MENU

Όταν μεγαλώσω θέλω και εγώ τον χρόνο του κυρ Σάββα σε μία συνδρομητική τηλεόραση. Να τα έχω εντελώς χαμένα, να παίρνω και τίποτα ηρεμιστικά και να σολάρω. Όλους θα τους σκίζω, θα λέω σε Υπουργούς τι θα κάνουν, θα ρουφιανεύω δημοσίως ότι μαλακία μου έχουν μεταφέρει τρίτοι και θα είμαι σούπερ.

Μετά θα φοράω τη ριγωτή μου πιζάμα και θα βάζω να βλέπω τον εαυτό μου σε επανάληψη ξαπλωμένος και θα ταξιδεύω με το μυαλό μου. «Τι είπα πάλι» θα μονολογώ.

Στη Ριζούπολη εμφανίστηκε ο κίτρινος κυρ Σάββας σήμερα. Ο Ηλίας που έπαιξε και στην ομάδα μας επειδή ήταν καλός Χριστιανός, μίλησε για ομάδες που παίζουν φιλικά και η δική του ομάδα που παλεύει όλα τα παιχνίδια. Ας τον καλέσει κάποιος θεσμικός, αυτός που είναι αόρατος με το πρότυπο κυρ Σάββα και να του ζητήσει να δώσει εξηγήσεις. Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει ανάγκη από καθαρές φωνές που λένε την αλήθεια.

Σε αυτό το κλίμα, στο Καραϊσκάκη χθες έγινε ένα πέναλτι υπέρ του εξαιρετικού φέτος ΟΦΗ. Ο Παπαδόπουλος έχασε τη φάση – ή φοβήθηκε και είπε να ρίξει την ευθύνη στον Κουμπαράκη – και ο τελευταίος αλλοίωσε για δεύτερο παιχνίδι φέτος αγώνα του Ολυμπιακού, υπέρ του Ολυμπιακού. Όμως στην Ευρωπαϊκή Κολομβία, αυτό που βλέπεις, δεν είναι αυτό που συμβαίνει. Τι κι αν πας στον οφθαλμίατρο, θα έρθει η κρατική τηλεόραση να μας πει πως δεν βλέπουμε.

Η Κρατική τηλεόραση σε συνέχεια του Κρατικού ραδιοφώνου, παρουσιάζει μία εικονική πραγματικότητα η οποία στοχεύει στην εξαφάνιση της αλήθειας.

Αυτή τη φορά εξαφάνισε το πλάνο του πέναλτι, το έβαλε στις επίμαχες φάσεις που έπαιξαν μεσάνυχτα και βγήκε ο Βαρούχας και μας είπε πως δεν ήταν πέναλτι.

Μία επικοινωνία που ξεκίνησε με το ξεσάλωμα του κυρ Σάββα, συνεχίστηκε με τον κίτρινο Κυρ Σάββα και ολοκληρώθηκε με αυτούς που του πληρώνω για να μου λένε ψέματα στη μούρη.

Και την ίδια στιγμή ο Αυγενάκη θα συναντά τον Κουντούρη, σε μία θεσμική συνάντηση.

Η αγωνιστική βέβαια αν εξαιρέσεις τα παραπάνω καρτούν που αλλοιώνουν την πραγματικότητα, ποδοσφαιρικά ήταν μία χαρά.

Παναθηναϊκός και Άρης πήραν διπλά που μπορούν να τους δώσουν ώθηση εξάδας, ο ΟΦΗ συνέχισε να αποδίδει εξαιρετικό ποδόσφαιρο, ο Κούγιας δεν μάσησε από την αλλαγή προπονητή στο Αγρίνιο, η Τρίπολη πήρε εκτός έδρας νίκη φωνάζοντας και αυτή πως είναι πίσω λόγω προγράμματος και όχι λόγω ικανότητας. Όλα τα παραπάνω δεν απασχολούν κανέναν, πλην του Παναθηναϊκού που ως μία κλισέ ποδοσφαιρική χώρα που είμαστε, άπαντες μένουν στο γκολ επιστροφής του Χατζηγιοβάνη και όχι στην πάσα που μπορεί να μη ξαναδούμε φέτος του Μπουζούκη.

