MENU


Ούτε παραγγελιά να είχε κάνει ο Γιώργος Δώνης. Τόσα πολλά κέρδη μαζεμένα δύσκολα κάθονται σε μία μόνο βραδιά και προφανώς δεν εννοούμε την πρόκριση που είχε «κλειδώσει» από το πρώτο ματς στην Πάτρα. 

Ο Κολοβός έψαχνε σαν τρελός να σκοράρει για να ανακτήσει την καταρρακωμένη ψυχολογία του απ' το κακό του ξεκίνημα. Πέτυχε το πρώτο του γκολ με την πράσινη φανέλα, έδωσε και την ασίστ στον Καμπετσή. Σούπερ. 

Πήρε τα πάνω του και ο Καμπετσής με το παρθενικό τέρμα. Μπορεί και να διαφεύγει, αλλά είναι μόλις 20 ετών.

Τα «πράσινα» κέρδη δεν περιορίζονται στις περιπτώσεις των δύο σκόρερ της Πέμπτης.

Ούτε ασφαλώς στο ότι ο Δανός «ασθενής» Ούφε Μπεκ έπαιξε για πρώτη φορά στην ενδεκάδα και ήταν πολύ καλός. Ξεχώριζε στο γήπεδο.  

Είχε-δεν είχε, χτύπησε στο πρόσωπο και λίγο αργότερα έγινε αλλαγή, αλλά ως χαρακτηριστικά ακραίου επιθετικού έδειξε ότι είναι ικανός να δημιουργήσει ρήγματα με το πολύ καλό αριστερό του πόδι και να εκτελέσει πολύ επικίνδυνες στατικές φάσεις.

Το θέμα είναι βεβαίως, να πάψει να είναι διαρκώς στο κρεβάτι του πόνου. Αλλιώς δεν υπάρχει νόημα να συζητάμε.   


Ο Πορτογάλος Ζοάο Νούνες, στην επανεμφάνισή του στο αρχικό σχήμα για πρώτη φορά μετά το τραγικό του λάθος στο ματς με τον ΟΦΗ, έδειξε σοβαρότητα και αξιοπιστία. 

Τόσο ως αμυντικός μέσος δίπλα στον Κουρμπέλη, όσο και ως στόπερ μετά την αποχώρηση του Κολοβέτσιου.

Ηταν καλύτερος ως δεξιός στόπερ, μάλλον φυσιολογικά, αλλά εκεί υπάρχει ήδη πολυκοσμία. 

Στη μεγάλη εικόνα, τα ουσιαστικότερα και μεγαλύτερα κέρδη του Παναθηναϊκού δεν αφορούν αποκλειστικά το σήμερα. Αφορούν και το σήμερα, αλλά κυρίως το αύριο και το άμεσο μέλλον.

Το διακύβευμα είναι η σωστή διαχείριση και το ζητούμενο η εμπιστοσύνη και η ανοχή σε λάθη που μπορεί να κοστίσουν.

Αυτό το τελευταίο δεν είναι στην κουλτούρα μας. Να μην δίνουμε σημασία στα λάθη και να έχουμε υπομονή. Η διαχείριση, ανώδυνα και σταδιακά, είναι το δύσκολο ζητούμενο των προπονητών.  

Είναι ευτύχημα για το σύλλογο ότι ανέκαθεν υπήρχε μπόλικο ταλέντο στην ακαδημία του τριφυλλιού, από την πρώτη στιγμή που έπλασε το μύθο της ίδιας της λέξης στην Ελλάδα και τον υλοποίησε ως πρωτοπόρος.

Ακόμα και σήμερα διατηρεί σημαντικό μέρος της αίγλης της παρά τις κακουχίες που έχουν κατά καιρούς υπάρξει. 

Ο σύλλογος δρέπει καρπούς της περιόδου Σαμαρά παρότι απομακρύνθηκε πριν από περίπου 3,5 χρόνια, που μαζί με το τότε τιμ των συνεργατών του εντόπισε τα χαρακτηριστικά και τους εκπαίδευσε κάτω από μία ενιαία μορφή ποδοσφαιρικής φιλοσοφίας.

