MENU

Η στάμνα έσπασε. Επιτέλους! Πολλές φορές θα πάει ως τη βρύση, λένε, μία θα συμβεί. Ετσι είναι. Θα μπορούσε να έχει συμβεί τον Σεπτέμβριο στην Τούμπα, με τον Αρη. Θα μπορούσε να έχει συμβεί τον Νοέμβριο, επίσης στην Τούμπα, με τον Παναθηναϊκό. Συνέβη Ιανουάριο, στου Χαριλάου. Ο ΠΑΟΚ το πέταξε αυτό, τη συζήτηση για το αήττητο, από τον ώμο. Δεν θα τον βλάψει. Ηττήθηκε, αλλά δεν έχει να χάσει απ' αυτό. Για την ακρίβεια, έχει ήδη κερδίσει απ' αυτό. Εχει κερδίσει τον εθισμό στον πρωταθλητισμό. Η προίκα του, προχωρώντας προς την επόμενη ημέρα.

Φυσικά, όσο μακρύτερα τραβά ένα αήττητο, τόσο πιο ισχυρός είναι ο κρότος που παράγεται όταν σπάζει. Εδώ, στην πραγματικότητα, ο κρότος ήταν κάτι περισσότερο από ισχυρός. Ηταν εκκωφαντικός. Μια ονείρωξη, για τον Αρη. Να είναι αυτός, όχι κάποιος τρίτος, που το έχει κάνει. Να το έχει κάνει μες στο σπίτι. Να το έχει κάνει με τέσσερα γκολ. Και πιο πολύ απ' όλα, να το έχει κάνει με ποδόσφαιρο σε ατμόσφαιρα μαγείας. Ενα αυθεντικό γκαλά. Μαγείας, όχι μόνο μετά, με το αποτέλεσμα στο χέρι. Αλλ' από πριν, όταν δεν υπήρχε καμία εγγύηση αποτελέσματος. Το ποδόσφαιρο, όπως πρέπει να είναι. Δίχως πόρτες που παραλύουν. Και λοιπές ανοησίες.

Ο Αρης περιποίησε στον εαυτό του, μια βραδυά για να τη θυμάσαι. Από εκείνες που λες "ήμουν μέσα". Βρήκε γκολ, από παίκτες και των τριών γραμμών του. Γκολ σε transition, γκολ με τη μπάλα στημένη. Προπάντων γκολ ενέργειας, γκολ έντασης, γκολ θέλησης. Από το σόλο του Λάρσον και το άλμα του Ρόουζ, ως το τέταρτο που ήταν η επιτομή της ενέργειας/έντασης/θέλησης απ' την αρχή ως το τέλος. Προσωποποιημένη, στον Λούκας Σάσα. Προσεύχομαι, γιατί είναι πολύ σημαντικό, να δικαιωθεί ο Αγγελος (Χαριστέας) με τον προπονητή.

Εάν δικαιωθεί στο βάθος του χρόνου, θα σημαίνει πως κατάφερε κάτι πιο υψηλό από μια νύχτα τεσσάρων γκολ στον ΠΑΟΚ. Ο "δυνατός με τους δυνατούς" Αρης, έτσι κι αλλιώς δεν είναι κάτι καινούργιο. Προϋπήρχε, αυτού του προπονητή. Υπάρχει, και με αυτόν τον προπονητή. Η δικαίωση του Χαριστέα με αυτόν τον προπονητή θα είναι, να μη...ψάχνουμε τον Αρη κάθε φορά μετά από μια τέτοια έκρηξη. Για τον ΠΑΟΚ, σκέφτομαι πως είναι η δεύτερη πιο δύσκολη στιγμή της σεζόν μετά τη Σλόβαν τον Αύγουστο. Και πως η δουλειά από σήμερα το πρωί, είναι η διαχείριση. Το ξανασκέφτομαι και καταλήγω πως πράγματι η δουλειά είναι η διαχείριση. Ακόμη πιο πολύ από τον ΠΑΟΚ, για τον Αρη.

