MENU

Το ποδόσφαιρο -ειδικά αυτό του υψηλού επιπέδου- είναι ένα σύνολο στιγμών. Μια στιγμή σαν αυτή του Λακαζέτ, ο οποίος πετάχτηκε στην πλάτη του Μπα, ενώ λίγα δευτερόλεπτα νωρίτερα ένα άλλο άπειρο παιδί (ο Καμαρά) δεν είχε κάνει το σωστό σπριντ για να καλύψει την πάσα προς την περιοχή της ομάδας του, έκρινε το πρώτο ματς του Ολυμπιακού με την Άρσεναλ. Προφανώς και οι «κανονιέρηδες» είναι πλέον το απόλυτο φαβορί για την πρόκριση στους «16» του Europa. Αυτό θα ήταν αληθές ακόμη κι αν ο Μαρτίνς είχε 6 μέρες διαθέσιμες για να ξεκουράσει την ομάδα του και ταυτόχρονα να σκαρφιστεί ό,τι τρικ μπορεί να κατεβάσει ο νους του για να «κλέψει» την πρόκριση στο Emirates. Η πραγματικότητα όμως που πρέπει να αντιμετωπίσει είναι πολύ χειρότερη, αφού ανάμεσα στα δύο ματς με την Άρσεναλ, υπάρχει το ματς της χρονιάς στην Τούμπα. Ματς της χρονιάς για τον Ολυμπιακό όχι γιατί κρίνει από τώρα τον τίτλο, αλλά κυρίως για τα μηνύματα που θα καταφέρει να στείλει προς πάσα κατεύθυνση αν φύγει με το «διπλό» από τη Θεσσαλονίκη, πέρα από το +5 της βαθμολογίας.

Επιστρέφοντας στα της Άρσεναλ αλλά σε πλήρη συνάρτηση με τα της Τούμπας, μια από αυτές τις στιγμές που κάνουν τη διαφορά ακόμη και στην εξέλιξη μιας ολόκληρης εποχής για μια ομάδα, έλαβε χώρα στο 64ο λεπτό του ματς της Πέμπτης στο Καραϊσκάκη. Είναι η στιγμή που ο Μαρτίνς βγάζει έναν από τους τρεις κεντρικούς του χαφ, τον Μπουχαλάκη, για να βάλει έναν μεσοεπιθετικό, τον Φορτούνη, με τον πίνακα να δείχνει ακόμη 0-0. Είναι η στιγμή που ο προπονητής του Ολυμπιακού αποφασίζει ότι δεν του φτάνει η ισοπαλία -χωρίς γκολ- δηλαδή η καλύτερη δυνατή ισοπαλία για εντός έδρας πρώτο ματς νοκ-άουτ γύρου, απέναντι σε μια από τις top αγγλικές ομάδες. Και όλα αυτά, την ώρα που η ομάδα του ήδη πιέζει, πατάει καλύτερα στο χορτάρι και γενικά δείχνει να έχει δυνάμεις και να ελέγχει το παιχνίδι.

Αυτή ακριβώς η στιγμή, μετά από δύο σεζόν με τον Πέδρο Μαρτίνς στο τιμόνι της ομάδας, είναι το απόλυτο highlight της φιλοσοφίας του Πορτογάλου προπονητή αλλά και του νέου Ολυμπιακού γενικότερα. Η συγκεκριμένη ομάδα που χτίζεται με προσοχή εδώ και δυόμιση χρόνια στο Λιμάνι ακόμη δεν έχει φτάσει το αγωνιστικό ταβάνι της, όμως έχει κάνει... κατανοητό σε όλους, εντός και εκτός συνόρων, ότι όποτε βγαίνει στον αγωνιστικό χώρο, το τί και πώς θα συμβαίνει πάνω στο χορτάρι θα το ορίζει αυτή. Ακόμη και κόντρα σε μεγαθήρια του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, τουλάχιστον δεν θα επιτρέπει στον αντίπαλο να ορίζει κάτι περισσότερο από το... 50% που του αναλογεί.

Ο Μικέλ Αρτέτα το έπιασε από νωρίς το νόημα, βλέποντας τα βίντεο του φετινού Ολυμπιακού, λέγοντας στη συνέντευξή Τύπου πριν το ματς ότι είδε «μια ομάδα που δεν συμβιβάζεται». Μια ομάδα που βρέξει-χιονίσει θα κάνει το παιχνίδι της, ανεξαρτήτως συνθηκών, αντιπάλου ή έδρας και θα προσπαθήσει να κυριαρχήσει στο γήπεδο, θέλοντας να οδηγήσει το παιχνίδι εκεί που θα κριθεί χάρη στις δικές της αρετές και όχι σε αυτές του αντιπάλου. Ο ίδιος ο Μαρτίνς, λίγο μετά το ματς, όταν ρωτήθηκε για το αν θα έκανε την ίδια αλλαγή Μπουχαλάκη-Φορτούνη όταν πια γνώριζε ήδη την έκβαση του αγώνα, απάντησε το προφανές. Θα έκανε ακριβώς το ίδιο, αφού οι αποφάσεις αυτές κρίνονται πάντα στη ροή του αγώνα και βάσει των αναγκών της ομάδας.