Ετσι συμβαίνει με τις ακαδημίες. Το ουσιαστικό αποτέλεσμα φαίνεται στα μετέπειτα χρόνια.

Ο Παναθηναϊκός θα δρέψει αναλόγως συνεπώς σε πέντε με δέκα χρόνια από σήμερα, το έργο του νέου αρχιπροπονητή της ακαδημίας Βαγγέλη Σάμιου.

Αυτή είναι η φύση της δουλειάς αυτής, για αυτό και γίνονται εξωφρενικά λάθη από συλλόγους που δεν έχουν την επάρκεια να αξιολογήσουν/κατανοήσουν τι συμβαίνει μια και το αποτέλεσμα γίνεται ξεκάθαρο στα μάτια τους μακροπρόθεσμα.  

Το θετικό γεγονός του σήμερα στον Παναθηναϊκό είναι ότι υπάρχει στον ορίζονται μία φουρνιά πολλά υποσχόμενη για τα αμέσως επόμενα χρόνια.

Οι δύο ακραίοι μπακ ο 20χρονος Κώστας Αποστολάκης (δεξιά) και ο 18χρονος Βασίλης Ζαγαρίτης (αριστερά) πιστοποίησαν την Πέμπτη ότι διαθέτουν πολύ καλά στοιχεία. 

Ο μεν Αποστολάκης με τα φυσικά προσόντα, το πάθος και τις επελάσεις του, ο δε Ζαγαρίτης με τη σωματοδομή του, το αριστερό του πόδι και τα τεχνικά του χαρακτηριστικά.

Ο Αποστολάκης το έδειξε και στο πρωτάθλημα όταν αγωνίστηκε αντί του Γιόχανσον, ο Ζαγαρίτης το είχε δείξει με εντυπωσιακό τρόπο στα πολύ δυνατά καλοκαιρινά φιλικά σε Ολλανδία και Τουρκία. 

Αμφότεροι άφησαν και πάλι αισιόδοξα μηνύματα, ο καθένας για τα χαρακτηριστικά του.

Παρεμπιπτόντως, στα δεξιά της άμυνας τελειώνει το καλοκαίρι το συμβόλαιο του Γιόχανσον και στα αριστερά του Ινσούα.  Ο Σουηδός δεν πρόκειται να δεχθεί μείωση αποδοχών και άρα οδεύει προς αποχώρηση.

Ο Αργεντινός έχει μπόλικους μνηστήρες που καραδοκούν, εντός και εκτός συνόρων. Για να υπάρξει συμφωνία θα πρέπει να του δοθεί μεγάλο μέρος του μπάτζετ. Κλείνει η παρένθεση. 

 



Ακρως ενθαρρυντική ήταν ξανά η εικόνα του 18χρονου Σωτήρη Αλεξανδρόπουλου, ενός αμυντικού μέσου με άρτια τεχνική, που παίζει με ψηλά το κεφάλι και διαβάζει το παιχνίδι με λίγες επαφές.


Είχε μία ενέργεια υψηλού επιπέδου στο 92' και πάσα μισό γκολ προς τον Κουρμπέλη. Δείχνει σοβαρός, μαχητικός και ισορροπημένος αμυντικά και δημιουργικά. 

Το μέλλον είναι ξεκάθαρο ότι του ανήκει. 

Εντυπωσιακός επίσης, στο πρώτο 30λεπτο δείγμα γραφής του στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, ήταν ο 18χρονος Γιώργος Βαγιαννίδης.

Ενα μισάωρο
με την πρώτη ομάδα ήταν αρκετό στο να αντιληφθεί κανείς το γιατί γίνεται τόσος ντόρος με δαύτον.
    
Ηταν ένα μικρό πρώτο δείγμα του ταλέντου του. Οι «στιγμές» άλλωστε είναι αυτές που δείχνουν το μέλλον. 

