MENU

Τα καλά, πρώτα. Ο Μάσιμο Καρέρα παραλαμβάνει τους δύο παίκτες που στον πρώτο γύρο έχουν βάλει+δώσει, ο ένας τα περισσότερα γκολ (Νέλσον Ολιβέιρα) κι ο άλλος τις περισσότερες ασίστ (Μάνταλος) στο πρωτάθλημα. Επίσης ο Ιταλός παραλαμβάνει τρεις, ένα σε κάθε γραμμή, βασικούς ποδοσφαιριστές στην ωραία Εθνική που έφτιαξε ο Φαν ‘τ Σχιπ (Μπακάκης, Γαλανόπουλος, Μάνταλος). Με τον Μπάρκα, τέσσερις. Και φυσικά παραλαμβάνει, δώρο-μπόνους, την αναμφισβήτητη ποιότητα του Λιβάια.

Γενικώς η ΑΕΚ, μολονότι επιδέχεται βελτίωση και η κυκλοφορία της μπάλας και η συνδυαστικότητα στο παιγνίδι της, δεν έχει σοβαρό ζήτημα να παράγει+σκοράρει όσο, περίπου, ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ. Εκεί, είναι λίγο-πολύ ανταγωνιστική. Τα κακά, τώρα. Το πολύ σοβαρό θέμα της ΑΕΚ είναι η, καθόλου οικονομική και απολύτως τεμπέλικη, άμυνα που κάνει. Αν κοιτάξουμε τι γκολ έχει δεχθεί, μόνον οι τελευταίοι πέντε της βαθμολογίας έχουν δεχθεί πιο πολλά. Αν κοιτάξουμε τι μπάλες έχει κλέψει, εδώ είναι ουραγός των ουραγών, 14η, σε μεγάλη απόσταση ακόμη κι από την 13η ομάδα. Αν κοιτάξουμε τι φάουλ έχει κάνει, εκεί είναι 1η.

Το αίμα που χάνεται, κοστίζει σε αποτελέσματα και αυτοεκτίμηση. Η ΑΕΚ δεν νίκησε κανένα από Ολυμπιακό/ΠΑΟΚ/Παναθηναϊκό/Αρη/ΟΦΗ/Ξάνθη/Λάρισα. Χάνοντας αίμα, έφτασε στο 90’ ή μετά το 90’ για να νικήσει τον Ατρόμητο και τον Αστέρα. Ολο αυτό, η τεμπελιά, η μη-θυσία, δημιουργεί την αντίστοιχη ατμόσφαιρα, με τις όποιες παρενέργειες, στο κλαμπ και περί το κλαμπ. Η Ενωση πρόλαβε ήδη, στον σύντομο γύρο 13 αγωνιστικών, να απέχει -10 από το νούμερο-ένα και το νούμερο-δύο. Αλλά πάλι, δεν είναι…για να κλαίει κανείς τον Καρέρα. Αλλοι, παραλαμβάνοντας ομάδες, έχουν να φτιάξουν τα δύσκολα πράγματα. Την επίθεση. Εκείνος, έχει να φτιάξει το εύκολο. Την άμυνα.

Για να φτιάξει άμυνα, θα χρειαστεί να κάνει αυτό που, κατά την εκτίμησή μου, είναι η πρώτη (μπροστά κι από μετεγγραφές ή ό,τι άλλο) προτεραιότητα. Διότι και στις τρεις γραμμές, ο καινούργιος προπονητής παραλαμβάνει καλούς παίκτες που το κλαμπ-ΑΕΚ ανέχθηκε/επέτρεψε να νιώσουν (και να συμπεριφερθούν σαν) πιο σημαντικοί από το σύνολο. Καθ’ υπερβολήν, όπως ο Νεϊμάρ στην Παρί Σεν-Ζερμέν. Ακριβώς ό,τι δεν θα μπορούσε ποτέ να σκεφτεί για τον εαυτό του, είτε ως ποδοσφαιριστής είτε ως προπονητής, ο Καρέρα στη Γιουβέντους.

