MENU

Φαίνεται οξύμωρο και όμως είναι αληθές: η ΑΕΚ νίκησε τον πρώτο ημιτελικό του κυπέλλου, πήρε με άλλα λόγια ένα αποτέλεσμα που θεωρητικά θα έπρεπε να την κάνει να είναι ικανοποιημένη, όμως μια μίνι αμηχανία αναφορικά με τον αν πράγματι πρέπει το αποτέλεσμα να προκαλεί ικανοποίηση ή όχι, επικρατεί στην περιρρέουσα ατμόσφαιρά της. Είναι  αναμφίβολο: το τελικό 2-1 δεν προκαλεί ακριβώς ενθουσιασμό, παρά το γεγονός ότι θα κρινόταν ως μια χαρά σκορ αν έλεγε κανείς στους οπαδούς της Ένωσης, πριν την έναρξη του αγώνα, πως αυτό θα είναι το τελικό αποτέλεσμα.

Η αμηχανία φαίνεται και από τις δηλώσεις μετά το τέλος της αναμέτρησης. Μάνταλος και Τσιντώντας μίλησαν ξεκάθαρα και απενοχοποιημένα και έκριναν το σκορ ως μη ικανοποιητικό, όλοι οι υπόλοιποι, του Μάσιμο Καρέρα συμπεριλαμβανομένου, στάθηκαν στην απόλυτη υπεροχή της Ένωσης και ταυτόχρονα, υπερτόνισαν με μια πίκρα να υποβόσκει στις δηλώσεις τους, πως η υπόθεση της πρόκρισης παραμένει ανοικτή.

Σε αντίθεση με τις πιο πολλές περιπτώσεις όπου η αντίφαση νίκης και έλλειψης ικανοποίησης έχει να κάνει με μια αρνητική εμφάνιση, στην περίπτωση της ΑΕΚ όσον αφορά το πρώτο ματς με τον Άρη, αυτό προκύπτει εξαιτίας μιας εκ διαμέτρου αντίθετης κατάστασης: με τέτοια κυριαρχική μπάλα που έπαιξε η Ένωση κόντρα στην ομάδα της Θεσσαλονίκης, με τόσες χαμένες ευκαιρίες, με συντριπτική κατοχή και με τον αντίπαλο να παίζει με δέκα στο μεγαλύτερο διάστημα του δευτέρου ημιχρόνου, το 2-1 μοιάζει φτωχό, πολύ φτωχό.

Στην πραγματικότητα, η αναντιστοιχία ανάμεσα στο θέαμα που παρουσίασε η ΑΕΚ κόντρα στον Άρη και το γεγονός ότι η πρόκριση παραμένει υπό διεκδίκηση, οφείλεται κατά βάση σε  μια φάση: αυτή από την οποία προκύπτει το 1-1 υπέρ της ομάδας της Θεσσαλονίκης. Το πέναλτι που κάνει ο Σβάρνας είναι χαζό και απρόσεκτο αλλά παρά τις δυνατές φωνές που ακούγονται από την ΑΕΚ, είναι πράγματι πέναλτι. Είναι ωστόσο και ο μοναδικός τρόπος που ο Άρης θα μπορούσε να σκοράρει στο παιχνίδι και εν τέλει, ο βασικός λόγος που μια νίκη που θα ερχόταν χαλαρά και με ευρύτερο σκορ, τελικά ήρθε με το ζόρι.

