MENU

Τακτική. Φουλ τακτική. Ακόμη και με... μπουκαλάκια του νερού κατά την εξέλιξη του παιχνιδιού. Από το πρώτο στάδιο της προετοιμασίας η εικόνα για το νέο τεχνικό του ΠΑΟΚ ήταν σαφής. Σε σημείο... εμμονής. Να μάθει, να «κουμπώσει» χαρακτηριστικά, να εκπονήσει το δικό του πλάνο. Βασιζόμενο πρωτίστως στην ισορροπία, σε μια γνωστή συνταγή επιτυχίας. Και το σίγουρο είναι πως δεν υπήρχε παιχνίδι που να μην είχε «διαβάσει» σωστά πριν τη σέντρα του, έχοντας κάνει φύλλο και φτερό τον αντίπαλο του. Για εκείνον η προετοιμασία είναι το ήμισυ του παντός. Και αυτό φρόντισε να το δείξει με το «καλημέρα» απέναντι στον Άγιαξ...

Ο πρώτος που το πίστεψε περισσότερο από τον καθένα

Γνωρίζοντας πως ένα «μεγαθήριο» θα βρεθεί στο δρόμο του ΠΑΟΚ με στόχο την είσοδο στους ομίλους του Champions League, ο πρώτος που το πίστεψε περισσότερο από τον καθένα ήταν ο Πορτογάλος. Αφέλεια; Άγνοια; Υπερβολική αυτοπεποίθηση που μεταφραζόταν σε πίστη; Αν συναντούσε κανείς τον Φερέιρα εκείνο το «καυτό» απόγευμα του Ιουλίου στο προπονητικό κέντρο της Άντερλεχτ λίγο πριν το φιλικό παιχνίδι των δύο ομάδων, θα σας έλεγε με βεβαιότητα το τρίτο. Ό,τι κι αν του έλεγε κανείς για την... τύχη του ΠΑΟΚ στην κλήρωση και την παράδοση των δύο ομάδων, έβλεπε τη «φλόγα» στο μάτι του. «You have to believe». Και για τον Φερέιρα σε εκείνη τη συζήτηση, χωρίς κάμερες, χωρίς τους παίκτες μπροστά, χωρίς τους ανθρώπους της ομάδας δίπλα του, όλα τελείωναν εκεί, σε αυτήν την φράση. Και βάσει της εικόνας του ΠΑΟΚ στα δύο συγκεκριμένα παιχνίδια, φάνηκε πως τόσο εκείνος όσο και οι παίκτες του το πίστεψαν μέχρι τέλους. Τα πώς και τα γιατί του αποκλεισμού αναλύθηκαν εν καιρώ...

«Δεν υπάρχει εβδομάδα που να μην σκέφτομαι το ματς με την Σλόβαν Μπρατιστλάβας...»

Εκείνο που δεν βρήκε ποτέ εξήγηση ήταν ο αποκλεισμός από την Σλόβαν Μπρατισλάβας. Το πρώτο «χτύπημα». Η πρώτη κρίση που κλήθηκε να διαχειριστεί μετά από καιρό ο οργανισμός του ΠΑΟΚ. Αφέλεια και επιπολαιότητα που «κόστισαν» ακριβά και θα στοιχειώνουν για καιρό, όπως φάνηκε, και τον Αμπέλ Φερέιρα. «Να ξέρετε ότι δεν υπάρχει βδομάδα που να μην σκέφτομαι το ματς με την Σλόβαν Μπρατιστλάβας εδώ στην έδρα μας...», παραδέχθηκε με αφοπλιστική ειλικρίνεια προ ημερών ο Πορτογάλος, κι ας ανήκει πια στο παρελθόν.

