MENU

Η μια έπαιζε για να αγκαλιάσει το πρωτάθλημα, η άλλη για να δείξει ότι ξέρει ποια φανέλα φοράει και τι κουβαλάει αυτή μαζί της. Το τελικό 2-0 της Μάντσεστερ Σίτι στο «Ολντ Τράφορντ» επί της συμπολίτισσας Γιουνάιτεντ, φρονώ ότι αφήνει ευχαριστημένες και τις δύο. Σίγουρα την πρώτη, μερικώς την δεύτερη.

Την Σίτι, γιατί επιβεβαίωσε τα λεγόμενα του Πεπ Γκουαρδιόλα ότι δεν φοβάται πλέον στο άλλοτε «φρούριο» της Γιουνάιτεντ (έξι νίκες στις τελευταίες εφτά επισκέψεις της για το πρωτάθλημα!), πετυχαίνοντας με εμφατικό τρόπο ένα «διπλό» που την φέρνει αγκαλιά με το δεύτερο διαδοχικό πρωτάθλημα, κάτι που δεν έχει πετύχει ποτέ πριν στην ιστορία της.

Η Λίβερπουλ κάνει φανταστική σεζόν, με τους βαθμούς που ήδη έχει θα μπορούσε να αναδειχθεί πρωταθλήτρια σε τουλάχιστον 14 περιπτώσεις από το 1992, όταν και η πρώτη κατηγορία μετονομάστηκε σε Premier League!

Αυτή την εποχή, όμως, οι Πολίτες, απλά, δεν παίζονται. Μπορεί στην Ευρώπη να συλλέγουν απογοητεύσεις την μια πίσω από την άλλη, αλλά εντός συνόρων παίζουν το πιο θεαματικό και ταυτόχρονα ουσιαστικό ποδόσφαιρο, όπως επιβεβαιώνουν και οι αριθμοί.

Πέρυσι έκαναν ρεκόρ με συγκομιδή εκατό βαθμών, φέτος δεν θα τους φτάσουν (το μάξιμουμ είναι 98), αλλά και πάλι οι επιδόσεις τους είναι τρομακτικές. Και, το πιο σημαντικό, απέκτησαν ξεκάθαρη αγωνιστική ταυτότητα, χάρη σε έναν προπονητή που έχει και αυτός τις εμμονές του (όπως όλοι οι συνάδελφοί του, άλλωστε), αλλά γνωρίζει καλά πως να δημιουργεί ομάδες που συνδυάζουν θέαμα και ουσία, κοιτάζοντας πρωτίστως το αντίπαλο τέρμα και όχι το δικό τους.

Την πρώτη μέρα του Ιουνίου, η Σίτι θα δει από την τηλεόραση, ενδεχομένως και την Λίβερπουλ, να σηκώνει το Champions League που μέχρι τώρα δεν μπορεί ούτε καν να πλησιάσει. Είναι δεδομένο, όμως, ότι με το πως έχει χτίσει την ομάδα ο Πεπ, η ευρωπαϊκή διάκριση δεν θα αργήσει να έρθει.

Ακόμα και έτσι, όμως, κρατάει την τύχη στα χέρια της για να παραμείνει το «αφεντικό» του πιο εμπορικού και ανταγωνιστικού πρωταθλήματος στον κόσμο, αφήνοντας πίσω της μια εξαιρετική ομάδα που έκανε και αυτή την δική της υπέρβαση φέτος. Αλλά και αυτή μάλλον δεν θα είναι αρκετή.

Την ίδια ώρα, στην άλλη πλευρά του Μάντσεστερ, κατήφεια και απογοήτευση. Σύμφωνοι, πολλοί φίλοι της Γιουνάιτεντ θα «χάρηκαν» την ήττα τους που πιθανόν στερεί από την μισητή (χωρίς εισαγωγικά) Λίβερπουλ την δυνατότητα να πάρει το πρώτο της πρωτάθλημα ύστερα από 29 ολόκληρα χρόνια.

Ταυτόχρονα, όμως, θα θλίβονται από την εικόνα της ομάδας τους, η οποία σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρείται ανταγωνιστική, όχι μόνο της Σίτι και της Λίβερπουλ, αλλά πιθανόν και των Τότεναμ, Άρσεναλ και Τσέλσι.

Αν δεν αλλάξει κάτι δραματικά τις τελευταίες τρεις αγωνιστικές, οι Κόκκινοι Διάβολοι θα μείνουν εκτός Champions League, με ότι αυτό συνεπάγεται για τον μεταγραφικό σχεδιασμό ενόψει της επόμενης σεζόν, αλλά και την αποχώρηση των πιο ακριβοπληρωμένων παικτών της, οι οποίοι δεν έχουν ανταποκριθεί στις υψηλές προσδοκίες.

Πολ Πογκμπά, Ρομελού Λουκάκου και Αλέξις Σάντσες είναι στην πρώτη γραμμή, με τον Όλε Γκούναρ Σόλσκιερ να έχει πολλή δουλειά μπροστά του, ώστε να χτίσει και πάλι μια ομάδα που, σε ένα ντέρμπι με την Σίτι, δεν θα παλεύει μόνο για την αξιοπρέπειά της, όπως έκανε η Γιουνάιτεντ για τουλάχιστον 50 λεπτά, αλλά για να υπερτερήσει του αντιπάλου της.

Το Μάντσεστερ, αυτή την στιγμή, είναι καταγάλανο. Και, για να ελπίζει η Γιουνάιτεντ ότι κάπου στο βάθος θα αρχίσει ξανά να αχνοφαίνεται το κόκκινο, θα πρέπει να αποκτήσει ποδοσφαιριστές που πραγματικά κάνουν την διαφορά. Γιατί αυτοί που έχει τώρα, σε καμία περίπτωση δεν ανήκουν σε αυτή την κατηγορία...

Ο Πεπ είχε δίκιο, η Σίτι δεν φοβάται το «Ολντ Τράφορντ»
EVENTS