MENU

Γιουβέντους και Ιντερ μονοπωλούν το ενδιαφέρον των fans αυτή την εποχή. Εντάξει, η Αταλάντα κάνει και φέτος απίστευτα πράγματα, όμως τα club που εναλλάσσονται από την αρχή της σεζόν στο ‘1-2’ της Serie A, κάνουν ουσιαστικά παιχνίδι μόνα τους έχοντας το ένα τον κορυφαίο σκόρερ στην ιστορία του ποδοσφαίρου και από το άλλο τον πιο ακριβοπληρωμένο προπονητή στην ιστορία του Campionato. Την ώρα που η Ιντερ είναι μεταμορφωμένη και αμφισβητεί την 8 φορές κάτοχο του Scudetto, την ώρα που οι Bianconeri παλεύουν και στο Champions League, μια τρίτη δύναμη κάνει εξωφρενικά πράγματα στην Ιταλία και είναι εκείνη που αξίζει το χειροκρότημα.

Κάποιος ουδέτερος πιθανότατα βλέπει την Λάτσιο ως overachiever. Χωρίς να έχει τον υπερπαίκτη που θα τα έσπαγε σε κάποια μεγάλη ομάδα, χωρίς να έχει εκείνον που θα σε κάνει να χαλάσεις ώρες για να δεις αγώνα της, με απλά καλούς παίκτες, οι Laziali έχουν σταθερά τα τελευταία χρόνια ένα σύνολο που μπορεί να κάνει ζημιά σε κάθε αντίπαλο. Φέτος, το club της πρωτεύουσας, αφού έριξε δύο 3άρες στην Γιουβέντους, της έσπασε το αήττητο και της πήρε το Supercoppa, ενώ με τη νίκη επί της Μπρέσια έφτασε τις 9 σερί ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του συλλόγου από τις ημέρες του Σβεν-Γκόραν Ερικσον. Πάμε να δούμε το πως ο Σιμόνε Ιντζάγκι έχει βάλει την Λάτσιο στην κουβέντα για τον τίτλο και την έχει μεταμορφώσει σε ομάδα επιπέδου Champions League.

Μετά το τέλος μιας ποδοσφαιρικής καριέρας η οποία ήταν καταδικασμένη να βρίσκεται στη σκιά του αδερφού του και σταρ των Γιουβέντους/Μίλαν, Πίπο, ο Σιμόνε έπιασε άμεσα δουλειά ως προπονητής στους μικρούς της Λάτσιο. Μερικές αγωνιστικές πριν το φινάλε της σεζόν 2015-16, ο Στέφανο Πιόλι απολύθηκε και έτσι, βρήκε θέση για μερικές αγωνιστικές στην πρώτη ομάδα. Το πλάνο ήταν ο Ιντζάγκι να κάτσει μέχρι να φύγει καθώς ο Μαρσέλο Μπιέλσα ανακοινώθηκε πριν ξεκινήσει η σεζόν 2016-17. Οταν όμως όταν άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός χαμογελά.

Σε μια απίστευτη εξέλιξη, έπειτα από διαφωνία στον μεταγραφικό σχεδιασμό, ο Μπιέλσα τα βρόντηξε ύστερα από δύο εβδομάδες, πριν καν αρχίσει το Campionato. Ο δρόμος είχε ανοίξει ξανά για τον Ιντζάγκι, ο οποίος δεν θα άφηνε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Τρία χρόνια μετά, τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά. Σε αυτό το διάστημα ο allenatore κατάφερε να δείξει και να πετύχει πράγματα έχοντας ασύγκριτα λιγότερα χρήματα από τους ανταγωνιστές του και αφού κατέκτησε το Coppa Italia [2019], έβαλε το όνομά του ψηλά σε σημαντικές ατζέντες.

Την ίδια στιγμή, για πρώτη φορά ύστερα από χρόνια, μετά την αποχώρηση του Μασιμιλιάνο Αλέγκρι, η Γιουβέντους είχε να λύσει το θέμα του προπονητή. Ακόμα και κάποιος βαμμένος Laziale καταλαβαίνει ότι η μετακόμιση στο Τορίνο θα ήταν μεγάλο βήμα στην καριέρα του Ιντζάγκι και πιθανότατα και εκεί θα ήταν επιτυχημένος. Ομως ο Σιμόνε είναι Laziale. «Είναι τόσο απλό, όσο το ακούς» θα σου πουν άνθρωποι που ζουν από κοντά την ομάδα. Φόρεσε τη φανέλα του club για 11 χρόνια και πέρα από τις προπονητικές του ικανότητες, γνωρίζει όσο μετρημένοι το πως λειτουργεί η ομάδα. Πλέον, απολαμβάνει την απόλυτη στήριξη των τιφόζι και την εμπιστοσύνη της διοίκησης Λοτίτο.

