MENU


Πριν από έντεκα χρόνια τέτοια εποχή ο Χενκ τεν Κάτε έδινε το «παρών» σε συνέντευξη Τύπου μετά από μία ακόμη πρόκριση του Παναθηναϊκού στους «16» του Τσάμπιονς Λιγκ. 

Ηταν διπλά χαρούμενος, παρά την έντονη κριτική που είχε προηγηθεί προς το πρόσωπό του, μια και εκτός από την μεγαλειώδη πρόκριση της ομάδας είχε και τα γενέθλιά του. 
 

Με έκδηλη την κεφάτη του διάθεση, ο Ολλανδός πήρε το ποτήρι που είχε μπροστά του χαμογελώντας. 

Ηπιε μία γεμάτη γουλιά, άφησε στο τραπέζι το ποτήρι και κατόπιν σχολίασε με νόημα: «για μένα το ποτήρι είναι πάντα μισογεμάτο». 



Ο,τι είναι μισογεμάτο είναι ταυτόχρονα και μισοάδειο.

Το ζήτημα είναι πώς θέλεις να το βλέπεις. Από πια οπτική. Αν και τελικά, όπως και να το βλέπεις, το ένα εμπεριέχει το άλλο και εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο της ισορροπίας.  


Επιστρέφοντας 
στη ζοφερή πραγματικότητα του σήμερα και της ανάλυσης των δεδομένων της παρούσας χρονικής συγκυρίας, ο Παναθηναϊκός την Κυριακή απέναντι στον Αστέρα Τρίπολης πήρε μία πολύ σημαντική νίκη έχοντας προβληματική αγωνιστική εικόνα. Μέτρια προς κακή μέχρι το 70’, κάκιστη από το 70’ έως το τέλος.
 

Με τη Λάρισα και την Ξάνθη ήταν πολύ καλύτερος, αλλά έφυγε με άδεια χέρια. Μηδέν. Προχθές στο ΟΑΚΑ πήρε τρεις πόντους, έφτασε μόλις ένα τρίποντο μακριά από την τρίτη θέση όπου φιγουράρει ο ΟΦΗ και ολοκλήρωσε μία δύσκολη τετράδα αγώνων με ικανοποιητική συγκομιδή. 

Με ΠΑΟΚ στην Τούμπα, με ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ, με Παναιτωλικό στο Αγρίνιο και με Αστέρα Τρίπολης στο ΟΑΚΑ. Οκτώ βαθμοί. Καμία ήττα. Οχι κι άσχημα. 

Υπό αυτήν την οπτική το… ποτήρι είναι μισογεμάτο. Ταυτόχρονα όμως είναι και… μισοάδειο, διότι η αγωνιστική εικόνα της ομάδας στα δύο τελευταία της παιχνίδια προκάλεσε αναμφίβολα ηχηρά «καμπανάκια». 

Και επιτείνει τον προβληματισμό ενόψει της αμέσως επόμενης τετράδας αγώνων (Βόλος έξω, Λαμία μέσα, ΟΦΗ έξω, Αρης μέσα) για μία σειρά από λόγους.

Πρώτον: τα τρεξίματα της ομάδας δεν φάνηκαν να βρίσκονται σε ικανοποιητικό επίπεδο. Οταν χανόταν μία ευκαιρία ή γινόταν κάποιο λάθος στο επιθετικό τρίτο, οι επιστροφές των παικτών στην άμυνα ήταν αργές (αμυντικό τρανζίσιον).



Η δε ενέργεια της ομάδας όταν ασκούσε πρέσινγκ έδειξε να βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα και ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο και μετά το 70’, ο Αστέρας δεν συναντούσε παρά ελάχιστες δυσκολίες για να περάσει από τη μεσαία ζώνη και να αναπτυχθεί, σχεδόν ανενόχλητος, φτάνοντας έξω από την περιοχή του Διούδη. 

