MENU

Η εποχή του Μπιλ Σάνκλι, με τα 20 τρόπαια, η ομάδα που καθοδήγησε μαεστρικά και γιγάντωσε ο ιδιοφυής Μπομπ Πέισλι, η υπερταλαντούχα ομάδας που έφταιξε ο Κένι Νταλγκλίς τη σεζόν 1987-88, η περίοδος του Ράφα Μπενίτεθ με την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ μετά από είκοσι χρόνια. 

Είναι μια κόκκινη γραμμή. Ένα νήμα που συνδέει την ιστορία αυτής της θρυλικής ομάδας, το παρόν με το παρελθόν, αυτό που φτιάχνει το μέλλον. 

Aυτή η Λίβερπουλ που παρακολουθεί ο ποδοσφαιρικός πλανήτης τα τελευταία δύο - τρία χρόνια είναι μια ομάδα που κερδίζει παιχνίδι με το παιχνίδι νέους... πιστούς: με το ωραίο ποδόσφαιρό της, με τα τρομακτικά επιτεύγματά της, με τις εντυπωσιακές επιδόσεις της, με τους εξαιρετικούς παίκτες της, με έναν προπονητή ο οποίος πια έχει βάλει το όνομά του στην ιστορία του συλλόγου, δίπλα σε αυτά θρύλων, ίσος μεταξύ ίσων... 

Και φέτος, αυτή η ομάδα καλπάζει με έναν ρυθμό τρελό, αδύνατο να την ακολουθήσει καμία άλλη (ούτε καν η εντυπωσιακή την προηγούμενη διετία Μάντσεστερ Σίτι του Πεπ Γκουαρδιόλα) προς το μεγάλο απωθημένο της: θα σηκώσει και το πρωτάθλημα μετά από τρεις δεκαετίες. Το πλήρωμα του χρόνου έφτασε. Θα το καταφέρει ο Γιούργκεν Κλοπ και οι παίκτες του: ο Μοχάμεντ Σαλάχ, ο Ρομπέρτο Φιρμίνο, ο Βίρτζιλ Φαν Ντάικ, ο Τρεντ Αλεξάντερ - Άρνολντ, ο Άλισον, ο Σαντιό Μανέ, ο Φαμπίνιο, ο Τζόρνταν Χέντερσον και οι υπόλοιποι... 

Ναι, αλλά είναι αυτή η Λίβερπουλ η καλύτερη στην ιστορία; Είναι ένα ερώτημα που έθεσε σε άρθρο του και ο «Guardian» κάνοντας μια ανάλυση των σπουδαίων περιόδων του συλλόγου. Δεν είναι εύκολο να απαντηθεί το ερώτημα για μια ομάδα που κυριάρχησε στην Αγγλία τις δεκαετίες 1970 και 1980 κατακτώντας 11 πρωταθλήματα σε 18 χρόνια. 

Από την ανυποληψία στην κορυφή με τον Σάνκλι
Έξω από το «Άνφιλντ» υπάρχει άγαλμα του Μπιλ Σάνκλι. Προφανώς… Αυτός την έκανε μια από τις καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη. Την έβγαλε από την ανυποληψία, την πήρε τον Δεκέμβριο του 1959 από τα μισά της παλιάς δεύτερης κατηγορίας, την πήγε στα μεγάλα σαλόνια, πήρε το πρωτάθλημα την σεζόν 1963-64 το Κύπελλο Αγγλίας την αμέσως επόμενη σεζόν κάνοντας μια αξιοπρόσεκτη πορεία στο Κύπελλο Πρωταθλητριών φτάνοντας μέχρι τα ημιτελικά όπου αποκλείστηκε από την Ίντερ που κατέκτησε τελικά το τρόπαιο. Το 1966 ξανά πρωτάθλημα και τελικός κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, όπου ηττήθηκε από τη Ντόρτμουντ και τη σεζόν 1972-73 και πάλι το πρωτάθλημα και κύπελλο ΟΥΕΦΑ με επικράτηση στους διπλούς τελικούς επί της Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ.  Την ίδια χρονιά θα κατακτήσει και άλλο ένα πρωτάθλημα στην Αγγλία, αλλά και το Κύπελλο Αγγλίας το 1974.