Ας τονιστεί η λέξη «βασικός», διότι μπορεί το γκολ του Άρη να προκύπτει κόντρα σε κάθε ορθολογισμό και να αλλοιώνει την εικόνα της αναμέτρησης, αλλά ακόμα και έτσι, η ΑΕΚ θα μπορούσε να φτάσει σε μια πιο εύκολη νίκη. Και παρά την όποια γκίνια μπορεί να επικαλεστεί κανείς για το ότι αυτό δεν έγινε, η αλήθεια είναι πως κόντρα στον Άρη, εν μέσω μιας καταπληκτικής εμφάνισης, έγιναν κατανοητά δυο αγωνιστικά ζητήματα για την Ένωση - ένα θετικό και ένα αρνητικό: 1ον, έγινε κατανοητό το πόσο όμορφη μπάλα μπορεί να παίξει η ομάδα στο μομέντουμ που βρίσκεται αυτή τη στιγμή και όσο ο καιρός περνάει και εξελίσσεται η δουλειά του Καρέρα και 2ον, το πόσο τρανταχτές είναι ορισμένες αδυναμίες σε ατομικό επίπεδο για την ΑΕΚ.

Διότι μπορεί ανά διαστήματα να κρυβόταν η μπάλα και η ΑΕΚ να παρέδιδε μαθήματα ωραίου ποδοσφαίρου αλλά η απουσία εξτρέμ που να μπορούν να προβούν σε ατομικές ενέργειες, να ξεπεράσουν τον ατομικό τους αντίπαλο στο «ένας με έναν» και να απειλήσουν την αντίπαλη άμυνα, ήταν κάτι που δεν μπόρεσε να καμουφλαριστεί από την κατά τα άλλα εξαιρετική επιθετική λειτουργία της ομάδας του Καρέρα. 

Αυτή η αδυναμία -που υπάγεται στα ατομικά και όχι στα συλλογικά μειονεκτήματα της λειτουργίας της ΑΕΚ- έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να μην εκτοξευτεί το σκορ - όπως αντίστοιχο ρόλο έπαιξε και το εξίσου ατομικό πρόβλημα του ντεφορμαρίσματος του Αραούχο, που υπό νορμάλ συνθήκες θα έπρεπε να έχει βάλει τουλάχιστον ένα γκολ. Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν το καλοσκεφτεί κανείς, το ματς κόντρα στον Άρη δεν μας κάνει ιδιαιτέρως σοφούς. Αντίθετα, επί της ουσίας υπερτονίζει ορισμένα δεδομένα που έτσι κι αλλιώς τα γνωρίζαμε.

Το πρώτο είναι πως η ΑΕΚ είναι μια καλύτερη ομάδα από τον Άρη και παρά το γεγονός ότι η πρόκριση δεν καθάρισε από το πρώτο παιχνίδι, παραμένει το φαβορί για την πρόκριση στον τελικό του κυπέλλου. Το δεύτερο είναι πως το συνολικό όραμα του Καρέρα όσον αφορά την Ένωση δεν προβλέπει απλά μια στοιβαρή αμυντική λειτουργία όπως πολλοί φοβήθηκαν μετά από ορισμένες κυνικές νίκες της ομάδας, αλλά μια ισορροπία επιθετικογενούς passing game και σοβαρής αμυντικής λειτουργίας, που όταν πετυχαίνει (και σε επίπεδο αγωνιστικής λειτουργίας πέτυχε με τον Άρη) μπορεί να είναι πολύ εντυπωσιακό. Το τρίτο είναι πως όσο σοβαρή και αν είναι η δουλειά που κάνει ο Ιταλός, η ανάγκη μεταγραφικής στήριξης στη δουλειά του είναι αναντίρρητη. Και ειδικά το τελευταίο δεδομένο, ότι και αν γίνει στον επαναληπτικό της Θεσσαλονίκης ή στην συνέχεια των play off, η διοίκηση της ΑΕΚ καλό είναι να μην το ξεχάσει...

ΥΓ: Οι αποφάσεις του Πορτογάλου διαιτητή -και αυτό αφορά τόσο το πέναλτι υπέρ του Άρη όσο και την κόκκινη του Ματίγια- είναι ολόσωστες. Αντίθετος ισχυρισμός είναι εκτός πραγματικότητας. Παραπάνω συζήτηση για το θέμα δεν αντιστοιχεί να γίνει.

SDNA Google news
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Με τέτοια μπαλάρα έπρεπε να έχει ήδη προκριθεί
EVENTS