MENU

Ο βασικός στόχος επετεύχθη και μάλιστα με πολύ πειστικό σκορ, παρ' ότι ο Ολυμπιακός στερήθηκε και πάλι της τελικής πάσας που θα έκανε πολύ πιο εύκολη την δουλειά του, απέναντι σε μια Βικτόρια Πλζεν που αποδείχθηκε πολύ κατώτερη της σημασίας ενός τέτοιου αγώνα και, μετά το πρώτο γκολ, κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος.

Μετά το ύπουλο 0-0 του πρώτου αγώνα, οι Ερυθρόλευκοι ξεκίνησαν το παιχνίδι ως όφειλαν. Κλείνοντας την Βικτόρια στα καρέ της, με γρήγορες εναλλαγές της μπάλας, με σωστή πίεση ψηλά και αναζήτηση της καλής τελικής προσπάθειας που θα έδινε το γρήγορο, πάντα πολύτιμο σε νοκ άουτ αναμετρήσεις, γκολ.

Η καλή τελική προσπάθεια, όμως, έλαμψε δια της απουσίας της. Οι στατικές φάσεις δεν απέφεραν παρά υποψίες ευκαιριών (κορυφαία, ένα δοκάρι από... σπόντα) και, με την μπάλα κάτω, ο Ολυμπιακός αδυνατούσε και πάλι να δημιουργήσει, επιβεβαιώνοντας πόσο μεγάλη και σημαντική είναι η απουσία του Κώστα Φορτούνη.

Ο Ματιέ Βαλμπουενά, όπως και στο παιχνίδι στην Τσεχία, ανέλαβε να παίξει αυτόν τον ρόλο, χωρίς όμως επιτυχία (και πάλι), είτε γιατί όταν έβρισκε χώρους δεν υπήρχε παίκτης να υποδεχθεί την μπάλα στην περιοχή, είτε γιατί οι πάσες του δεν είχαν την επιθυμητή ακρίβεια για να μετατραπούν σε ευκαιρίες.

Η Πλζεν δεν μπορούσε καλά καλά να αλλάξει δύο πάσες, κυρίως εξαιτίας της σωστής πίεσης των γηπεδούχων, αλλά και της έλλειψης ενός παίκτη – βαρόμετρου, όπως ο Άλες Τσέρμακ, από τον οποίο επίσης περνάει η μπάλα σχεδόν σε κάθε επιθετική προσπάθεια της τσεχικής ομάδας.

Αφού, όμως, άντεξε στα πρώτα 15 λεπτά την πίεση του Ολυμπιακού, πήγε το παιχνίδι εκεί που ήθελε, περιορίζοντας τους χώρους δράσης (και πάσας) των Βαλμπουενά και Ποντένσε, οι οποίοι... εξαφανίζονταν, όσο περνούσαν τα λεπτά (ειδικά ο δεύτερος).

Το γκολ έμοιαζε (πιο) εφικτό να έρθει από μια στατική φάση και αυτό ακριβώς συνέβη. Ο πολύτιμος Γκιγιέρμε, ακούραστος όλο το βράδυ (με διαφορά η καλύτερη περυσινή μεταγραφή), πέτυχε ίσως το πιο σημαντικό τέρμα στην φετινή ευρωπαϊκή προσπάθεια του Ολυμπιακού, ύστερα από εκτέλεση κόρνερ ενός Βαλμπουενά που ανέβασε στροφές στο δεύτερο μέρος και βελτίωσε τον μέσο όρο της απόδοσης του στο ματς.

Η Πλζεν φάνηκε παντελώς ανίκανη να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να φτάσει στο γκολ της ισοφάρισης, ο Πέδρο Μαρτίνς έκανε την ίδια αλλαγή με το πρώτο ματς, «κλείδωσε» την μεσαία γραμμή με την είσοδο του Μαντί Καμαρά και, με την διάταξη 4-5-1, όλα έγιναν πολύ πιο εύκολα για την ομάδα του.

Το τυχερό γκολ του Μιγέλ Άνχελ Γκερέρο, μετά από ωραία ατομική προσπάθεια του Ισπανού, το δεύτερο τέρμα του Γκιγέρμε και το γκολ – ριμπάουντ του Ρουμπέν Σεμέδο, σφράγισαν με πανηγυρικό τρόπο μια νίκη – πρόκριση που επιτρέπει στον Ολυμπιακό να αντιμετωπίσει χωρίς πολύ μεγάλο άγχος την διπλή αναμέτρηση με την Μπασακσεχίρ, αφού γνωρίζει πως τον Σεπτέμβριο θα παίζεται (και) ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο στο «Καραϊσκάκης», ανεξαρτήτως της έκβασης των αγώνων με την τουρκική παρέα του Ρομπίνιο.

Το εξασφαλισμένο εισιτήριο για τους ομίλους (καταρχήν του Europa League), όμως, δεν πρέπει να παρασύρει τον Ολυμπιακό και να βλέπει το δέντρο, χάνοντας το δάσος. Απαιτείται οπωσδήποτε η απόκτηση ενός «αντί – Φορτούνη», αφού η (μισή τουλάχιστον) σεζόν με τον Βαλμπουενά σε αυτόν τον ρόλο, δεν βγαίνει.

Αδικεί και την κλάση του Γάλλου, ο οποίος δεν έχει ίχνος βεντετισμού επάνω του και τρέχει ακόμα και για να κάνει τάκλιν, αλλά και το καλό ποδόσφαιρο που παίζει η ομάδα του Μαρτίνς, αφού η τελική πάσα που κάνει την διαφορά, αναζητείται με το κιάλι.

Ο Γιασίν Μπενζιά έχει ποιότητα για να παίξει αυτόν τον ρόλο (όχι, βεβαίως, στο επίπεδο του Φορτούνη) και να επιτρέψει στον Βαλμπουενά να πάει σε μια θέση που πιθανόν να αποδειχθεί ακόμα πιο χρήσιμος σε έναν Ολυμπιακό που αφήνει υποσχέσεις για ακόμα καλύτερη εικόνα, σε σχέση με πέρυσι. Αν αυτή η εικόνα, όμως, θα έχει και (το επιθυμητό για τους Ερυθρόλευκους) αποτέλεσμα, είναι άλλη υπόθεση...

Ο Ολυμπιακός χρειάζεται άμεσα «αντί - Φορτούνη»
EVENTS