MENU

Είναι ο αθλητισμός. Είναι η μπάλα. Την μία σου κάνει τα χατίρια, την άλλη όχι. Την μία σε κοροϊδεύει και την επόμενη σε κάνει ήρωα. Δεν γίνεται να σου χαμογελάει κάθε μέρα, είναι αδύνατον να την έχεις πάντα δική σου, πάντα με το μέρος σου. Διότι είναι η μπάλα και αυτή κάνει κουμάντο, όχι εσύ. Αυτή επιλέγει με ποιους και πότε θα πηγαίνει.

Το βράδυ της Τετάρτης ήθελε να σε ταλαιπωρήσει, να σου ανεβάσει την πίεση. Σε δοκίμαζε για 90 λεπτά, δεν ήθελε να μπει στο πλεχτό ακόμα και στις πιο ευνοϊκές συνθήκες. Από την λευκή βούλα, από τα δύο μέτρα, σε ανυπεράσπιστη εστία. Διότι είχε βάλει κατά νου να πρωταγωνιστήσει στο πιο άρρωστο σενάριο.

Ο Ζάντερ Ριμπέιρο Σαντάνα δεν είναι κανένα παιδάκι. Πατημένα 31, εδώ και μια οκταετία βγάζει μεροκάματο στα γήπεδα της Ευρώπης και της Πορτογαλίας. Φέτος έζησε το όνειρο του στον Ερυθρό Αστέρα, πρώτη φορά σε παιχνίδια κυπέλλων Ευρώπης, όμως αυτοί οι προβολείς, τα εκτυφλωτικά φώτα φαίνεται ότι τον ζάλισαν, τον τύφλωσαν, τον έκαναν να πάθει βέρτιγκο.

Δεν είχε προλάβει να ιδρώσει, πιθανώς ούτε να ακουμπήσει την μπάλα με τα πόδια, όταν με μία ακατανόητη κίνηση σταμάτησε την μπάλα εμφανώς με το χέρι, σε μία σέντρα που μάλλον δεν εγκυμονούσε κίνδυνο, ο Ομάρ από πίσω είχε το κορμί του πιο μπροστά και εκτός βεληνεκούς. Ένα άχρηστο, αχρείαστο, ερασιτεχνικό, φτηνό πέναλτι που όμως κόστισε πανάκριβα στον Ερυθρό Αστέρα. Οι Σέρβοι κοστολόγησαν την χασούρα  (πριμ ισοπαλίας, πριμ πρόκρισης στο Europa League, εισιτήρια από τα επόμενα ματς του Europa League, τηλεοπτικά, χορηγικά έσοδα, market pool) περί τα 4-5 εκατομμύρια ευρώ! Πολλά λεφτά από μία τέτοια παιδιάστικη κουταμάρα. 

Τα ερυθρόλευκης απόχρωσης Μ.Μ.Ε. δεν έκαναν κιχ. Κάποια μάλιστα έγραψαν για «γκολάρα». Το πέναλτι έγινε… «γκολάρα»! Τα περισσότερα αποθέωσαν την απόδοση του Ολυμπιακού, έγραψαν διθυραμβικά σχόλια, μίλησαν για απονομή δικαιοσύνης, μα κανένα δεν αναφέρθηκε στο «δώρο» του Βραζιλιάνου. 

Ο σημερινός Ζάντερ όμως, αυτός που σου πρόσφερε στην τσέπη 4-5 εκατομμύρια που έμοιαζαν χαμένα, αυτός που σε βοήθησε να συνεχίσεις στην Ευρώπη, αυτός που κάνει να κορδώνεσαι, αυτός που συνέβαλλε τα μέγιστα να πετύχεις τον ευρωπαϊκό σου στόχο για φέτος και να γλιτώσεις από μουρμούρα και εσωστρέφεια είναι ο χθεσινός Βελλίδης.