Δεύτερον: ο κεντρικός άξονας, με το δίδυμο των Κουρμπέλη-Δώνη, έχει τραβήξει όλο το κουπί από την αρχή της σεζόν και στον πάγκο, στα δύο τελευταία ματς με Παναιτωλικό και Αστέρα, δεν υπήρχε καν αντικαταστάτης για να μπει ως αλλαγή, παρά μόνο ο Νούνες που δεν είναι μέσος. 




Ο Φάουστο έχασε εξ αρχής έδαφος με τον τραυματισμό του στη μέση και από τη στιγμή που επανήλθε δεν έχει πείσει τον Δώνη με την εικόνα που δείχνει στις προπονήσεις.




Στο Βόλο δεν θα αγωνιστεί ο Κουρμπέλης λόγω καρτών, με τη Λαμία δεν θα αγωνιστεί ο Δώνης για τον ίδιο λόγο. Συνεπώς, είναι εκ των πραγμάτων δεδομένο ότι το δίδυμο στον άξονα της ομάδας θα τροποποιηθεί στα δύο επόμενα ματς. 

Με γνώμονα τις υπάρχουσες λύσεις φαίνεται πως έχει έρθει ώρα του 18χρονου Σωτήρη Αλεξανδρόπουλου για να κολυμπήσει στα βαθιά και χριστεί βασικός. 



Μέχρι τον Γενάρη, οπότε και θα υπάρξει προσθήκη, έτσι θα πάει η δουλειά. Ταλέντο έχει και μάλιστα μπόλικο ο Αλεξανδρόπουλος, το ζητούμενο είναι να μην αγχωθεί και να τον βοηθήσει η υπόλοιπη ομάδα με την συνολική της εικόνα. 

Τρίτον: Εκτός από τις απουσίες λόγω καρτών (δεύτερος στο πρωτάθλημα ο Παναθηναϊκός με 42 κάρτες, πίσω από τη Λάρισα που έχει 43), υπάρχουν και τα προβλήματα τραυματισμών. 

Πρωτίστως του Ζαχίντ, που αποτελεί ξεκάθαρα τεράστιο πλήγμα δημιουργικά για λόγους που έχουμε ήδη αναλύσει και δευτερευόντως του Ινσούα, που δημιουργεί έλλειμμα στον ανασταλτικό τομέα αλλά και στο ζήτημα της προσωπικότητας. 

Ο Ζαχίντ είναι 50-50% να προλάβει το ματς στο Βόλο, ο Ινσούα αργεί ακόμα και τουλάχιστον την Κυριακή θα είναι δεδομένα εκτός.  



Εξυπακούεται ότι η τετράδα των αγώνων που ακολουθεί είναι πολύ σημαντική από πάσα άποψη και το αποτέλεσμα είναι σημαντικότερο από την εικόνα στη παρούσα φάση, με δεδομένα τα προβλήματα με κάρτες-τραυματισμούς και σε συνάρτηση με τις ξεκάθαρες ελλείψεις βάθους στο ρόστερ.  



Υ.Γ.: Μόλις τέσσερις παίκτες διακρίθηκαν στο ματς με τον Αστέρα Τρίπολης. Ο Χατζηγιοβάνης που στο πρώτο ημίχρονο ήταν εξαιρετικός.

Ο Σένκφελντ που κράτησε στο δύσκολο τελευταίο 20λεπτο με αποκορύφωμα το καθοριστικό του διπλό κόψιμο στο 87’.

Ο Διούδης με τις δύο αποκρούσεις του σε ένα λεπτό (68’-69’) και ο Περέα που μπορεί να μην είχε καλή απόδοση συνολικά, αλλά κέρδισε το πέναλτι που αποδείχθηκε καθοριστικό. 

Το μόνο σίγουρο είναι ότι απέναντι στο Βόλο θα χρειαστεί μεγαλύτερος αριθμός διακριθέντων και πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια απ' όλους προκειμένου να κατακτηθεί η νίκη και να συνεχιστούν τα θετικά αποτελέσματα της ομάδας.
 

Παναθηναϊκός: Το μισογεμάτο ποτήρι, τα καμπανάκια και ο Αλεξανδρόπουλος
EVENTS