MENU

Καλός ο κόσμος, το πάθος της εξέδρας και η ψυχή που πρέπει να δείχνει μια ομάδα μέσα στο γήπεδο. Ο Ολυμπιακός, όμως, πήρε με το σπαθί του την ισοπαλία με την Τότεναμ, επειδή είχε το κατάλληλο πλάνο (ο Πέδρο Μαρτίνς δεν σταματάει να κερδίζει τις εντυπώσεις) και το πίστεψε μέχρι το τέλος, χωρίς να λυγίσει από το άδικο (βάσει εικόνας παιχνιδιού) 2-0 με το οποίο βρέθηκε να χάνει στο πρώτο ημίωρο.

Στα πρώτα 45 λεπτά, ο Ολυμπιακός μπήκε όπως έπρεπε στο παιχνίδι. Επιχείρησε (και για ένα διάστημα τα κατάφερε) να ελέγξει την κατοχή της μπάλας και του ρυθμού, δεν φοβήθηκε να βγει μπροστά με κύριο εκφραστή των επιθετικών προσπαθειών τον Ντάνιελ Ποντένσε και, αν ήταν λίγο πιο τυχερός στην φάση με το δοκάρι του Μιγέλ Άνχελ Γκερέρο, θα είχε προηγηθεί στο σκορ.

Αντ' αυτού, όμως, κόντρα στην ροή του αγώνα και σε μια φάση από αυτές που αποκαλούνται «κρύες», επειδή προκύπτουν από το... πουθενά, ο Γιασίν Μεριά έκανε ένα κουτό πέναλτι στον Χάρι Κέιν και όλα ήρθαν πάνω – κάτω, υπέρ μιας Τότεναμ που κοίταξε στο ξεκίνημα να... τσεκάρει τον αντίπαλο, προτού επιχειρήσει να κάνει το παιχνίδι της.

Το δεύτερο γκολ των Σπιρουνιών, ύστερα από κλέψιμο του Μπεν Ντέιβις και άπιαστο σουτ του εντελώς ελεύθερου Λούκας Μόουρα, επιβεβαίωσε γιατί στις μεγάλες ομάδες δεν πρέπει να αφήνεις ούτε... χαραμάδα για να κάνουν αυτό που καλύτερα μπορούν: Να επιτυγχάνουν τον στόχο τους.

Παρά το «κρύο» 0-2, ο Ολυμπιακός δεν τα παράτησε. Δεν απογοητεύτηκε, δεν έριξε τον ρυθμό, δεν έδειξε ελληνική νοοτροπία σε παρόμοιες καταστάσεις, αφού άλλωστε στην ενδεκάδα είχε μόνο τρεις. Και όλοι τους έκαναν πολύ σωστά την δουλειά που τους ζητήθηκε.

Ο Ολυμπιακός επέμεινε, πίστεψε, κυνήγησε και πέτυχε ένα γκολ που δικαιούταν απόλυτα, βάσει της εικόνας του παιχνιδιού, παίρνοντας βαθιά ανάσα και ώθηση ενόψει του δεύτερου μέρους, κόντρα στην φιναλίστ του περυσινού Champions League, η οποία έδινε την εντύπωση πως κατά διαστήματα έπαιζε στο ρελαντί, επιδιώκοντας να πάρει τη νίκη με την μικρότερη απαιτητή προσπάθεια, αφού ακολουθούν πολλά παιχνίδια σε λίγες μέρες.

Στο δεύτερο μέρος, οι Ερυθρόλευκοι επέμειναν στο πλάνο τους και ανταμείφθηκαν με το κερδισμένο πέναλτι του (συγκλονιστικού) Ματιέ Βαλμπουενά, το οποίο μετέτρεψε σε γκολ ένας 35χρονος Γάλλος που εξελίσσεται σε μια από τις καλύτερες μεταγραφές των τελευταίων ετών, μαζί βεβαίως με τον Ποντένσε. Ο Πορτογάλος έβαλε τις βάσεις για μια μεταγραφή πολλών εκατομμυρίων στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον.

Η Τότεναμ, όπως θα ήταν αναμενόμενο μετά από μια τέτοια εξέλιξη, επιχείρησε να αντιδράσει, είχε δύο πολύ καλές ευκαιρίες (ο Ζοσέ Σα έκανε την πρώτη του απόκρουση στο... 65'!), αλλά δεν έπεισε ότι μπορούσε να πάρει στον Πειραιά κάτι παραπάνω από την ισοπαλία.

Μια ισοπαλία που μοιάζει σαν νίκη για έναν Ολυμπιακό που ξεκινάει ιδανικά και αφήνει υποσχέσεις για ανάλογη συνέχεια. Με σοβαρότητα, πλάνο, ψυχραιμία και ένα ποδόσφαιρο που ενδεχομένως να μην είχε παίξει, ειδικά με τόση διάρκεια μέσα στα παιχνίδια, ούτε την εποχή του Ερνέστο Βαλβέρδε.

Η περιπέτεια στον δεύτερο όμιλο μόλις άρχισε και τα επόμενα παιχνίδια (με τον Ερυθρό Αστέρα στο Βελιγράδι και τα δύο με την Μπάγερν Μονάχου) προμηνύονται εξίσου ή ακόμα και πιο δύσκολα. Ο Ολυμπιακός, όμως, έδειξε τον δρόμο που ο ίδιος πρέπει να ακολουθήσει, προκειμένου τον Φεβρουάριο να εξακολουθεί να παίζει στην Ευρώπη και, κυρίως, να είναι περήφανος γιατί θα ξέρει πως έκανε ό, τι καλύτερο μπορούσε μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.

Ποτέ μια ισοπαλία δεν έμοιασε τόσο με νίκη
EVENTS