Στο τέλος της περασμένης σεζόν η σχέση Ιντζάγκι - Λάτσιο πέρασε από εξετάσεις. Οι εμφανίσεις δεν ήταν καλές το 2018-19 και η απώλεια του Champions League την τελευταία αγωνιστική μόλις έναν χρόνο νωρίτερα, ήταν κάτι βαρύ. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και εν μέσω σεναρίων, ο πρόεδρος, Κλαούντιο Λοτίτο, και ο τεχνικός διευθυντής, Ιγκλι Τάρε, είχαν συναντήσεις επί συναντήσεων με τον allenatore, τον οποίο τελικά έπεισαν να παραμείνει στον σύλλογο. Οι δύο άνδρες τού προσέφεραν ασφάλεια στη θέση του, όπως την υπόσχεση ότι δεν θα υπάρξει ηχηρή έξοδος από το ρόστερ.

Στα μέσα Σεπτεμβρίου, με γκολ στο 92' η Λάτσιο γνώριζε για τελευταία φορά την ήττα στην Serie A από την SPAL. Από τότε, είναι εκείνη που σκοράρει συστηματικά και παίρνει νίκες στο φινάλε επιδεικνύοντας σπάνιο fighting-spirit. Οπως αυτό που έδειξε τον Οκτώβρη με την Αταλάντα στο Olimpico, όταν αν και έχανε 0-3 στο ημίχρονο, ισοφάρισε σε 3-3 στις καθυστερήσεις και από τότε, 19 του μήνα, δεν έχει χάσει ούτε έναν βαθμό ισοφαρίζοντας, με 9 σερί νίκες, το ρεκόρ του club στο πρωτάθλημα.

Φιορεντίνα (89'), Μίλαν (84'), Σασουόλο (91'), Κάλιαρι (98'), Μπρέσια (91') υπέστησαν σοκ στο τέλος από μια Λάτσιο που είναι συνώνυμο της εργατικότητας και του μότο refuse-to-lose. Γκολ στις καθυστερήσεις από τους Laziali δέχθηκε και η Γιουβέντους, όμως δεν ήταν το καθοριστικό, σε ένα ματς στο οποίο οι Τορινέζοι απώλεσαν το αήττητο σε πρωτάθλημα και σεζόν. Παράλληλα με την αδιανόητη πορεία στο Campionato, ο Ιντζάγκι ετοίμαζε ένα ακόμα καλό σκηνικό στην Γιούβε, αυτή τη φορά στον τελικό του Supercoppa όπου έστησε ξανά party με 3-1 σε βάρος των Bianconeri.

«Κάναμε κάτι μαγικό, σε δύο εβδομάδες νικήσαμε δύο φορές την Γιουβέντους, είναι εκπληκτικό» είπε μετά το 2x2 ο Σιμόνε, ο οποίος επέλεξε όσο πιο δυνατή ομάδα μπορούσε και στα δύο αυτά ματς. «Δουλεύουμε πολύ για αυτά τα βράδια. Το αξίζαμε, είμαστε πάντα ενωμένοι, είμαστε μια οικογένεια. Αυτή η ομάδα είναι η ίδια εδώ και 3.5 χρόνια και έχει δουλέψει σκληρά για να ζήσει στιγμές όπως αυτή».

Οι παίκτες δεν σταμάτησαν ποτέ να έχουν πίστη στο ότι μπορούν να λυγίσουν την Γιουβέντους, είχαν ποτιστεί με τη νοοτροπία ότι μπορούν να κάνουν τη ζημιά παρότι δεν ήταν το φαβορί και όταν οι ευκαιρίες έπεσαν στα πόδια τους, έστειλαν την μπάλα στα δίχτυα. «Απορώ με το ότι κάποιοι δεν μας έδιναν καμία πιθανότητα, όμως το κάναμε ξανά» είπε μετά το ματς ο Σέρβος μέσος, Μιλίνκοβιτς-Σάβιτς, για μια Λάτσιο που παρέμεινε συμπαγής αμυντικά και πετσόκοψε την Γιούβε στις αντεπιθέσεις.