Γιατί σε μια δεύτερη ανάγνωση, τα υπόλοιπα -όσα φάνηκαν τουλάχιστον να μην του ταιριάζουν- φρόντισε σταδιακά να τα αλλάξει. Από το man to man στη ζωή άμυνας, θέλοντας να περιορίσει τη μαύρη τρύπα στα μετόπισθεν, από τις άλλαγες στην ενδεκάδα του ΠΑΟΚ, αρκεί να σκεφτεί κανείς ποιος ήταν ο βασικός κορμός στα πρωτά παιχνίδια και ποιος είναι τώρα, από τους παίκτες - αποκάλυψη της σεζόν που του βγήκαν στη πορεία και από εκείνους που τέθηκαν εκτός πλάνου...

Και όλη αυτή η διαχείριση του ρόστερ να γίνεται με γνώμονα την διαφύλαξη των ισορροπιών στα αποδυτήρια και του ενός παιχνιδιού την εβδομάδα. Αν τα έκανε όλα σωστά; Θα ήταν ουτοπικό, με χαρακτηριστικό παράδειγμα ως απάντηση στα παραπάνω τη χρησιμοποίηση του Μπίσεσβαρ στο παιχνίδι με την Ξάνθη.

Με την ολοκλήρωση του α΄γύρου του πρωταθλήματος θα μπορούσε να σταθεί κανείς και στη διαχείριση των ντέρμπι. Ο Πορτογάλος είναι εξαιρετικός στην ανάγνωση του αντιπάλου πριν από το παιχνίδι, ωστόσο, λειτουργώντας υπό πίεση στην εξέλιξη του ματς, δεν κατάφερε πάντα να δώσει τις βοήθειες που ήθελε και να βρει το «τρίποντο» σε αυτά τα παιχνίδια. Βέβαια, αυτή είναι η οπτική του μισοάδειου ποτηριού γιατί στην τελική ανάλυση ο νέος ΠΑΟΚ του Φερέιρα και της πίστωσης χρόνου, έχει βγάλει ένα αρκετά δύσκολο πρόγραμμα χωρίς ιδιαίτερο κόστος, φιγουράρει στην κορυφή του πρωταθλήματος και καταγράφει... τρελά νούμερα επίδοσης. Συνεπώς, ένα σύνολο που χαρακτηρίζεται απο ποιότητα και καθημερινά αφομοιώνει ολοένα και περισσότερο τη φιλοσοφία του προπονητή και το στυλ παιχνιδιού, έχοντας αφήσει πίσω του το σοκ του καλοκαιριού, είναι λογικό να πιστεύει κανείς πως οι «ασπρόμαυροι» τώρα πατούν το πόδι στο γκάζι...

Κάτι τόσο ξένο γίνεται σταδιακά δικό του

Τίποτα δεν επιβάλλεται με το ζόρι. Το συναίσθημα είναι αυθόρμητο. Εκφράζεται αβίαστα, όπως τότε στο Βόλο, την ώρα που οι περισσότεροι οπαδοί του ΠΑΟΚ είχαν σηκωθεί από τις θέσεις του αλλά ο Φερέιρα ήθελε πρώτα να χτυπήσει το... φανταστικό του τύμπανο για να δώσει το σύνθημα. Και μετά η ανοιχτή προπόνηση και η εξήγηση της επόμενης ημέρας στους παίκτες του, θέλοντας να καταλάβουν πόσο σημαντικό είναι ο κόσμος της ομάδας να μπαίνει στην εξίσωση της κουβέντας. Αυτό το τόσο... ξένο για έναν Πορτογάλο γίνεται σταδιακά δικό του. Δίνοντας ταυτότητα και σε μια άκρως σημαντική σχέση, αυτήν με τον κόσμο. Γιατί αυτό εισπράττει και αυτό νιώθει ως υποχρέωση να ανταποδώσει: «Το γήπεδο είναι γεμάτο, όλοι τραγουδούν και σπρώχνουν την ομάδα. Μου σηκώνεται η τρίχα. Μου ανεβαίνει η αδρεναλίνη, με κάνει να νιώθει ζωντανός ο ΠΑΟΚ». Και οτιδήποτε σε κάνει να νιώθεις ζωντανός, σε κάνει αυτόματα και υπόχρεο γι΄αυτό το υπέροχο συναίσθημα...

Πρώτος γύρος... φουλ του Φερέιρα
EVENTS