Η ανάγκη του Ολυμπιακού του Μαρτίνς, λίγες μέρες πριν από το απόλυτο ντέρμπι, με το αποτέλεσμα στο 0-0 κόντρα σε αγγλική ομάδα, στους «32» ευρωπαϊκής διοργάνωσης, ήταν να νικήσει το ρημάδι το παιχνίδι. Έχει... μαλλιάσει το συγκεκριμένο πληκτρολόγιο να γράφει -όσο κι αν δεν αρέσει πιθανώς στο κοινό της συγκεκριμένης στήλης- ότι ο συγκεκριμένος Ολυμπιακός είναι μια ομάδα που σέβεται το σπορ, γιατί βίωσε καλά στο πετσί του το αντίθετο. Όταν λοιπόν σέβεσαι το σπορ, το κοινό αλλά κυρίως τον εαυτό σου σαν ομάδα, κάνεις αυτό ακριβώς που έκανε ο Μαρτίνς το βράδυ της Πέμπτης. Χτυπάς το ματς και προσπαθείς να αποκλείσεις μια κάποια Άρσεναλ σε νοκ-άουτ ευρωπαϊκό ματς. Το τι τελικά συμβαίνει επί χόρτου, προφανώς και δεν μπορείς να το γνωρίζεις εκ των προτέρων, όμως εσύ οφείλεις να κάνεις ακριβώς αυτό.

Ο Ολυμπιακός που κυριαρχεί εδώ και ένα χρόνο εντός συνόρων και συνεχίζει να κοντράρει σπουδαίους αντιπάλους εκτός αυτών, είναι το δημιούργημα ενός όμορφου ποδοσφαιρικού μυαλού, το οποίο ήρθε κι έδεσε άψογα πάνω σε μια διαχρονική ποδοσφαιρική φιλοσοφία για τον συγκεκριμένο σύλλογο. Για όποιον πιθανώς δεν το έχει πάρει χαμπάρι, πλέον, σε λιγότερο από δύο χρόνια που δουλεύεται η συγκεκριμένη ομάδα από διοίκηση και τεχνικό τιμ, ο οπαδός του Ολυμπιακού μπορεί να απολαμβάνει κάποιες ποδοσφαιρικές πολυτέλειες που δεν... υπήρχαν ούτε σαν επιστημονική φαντασία κατά το παρελθόν.

Μπορεί να πιέζει αφόρητα και να βγάζει τα πνευμόνια αγγλικών ομάδων που προέρχονται από δύο ευρωπαϊκούς τελικούς (Τότεναμ, Άρσεναλ). Μπορεί να πιάνει από το λαιμό και να βάζει ολόκληρες μέσα στην περιοχή τους ιταλικές ομάδες (Μίλαν). Μπορεί να κάνει κατοχή μπάλας και να σπάει το πρέσινγκ μιας ομάδας που έχει στον πάγκο ένα «παιδί» του Γκουαρδιόλα ή αν προτιμάτε με ενσωματωμένο το ποδοσφαιρικό DNA του Αρσέν Βενγκέρ (Άρσεναλ). Μπορεί να κοιτάει στα μάτια χωρίς τον παραμικρό φόβο γερμανικές (Μπάγερν) και ισπανικές ομάδες (Μπέτις) που έχουν τη δυνατότητα να «κρύψουν» τη μπάλα και να παίξουν σε απλησίαστες για τα ελληνικά δεδομένα ταχύτητες. Μπορεί πια να αποκλείσει «μικρομεσαίες» / «μεσαίες» ευρωπαϊκές ομάδες σε σερί νοκ-άουτ καλοκαιρινούς γύρους (Λουκέρνη, Μπέρνλι, Βικτόρια Πλζεν, Μπασάκσεχιρ, Κράσνονταρ) περνώντας από πάνω τους, χωρίς καν να τις βλέπει. Μπορεί να αναγκάζει μια Μπάγερν και μια Άρσεναλ να κάνουν καθυστερήσεις στο Καραϊσκάκη.

Η συγκεκριμένη αλλαγή του Μαρτίνς και γενικότερα το πώς ο Ολυμπιακός κατέβηκε να παίξει αυτό το ματς με την Άρσεναλ πριν ανέβει στην Τούμπα, πέρα από πιθανούς τίτλους ή επιτυχίες που θα έρθουν, είναι το χρονικό που σηματοδοτεί την πλήρη αλλαγή φιλοσοφίας και επιπέδου για έναν ολόκληρο ποδοσφαιρικό οργανισμό. Η φιλοσοφία του να κυνηγάς πάντα το κάτι παραπάνω, την βελτίωση και την πρόοδο είναι ο μοναδικός τρόπος να επιβιώσεις σε αυτό το επίπεδο και να φτάσεις εκεί που προσπαθείς. Αυτή θα είναι και η μεγαλύτερη παρακαταθήκη που θα αφήσει πίσω του ο Πέδρο Μαρτίνς. Το στοίχημα για τον Ολυμπιακό, όταν νομοτελειακά κάποια στιγμή ο Πορτογάλος κουνήσει μαντήλι για άλλες, πιο λαμπερές ποδοσφαιρικές πολιτείες, θα είναι να συνεχίσει με τα ίδια ακριβώς... μυαλά από το επόμενο πρωί.

Η αλλαγή του Φορτούνη είναι όλος ο Ολυμπιακός του Μαρτίνς
EVENTS