MENU

Είναι αυτές οι μέρες που «σηκώνουν» αρκετή ενδοσκόπηση. Αυτοκριτική. Flash back. Και ειλικρίνεια. Πολλή. Εξάλλου λένε πως οι άνθρωποι φαίνονται στα δύσκολα. Όλα όσα πρεσβεύουν, όλα όσα τους χαρακτηρίζουν. Και στην προκειμένη έχουν σημείο αναφοράς τον ΠΑΟΚ.

Και τελικά πώς ορίζεται το μέγεθος μιας ομάδας; Από τον κόσμο, από την ιστορία, από τη φιλοσοφία που την χαρακτηρίζει, από τους τίτλους; Από τι; Κάποιος ενδεχομένως να σας έλεγε και από τους ανθρώπους, αυτοί δίνουν υπόσταση σε μια ιδέα. Ειδικά αν μιλάμε για περιπτώσεις όπως αυτή του εμβληματικού αρχηγού του Δικεφάλου, Αντελίνο Βιεϊρίνια.

Ο Πορτογάλος παραχώρησε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο PAOK TV και μεταξύ άλλων μίλησε για το πόσο εύκολο είναι να διατηρήσει ένας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής την αγάπη που είχε για το ποδόσφαιρο μικρός. Αγάπη, αγνή, ρομαντική. Παραδέχθηκε πως αυτός ήταν ο λόγος που επέστρεψε από τη Γερμανία. Εκεί που θεωρητικά τα είχε όλα. Εκεί όπου επαγγελματικά έζησε άκρως παραγωγικά και πετυχημένα χρόνια. Στο δικό του παζλ, όμως, κάτι έλειπε...

«Ένας από τους λογούς που ήθελα να γυρίσω στον ΠΑΟΚ ήταν αυτός. Πέντε χρόνια στη Γερμανία ήταν φανταστικά, είχαμε πετύχει πολλά πράγματα αλλά έφτασα σε ένα σημείο που ένιωθα ότι είχα χάσει την τρέλα του ποδοσφαίρου και γι' αυτό ήθελα να γυρίσω στον ΠΑΟΚ γιατί κάθε μέρα εδώ ήταν γεμάτη χαρά».

Για μια υπόσχεση που είχε δώσει στον εαυτό του, για μια τρέλα που του έδωσε και πάλι ζωή. Για όλα όσα εμμέσως αποκάλυψε πως σημαίνει ο ΠΑΟΚ για εκείνον...

Όπως αντίστοιχα και για τον Μάτος, ο οποίος σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Metrosport, παραδέχθηκε πως ο ΠΑΟΚ άναψε και πάλι τη... σπίθα για ποδόσφαιρο μέσα του! Ακόμη και στην ηλικία των 30. Μετά από εφτά χρόνια στην Ουκρανία, ο ΠΑΟΚ δεν έμελλε να είναι ένας ακόμη σταθμός στην καριέρα του αλλά πολλά περισσότερα: «Ήρθα στον ΠΑΟΚ όταν ήμουν 30 ετών και μετά από 7 χρόνια στην Ουκρανία όπου η σχέση μεταξύ των οπαδών, των συλλόγων και των παικτών είναι πολύ ψυχρή. Ο ΠΑΟΚ διέσωσε μέσα μου το πάθος για το ποδόσφαιρο το οποίο δεν είχα χάσει, αλλά ήταν κάπως σε ύπνωση. Ίσως γι’αυτό οι οπαδοί με φωνάζουν «el loco» (σ.σ. ο τρελός). 

Περιπτώσεις που δεν φαντάστηκαν ποτέ τα σενάρια που έγραφε η ζωή για εκείνους. Και σε αυτήν την κατηγορία συγκαταλέγεται και ο Άνχελ Κρέσπο. Σε μια συνέντευξη προ ημερών, ο Ισπανός χαρακτήρισε τον ΠΑΟΚ ως συναίσθημα δεδομένου πως πλέον αποτελεί το σπίτι του με την κυνική υποσημείωση πως: «Δεν πίστευα ότι θα πήγαινα στην Ελλάδα και θα έβρισκα μια ομάδα και ένα σύλλογο όπως ο ΠΑΟΚ. Μ΄αυτούς τους οπαδούς, μ΄αυτούς τους ανθρώπους που έχω μαζί μου...».

Και μετά είναι εκείνοι που έφυγαν... Εκείνοι που στα... δύσκολα χρόνια έκαναν μότο ζωής το: «Once PAOK, always PAOK», εκφράζοντας με απόλυτο τρόπο το αποτύπωμα μιας ομάδας που δεν φαντάστηκαν ποτέ ότι θα τους επηρεάσει σε τέτοιο βαθμό. Ακόμη και εκείνοι που ήθελαν να μείνουν αλλά προτίμησαν εν τέλει να τραβήξουν διαφορετικούς δρόμους. Όπως ο Κάνιας, ο οποίος μπορεί να ανήκει πλέον στον Ερυθρό Αστέρα αλλά δεν δίστασε προ ημερών να τονίσει πως: «Στον ΠΑΟΚ έζησα τα καλύτερα χρόνια της καριέρας μου. Τρία ονειρικά χρόνια». Στιγμές ειλικρίνειας, εκφράσεις ανεκτίμητες...


 

Πολλά περισσότερα από μία ομάδα
EVENTS