά για το Αγγλικό που σε καθηλώνει στον καναπέ, σε συναρπάζει και σε κάνει τρισευτυχισμένο, εσένα τον αρσενικό. Ακόμη και το δικό μας πρωταθληματάκι, με το χαμηλό θέαμα, το ξεφτισμένο, το ψεύτικο, μια νοστιμιά την έχει και μια συζήτηση την προξενεί.

Τα καφενεία γεμίζουν, οι καυγάδες επιστρέφουν, η… κατσαρόλα ξαναμπαίνει στη φωτιά και ανεξάρτητα τι φαγητό θα βγει, όσο να' ναι κάτι θα έχουμε να σερβίρουμε στο τραπέζι. Γεμίζει το Σαββατοκύριακο μας και έχουμε κάτι να συζητάμε και τη Δευτέρα-Τρίτη, μέχρι να ξεκινήσουμε για την επόμενη αγωνιστική και γενικά έναν λογαριασμό τον ανοίγουμε.

Τώρα αν θελήσουμε να μπούμε στα ..εσωτερικά διαμερίσματα και να αρχίσουμε να ξετυλίγουμε το κουβάρι, μια ψιλο-κατάθλιψη την έχουμε εξασφαλισμένη για την όλη έκβαση και τα συναισθήματα που σου βγάζει όλη αυτή η ιστορία. Το παιχνίδι των παρεμβάσεων, με το πάρτυ του παρασκηνίου θα το δούμε ξανά στην πρωτοκαθεδρία, αφού αυτοί που κινούν τα νήματα και δεν εννοούν να καταλάβουν ότι οι καιροί αλλάζουν και η υπομονή του κόσμου εξαντλείται, θα συνεχίσουν τα κόλπα τους.

Έστω κι έτσι όμως, έχουμε κάτι να ασχολούμαστε, έχουμε κάτι να μαλλιοτραβιώμαστε και μια ελπίδα πως ίσως και να χρειαστούμε λιγότερα ψυχοφάρμακα.

Κάνουμε θετικές σκέψεις και αφήνουμε την φαντασία μας να μας ταξιδέψει… Στη μέρα που θα πάρουμε θέση ξανά, σε τσιμέντα ή πολυθρόνες, σε καρέκλες ή καναπέδες για να απολαύσουμε ξανά ποδόσφαιρο.

Μέχρι τότε, υπομονή. Ούτε… ψύλλος στο κόρφο μας, με το κακό που μας βρήκε. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το πρόβλημα είναι τεράστιο και είναι υπόθεση όλων μας. Αν συνειδητοποιήσουμε αυτές ακριβώς τις παραμέτρους, ίσως καταλάβουμε και τον ρόλο του,ο κάθε ένας από εμάς και όλοι μαζί. Όσο περνούν οι μέρες και το ζήτημα εξαπλώνεται, τα πράγματα σοβαρεύουν διαρκώς και περισσότερο. Να έχουμε όλοι υπ'όψιν μας ότι τα δύσκολα πιθανόν και να μην τα είδαμε ακόμη κι ότι ίσως τα χειρότερα είναι μπροστά μας.

Δεν υπάρχει άνθρωπος σ' αυτή τη γη που ζούμε, να μπορέσει να μας καθοδηγήσει επακριβώς. Είναι φανερό πως όλοι βαδίζουμε στο σκοτάδι, ότι ζούμε μέρα με τη μέρα στο άγνωστο, με βάρκα την ελπίδα. Κι εδώ είναι το μεγάλο μας στοίχημα, αν θα καταφέρουμε να παραμείνουμε ενωμένοι, να συνεχίσουμε τον αγώνα παρέα. Να μη μας διαφεύγει λεπτό, ότι έχουμε ριχτεί στον άγνωστο αυτόν πόλεμο με το θηρίο, όλοι μαζί και πως η συμπεριφορά του καθενός, θα κρίνει και την τύχη του άλλου.

Αστεία δεν χωράνε, απατείται σοβαρότητα, σταθερότητα και συνέπεια στην εφαρμογή κανόνων. Κι επειδή μένουμε σπίτι και υπακούμε στις οδηγίες, εκεί αρχίζουν τα ακόμη δυσκολότερα. Ξαφνικά βρεθήκαμε κλεισμένοι σ' ένα σπίτι, όλοι αντάμα στον ίδιο χώρο, υποχρεωμένοι να πειθαρχήσουμε στον .. εγκλεισμό κι εκεί μπορεί να προκύψουν ένα σωρό καινούργια ζητήματα. Προς Θεού, μην εκλάβουμε αυτό το νέο καθεστώς σαν καταναγκασμό, αλλά να το πάρουμε σαν αυτο-περιορισμό αναγκαίο, σαν κάτι που εμείς από μόνοι μας επιλέγουμε, για να διασφαλίσουμε τον εαυτό μας, την οικογένειά μας, τον διπλανό μας, τον συντοπίτη, τον συγχωριανό, τον συμπολίτη, τον Έλληνα, τον κάθε πολίτη αυτής της γης.

Κι εδώ θα χρειαστεί να κατανοήσουμε τα νέα δεδομένα που μπήκαν στη ζωή μας και να αφομοιώσουμε χωρίς υποσημειώσεις τα καθήκοντά μας. Η προσαρμογή πρέπει να γίνει βίαια και θα γίνει, γιατί αλλιώς χανόμαστε και χανόμαστε όλοι. Εγωϊσμοί, νεύρα, απαιτήσεις, εξυπνάδες, πείσματα δεν έχουν θέση στις μεταξύ μας σχέσεις. Χρειάζεται ψυχραιμία και μεγάλη καρδιά για να επιζήσουμε. Θέλει υπομονή, συναίνεση και γερό… στομάχι για να αντέξουμε ο ένας τις παραξενιές του άλλου για να αντέξουμε και προετοιμαστούμε για την επόμενη –δύσκολη- μέρα. Την εποχή δηλαδή μετά την πανδημία.

ΥΓ Η θέση της ΠΑΕ ΠΑΟΚ στην τηλεδιάσκεψη της Super League, που εκφράστηκε μέσω του αντιπροέδρου της, Χρυσόστομου Γκαγκάτση, απέδειξε τη σοβαρότητα και την σύνεση με την οποία προσεγγίζει ο ασπρόμαυρος οργανισμός το ποδόσφαιρο και το πρωτάθλημα. Μακριά από σκοπιμότητες και μικροσυμφέροντα όπως σας είχα γράψει από την προηγούμενη εβδομάδα.

Οσοι υποστηρίζουν ότι δεν… κατάλαβαν όσα είπε ο εκπρόσωπος του ΠΑΟΚ, ή έχουν μειωμένη αντίληψη ή πρέπει να ξανακαθίσουν στα θρανία για μαθήματα ελληνικής γλώσσας. Ας αποφασίσουν μόνοι τους σε ποια κατηγορία ανήκουν.

Ξεκινά ξανά το ποδόσφαιρο! Αυτή την είδηση δεν περιμένετε;
EVENTS