MENU
olympiacos podosfairo

Αυτές οι νίκες -ακόμα περισσότερο όταν τις πετυχαίνεις στην επαρχία- λένε ότι δίνουν τίτλο. Δεν ξέρω αν ισχύει (από μόνο του) αυτό, ξέρω ότι ο Ολυμπιακός κέρδισε μια από τις καλύτερες ομάδες της Λίγκας, για την ακρίβεια την ομάδα που άπαντες χαρακτηρίζουν ρομαντικά ως την πιο ελκυστική, ως την πιο… ποδοσφαιρική με έναν τρόπο, σχετικά άνετα.

Ναι, ίσως ο Κουμπαράκης με τον Παπαδόπουλο να μπορούσαν να δώσουν το πέναλτι στον ΟΦΗ, καθώς ο Σεμέδο χάνει τον συγχρονισμό στο τάκλιν και δε βρίσκει ποτέ τη μπάλα, αλλά λίγο τον επιτιθέμενο. Ναι, το καμάρι της Κρήτης έδωσε τη μάχη του μέχρι τελικής πτώσης, ναι οι παίκτες του Σίμου αποδείχθηκαν λεβέντες και μέχρι τώρα η μοναδική ομάδα με 7 τελικές και γκολ στο Γεώργιος Καραϊσκάκης, το ταμπλό όμως έγραψε 2-1.

Και στο ποδόσφαιρο αυτό μετράει: η (έστω και με άγχος) νίκη επί ενός τόσο ζόρικου αντιπάλου που σου δίνει φτερά στη βαθμολογία, που σου κάνει… extention στο αήττητο, που σε κρατάει ήρεμο και χαρούμενο στα αποδυτήρια, που σου δίνει φόρα για το μεγάλο ματς της Τρίτης με τη Μπάγερν, η οποία σκόνταψε κόντρα στην Αουγκσμπουργκ. Και ποιος την πλήγωσε; Θυμάστε έναν Φινμπόγκασον που πέρασε και δεν ακούμπησε; Αυτός!

Οι ερυθρόλευκοι λαχτάρισαν λοιπόν. Όποτε έφευγαν μπροστά Σεμέντο, Ναμπί, Τσιλιανίδης και ο Μεγιάδο να σιγοντάρει, δεν ήθελε… καθόλου πολύ το τραγούδι στη φαληρική εξέδρα να γίνει μοιρολόι. Ο Ολυμπιακός έπαιξε ανοιχτά σε όλο το ματς και πίσω ήταν "βάρκα", ήταν “ταμάμ” για μια δουλεμένη ομάδα όπως ο ΟΦΗ που πατάει στην αντίπαλη περιοχή όποτε θέλει, κάτι που απέδειξε κόντρα στην κορυφαία έως τώρα άμυνα του πρωταθλήματος (3 γκολ έχει δεχθεί).

Πέρα από αυτό, ωστόσο, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ορισμένα βασικά πράγματα: κατ’ αρχάς, τα κουρασμένα πόδια των Πειραιωτών από Ελλάδα και Ευρώπη που “δουλεύουν” στα κόκκινα από τα μέσα καλοκαιριού. Στη συνέχεια, οι απουσίες. Ποια ομάδα στην Ελλάδα θα είχε αυτές τις απουσίες και θα μπορούσε να ανταπεξέλθει στις εγχώριες υποχρεώσεις όπως οι άλλοτε πρωταθλητές, πλην του ΠΑΟΚ; Καμία.

Το καταλάβατε ότι ο Μαρτίνς κατέβασε… μισή ομάδα; Στην άμυνα βασικός ήταν μόνο ο Σεμέδο. Βάλτε τους απόντες Μπα, Σισέ, Μεριά, τον Αβραάμ Παπαδόπουλο που είναι λύση ανάγκης και επιστρατεύτηκε, και κάλιστα έχετε… 1,5 στόπερ. Στα άκρα, ούτε ο κορυφαίος εφέτος Ομάρ, ούτε ο λίγο καλύτερος Τσιμίκας από τον καλό είναι η αλήθεια Κούτρη. Οσο για τον Τοροσίδη, δεν έβγαλε όλο το 90λεπτο και πάλι καλά για τον Πορτογάλο τεχνικό που του βγήκε ο Γκασπάρ.

Στα χαφ τι να λάμε; Ο Φορτούνης έχει ρίξει βαριά τη σκιά του, όσο κι αν αποδίδει ο 37χρονος Βαλμπουενά, ο οποίος όμως λύγισε στην προπόνηση της Παρασκευής (τι λέγαμε πιο πάνω για τα κόκκινα που δουλεύει η ομάδα από μέσα καλοκαιριού;), με αποτέλεσμα την ενδεκάδα χωρίς δεκάρι και με το ασυνήθιστο για τους γηπεδούχους 4-4-2. Άρα, με δύο (βάζουμε και τον Σα) βασικούς στην άμυνα, χωρίς τους δύο βασικούς σπονδύλους της ραχοκοκαλιάς, plus το άλλο σύστημα. Μπροστά ο Μασούρας μπήκε αλλαγή όταν κουράστηκε ο mvp Σουντανί, ο Γκερέρο ήταν ο γνωστός καλός Γκερέρο, ο Ποντένσε έχει όλο τον Πειραιά στο πλευρό του μη τυχόν συμβεί τίποτα και σ' αυτόν αφού έχει πατημένο το γκάζι για τέσσερις μήνες, ενώ ο Λοβέρα δείχνει εξαιρετικά στοιχεία διείσδυσης, απλά πρέπει να βελτιώσει τη διάρκειά του, διότι από το πρώτο 20λεπτο και μετά εξαφανίστηκε.

Εν κατακλείδι, ο Ολυμπιακός τα βρήκε σκούρα από τον ΟΦΗ, που σε ποδοσφαιρική φρεσκάδα και γοητεία θυμίζει τον περσινό Παναθηναϊκό του πρώτου γύρου. Κόντρα στη Μπάγερν όμως θα πρέπει να είναι πολύ πιο σοβαρός αμυντικά και να βελτιώσει επιθετικά την αναλογία τελικές/γκολ, αν θέλει να έχει τύχη κόντρα στη βαυαρική μηχανή που ξεφτίλισε την Τότεναμ στο Λονδίνο με εφτάρα.

Παρόλα αυτά, με… μισή ομάδα όπως είπαμε πιο πάνω κατάφερε να γράψει 16 τελικές προσπάθειες απέναντι στους θαυμαστούς Κρητικούς, να βγει από μέσα του ένα μεγάλο «ουφ», να προκαλεί τον ανταγωνισμό και το ερώτημα να γεννάται φυσικά: ποιος θα καταφέρει να του σπάσει το “ζερό” στις ήττες; Η ΑΕΚ που έρχεται σε μια βδομάδα; Θα δείξει…

Ποιος θα σταματήσει τον Ολυμπιακό;
EVENTS