Η Λίβερπουλ που γιγάντωσε με τον Πέισλι
Μετά την αποχώρηση του Σάνκλι το 1974, άρχισε η εποχή του Μπομπ Πέισλι, ο οποίος έμελε να «σημαδέψει» την ιστορία του συλλόγου με μυθικά επιτεύγματα. Έξι πρωταθλήματα, τρία Λιγκ Καπ, έξι Τσάριτι Σιλντ, τρία κύπελλα Πρωταθλητριών, ένα κύπελλο ΟΥΕΦΑ, ένα Σούπερ Καπ. Δεν έχει υπάρξει κανείς προπονητής πιο επιτυχημένος από τον Πέισλι σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.   Στον πάγκο της Λίβερπουλ κάθισε ως πρώτος προπονητής από τις 26 Αυγούστου του 1974 έως τις 23 Μαΐου του 1983. Σε 490 αγώνες είχε 275 νίκες, 124 ισοπαλίες και 91 ήττες, δηλαδή ποσοστό επιτυχίας 56,12%!  Χάρη σ’ αυτόν, παίκτες όπως ο Κένι Νταλγκλίς, ο Γκρέιαμ Σούνες, ο Άλαν Χάνσεν, ο Ίαν Ρας, ο Ρόνι Γουίλαν, ο Μπρους Γκρόμπελαρ πήγαν στο «Άνφιλντ» και μεγαλούργησαν. 

Η… Βραζιλία που έφτιαξε ο Κένι Νταλγκλίς 
Η Λίβερπουλ της περιόδου 1987-88 ήταν κατά πολλούς ό,τι καλύτερο έχει βγάλει το αγγλικό ποδόσφαιρο. Ακόμη και οπαδοί άλλων ομάδων έλεγαν πως ήταν σαν να έβλεπαν την Βραζιλία να παίζει και τα 87 γκολ στην σεζόν που πέτυχαν οι «κόκκινοι» ήταν η καλύτερη απόδειξη. Την επομένη του ματωμένου τελικού του Χέιζελ ο τότε προπονητής Τζόε Φάγκαν υπέβαλε την παραίτησή του και ο Νταλγκλίς ανέλαβε να γίνει προπονητής-παίκτης. Στην πρώτη του σεζόν ως κατάφερε να οδηγήσει τη Λίβερπουλ στο πρώτο νταμπλ της ιστορίας της, με την παράλληλη κατάκτηση του πρωταθλήματος και του κυπέλλου Αγγλίας. Μπόρεσε να διαχειριστεί τη νέα εποχή των «κόκκινων», με τον Ίαν Ρας να αποχωρεί για τη Γιουβέντους αποκτώντας τους Τζον Άλντριτζ, Τζον Μπαρνς και Πίτερ Μπέρντσλεϊ και φτιάχνοντας μια υπέροχη ομάδα, η οποία έφτασε και πάλι στην κατάκτηση του πρωταθλήματος το 1988.

