MENU

Ήταν η μέρα που οι δύο ανταγωνιστές κέρδισαν εύκολα σε Αγρίνιο και Τρίπολη με αποτέλεσμα να μην αλλάξει τίποτα. Μία ξενέρωτη Κυριακή.

Ο ΠΑΟΚ έπρεπε να είναι σοβαρός για να εκμεταλλευτεί το μομέντουμ του Παναιτωλικού που ψυχολογικά δεν ήταν στη καλύτερη δυνατή κατάσταση.

Ο Φερέιρα πήρε το γκολ που έψαχνε από τον παίκτη που ενεργοποίησε μία εβδομάδα πριν και τα πράγματα για την ομάδα του έγιναν πιο εύκολα.

Ο Πέλκας βρήκε το πρώτο του γκολ σε ροή αγώνα στη σεζόν και έφερε μεγαλύτερη πίεση στο στρατόπεδο της ομάδας του Χάβου.

Έμελλε απλά χωρίς άγχος, να βρει η ομάδα τις φάσεις που θα κλειδώσει το παιχνίδι. Αυτό πάντως που φαίνεται εδώ και αρκετές αγωνιστικές, είναι πως αμυντικά επιβεβαιώθηκε ότι η αρχική κακή αμυντική απόδοση ήταν θέμα συγκυρίας και όχι πλάνου.

Αφού η αμυντική συμπεριφορά της ομάδας έκανε σωστά τη δουλειά της, η πολυτέλεια του πάγκου των αρκετών εκατομμυρίων έδωσε τη λύση. Με τη συμπλήρωση μίας ώρας αγώνα ήρθε η είσοδος Άκπομ – Καντουρί, οι δυο τους συνεργάστηκαν για την ασίστ του Άγγλου στον Λημνιό και αμέσως μετά ο 24χρονός φορ ολοκλήρωσε τη σεμνή τελετή μετά από την εκπληκτική κάθετη του Μίσιτς.

Για τον ΠΑΟΚ, αυτό που κρατάω είναι πως εμφανίστηκε ο Άκπομ. Ο Άγγλος έχει στοιχεία που όταν είναι ενεργά, μιλάμε για έναν φορ υψηλών προδιαγραφών. Απλά είναι παίκτης ψυχολογίας, τρέφεται από τα γκολ και όταν δεν του βγαίνει έχει απίστευτες διακυμάνσεις. Ίσως είναι η στιγμή, στο ίδιο τάιμινγκ σχεδόν με πέρυσι, να μπει στο κάδρο ξανά.

Ουσιαστικά ήταν ένα παιχνίδι που ο Φερέιρα είδε τους καρπούς του ρόστερ που αυξάνει τους ενεργούς του παίκτες. Ο Πέλκας με ρυθμό ήταν στις φάσεις, ο Καντουρί ερχόμενος από τον πάγκο και έχοντας ρυθμό ηρέμησε την ομάδα του, ο Μαουρίτσιο έκανε παιχνίδι μηδενικών λαθών, ο Άντρε ήταν πιο συμμετοχικός.

Η μεγαλύτερη έκπληξη πάντως στα μάτια μου είναι ο Ίνγκασον. Ο Ισλανδός έχοντας παιχνίδια στα πόδια του έχει τελειοποιήσει τις τοποθετήσεις του, βολεύεται από το γεγονός πως η ομάδα παίζει με τρεις σε φάση επίθεσης, παίζει στα σίγουρα και πατάει εξαιρετικά.

Όταν συμβαίνουν όλα τα παραπάνω και οι φετινές σταθερές Γιαννούλη, Λημνιού και Κρέσπο είναι σε καλή μέρα, δεν υπάρχει ενδεχόμενο ομάδες σαν τον Παναιτωλικό να δημιουργήσουν προβλήματα στον ΠΑΟΚ.

Ο Ολυμπιακός δεν γκέλαρε στη Τρίπολη και συνεχίζουμε να πηγαίνουμε χέρι – χέρι. Έτσι όπως πάει το πράγμα, τα πάντα θα κριθούν στα μεταξύ μας. Αρκεί πάντα να παραμείνουν σοβαροί οι δύο αντίπαλοι.

Σε άλλα νέα, όπως είχα αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο μου, μία απλή έκθεση του Χούμπελ θα εξέθετε τον Αυγενάκη για αυτά που έκανε και έλεγε. Η Πολιτεία και η ΕΠΟ επισκέφτηκαν την ΟΥΕΦΑ και το «ξύλο» που δέχτηκε ο Υφυπουργός ήταν ανελέητο.

Είναι μερικά πράγματα που δεν τα χωρά ο νους μου. Και κυρίως το πως είναι δυνατόν ένας άνθρωπος της Πολιτείας να μεροληπτεί υπέρ συγκεκριμένων συμφερόντων που έχουν όλο το άδικο με το μέρος τους. Και έχουν άδικο παραδοσιακά.

Στην υπόλοιπη αγωνιστική, είμαι ενθουσιασμένος με την εικόνα του ΟΦΗ που ενώ δεν είχε διαθέσιμους τους δύο καλύτερους παίκτες του έκανε την ανατροπή απέναντι στον φλύαρο και χωρίς ισορροπία Άρη. Χάνοντας και τον Σεμέδο στη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου.

Ο ΟΦΗ είναι το πιο ενδιαφέρον ποδοσφαιρικό πρότζεκτ στη χώρα. Μία ομάδα που παίζει το παιχνίδι της, χωρίς σκοπιμότητα, μέχρι να αποκτήσει την ταυτότητά της. Θα το βρει και εκτός έδρας, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Απλά επειδή υπάρχει ποδοσφαιρικός – τεχνοκρατικός ορθολογισμός, αυτό θα πάρει χρόνο.

Την επόμενη αγωνιστική, την εμβόλιμη, πάμε στη Νέα Σμύρνη, απέναντι σε έναν Πανιώνιο που είναι σε μία κατάσταση πάρα πολύ ιδιαίτερη. Στο αγωνιστικό τμήμα του ΠΑΟΚ, θα πρέπει να έχουν στο νου τους πως η φανέλα του Πανιωνίου είναι πολύ βαριά. Ας ρωτήσουν στον Πειραιά να τους πούνε. 

Ο μύθος της κακής άμυνας και η επιστροφή του Άκπομ
EVENTS