MENU

Η σύγκριση Πελέ – Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα για τον θρόνο του παγκοσμίου ποδοσφαίρου θεωρώ πως είναι ατυχής, γιατί έπαιξαν σε διαφορετική εποχή και το ποδόσφαιρο, όπως η ζωή, εξελίσσεται και μεταβάλλεται διαρκώς.

Ατυχής, όμως, είναι και η σύγκριση Κριστιάνο Ρονάλντο – Λιονέλ Μέσι. Γιατί ο πρώτος είναι ένας υπέρ – αθλητής που δούλεψε όσο κανένας άλλος για να παρουσιάσει αυτό που δείχνει στο γήπεδο και ο δεύτερος ένας ευλογημένος κοντοπίθαρος που «διαβάζει» το παιχνίδι όσο ελάχιστοι.

Την Τρίτη (12/03) απολαύσαμε την «φονική μηχανή» που κατασπαράζει με τρία γκολ μια από τις καλύτερες άμυνες της Ευρώπης και, ένα 24ωρο αργότερα, θαυμάσαμε έναν παίκτη που λατρεύει εξίσου να σκοράρει, όσο και να δημιουργεί για τους συμπαίκτες του.

Για πρώτη φορά, άλλωστε, σε αγώνα Champions League, κατέγραψε δύο γκολ και δύο ασίστ, κόντρα σε μια αξιοπρεπέστατη Λιόν που έβαλε για λίγα λεπτά τον φόβο στην καρδιά της ομάδας του Ερνέστο Βαλβέρδε, η οποία θεωρώ πως θα έχει… ζητηματάκια στην συνέχεια στην διοργάνωση.

Δεν κάθισα (και απόψε) να ασχοληθώ με την ανόητη αντιπαράθεση των «Cristiano lovers» με τους «Messi lovers» στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Παιδιά, δεν αξίζει, πιστέψτε με. Απολαύστε αυτούς τους δύο εξωγήινους παικταράδες και κρατήστε σε μια γωνιά του μυαλού σας μερικές από τις ενέργειές τους, γιατί ο ένας είναι 34 και ο άλλος τριάντα, όπερ σημαίνει ότι σιγά σιγά μας τελειώνουν.

Γιατί μπορεί ποδοσφαιρικά να είναι από άλλο πλανήτη, αλλά είναι θνητοί, άνθρωποι με σάρκα και οστά. Και, αν η κληρωτίδα θέλει να με ακούσει για την Παρασκευή (15/03), θα ήθελα πολύ να τους δω σε έναν πιθανό τελικό και όχι νωρίτερα.

Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι Γιουβέντους και Μπαρτσελόνα είναι τα φαβορί σε ένα από τα πιο αμφίρροπα Champions League των τελευταίων ετών, το πρώτο ύστερα από έντεκα χρόνια χωρίς Ρεάλ Μαδρίτης και Μπάγερν Μονάχου.

Ο αποκλεισμός της τελευταίας από την Λίβερπουλ δεν συνιστά έκπληξη, γιατί η ομάδα του Γιούργκεν Κλοπ φρόντισε να εκμεταλλευτεί την σημαντική απουσία του Γιόσουα Κίμιχ και, ούσα πιο αποτελεσματική από την αντίπαλό της, έκανε στο Μόναχο το παιχνίδι που της αρέσει να παίζει.

Γρήγορο και αποτελεσματικό transition επίθεσης – άμυνας, έναν Σαντιό Μανέ που φέτος δείχνει να φοράει τον… μανδύα του περυσινού Μοχάμεντ Σαλάχ και μια ομάδα που μάλλον κέρδισε, παρά έχασε, με την είσοδο του Φαμπίνιο αντί του Τζόρνταν Χέντερσον.

Παραμονές του αγώνα, ο Σαλάχ έλεγε ότι εκείνον τον εξιτάρει περισσότερο το Champions League από την Premier League, αλλά κατανοεί ότι το όνειρο της πόλης και του συλλόγου είναι ένα πρωτάθλημα που «αντιστέκεται» στην ομάδα εδώ και 29 χρόνια.

«Δεν θα είχα πρόβλημα να θυσιάσω το όνειρό μου για το δικό μας, αλλά το ιδανικό θα ήταν να πάρουμε και τα δύο και γι’ αυτό παλεύουμε» είπε ο φιλόδοξος Αιγύπτιος. Μπορεί, όμως, να κάνει το ιστορικό νταμπλ η Λίβερπουλ;

Θεωρώ πως δεν θα την βοηθήσουν οι δυνάμεις της για να φτάσει στο τέρμα μέχρι το τέλος, αλλά κανείς δεν δικαιούται να υποτιμήσει μια ομάδα που ξέρει τι παίζει, ωριμάζει με το πέρασμα των αγώνων, διαθέτει μια εξαιρετική επιθετική τριάδα και, επιτέλους, έχει στα μετόπισθεν δύο παίκτες – εγγύηση, όπως ο τερματοφύλακας Άλισον και ο κεντρικός αμυντικός Βίρτζιλ φαν Ντάικ.

Ο Ολλανδός των 85 εκατομμυρίων ευρώ «γεμίζει» την οπισθοφυλακή, αλλά συν τοις άλλοις δίνει πολύτιμες βοήθειες στην επίθεση, όπως επιβεβαίωσε με την μακρινή πάσα στον Μανέ στο πρώτο γκολ, αλλά βεβαίως και με την κεφαλιά – οβίδα στο δεύτερο.

Για πρώτη φορά από την σεζόν 2008-09, η οκτάδα του Champions League έχει τέσσερις αγγλικές ομάδες. Τότε, την κούπα κατέκτησε η… Μπαρτσελόνα του Πεπ Γκουαρδιόλα, στο πρώτο της τρεμπλ.

Μπορεί να επαναλάβει αυτή την ιστορική επιτυχία η Μπάρτσα του Ερνέστο Βαλβέρδε; Κανείς δεν μπορεί να το αποκλείσει. Όπως και να’ χει, καθίστε αναπαυτικά και απολαύστε τα υπόλοιπα παιχνίδια, γιατί αυτή η διοργάνωση, ειδικά όπως έχει διαμορφωθεί, το αξίζει και με το παραπάνω…

Απολαύστε τους, γιατί μας τελειώνουν!
EVENTS