MENU
kamara

Το ντέρμπι των… απόντων βάφτηκε κόκκινο. Φορτούνης, Βαλμπουενά, Σισέ, Μπα, Λάζαρος από τη μία, Μπάρκας, Χουλτ, Μάνταλος, Ζεράλδες από την άλλη. Ο Ολυμπιακός, όμως, και πάλι τα κατάφερε, αυτή τη φορά με αντιστρόφως ανάλογη τη «σχέση» απόδοση/αποτέλεσμα, συγκριτικά με τη Μπάγερν.

Οι ερυθρόλευκοι δεν ξετρέλαναν κανέναν με τη μπάλα που έπαιξαν. Η κούραση από την υπερπροσπάθεια κόντρα στο βαυαρικό μεγαθήριο ήταν εμφανής και πολύ περισσότερο στη μηχανή που γράφει ακούραστα χιλιόμετρα και τελικές, και ακούει στο όνομα Ντάνιελ Ποντένσε. Σίγουρα ο τεχνικός των πρωτοπόρων περίμενε πιο πολλά από τον συμπατριώτη του «διάβολο», όμως ο κοντορεβυθούλης είναι αυτός που στρώνει τη μπάλα στον Καμαρά και ο κορυφαίος του γηπέδου εκτελεί τον Τσιντώτα, ο οποίος φέρει ευθύνη στο 2-0 που κλειδώνει το ματς.

Ο Αφρικανός για δεύτερο σερί παιχνίδι «λέει» στον προπονητή του ότι δε θα το βάλει κάτω και ότι μπορεί να υπολογίζει πάνω του. Όπως το ίδιο έκανε κι ο Σεμέδο που θυμήθηκε τις καλές εμφανίσεις και μετά την Ευρώπη, σκόραρε και στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Είπαμε πιο πάνω ότι οι Πειραιώτες δεν έπαιξαν το ποδόσφαιρο που περίμεναν οι οπαδοί τους και έως ένα σημείο η απάντηση είναι μία και μοναδική: Τσάμπιονς Λιγκ. Οφείλουν όμως αν θέλουν να μην αφήσουν την πρώτη θέση στο ασταμάτητο τρένο του ΠΑΟΚ, να έχουν καλύτερο σχέδιο από αυτό που παρουσίασαν κόντρα στην αποδεκατισμένη και σαφώς κατώτερη ποιοτικά ΑΕΚ. Ο Μαρτίνς δεν κατέβασε την ομάδα του το ίδιο έτοιμη πνευματικά, όσο κόντρα στη Μπάγερν. Εντάξει, δεν είναι το ίδιο ματς. Στο ένα περιμένεις και πιέζεις για να εκμεταλλευτείς το λάθος, ενώ στο άλλο πρέπει εσύ να κάνεις παιχνίδι, να πάρεις τα ηνία και να τα κρατήσεις. Επειδή ακριβώς ο Πορτογάλος δεν εμφάνισε στο γήπεδο κάποια στρατηγική νίκης, αλλά ήταν περισσότερο εύστοχος και κυνικός, καθάρισε το ματς και πλέον «ζυγίζει» πολλά κιλά λιγότερα. Όχι ότι θα… πάθαινε τίποτα αν δεν κέρδιζε, αν η ΑΕΚ «έκλεβε» βαθμό. 

Ο τεχνικός του Ολυμπιακού απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της διοίκησης σε πολύ μεγάλο βαθμό. Σωστά και δίκαια. Ωστόσο, μην ξεχνάμε την… ψύχωση στο ερυθρόλευκο στρατόπεδο για επιστροφή στο θρόνο με τις απανωτές δηλώσεις Μαρινάκη και Καρεμπέ. Ψύχωση που όλη την εβδομάδα μπορούσε εύκολα να δει και να αφουγκραστεί κανείς από την όποια επαφή έχει με το Ρέντη. Ακόμα και τα ΜΜΕ που «παίζουν» αβέρτα Ολυμπιακό, έγραφαν και ξανάγραφαν ότι καλές οι εμφανίσεις τύπου Μπάγερν, αλλά χρειάζονται νίκες και πως ήρθε η ώρα για τον Μαρτίνς να απαντήσει σε όλους εκείνους που μιλάνε για τα αποτελέσματά του στα ντέρμπι που έχει δώσει από τότε που ανέλαβε τους ερυθρόλευκους. Υπό αυτό το πρίσμα, λοιπόν, ο Σεμέδο και ο Καμαρά τον «έσωσαν» από την επιθετική κριτική της Δευτέρας με τη νίκη που χάρισαν στην ομάδα τους, αλλά και από τη μουρμούρα που θα χτυπούσε… κόκκινα σε περίπτωση στραβοπατήματος.
Αλλά… τέλος καλό, όλα καλά και για να τα λέμε όλα, όταν παίρνεις ντέρμπι στο ρελαντί, τότε έχεις πολλά γκάζια για το πρωτάθλημα!

Πάμε τώρα στο ξενέρωμα –σε ορισμένες περιπτώσεις- του ποδοσφαίρου. Προσωπικά αρχίζω και το VARιέμαι. Ναι, η μπάλα βρήκε στο χέρι του Γκιγιέρμε, πριν από το δεύτερο γκολ του Ολυμπιακού που ακυρώθηκε. Σωστή η απόφαση με το γράμμα του νόμου. Είναι, όμως, δυνατόν, να ακυρώνεις το γκολ, για μια φάση στο κέντρο του γηπέδου; Σε μια φάση που δεν υπάρχει πρόθεση, που έχει μεσολαβήσει «άλλη φάση» και αναφέρομαι στο τραγικό λάθος Βράνιες-Τσιντώτα, να παγώνεις έτσι ένα γήπεδο και να παίρνεις άγαρμπα και «άκαρδα» τον πανηγυρισμό ποδοσφαιριστή, ομάδας και εξέδρας; Ας μου επιτραπεί η έκφραση, είναι ό,τι πιο… αντιτουριστικό για το ποδόσφαιρο. Δεν ήταν μια φάση σε πρώτο χρόνο μέσα στη μικρή ή τη μεγάλη περιοχή, ούτε βγήκε κανείς τετ α τετ από θέση οφσάιντ.

Μιας και ξημερώνει, λοιπόν, η μέρα του ελληνικού έπους, ένα ΟΧΙ στη μπασκετοποίηση του ποδοσφαίρου, χρειάζεται!

Το γκολ έπρεπε να μετρήσει, «σώθηκε» ο Μαρτίνς!
EVENTS