Η ομοιογένεια ενός συνόλουπου οι παίκτες γνωρίζονται άριστα παίζει τεράστιο ρόλο, όπως είπε και ο ίδιος ο Ιντζάγκι. Το σύστημα και η ομαδική δουλειά είναι πάνω από τα πρόσωπα και αυτό είναι κάτι πολύ εύκολο να παρατηρήσεις όταν βλέπεις την Λάτσιο να αγωνίζεται. Προσπάθεια για παιχνίδι από την άμυνα, ένα 3-5-2 που δεν αλλάζει είναι τα βασικά στοιχεία της σημερινής Λάτσιο.

Αν κάποιος θέλει να βρει star-players, αυτοί είναι οι 'τέσσερις τενόροι' όπως λέγονται από τους Λατσιάλι και είναι οι επιθετικογενείς, Μιλίνκοβιτς-Σάβιτς, Λουίς Αλμπέρτο, Χοακίν Κορέα και Ιμόμπιλε. Η Λάτσιο έχει λιγότερη κατοχή στα τελευταία 20 μέτρα του αντίπαλου μισού μόνο από την Μάντσεστερ Σίτι στα 5 μεγάλα πρωταθλήματα, όμως χειροκρότημα αξίζει και η [2η καλύτερη] άμυνα και ο leader αυτής, Φραντσέσκο Ατσέρμπι, ο οποίος από την αρχή της σεζόν δεν έχει 'φάει' καμία ντρίμπλα.

Σε αυτά, προσθέστε και τα εξής δύο και δύσκολα θα εξακολουθεί να προκαλεί εντύπωση το πώς η Λάτσιο κάνει αυτά τα πράγματα φέτος. Ο Ιμόμπιλε έχει 19 γκολ σε 17 ματς, επίδοση που κάποιος πρέπει να ξεσκονίσει τα βιβλία του calcio για να βρει ανάλογη, με τον bomber να είναι πρώτος σκόρερ στα μεγάλα πρωταθλήματας της Ευρώπης [μαζί με τον Λεβαντόβσκι]. Στο ίδιο level στις μεγάλες λίγκες είναι και ο Ισπανός playmaker μέσος, Λουίς Αλμπέρτο, που μετρά 11 ασίστ και βρίσκεται μόλις μία κάτω μόνο από τον Ντε Μπρόινε.

Είναι πιθανό κάποιος να τον θυμάται για εκείνο το καρέ τερμάτων στο Champions League σε ένα 5-1 κόντρα στην Μαρσέιγ. Ως παίκτης, κακτέκτησε με την Λάτσιο 7 τίτλους και μαζί με τις 3 που έχει πλέον σαν προπονητής έφτασε τις 10. Το πιο σημαντικό για τον Σιμόνε όμως, είναι άλλο. Είναι ότι έπαψε να κουβαλά την ταμπέλα του ονόματος του αδερφού του, έπαψε να είναι πια «ο αδερφός του Πίπο». Είναι ένας τρομερός προπονητής για τον οποίο ο πρώην συμπαίκτης του στους Laziali, Ρομπέρτο Μαντσίνι, έδωσε το insight. «Από τότε που ήταν ποδοσφαιριστής ήξερε κάθε λεπτομέρεια για όλους τους παίκτες, ακόμα και για εκείνους από τα άλλα πρωταθλήματα».

Ενας εκπληκτικός Δεκέμβριος και ένα σούπερ δεύτερο μισό του έτους μόλις έφυγε και όσα συνέβησαν δεν γίνεται να μην προκαλούν συζήτηση, όμως ο Ιντζάγκι είναι ακόμα χαλαρός. «Αφήσαμε ένα 2019 το οποίο μάς έδωσε μεγάλη ικανοποίηση, σε 5.5 μήνες κατακτήσαμε δύο τίτλους. Τα πήγαμε πολύ καλά όμως πρέπει να ξαναβγούμε στην επίθεση. Το πρωτάθλημα; Πρέπει να είμαστε συνειδητοποιημένοι αλλά και ταπεινοί, στη γωνία υπάρχουν κίνδυνοι».

Πώς ο Σιμόνε Ιντζάγκι μεταμόρφωσε την Λάτσιο σε ομάδα Champions League
EVENTS