MENU

Πιέστηκε αρκετά, χρειάστηκε να αποκρούσει ο (εξαιρετικός) τερματοφύλακάς του ένα πέναλτι στο φινάλε, αλλά ο Ολυμπιακός έδειξε ένα πολύ σοβαρό πρόσωπο στην Κωνσταντινούπολη, πήρε σπουδαία νίκη επί της Μπασακσεχίρ και θεωρώ ότι βρίσκεται με το… ενάμισι πόδι στα πλέι οφ του Champions League.

Στο πρώτο ημίχρονο, οι Ερυθρόλευκοι ξεκίνησαν με αναγνωριστική διάθεση, περιμένοντας τις απόπειρες μιας Μπασακσεχίρ που έψαχνε κυρίως να κάνει ζημιά με τους συνδυασμούς στα άκρα, με έναν κεφάτο (αλλά αρκετά προβλέψιμο πλέον) Ρομπίνιο και έναν σαφώς πιο επικίνδυνο Έντιν Βίσκα.

Είναι χαρακτηριστικό πως οι (σχετικά) επικίνδυνες φάσεις των Τούρκων προέκυψαν από ατομικά λάθη παικτών του Ολυμπιακού, με πιο χαρακτηριστική φάση η αψυχολόγητη ενέργεια του Ζοσέ Σα, ο οποίος επιχείρησε να αποτρέψει την μπάλα από το να βγει άουτ, αλλά δεν την μπλόκαρε καλά και δημιούργησε προϋποθέσεις για να δεχθεί ένα πολύ «φτηνό» γκολ.

Επιθετικά, όπως συνέβη στο πρώτο παιχνίδι με την Πλζεν, αλλά και στο μεγαλύτερο διάστημα του δευτέρου, ο Ολυμπιακός δεν είχε λύσεις για να δημιουργήσει ρήγματα σε μια άμυνα που, πάντως, έδειχνε αρκετά ασταθής.

Ματιέ Βαλμπουενά και Ντανιέλ Ποντένσε προσπαθούσαν μάταια να καλύψουν το κενό του Κώστα Φορτούνη (το ξέρω, γίνομαι κουραστικός…), ο Γιώργος Μασούρας προσπαθούσε αλλά χωρίς αποτέλεσμα και μόνο κάποιες σέντρες έδειχναν ικανές να προκαλέσουν μια σχετική αναστάτωση στην (αρκετά αργή και προβληματική) οπισθοφυλακή της Μπασακσεχίρ.

Στο δεύτερο μέρος, ο Ποντένσε άφησε τον… άφαντο εαυτό του πρώτου στα αποδυτήρια και ανέβασε κατακόρυφα την απόδοσή του, κάτι που μεταμόρφωσε προς το καλύτερο τον Ολυμπιακό.

Ένας εξαιρετικός συνδυασμός του Πορτογάλου με τον Βαλμπουενά και μια σέντρα – ξυράφι του Γάλλου, έφεραν το πολύτιμο εκτός έδρας γκολ, από έναν Μασούρα που αποδεικνύει σε κάθε παιχνίδι ότι μπορεί να προσφέρει πολλά στους Ερυθρόλευκους, ακόμα και δεν πιάνει πάντα καλή απόδοση.

Η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς είχε πετύχει αυτό που πρωτίστως ήθελε στο γήπεδο της Μπασακσεχίρ και έπρεπε να το υπερασπιστεί για σαράντα λεπτά. Και το έκανε με πειστικό τρόπο, χωρίς να απειληθεί ιδιαιτέρως, από μια ομάδα που έχει ποιότητα στην επίθεση, αλλά στερείται τελικής προσπάθειας.

Εξαίρεση ο Βίσκα, οι προσπάθειες του οποίου ήταν οι μοναδικές που έδειχναν ικανές να ανησυχήσουν τον (πολύ σταθερό και πάλι) Σα, αφού ο Ρομπίνιο εξαφανίζονταν με το πέρας των λεπτών και ο Ελιέρο Ελία, παρά την δεδομένη ποιότητα του, δεν κατάφερε να κάνει εμφανή την παρουσία του, όταν μπήκε ως αλλαγή.

Το κερασάκι ήρθε στις καθυστερήσεις, όταν ο Σα απέκρουσε καταπληκτικά το πέναλτι του Βίσκα, για να δώσει μια νίκη που άξιζε ο Ολυμπιακός, με βάση το αγωνιστικό του πλάνο.

Στο φινάλε, ο απολογισμός δεν μπορεί παρά να είναι θετικός για έναν πολύ σοβαρό και πειθαρχημένο Ολυμπιακό, ο οποίος φρονώ ότι έχει βρει ήδη το βασικό δίδυμο της άμυνάς του (Σεμέδο και Μεριά συνεννοούνται όλο και καλύτερα), αλλά εξακολουθεί να χρειάζεται έναν «αντί – Φορτούνη» για να κάνει το κάτι παραπάνω, ξεκινώντας από τα παιχνίδια με την Πόρτο.

Η Μπασακσεχίρ είναι ποιοτική ομάδα, στην ρεβάνς θα είναι επικίνδυνη και το 1-0 δεν εξασφαλίζει τίποτα, αλλά αυτός ο Ολυμπιακός πείθει ότι μπορεί να βρεθεί στα πλέι οφ, εκμεταλλευόμενος και την σημαντικότατη απουσία του Καχβετσί από το δεύτερο παιχνίδι. Από εκεί και πέρα, βεβαίως, η Πόρτο είναι άλλη ιστορία, αλλά θα έχει χρόνο για να ασχοληθεί με αυτή ο Μαρτίνς.

Πόρτο ετοιμάσου, ο Ολυμπιακός «διψάει»
EVENTS