MENU

Το μότο «Mes que un club» (κάτι παραπάνω από ένας σύλλογος) έχει πάει περίπατο προ πολλού. Από τότε που αποφάσισε να βγάλει την Unicef από το μπροστινό μέρος της φανέλας και να την βάλει στο πίσω μέρος, κοντά στον πισινό.

Από τότε που, εξαιτίας των απαιτήσεων των καιρών, αποφάσισε να βάλει διαφήμιση στη φανέλα. Και, σαν να μην έφτανε αυτό, επέλεξε να διαφημίσει αρχικά ένα κράτος όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν θεωρούνται δεδομένα και δεν αποτελούν, σε καμία περίπτωση, προτεραιότητα (Κατάρ).

Η Μπαρτσελόνα, για την οποία έγινε ο πρόλογος, είναι πλέον πιο… Ρεάλ από ποτέ. Στις αρχές του νέου αιώνα, ο Φλορεντίνο Πέρεθ αγόραζε ό, τι καλύτερο κινούνταν στην αγορά και δημιούργησε τους «galacticos» (διαστημικοί), με Λουίς Φίγκο, Ζινεντίν Ζιντάν, Ρονάλντο και Ντέιβιντ Μπέκαμ να προστίθενται στον Ραούλ και τον Ρομπέρτο Κάρλος.

Η πράξη, παρά την κατάκτηση του Champions League το 2002, απέδειξε ότι όλοι οι καλοί δεν χωράνε. Χρειάζεται ισορροπία, λύσεις σε όλες τις γραμμές και «στρατιώτες» που θα κάνουν πιο εύκολο το έργο των «στρατηγών».

Η Μπάρτσα δεν παίρνει μαθήματα από εκείνο το αποτυχημένο πείραμα και, στα μάτια μου, μοιάζει πιο… Ρεάλ από ποτέ. Εκείνη την Ρεάλ, μην παρεξηγηθούμε, γιατί η τωρινή δεν έχει καμία σχέση και μοιάζει πολύ πιο σωστά στρωμένη, σε ότι αφορά το ρόστερ της.

Οι Καταλανοί μαζεύουν σταρ σαν να είναι τα χαρτάκια της Panini και στους Λιονέλ Μέσι, Λουίς Σουάρες, Φιλίπε Κοουτίνιο και Ουσμάν Ντεμπελέ, πρόσθεσαν και τον Αντουάν Γκριεζμάν, παίρνοντας ακόμα και δάνειο για να αποκτήσουν, έναντι 120 εκατομμυρίων ευρώ, έναν παίκτη που, καταρχήν, δεν έχει εξασφαλισμένη θέση στην ενδεκάδα! Και εξηγούμαι.

Ο Γκριεζμάν, ως αριστεροπόδαρος, αποδίδει καλύτερα όταν ξεκινάει από τα δεξιά και συγκλίνει προς τα μέσα. Η συγκεκριμένη θέση, όμως, είναι καπαρωμένη από τον (επίσης αριστεροπόδαρο) Μέσι, οπότε ο Γάλλος την ξεχνάει, εκτός και αν ο Αργεντινός είναι εκτός λόγω τιμωρίας (ποτέ) ή τραυματισμού (σπάνια).

Το θέμα, λοιπόν, είναι πως θα χωρέσει σε μια ενδεκάδα με Σουάρες και Μέσι. Ο Ερνέστο Βαλβέρδε χρησιμοποιεί ως επί το πλείστον διάταξη 4-3-3, στην οποία ο Γκριεζμάν θα πρέπει (αν θέλει, ας κάνει και αλλιώς) να ξεκινάει ως αριστερός στην τριάδα της κορυφής, όπου όμως δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί στο έπακρο το αριστερό του πόδι, αφού δεν είναι καθαρόαιμο εξτρέμ.

Στην διετία του στην Βαρκελώνη, ο άλλοτε προπονητής του Ολυμπιακού χρησιμοποίησε τακτικά και το 4-4-2, αλλά με τον Μέσι ως παρτενέρ του Σουάρες. Αυτή η διάταξη θα ταίριαζε γάντι στον Γκριεζμάν, αφού μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματικός ως δεύτερος επιθετικός, όπως έκανε στην Ατλέτικο Μαδρίτης στο πλευρό του Ντιέγο Κόστα ή του Άλβαρο Μοράτα.

Για να χωρέσει, όμως, μαζί με τον Μέσι, θα έπρεπε ο Αργεντινός να πάει λίγο πιο πίσω, σε έναν άτυπο ρόλο επιτελικού μέσου με ελευθερία κινήσεων, πίσω από το δίδυμο του Γάλλου με τον Ουρουγουανό. Το… πρόβλημα, όμως, είναι ότι η «διαστημικοποιημένη» Μπαρτσελόνα θέλει και τον… Νεϊμάρ!