Είκοσι χρόνια μετά ευρωπαϊκό με τον Μπενίτεθ 
Αρκεί ένα παιχνίδι για να γίνεις θρύλος; Ο Ράφα Μπενίτεθ «υπέγραψε» μία από τις σπουδαιότερες βραδιές στη ζωή των οπαδών της ομάδας, ήταν η ανατροπή επί της Μίλαν στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ στην Κωνσταντινούπολη.  Με τον Ντούντεκ και τον Κάραγκερ, με τον Τσάμπι Αλόνσο και τον Τζέραρντ, με τον Ρίισε και τον Κιούελ, ο Ισπανός έγραψε κι αυτός ιστορία.  Το 2006 κατέκτησε το Σούπερ Καπ νικώντας την ΤΣΣΚΑ Μόσχας με 3-1 στην παράταση, αλλά και το κύπελλο Αγγλίας νικώντας την Γουέστ Χαμ στα πέναλτι, όπως και το Κομιούνιτι Σιλντ. Υπό τις οδηγίες του Μπενίτεθ, οι «κόκκινοι» έφτασαν στο τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ στην Αθήνα, το 2007, με αντίπαλό ξανά την Μίλαν, αλλά αυτή τη φορά ηττήθηκαν με 2-1. Η καλύτερη θέση του Μπενίτεθ με την Λίβερπουλ στο πρωτάθλημα ήταν η δεύτερη θέση που κατέλαβε το 2009, τέσσερις βαθμούς πίσω από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Τριάντα χρόνια μετά ο Κλοπ φέρνει το πρωτάθλημα 
Ένας άνθρωπος με ισχυρή προσωπικότητα, ένας προπονητής πανέξυπνος, τον οποίο μπορούν να εμπιστευτούν μεγάλοι σταρ του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Λίβερπουλ και Κλοπ κάνουν έναν συνδυασμό αχτύπητο και παράλληλα απίστευτα θελκτικό για μεγάλους παίκτες. Σε ένα περισσότερο άνισο πρωτάθλημα, όπως το γερμανικό, με τη Μπάγερν μοναδική ουσιαστική αντίπαλο, ο Κλοπ κατάφερε να οδηγήσει τη Ντόρτμουντ στην κατάκτηση τίτλων. Αργά ή γρήγορα το ίδιο θα έκανε και στο «Άνφιλντ».  Ο Κλοπ έφτιαξε πρώτα την επιθετική γραμμή της ομάδας και στη συνέχεια προσπάθησε να... σουλουπώσει την άμυνά της. Δεν το πέτυχε απόλυτα, αλλά κάπως «μαζεύτηκε» η αμυντική λειτουργία κυρίως μετά την απόκτηση του Βίρτζιλ φαν Ντάικ.

Η Λίβερπουλ χρειαζόταν έναν προπονητή, ο οποίος θα την έφτιαχνε από την αρχή. Έναν προπονητή, ο οποίος θα ένωνε την... αύρα του με τον θρύλο της Λίβερπουλ και θα πορεύονταν μαζί στο μονοπάτι των επιτυχιών. Αυτός, λοιπόν, ήταν ο… Normal One, όπως αποκαλεί τον εαυτό του και «σκάει» στα γέλια. Tον κατηγορούσαν αρχικά ότι στο «Άνφιλντ» δεν είχε καταφέρει να πάρει έναν τίτλο κι ας είχε πετύχει ίσως κάτι πιο ουσιαστικό: επανέφερε την αισιοδοξία, αλλά κυρίως την «αίσθηση» του ποια είναι η Λίβερπουλ και που αξίζει να βρίσκεται. Της έδωσε πίσω την χαμένη ταυτότητά της. Πήρε το Τσάμπιονς Λιγκ, έχασε στο τσακ το πρωτάθλημα πέρυσι. 

Και λίγες ημέρες πριν από τα φετινά Χριστούγεννα έκανε το καλύτερο δώρο στους οπαδούς της ομάδας: ανανέωσε το συμβόλαιό του ως το 2024 δείχνοντας ότι πιστεύει ότι ακόμα έχει πολλά να δώσει.  Το καλύτερο δώρο; Μέχρι το επόμενο… Αυτό θα έρθει σε μερικούς μήνες και θα είναι το πρωτάθλημα. 

Τι απαντάμε, λοιπόν; Είναι η Λίβερπουλ του Κλοπ η καλύτερη όλων των εποχών; Στο σχετικό θέμα του «Guardian», ο αρθρογράφος δεν απαντά κατηγορηματικά «όχι». Δεν λέει, όμως, και ναι… Είναι εκείνη η διάρκεια που είχε η ομάδα που έφτιαξε ο Πέισλι, τόσο σε εγχώριες όσο και σε διεθνείς διοργανώσεις, που αφήνουν ακόμα μια αμφιβολία για την τωρινή Λίβερπουλ. Αν, για παράδειγμα, οι «κόκκινοι» καταφέρουν φέτος να επαναλάβουν τον περσινό θρίαμβο του Τσάμπιονς Λιγκ ή του χρόνου να διεκδικήσουν ξανά τον τίτλο στην Πρέμιερ Λιγκ, τότε ο Γερμανός και οι ποδοσφαιριστές του θα έχουν καταφέρει κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που είχε κάνει ο Πέισλι…

-Η κεντρική φωτογραφία και το γράφημα με τις ενδεκάδες είναι από το κείμενο του «Guardian».  

H καλύτερη Λίβερπουλ όλων των εποχών
EVENTS