Για να κάνει μια ομάδα άμυνα, τα πάντα ξεκινάνε από τη συνειδητή ιδέα ότι όλοι είναι υπό. Κανείς, υπεράνω. Είναι μια δουλειά, το πλαίσιο και το feeling, που επί της αρχής ανήκει στην αρμοδιότητα του κλαμπ. Το κλαμπ βάζει κανόνες, τι δεν ανέχεται, τι δεν επιτρέπει. Στην ιδιαίτερη συγκυρία της ΑΕΚ ωστόσο, όπως και με τον Φαν ‘τ Σχιπ στην Εθνική άλλωστε, αυτό είναι μια δουλειά που καλείται να την κάνει ο προπονητής. Ειδάλλως, ίσως το κλαμπ δεν θα χρειαζόταν τρίτο προπονητή μόνο και μόνο για να εκκινήσει στον δεύτερο γύρο. Ο Καρέρα κουβαλάει, από το επαγγελματικό παρελθόν του, ένα χρήσιμο στην περίπτωσή μας τι-να-του-πουν-τώρα-τα-γατιά background. Λειτούργησε επιτυχώς, και στη Σπαρτάκ Μόσχας όταν την παρέλαβε.

Η ΑΕΚ εφέτος, στην καλύτερη περίπτωση θα βγει 3η. Στη χειρότερη περίπτωση, πάλι 3η θα βγει. Η πίεση/απαίτηση θα είναι, πιο πολύ, για την εικόνα. Για την απόδοση. Παρά για το εν τέλει αποτέλεσμα. Θα είναι, για τις στιγμές ευφορίας (που, επειδή έλειψαν στον πρώτο γύρο, πλέον παραπέμπονται) στον δεύτερο γύρο και στα πλέι-οφ ή στο κύπελλο. Επιπλέον, θα είναι (η πίεση) γι’ αυτό που μέσες-άκρες όλοι αποζητούν και ολίγοι απολαμβάνουν. Πιο πολλή αγωνιστική αξιοπιστία, συνέπεια, από Σαββατοκύριακο σε Σαββατοκύριακο. Όχι ζεστό/κρύο και κρύο/ζεστό, συνεχώς. Όχι ένα ματς, δύο ματς, κι ύστερα να ψάχνεις να τους βρεις ξανά και να μη τους βρίσκεις πουθενά. Στάσου κάπου να σε πετύχω, που λένε.

Είναι ίδιον, των ομάδων που έχουν δυνατότητες αλλ’ όχι ισχυρή προσωπικότητα και νοοτροπία. Το…προνόμιο εν προκειμένω, μολονότι γι’ αυτόν συζητιέται πιο πολύ, δεν είναι αποκλειστικότητα του Παναθηναϊκού. Απλώς ο Παναθηναϊκός είναι, στους πολλούς που το αντιμετωπίζουν, ο πιο διάσημος. Υπάρχει στον ίδιο παρονομαστή, υπό την έννοια ότι δεν τον πετυχαίνεις με τίποτα, και ο προφανής Παναθηναϊκός Θεσσαλονίκης, ο Αρης. Κάπου εδώ είναι η ευκαιρία μας, άλλη μία φορά να επαναλάβουμε πως το ελληνικό πρωτάθλημα (η χαμηλή ποιότητά του το κάνει, ας μοιάζει οξύμωρο, να) είναι ένα δύσκολο πρωτάθλημα.

Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει ούτε μία ομάδα, να νίκησε και στην 12η και στην 13η αγωνιστική. Ούτε μία! Στον χάρτη της φόρμας, Νοεμβρίου/Δεκεμβρίου, πρώτη ομάδα στη Σούπερ Λιγκ είναι η απίθανη Λαμία. Τέσσερις νίκες, και η ισοπαλία στον Αρη, στα τελευταία πέντε παιγνίδια. Δεκατρείς πόντοι. Δεκατρείς στα τελευταία πέντε, δεν έχουν καν ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ…    
         
       

Ο Καρέρα έχει να κάνει στην ΑΕΚ ό,τι έκανε ο Φαν ‘τ Σχιπ στην Εθνική
EVENTS