Ναι, τον θυμάσαι πολύ καλά. Είναι αυτός που κρέμασες στα μανταλάκια, όταν δεν κατάφερε να αποκρούσει ένα σουτ στην Τούμπα. Είναι αυτός που στοχοποίησες, αυτός που είδε το συμβόλαιο του να καταγγέλλεται μετά από τα δικά σου ουρλιαχτά. Είναι αυτός που έθιξες την τιμή, την υπόληψη, την αξιοπρέπεια του για ένα λάθος πολύ πιο μικρό από αυτό του Ζάντερ.

Ο σημερινός Ζάντερ, είναι οι χθεσινοί αμυντικοί της Ξάνθης, τους οποίους στηλίτευσες, εξέθεσες, προσέβαλες, κατηγόρησες με ένα φτηνό τηλεοπτικό ρεπορτάζ με τον πιο ύπουλο τρόπο, επειδή κράτησαν το μηδέν στην Τούμπα μόλις για… 80 λεπτά, απέναντι σε μία ομάδα που σκοράρει ανελλιπώς εδώ και δύο χρόνια. 

Ο σημερινός Ζάντερ, είναι ο χθεσινός Ζίφκο Ζίφκοβιτς τον οποίο έδωσες βορά στα στόματα των πεινασμένων σαρκοφάγων, μετά από μία λάθος έξοδο του σε αγώνα απέναντι στον ΠΑΟΚ. 

Ο σημερινός Ζάντερ, είναι ο χθεσινός Βασίλης Πλιάτσικας για τον οποίο προβλήθηκε το πέρασμα του από την ΑΕΚ πριν από καμιά δεκαριά χρόνια όταν με αυτογκόλ άνοιξε το σκορ στο φετινό ΑΕΚ - Λαμία.

Ο σημερινός Ζάντερ, είναι ο κάθε διαιτητής που στοχοποιείς κάθε εβδομάδα και ο οποίος προσωποποιείται στον Θανάση Τζήλο και στα τραύματα του που ουδέποτε πρόκειται να επουλωθούν.

Και επιτέλους, διάλεξε. Αν αξίζει τέτοια διαπόμπευση με αισχρά υπονοούμενα για τον Βελλίδη, τον Πλαάτσικα, τον Ζίφκοβιτς, την άμυνα της Ξάνθης και όσους διαπράττουν το μέγιστο αδίκημα να κάνουν ένα ανθρώπινο λάθος σε ματς απέναντι σε ανταγωνιστές σου, τότε ίσως πρέπει να γίνεις πιο αυστηρός και στους… δικούς σου. 

Να προτείνεις δημόσιο λιθοβολισμό στον Γιασίν Μεριά για το μοιραίο τσαφ στο Λονδίνο. Να ξυρίσεις γουλί το κεφάλι του Ζοσέ Σα επειδή του έφυγε η μπάλα μέσα από τα χέρια στο γκολ του ΠΑΟΚ στο πρόσφατο ντέρμπι με τον Δικέφαλο. Να προτείνεις ανασκολοπισμό στον Ντάνιελ Ποντένσε που βλέπει την εστία σαν σπιρτόκουτο και ξοδεύει με το τσουβάλι τις μεγάλες, άχαστες ευκαιρίες.

Αυτό το λάθος του Ζάντερ είναι ίσως η ευκαιρία να δεις το ποδόσφαιρο αλλιώς. Να κάνεις την αυτοκριτική σου. Το ποδόσφαιρο είναι άθλημα λαθών. Δίχως αυτά γκολ δεν μπαίνουν. Άλλοτε θα είσαι ο ευνοημένος των λαθών, άλλοτε το θύμα. Δεν γίνεται όμως να είσαι μονίμως θύμα και πάντα κυνηγημένος.

Δεν γίνεται να υπαινίσσεσαι ότι οι άλλοι σε στήνουν όλοι και εσύ να προχωράς μόνο με την αξία σου. Τότε, ναρκοθετείς, λερώνεις, βρομίζεις όλες τις δικές σου επιτυχίες. Διότι δίνεις στους ανταγωνιστές σου το πάτημα να επικαλεστούν την δική σου ρητορική και να ισοπεδώνουν κάθε σου επιτυχία.

Συννενοηθήκαμε;

Όταν η στοχοποίηση γυρνάει μπούμερανγκ και αφήνει σκιές στις επιτυχίες σου
EVENTS