Ήρθε η ώρα να πιάσω την ομάδα μου εννοείται μόνο για ποδοσφαιρικά θέματα. Η προσπάθεια του Αμπέλ Φερέιρα να φτιάξει έναν ΠΑΟΚ που θα παίζει διαφορετικά από αυτόν που παρέλαβε από τον Λουτσέσκου συνεχίζεται.

Η αλήθεια είναι πως από την αρχή της σεζόν βλέπουμε τον σκληρό πυρήνα της ομάδας του νταμπλ να μειώνεται αριθμητικά και να παίρνουν ρόλο άλλοι παίκτες, ικανοί να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του νέου πλάνου.

Σήμερα εκτός από τη συγκινητική στιγμή της επιστροφής του Άντρε, είδαμε και τον Στοχ στο αρχικό σχήμα. Δεν είναι λοιπόν μία τελειωμένη υπόθεση ο Σλοβάκος. Ίσως τελικά να ήρθε για να μείνει.

Ήδη από τον περυσινό κορμό δεν είναι μέσα στην ομάδα ο Ζαμπά, ο Άκπομ, ο Πασχαλάκης, Πέλκας, οι Άντρε – Μάουρι που θα επιστρέψουν αλλά μάλλον σε άλλο ρόλο, ενώ παίκτες που έδειχναν πέρυσι συμπληρωματικοί, έχουν πάρει φανέλα πρωταγωνιστή. Αναφέρομαι στον Γιαννούλη, τον Λημνιό και τον Μίσιτς.

Δεν θα μου φανεί παράξενο αν μείνει εκτός ομάδας ο Μπίσεσβαρ, για να χωρέσει και ο Άντρε.

Στόχος του Φερέιρα είναι να παίξει η ομάδα πιο γρήγορα. Πάλι σήμερα υπήρξαν στιγμές που καμία ελληνική ομάδα δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί σε αυτό που έπαιζε ο ΠΑΟΚ. Όμως ως καινούργιο πρότζεκτ, θέλει τον χρόνο του. Βοηθάει σίγουρα το επίπεδο ανταγωνισμού που ανεβάζει την διάθεση της ομάδας. Οι παλιές σταθερές αποδείχτηκαν παρελθόν. Τώρα δημιουργούνται οι νέες.

Έστω και έτσι, με αυτές τις αλλαγές, ο ΠΑΟΚ είναι μέσα στους στόχους του, παραμένει αήττητος, έχει την ικανότητα να κάνει ζημιές. Ο Ολυμπιακός πιέζεται πλέον λόγω προγράμματος.

Αυτό που πρέπει να κοιτάξουμε εμείς, είναι να μη παρασυρθούμε από τους γελοίους. Ας κοιτάξουμε την ομάδα μας, το πως θα εξελιχθεί αυτή, το ποδόσφαιρο που παίζει έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον και δεν είναι εύκολο και κυρίως, μη περιμένεις κανέναν να σου πει μπράβο. Αήττητο πρωτάθλημα πήρες και οι ηλίθιοι το χρέωσαν σε μία λίμνη.

Δεν αξίζει να ανοίξουμε καμία κουβέντα μη ποδοσφαιρική γιατί απλούστατα ζούμε σε μία χώρα υποκριτών, που ενώ ξέρουν πως οι διαιτητές επηρεάστηκαν από το χτύπημα Τζήλου, οι θεσμοί κάνουν πως δεν έχει συμβεί ποτέ.

Δεν θα ακούσεις ποτέ τίποτα για τη συγκεκριμένη υπόθεση στο συνδρομητικό κανάλι, ούτε βέβαια στη Κρατική τηλεόραση, ούτε βέβαια στα ΜΜΕ που στέλνει διαφήμιση – και βλέπω αρκετή τελευταία – η συνδρομητική τηλεόραση.

Είναι ένα πεδίο που δεν έχει καμία αξία να ασχολούμαστε. Γιατί στη τελική, να με βγάζουν γραφικό λαμόγια και ψεύτες, παραπάει.

ΥΓ: Ο Άντρε είναι κάτι παραπάνω από ποδοσφαιριστής στον ΠΑΟΚ. Ότι συναίσθημα και αν εισπράττει από το κοινό, το έχει προσφέρει σε αυτό με δεκάδες διαφορετικούς τρόπους. 

Τα καρτούν πήραν φωτιά…
EVENTS