Με το... καλησπέρα, έβγαλε κάθετη πάσα πάρε-βάλε στον Καμπετσή με το εξωτερικό.

Στα πρώτα του δευτερόλεπτα.

Στο ντεμπούτο του.

Κι ενώ υποτίθεται ότι αγωνίζεται ως δεξιός μπακ και προορίζεται από τους απανταχού σκόουτερ ως υψηλών προδιαγραφών. 

Ο Δώνης τον έβαλε μπροστά από τον Αποστολάκη και η εικόνα του ως δεξιός χαφ ήταν εξαιρετική.  

Σε φάση που έδειξε ότι μπορεί να παίξει εύκολα ως τέτοιος. Ως εξτρέμ ουσιαστικά, μέχρι να δυναμώσει περαιτέρω το κορμί του για το αμυντικό σκέλος.

Ενα ψηλό παιδί με ταχύτητα, τεχνική και επινοήσεις. 
  

Στο τραπέζι του υπάρχει η πρόταση της Μονακό και μάλιστα με πολύ υψηλό συμβόλαιο. Ο Παναθηναϊκός είναι ενήμερος για το επίσημο ενδιαφέρον των Γάλλων και παρά το αδιέξοδο των προσπαθειών Νταμπίζα, Δώνη και διοίκησης να τον πείσουν να υπογράψει, συνεχίζεται ένα είδος επικοινωνίας με την πλευρά του.  

Ταυτόχρονα, η πιάτσα βοά για εγχώριες/πολύμηνες προσπάθειες από ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό, εκτός της ύπαρξης επαφών δύο ακόμη ευρωπαϊκών ομάδων. 


Ρεαλιστικά και συγκεντρώνοντας τα στοιχεία, υπάρχουν ελάχιστες πιθανότητες για τον Βαγιαννίδη να επεκτείνει το συμβόλαιό του στον Παναθηναϊκό μετά το καλοκαίρι.

Ο Δώνης τον θέλει πολύ, η ομάδα επίσης, αλλά τα πάντα είναι στο χέρι του 18χρονου. 

Οπως δείχνουν τα πράγματα, το πιθανότερο είναι να παραχωρηθεί στο εξωτερικό τον Γενάρη ή να υπογράψει σε άλλη ομάδα για το καλοκαίρι ως ελεύθερος.  

Το ταλέντο του πάντως ξεχειλίζει. 

Είναι σαφές. 

Οπως σαφές είναι και ότι για κάθε ταλαντούχο νεαρό παίκτη είναι ύψιστης σημασίας οι επιλογές που θα κάνει, ειδικά στα πρώτα του επαγγελματικά βήματα.

 


Υπάρχουν παίκτες που 18 χρονών έπαιξαν στην Πριμέρα και τους έλεγαν... νέους Μέσι και νέους... Ετό. Και στα 24-25 ψάχνουν ομάδες ως ελεύθεροι και δεν βρίσκουν. 

Σε αυτήν την ηλικία ο Βέργος επιλέχθηκε για τη δεύτερη ομάδα της Ρεάλ πριν λίγα χρόνια, ο Καμπετσής από τη Ντόρτμουντ και ο Χατζηθεοδωρίδης, όταν είχε φύγει απ' την Ελλάδα, από την Αρσεναλ.

Οι σωστές επιλογές καθορίζουν καριέρες και η σωστή νοοτροπία σώζει.

Γονείς τρελαίνονται με τα παιδιά τους και νομίζουν ότι γνωρίζουν τα πάντα, οι ατζέντηδες είναι λίγοι αυτοί με τις σωστές κατευθύνσεις προς τους παίκτες και η πλειοψηφία νοιάζεται απλώς για την... αρπαχτή της στιγμής.

Για να είμαστε δίκαιοι, δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση η διαχείριση μιας τέτοιας κατάστασης για τον παίκτη και την οικογένειά του.  

