MENU

Τελείωσε το παιχνίδι ανάμεσα στην ΑΕΚ και τον Άρη και με το που επικυρώθηκε ως τελικό αποτέλεσμα το 1-1, το ΟΑΚΑ ξέσπασε σε γιούχες. Γιούχες είχαν ακουστεί και με τη λήξη του πρώτου ημιχρόνου όταν και οι δυο ομάδες πήγαν στο ημίχρονο με το σκορ στο 0-0. Άδικη αντίδραση αν μη τι άλλο από τον κόσμο της ΑΕΚ: στο πρώτο ημίχρονο άλλωστε η ομάδα έκανε 2,5 ολόκληρες ευκαιρίες ενώ στην επανάληψη διεκδικούσε μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο την νίκη. Εντάξει, δεν τα κατάφερε αλλά μέσα στο παιχνίδι είναι και η απώλεια της νίκης. 

Ο Άρης άλλωστε είναι μια πολύ καλή ομάδα, έτσι; Μην ξεχνάμε ότι κατάφερε να φύγει με την ισοπαλία από την έδρα ολόκληρου αήττητου πρωταθλητή, δεν είναι καμιά παίξε - γέλασε ομάδα δηλαδή. Και στην τελική, λίγα είναι τα όσα έχει καταφέρει η ΑΕΚ τα τελευταία χρόνια; Είναι πραγματικά αδιανόητη η έλλειψη ψυχραιμίας που δείχνει ο κόσμος της απλά και μόνο επειδή έφερε ισοπαλία εντός έδρας με μια τόσο ιστορική ομάδα όπως ο Άρης.

Και δεν είναι μόνο η αντίδραση των φίλων της ΑΕΚ που ήταν στο γήπεδο. Μία γύρα στο διαδίκτυο θα πείσει ακόμα και τον πιο άπιστο πως η αγανάκτηση ξεχειλίζει. Προφανώς, ορισμένοι έχουν πολύ κοντή μνήμη. Ξεχνάνε πως πριν πέντε χρόνια τέτοια εποχή η ΑΕΚ έπαιζε με την Θύελλα Ραφήνας στην Γ' Εθνική. Ξεχνάνε πως παρά το γεγονός ότι η στρατηγική ήταν να σηκώσει πρωτάθλημα στο νεόκτιστο γήπεδό της, τελικά στο σήκωσε λίγο καιρό πριν - τόσο μεγάλη επιτυχία. Ξεχνάνε ότι πρόσφατα έπαιξε στο Champions League, σε έναν θεσμό δηλαδή που και μόνο η συμμετοχή σε αυτόν είναι λόγος γιορτής. Ξεχνάνε ότι η Αγιά Σοφιά χτίζεται μέρα με τη μέρα και μόλις είναι έτοιμη, αυτόματα όλες οι αγωνιστικές συζητήσεις θα μετουσιωθούν σε περιττές αφού οι αντίπαλοι θα χάνουν από την Δεκελείας. Ξεχνάνε την επιτυχία των τεσσάρων συνεχόμενων τελικών κυπέλλου και την μία νίκη σε αυτούς! Γενικά, κοντή η μνήμη των οπαδών της ΑΕΚ!

Δυστυχώς με τέτοιο λαό η ομάδα δεν πηγαίνει μπροστά. Προφανώς, ο μέσος ΑΕΚτζής έχει συνηθίσει από το 1994 και μετά να βλέπει συνεχώς πρωταθλήματα και θεωρεί λίγο το πρωτάθλημα πρόπερσι. Λες και θα τους προσφέρει κάτι μια εφήμερη χαρά, λες και το χτίσιμο του γηπέδου είναι μικρή υπόθεση. Πολύ υπερβολικός ο κόσμος της ΑΕΚ μετά το παιχνίδι με τον Άρη γενικά. Και είναι κρίμα να γίνεται μια τόσο σοβαρή προσπάθεια, να εξελίσσεται ένα project που ξεκίνησε από τα χωράφια της Γ' Εθνικής και συνεχίζεται στα σαλόνια της Σούπερ Λίγκα και όλο αυτό να απαξιώνεται μαζικά απλά επειδή στα τέσσερα από τα τελευταία πέντε πρωταθλήματα, έτυχε η ομάδα να είναι εκτός τίτλου από το φθινόπωρο. Κάποιοι πρέπει να δουν τη μεγαλύτερη εικόνα και όχι να είναι τόσο κοντόφθαλμοι...

ΥΓ: Για να μην υπάρξει κάποια παρεξήγηση: σε μια ομάδα που αγωνιστική στρατηγική δεν υπάρχει ούτε για δείγμα, που τα πάντα γίνονται στην τύχη, που το ρόστερ δεν διακατέχεται από τον παραμικρό ορθολογισμό, οι τελευταίοι που πρέπει να τα ακούνε είναι οι παίκτες και ο προπονητής. Ειδικά όσον αφορά την φετινή ΑΕΚ, ο οργανισμός της οποίας γαλουχεί με επιμέλεια την παραίτηση και πετάει με ανακούφιση την λευκή πετσέτα για να γλυτώσει από το άγχος του πρωταθλητισμού, είναι αστείο να ψάχνει κανείς επιμέρους ευθύνες όταν τα προβλήματα είναι τόσο μα τόσο δομικά. 

Μα γιατί γιούχαραν οι φίλαθλοι της ΑΕΚ;
EVENTS