Και πως θα χωρέσουν οι τέσσερις σούπερ σταρ στην ενδεκάδα; Στα τέλη της περασμένης δεκαετίας, στην Βαρκελώνη αντάμωσαν Ροναλντίνιο, Σαμουέλ Ετό, Τιερί Ανρί και Μέσι. Μια απίθανη τετράδα, η οποία όμως δεν έπαιξε ποτέ μαζί (πως θα γίνονταν άλλωστε;), σε μια εντελώς αποτυχημένη σεζόν από πλευράς αποτελεσμάτων. Τυχαίο; Δεν νομίζω.

Και τώρα η Μπάρτσα πάει να κάνει το ίδιο ακριβώς λάθος. Ενώ ορθά δεν δέχεται να δώσει δέκα εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο για έναν 19χρονο κεντρικό αμυντικό (Ματάις ντε Λιχτ), έστω και αν ξέρει ότι θα καπάρωνε στόπερ για μια δεκαετία, δεν διστάζει να προσφέρει έως και τρεις παίκτες (!) για να πάρει πίσω έναν ποδοσφαιριστή που προ διετίας την κορόιδεψε και την υποχρέωσε μέσα στον Αύγουστο να τρέχει για να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, δίνοντας υπερβολικά χρήματα, υπό καθεστώς μεγάλης πίεσης, για Ντεμπελέ και Κοουτίνιο.

Τον δεύτερο, μάλιστα, τον απέκτησε τελικά έξι μήνες αργότερα και χωρίς να έχει δικαίωμα συμμετοχής στο Champions League. Και, ενάμισι χρόνο αργότερα από μια μεταγραφή – ρεκόρ (160 εκατομμύρια ευρώ συνολικά!), θέλει να ξεφορτωθεί τον Βραζιλιάνο, επειδή απέτυχε παταγωδώς να τον ενσωματώσει στην ενδεκάδα, να του βρει την κατάλληλη θέση για να αποδώσει όπως δεδομένα μπορεί.

Την ίδια ώρα, η μόνιμη επωδός για την «χρυσή» ακαδημία της Μασία μοιάζει με ανέκδοτο, αφού στο τωρινό ρόστερ, ο μοναδικός νεαρός παίκτης που έχει έναν σχετικό ρόλο, αλλά εντελώς βοηθητικό, είναι ο μέσος Κάρλες Αλενιά.

Η πρώτη ομάδα δεν δίνει ευκαιρίες σε παίκτες του φυτωρίου της γιατί προφανώς δεν βρίσκει κάτι αξιόλογο, με αποτέλεσμα να ξοδεύει δεκάδες εκατομμύρια για να ψάξει έξω (και να μην βρίσκει) λύσεις τόσο για την ενδεκάδα, όσο και για εναλλακτικές, όπως αυτή του αριστερού μπακ, όπου ο Τζόρντι Άλμπα χρειάζεται… έξι πνευμόνια για να βγάλει όλη την σεζόν, όντας ουσιαστικά μόνος του.

Στον χαμένο τελικό του Κυπέλλου με την Βαλένθια, ο οποίος ολοκλήρωσε μια μάλλον αποτυχημένη σεζόν, παρά την άνετη κατάκτηση του πρωταθλήματος, η Μπαρτσελόνα έπαιζε ουσιαστικά χωρίς σέντερ φορ, αφού ο Σουάρες ήταν τραυματίας, ο Κέβιν Πρινς Μπόατενγκ που αποκτήθηκε ως μπακ απ (;) δεν υπήρχε στον χάρτη και δεν υπήρχε παίκτης στο ρόστερ για να καλύψει το κενό του Ουρουγουανού.

Λίγες ώρες μετά την έναρξη της προετοιμασίας, η Μπαρτσελόνα εξακολουθεί να μην έχει «αντί – Σουάρες», αφού ο Γκριεζμάν δεν μπορεί να λογίζεται ως καθαρόαιμο σέντερ φορ και στον σύλλογο προβληματίζονται αν θα δώσουν αυτόν τον ρόλο στον πολλά υποσχόμενο, 19χρονο Αμπέλ Ρουίθ. Είπαμε, η Μασία πουλιέται από τον σύλλογο προς τα έξω, αλλά το θέμα είναι τι συμβαίνει προς τα μέσα…

Εντάξει ο Γκριεζμάν, αλλά ποιος Νεϊμάρ;
EVENTS