MENU

Πέρυσι, στην αντίστοιχη αγωνιστική ευρω-ημερομηνία, ήταν η Μίλαν. Η μία must-win νύχτα της σεζόν, για να τη θυμάται κανείς. Ένα χρόνο μετά, τώρα, πάλι must-win τελευταίο παιγνίδι ομίλου Δεκέμβριο μήνα, ο Ερυθρός Αστέρας. Η (άλλη) μία νύχτα της σεζόν, για να τη θυμάται κανείς. Είναι το ευ ζην των ομάδων, τέτοιες νύχτες.

Ο Ολυμπιακός έκανε τον «τελικό των φτωχών» (του γκρουπ) ολωσδιόλου δικό του. Η προφανής διαφορά στο Καραϊσκάκη από το Βελιγράδι, αυτή τη φορά ήταν η λογική ενδεκάδα. Το κατ’ ουσίαν αυτογκόλ τότε, τον Οκτώβριο εκεί, πλέον έχουμε την εκ των υστέρων γνώση ότι δεν κόστισε.

Ηταν ένα, de facto, νοκ-άουτ ραντεβού που η ελληνική ομάδα το διαχειρίστηκε όπως τα προκριματικά νοκ-άουτ του καλοκαιριού. Με στήριγμα ξανά, το μηδέν στη δεξιά πλευρά του σκορ. Πάντοτε, όλη τη νύχτα, ο Ολυμπιακός χρειαζόταν (και κυνηγούσε) μόνον ένα γκολ. Ανεκτίμητο.

Αργά ή γρήγορα, δεν μπορεί, θα το εύρισκε. Το καταιγιστικό παιγνίδι του, άνετο ως προς τον έλεγχο στα δρώμενα, αρκετά βιαστικό ομολογουμένως, και οπωσδήποτε ελάχιστα φονικό, πάντως καθήλωσε τους Σέρβους σε ό,τι τους στενοχωρεί. Μια  καταναγκαστική άμυνα διαρκείας, τουλάχιστον άβολη για μια ομάδα που έδειχνε πως δεν διαθέτει την επαρκή οργάνωση ώστε να βγάζουν τη μπάλα σωστά απ’ αυτή την κατάσταση πολιορκίας.

Ο τερματοφύλακάς τους έκανε μερικά…Ζοζέ-Σα-κόλπα, αλλά στο ποδόσφαιρο ο τερματοφύλακας-ήρωας είναι ένα καλό πράγμα για τον τερματοφύλακα κι ένα κακό, συγχρόνως, πράγμα για την ομάδα. Σημαίνει, ότι βομβαρδίζεται. Απέδρασαν, από τούτη την κατάσταση, μονάχα στο τελευταίο πεντάλεπτο του πρώτου μέρους. Ένα καλό play, ένα κερδισμένο πέναλτι που θα ήταν η μισή δουλειά και πλέον, αλλά… όχι.

Πολύ λίγο. Το ποδόσφαιρο, θέλησε να είναι δίκαιο. Στην ίδια εστία, ακριβώς ένα ημίχρονο αργότερα, ο Ελ Αραμπί εκτέλεσε το δικό του βαρύ πέναλτι με ασφάλεια σαν Βαλμπουένα. Το ποδόσφαιρο θέλησε να είναι δίκαιο και επιφύλαξε την τρίτη θέση στην ομάδα που ως και είκοσι λεπτά προτού τελειώσει το πέμπτο ματς, τέλη Νοεμβρίου στο Λονδίνο, διεκδικούσε τη δεύτερη θέση. Όχι στην ομάδα που ως το φινάλε του έκτου ματς στον Πειραιά, κοιτούσε πως θα κλέψει την τρίτη θέση.

Ηταν το σωστό, να συμβεί. Με μία, όλη κι όλη, νίκη; Με μία, όλη κι όλη, νίκη. Συνήθως μία, το πολύ δύο, παίρνει για να προχωρήσει κανείς από το Τσάμπιονς Λιγκ στο Γιουρόπα Λιγκ. Ενίοτε, και…καμία. Η Μπριζ συνεχίζει εφέτος στο Γιουρόπα Λιγκ, με καμία νίκη στον όμιλό της!

Ο Ερυθρός Αστέρας μάζεψε εννέα γκολ από τη Μπάγερν, μάζεψε άλλα εννέα γκολ από την Τότεναμ, ο Ολυμπιακός ήταν αναμφισβήτητα πιο δυνατή κόντρα και για το νούμερο-ένα του ομίλου και για το νούμερο-δύο. Ο πανηγυρισμός του γκρουπ, μαρτυρά πόσα σήμαινε αυτή η τρίτη θέση.

Ναι, για το κλαμπ προτεραιότητα είναι το πρωτάθλημα. Για τις καριέρες των ανθρώπων του γκρουπ ωστόσο, προτεραιότητα είναι η Ευρώπη. Και μες απ’ αυτή την προτεραιότητα, έφεραν στο κλαμπ (μετά τα χρήματα του Τσάμπιονς Λιγκ, και) τα χρήματα του Γιουρόπα Λιγκ. Πα μαλ!

Περισσότερα, η ζωή επιβεβαίωσε πως ήταν ανέφικτο. Αν προσέξουμε τη σύνθεση των «16» του Τσάμπιονς Λιγκ, εκεί δεν υπάρχει ούτε μία θέση για κλαμπ έξω από το top-5 (Ισπανία, Αγγλία, Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία) των πρωταθλημάτων της Ευρώπης. Ούτε καν για τον Αγιαξ…   

Το ποδόσφαιρο θέλησε να είναι δίκαιο…
EVENTS