Στον Παναθηναϊκό δεν περιορίζεται ασφαλώς σ' έναν παίκτη το φαινόμενο ύπαρξης μίας πολύ καλής φουρνιάς που βρίσκεται στον προθάλαμο και φιλοδοξεί να ξεκινήσει πετυχαίνοντας ό,τι πέτυχαν ο Μπουζούκης κι ο Χατζηγιοβάνης. 
 



Μη σχετικό αλλά δεδομένο είναι ότι αυτή καθεαυτή η φουρνιά είναι τουλάχιστον τρία σκαλιά πάνω, τόσο ποιοτικά, όσο και σε εύρος παικτών, σε σχέση με την αντίστοιχη επί Αναστασίου. 

Στην παραπάνω ηλικιακή βαθμίδα εντάσσεται επίσης ο 18χρονος κεντρικός χαφ Ανδρέας Αθανασακόπουλος που πέρυσι έδειξε πολύ καλά στοιχεία. 

Φέτος δεν έχει αγωνιστεί και θεωρείται πολύ δύσκολο να επεκτείνει το συμβόλαιό του που τελειώνει το καλοκαίρι. Οπως με τον Βαγιαννίδη κι εκεί το οικογενειακό περιβάλλον ψάχνεται και οι δυο τους αποτελούν τις μοναδικές εκκρεμότητες στα συμβόλαια της συγκεκριμένης πράσινης φουρνιάς. 

Ενα χρόνο μεγαλύτερος είναι ο πανύψηλος 19χρονος επιθετικός Χρίστο Σέχου, για τον οποίο τόσα χρόνια υπάρχουν εγκώμια από παντού όσον αφορά το ποδοσφαιρικό ταβάνι του, σε συνδυασμό με την τεχνική του.

Το ότι δεν τον έχουμε δει φέτος δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει εξέλιξη στα στοιχεία που πρέπει να βελτιώσει, ενώ  πρόσφατα επέκτεινε το συμβόλαιό του. 

Δεν πρέπει να ξεχνάμε, τον 19χρονο Δημήτρη Εμμανουηλίδη που το καλοκαίρι θα επιστρέψει στον Παναθηναϊκό από το δανεισμό του στον Πανιώνιο και αποτελεί μία από τις πιο ελπιδοφόρες περιπτώσεις παικτών στην ηλικία του. 

Ούτε τον ένα χρόνο μικρότερο και συνονόματό του, Σερπέζη, που ξεκίνησε βασικός με την Παναχαϊκή και λέγονται πολύ καλά λόγια ασχέτως αν δεν του βγήκε τόσο πολύ το ντεμπούτο.  

Υπάρχουν πολλά παιδιά μαζεμένα σε παρόμοιες ιδανικές ηλικίες στο τριφύλλι, με σαφή δείγματα ταλέντου/προοπτικής και υποσχέσεις για λαμπρό μέλλον. 

Μία ακόμα σημαντική παράμετρος αφορά την ξεκάθαρη επικοινωνία της ομάδας ότι το πλάνο ανάδειξης παικτών από την ακαδημία είναι αυτό που υλοποιείται και θα συνεχιστεί τα αμέσως επόμενα χρόνια.

Στη λογική οι ξένοι να είναι πλέον λιγότεροι και να γίνονται ποιοτικές και επιλεκτικές προσθήκες.

Θα είναι όντως οι προσθήκες των ξένων λίγες, ποιοτικές, ουσιαστικές και καίριες; 

Θα γίνουν εκεί όπου δεν υπάρχουν ήδη εξελίξιμοι νέοι παίκτες, αλλά σε στοχευμένες θέσεις όπου υπάρχει έλλειμμα ποιότητας/προσωπικότητας και πονάει η ομάδα;

Ιδού η απορία, αλλά και το ποδοσφαιρικό στοίχημα της επόμενης μέρας στον Παναθηναϊκό. 

Η φουρνιά των πιτσιρικάδων του Παναθηναϊκού έχει λαμπρό μέλλον και προοπτική!
EVENTS