MENU

Είναι από τις νίκες που σου δίνουν την ψυχολογία γιατί ξέρεις πως οι άλλοι για να περάσουν από εκεί πρέπει να φτύσουν αίμα. Και επειδή δεν συνηθίζουν να το κάνουν αυτό, είναι και πιθανή τους γκέλα.

Για τον ΠΑΟΚ, ήταν το πρώτο παιχνίδι της σεζόν που το έδωσε η άμυνα. Εγκλωβίστηκε η τετράδα Νέιρα, Ναμπί, Σεμέδο και Τσιλιανίδης, ο ΟΦΗ δεν δημιούργησε, ο ΠΑΟΚ έκανε τις φάσεις και χρειάστηκε εν τέλει ένα γκολ. Το βρήκε από τον εκπληκτικό κύριο Μίσιτς που τα κάνει όλα σωστά.

Για τον Κροάτη πρέπει να καταγράψω κάτι. Πέρυσι χλευάστηκε, φέτος δεν ήταν στις αρχικές επιλογές. Ακόμη και ο ίδιος δεν ήταν ικανοποιημένος από αυτό που έπαιζε. Το επαγγελματικό ποδόσφαιρο όμως έχει όλα τα συναισθήματα. Το θέμα είναι να τα διαχειριστείς και να αντιστρέψεις το κλίμα. Από τη Ριέκα που ήταν Θεός, έγινε ασήμαντός στη Σπόρτινγκ και έψαξε την αντίδρασή του στον ΠΑΟΚ. Χρειάστηκε τον χρόνο του και τελικά βγήκε νικητής. Μπράβο στον Μπράνκο που επέμενε σε αυτόν, μπράβο και στον ίδιο που έβγαλε αυτόν τον χαρακτήρα. Επιστρέφω στα του παιχνιδιού.

Αν ο ΠΑΟΚ είχε ένα θέμα χθες, ήταν πως δεν υπήρχε μεσοεπιθετικά ξεκάθαρο σημείο αναφοράς. Ήρθε ο Κροάτης να δώσει λύση και σε αυτό το θέμα και ο ΠΑΟΚ έφυγε με το τρίποντο.

Χάθηκαν ευκαιρίες απ όλους, ο Σωτηρίου έκανε το καλύτερό του παιχνίδι σε σχέση με αυτά που τον έχω δει να αγωνίζεται, όμως ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε να τελειώσει το παιχνίδι με την επίθεσή του. Κλείδωσε αμυντικά και κατέγραψε το πρώτο 0-1 της σεζόν. Τρίποντο και αυτό, ο Σάντος έφτασε στη κορυφή μέσα από τέτοια παιχνίδια.

Ήταν ίσως το καλύτερο παιχνίδι του Ίνγκασον με τον ΠΑΟΚ, ενώ αυτά που κάνει ο Γιαννούλης δεν μπορεί να συμβαίνουν. Ενενήντα λεπτά ανεβοκατέβαινε σαν τον τρελό, δείγμα καλής αθλητικής προετοιμασίας αλλά και πνευματικής. Αυτό βέβαια που έκανε την διαφορά για τον ΠΑΟΚ ήταν πως δεν υστέρησε κανείς, αφού και αυτοί που έκαναν μέτριο πρώτο ημίχρονο – Καντουρί, Αγκούστο - ανέβηκαν αισθητά στο δεύτερο.

Ο ΟΦΗ δικαίωσε το προηγούμενο άρθρο μου. Ένα εξαιρετικό ποδοσφαιρικό πρότζεκτ χωρίς τοξικότητα. Όσο δεν διεκδικεί ότι οι άλλοι μεγάλοι, θα μπορέσει να το πάει έτσι. Όταν αρχίσει να διεκδικεί, θα τον αντιπαθήσουν.

Μελανό σημείο για την εικόνα του ΟΦΗ σε όλα τα επίπεδα, η συμπεριφορά του Μάνου. Ένα παιδί που η καριέρα του ξεπετάχτηκε στον ΟΦΗ, έχει κομμάτι της κοινωνίας του, μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό που δεν τον έβλεπαν, γύρισε εκεί που αγαπήθηκε και αντί να είναι ο πρώτος που θα σεβαστεί το κλαμπ που δημιούργησε την αξία του, λειτούργησε ως εκπρόσωπος του Ολυμπιακού μέσα στο παιχνίδι.

Η θλιβερή του εικόνα να ψάχνει την επαφή, να πέφτει στη περιοχή, να σπαρταράει σαν χαζός και να ζητάει πέναλτι, προσβάλει την ομάδα του και αυτό που πρεσβεύει. Προσβάλει το κλαμπ που αναβάθμισε την καριέρα του, που τον έκανε σημαντικό. Και αυτό λέγεται αχαριστία.

Κλείνοντας για το παιχνίδι, δεν γίνεται να μην αναφερθώ στον Τζήλο. Η απόφασή του στη φάση του Νέιρα με τον Σφιντέρσκι, δείχνει πως αυτό που πέρασε δεν το έχει ξεπεράσει. Όπως και η δεύτερη κίτρινη στον Κώστα Γιαννούλη που δεν δόθηκε καν φάουλ υπέρ του Καντουρί. Δεύτερες και τρίτες σκέψεις κυκλοφορούν στο μυαλό του, κάτι φυσιολογικό θα πω εγώ. Κάτι που αποκτά και λογική, όταν η ίδια η Πολιτεία και ο εκπρόσωπός της, αποφεύγει να αναφερθεί δημοσίως για την υπόθεσή του. Σα να θέλει να την εξαφανίσει.

Θα δικαιολογήσω τον Τζήλο – μάλλον γιατί κερδίσαμε - απλά την επόμενη φορά που θα παίξει τον ΠΑΟΚ, ας είναι πνευματικά έτοιμος να σφυρίξει σωστά. Είναι δύσκολο, αλλά είναι υποχρεωμένος να κάνει τη δουλειά του.

Τέλος, θέλω να αναφερθώ στην άβολη στιγμή που αισθανθήκαμε με την επιστροφή μας στη Θεσσαλονίκη. Είχαμε μάθει πως η Astra Airlines πτωχεύει και έπρεπε να είμαστε οι τελευταίοι επιβάτες της.

Παιδιά που ταξιδέψαμε μαζί παντού, που μας συμπεριφέρθηκαν άψογα ακόμη κι όταν δεν το αξίζαμε, άνθρωποι με χαμόγελο που χαιρόντουσαν που μας μετέφεραν, σε μία στιγμή έχασαν τη δουλειά τους, το δικαίωμα για αποζημίωση και αν ξέρω καλά το καθεστώς, το δικαίωμα για ταμείο ανεργίας μέχρι να ορθοποδήσουν.

Τους εύχομαι μέσα από την καρδιά μου καλή δύναμη και να βρούνε όσο το δυνατόν πιο σύντομα τον δρόμο τους. Δεν τους αξίζει σε καμία των περιπτώσεων αυτό που βιώνουν.

Η άμυνα, ο Μίσιτς, οι σκέψεις του Τζήλου και ο εκτός κλίματος Μάνος
EVENTS