MENU

Ας ξεκινήσουμε από το τελευταίο. Από το συστατικό που δεν αμφισβητήθηκε ποτέ. Τη δουλειά. Όσο κι αν οι «σειρήνες» τον κυνήγησαν, θέλοντας να τον αποπροσανατολίσουν, να τον... ψηλώσουν απότομα, εκείνος έβρισκε τον τρόπο να κλείνει τα αυτιά του, να πατάει restart και... πάμε πάλι από την αρχή!

Από τον Πανιώνιο στην Φορτούνα Σιτάρντ και πίσω στον ΠΑΟΚ. Δεν βιάστηκε. Στο πίσω μέρος του μυαλού του υπήρχε προορισμός. Η δική του ποδοσφαιρική Ιθάκη. Ο Λάμπρου ήξερε τι ήθελε αλλά έπρεπε και ο ΠΑΟΚ να μάθει τι μπορεί να περιμένει από εκείνον. Συνεπώς δουλειά, δουλειά, δουλειά...

Το κεφάλαιο της Ολλανδίας έμοιαζε περισσότερο με ένα ημερολόγιο επιστροφής στον ΠΑΟΚ. Από τα μέσα της σεζόν, η δουλειά του είχε αποδώσει ήδη καρπούς και εκείνος ξεκίνησε με όρεξη να «κυνηγήσει» και πάλι εκείνο το παραμύθι που κάποτε είχε αφήσει στη μέση...

Μόνο που αυτήν την φορά, δεν αρκούσε μόνο η δουλειά. Χρειαζόταν να οπλιστεί με υπομονή και επιμονή. Κάθε ομάδα έχει τους κανόνες της και η αλήθεια είναι πως αυτό το τρίπτυχο τον δυσκόλεψε, ενδεχομένως να τον «θόλωσε» και πάνω εκεί έκλεισε γρήγορα και το βιβλίο: «Δεν βρίσκω νόημα να είμαι κάπου και να μην παίζω...».

Ο Λάμπρου το ξανασκέφτεται, ο ΠΑΟΚ τον υπολογίζει αλλά ο προπονητής είναι εκείνος που αποφασίζει και ξέρει καλύτερα από τον καθένα. Βαθιές «ανάσες» και διευκρινίσεις να σώσουμε ό,τι σώζεται: «Το καλύτερο για μένα είναι ο ΠΑΟΚ». Για την ακρίβεια, το καλύτερο για εκείνον -όπως φάνηκε εκ του αποτελέσματος- ήταν να οπλιστεί με υπομονή και επιμονή.

Και πρωτίστως να κλείσει και πάλι τα αυτιά του. Από την πρώτη στιγμή το παρουσιαστικό του, το «εκρηκτικό» στυλ παιχνιδιού, το ποδοσφαιρικό του θράσος έκαναν φοβερό γκελ στον κόσμο του ΠΑΟΚ, αναγκάζοντας ακόμη και τον Αμπέλ Φερέιρα να παραδεχθεί δημοσίως πως: «Η αλήθεια είναι ότι από την πρώτη στιγμή μου μιλούσαν αρκετά γι' αυτόν και κατάλαβα και εγώ ότι είναι μεγάλο ταλέντο». 

Και πάλι, όμως, ο προπονητής του δεν βιαζόταν. Επιθετικά ήξερε καλά τι μπορεί να του δώσει αλλά έψαχνε από εκείνον την τακτική ισορροπία, σε μια σχέση «δούναι και λαβείν». Ακόμη κι αν δεν την αντιλαμβανόταν ο 22χρονος. Γι΄αυτό και ο Λάζαρος Λάμπρου πήρε το χρόνο του στις προπονήσεις και δοκιμάστηκε ακόμη και ως αριστερός οπισθοφύλακας για να προσθέσει περαιτέρω στοιχεία στο παιχνίδι του που θα έκαναν το «πακέτο» ακόμη πιο ελκυστικό.
 
«Έχει αγωνιστεί πολύ στις προπονήσεις και ως αριστερός μπακ για να μάθει να αμύνεται και η αλήθεια είναι πως έδειξε μεγάλη διάθεση...».

Και επανερχόμαστε στο τρίπτυχο: Υπομονή, επιμονή και δουλειά. Και στο ματς Κυπέλλου με τον ΟΦΗ «εξαργύρωσε» κάτι από τον οδηγό που του δόθηκε. Και όπως θα έλεγε και ο προπονητής του: «Αυτό που είδατε από τον Λάμπρου είναι όλο δικό του...». Από την μαγική ατομική ενέργειά του, «αδειάζοντας» δύο παίκτες του ΟΦΗ στην γραμμή του πλαγίου, από την διείσδυσή του στις επιθετικές προσπάθειες του ΠΑΟΚ και τη no look πάσα του στον Πέλκα μέσα στην περιοχή των αντιπάλων, αλλά αυτή ήταν μόνο η αρχή...

Όσο για τη συνέχεια εκείνου του παραμυθιού που λέγαμε; Υπομονή! Αυτό -πια- θα σας το πει και ο Λάζαρος Λάμπρου...
 

Δεν βιαζόταν να μεγαλώσει, βιαζόταν να παίξει
EVENTS