Ο ΠΑΟΚ έπαιξε καλά. Με τη μπάλα, πολύ καλά. Η εικόνα υπεροχής, είναι πιθανό ότι παρέσυρε το μυαλό τους μακρυά από κάθε διάθεση/επιθυμία μάχης. Εκ των υστέρων, η εικόνα μοιάζει με οφθαλμαπάτη. Την έκανε ο ίδιος ο ΠΑΟΚ, να μοιάζει με οφθαλμαπάτη. Πίστεψαν ενδεχομένως, πως αρκεί το παίξιμο. Πως δεν χρειάζεται να ματώσουν κιόλας. Τους είχε συμβεί, να πέσουν θύματα της ανωτερότητάς τους, και με την ΑΕΚ στην Αθήνα. Μία περίπτωση, πνευματικής ανετοιμότητας. Αλλά το ελληνικό πρωτάθλημα, όσο και να μη του...φαίνεται, είναι δύσκολο. Να σκεφτούμε μόνο ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει στη Σούπερ Λιγκ, ομάδα με δύο σερί νίκες.

Η Λίβερπουλ τρέχει με 19-1-0 στην Πρέμιερ Λιγκ και το μεγαλύτερο κοπλιμάν, της το έκανε προ ημερών ο τελευταίος προπονητής που επισκέφθηκε το Ανφιλντ, ο προπονητής της Σέφιλντ Γιουνάιτεντ. Παρά ταύτα, είπε, παραμένουν ταπεινοί και πεινασμένοι. Το "παρά ταύτα" πήγαινε στο 18-1-0 που έγινε 19-1-0, αλλά και σε ένα ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, και σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, και σε ένα Τσάμπιονς Λιγκ. "Παρά ταύτα" λοιπόν, μπαίνουν για να σπάσουν τα νύχια τους. Ο ΠΑΟΚ, είναι πολύ καθαρό το γιατί δεν έχει κερδίσει, εφέτος, ντέρμπι. Διότι δέχθηκε 2+4 γκολ από τον Αρη, +2 από τον Παναθηναϊκό, +2 από την ΑΕΚ, +1 από τον Ολυμπιακό.

Το παράξενο θα ήταν, με τέτοια επίδοση να έχει κερδίσει εφέτος ντέρμπι. Το Καραϊσκάκη έπρεπε να είναι ένα δίδαγμα για τον ΠΑΟΚ ότι τα ντέρμπι, κι ένα παραπάνω τα εκτός έδρας ντέρμπι, θέλουν Ντάγκλας. Αν ο Αμπέλ θεώρησε πως ο Αρης στου Χαριλάου δεν θα βάλει στον ΠΑΟΚ τόση πίεση όση ο Ολυμπιακός στο Καραϊσκάκη, πλέον ο Πορτογάλος γνωρίζει ότι έσφαλε. Κι ο τερματοφύλακάς του, που στο Καραϊσκάκη τον είχε βγάλει ασπροπρόσωπο, εδώ γιγάντωσε το σφάλμα. Ο Ζίβκοβιτς δεν γέμισε την εστία, άδειασε την εστία. Ετσι ήταν και με τον Ατρόμητο, προπαραμονή Χριστουγέννων. Απλώς πέρασε απαρατήρητο τότε, λόγω του 5-1.

Στο τέλος της ημέρας, ήταν η διαφορά. Και ο ΠΑΟΚ θα μπορούσε να έχει γκολ, από παίκτες και των τριών γραμμών του. Ο Χουλιάν όμως, το έβγαλε του Μίσιτς. Θα ήταν 0-2. Οπως έβγαλε, και του Σβιντέρσκι αργότερα. Θα ήταν 1-2. Γενικώς έβγαλε, ο Ισπανός, κάποια απ' αυτά που πήγαν μέσα. Ο Σέρβος ό,τι πήγε μέσα, το έφαγε. Είναι απ' τα ματς που καταλήγεις να λες πως και μια καρέκλα να έβαζες μπροστά στο τέρμα, το σκορ ίδιο θα ήταν.      

Η δικαίωση του Χαριστέα με αυτόν τον προπονητή
EVENTS